38w en 2dgn

En toen was het zo ver...

Een aantal dagen voor het Paasweekend wat last van slijmverlies, geen echte 'prop' dus ja wat moet je daar van denken als onervaren a.s. moeder.
Verder ook nergens last van dus gewoon alles blijven doen en het de woensdags maar aan de VK vragen. Mijn voorgevoel zegt wel dat het niet lang meer duurt maar, we gaan ons zelf niet lekker maken, want stel dat ik nog tot 42 weken moet.....

In het weekend nog even foto`s van manlief en mij gemaakt met dikke buik, want ja die waren er ook nog niet en stel dat,,, Dan was het misschien wel te laat!
Eerste paasdag nog lopen grappen: nou als het maar niet maandag komt want ik wil geen 1april kindje. `s Avonds Paasvuur bij mijn opa & de familie, volgens een aantal dames daar zou het nog wel even duren want mijn buik was nog vrij hoog (kindje was al helemaal ingedaald, maar goed), en het was nog veelste koud!!! Hahaha goede reden!

Tegen mijn mannetje nog gezegd; nou als de weeën nou dinsdagmiddag beginnen mag je dan naar huis en heb je twee dagen vrij (van de baas) en neem je vrijdag zelf vrij en de week daarop nog twee dagen en dan ben je er de hele kraamweek bij! Nou zei mijn nuchtere mannetje; eerst maar eens kijken!!!!

Maar mijn voorgevoel klopte gewoon! Het slijmverlies was echt het begin geweest, want op het moment dat ik dinsdags met mijn moeder en haar hond te wandelen zou gaan braken mijn vliezen. Ik had net met veel pijn en moeite mijn sokken aangekregen en ik zou nog even naar het toilet (want ja dat moest ik ook wel honderd keer per dag…) toen ik in de gang stond dacht ik werkelijk; owwjeeej ik heb in mijn broek geplast… Maar nee dat kan toch niet want ik moest gewoon nog steeds plassen?! Toen mijn moeder maar even geroepen en gekeken of het vruchtwater helder was; gelukkig wel dus toen maar even de Vk gebeld.

Ik had nog geen last van weeën en volgens de VK zouden deze binnen het uur wel komen; zo niet dan maar weer even bellen en anders zou ze tegen de avond even langs komen, prima! Ik had nog niet opgehangen en ja hoor daar waren toch al iets van krampen/weeën. Tsja en toen vond ik het toch wel spannend worden… Manlief bellen en het werd dan nu toch echt werkelijkheid, HET GING BEGINNEN!!!

Toen manlief eindelijk thuis was (40min.) werden de weeën al een stuk heftiger. Hij had een handige weeën app en begon te timen. Het ging er gelijk heftig aan toe; om de 3/4 minuten en een dikke minuut lang. Nou lekker is dat; geen rust tussendoor maar gelijk vol aan de bak.
Rond half 6 kwam de VK met stagiaire; gelijk maar even kijken en ja hoor het tuitje was verstreken en ik zat op zo`n 2 tot 3 cm ontsluiting. Prima begin voor een eerste kindje! Ze zag wel dat de weeën erg heftig waren (om de minuut en 1,5 min lang). Dus kreeg ik het advies om maar even lekker onder de douche te gaan, lekker ontspannen! En dat heeft gewerkt, heerlijk even een stuk minder pijn van de weeën. Maar ja eenmaal weer aangekleed en beneden, gingen de weeën gewoon weer in alle hevigheid door…. Manlief had geen polsen meer over van het drukken op mijn rug tijdens de weeën, dus heeft mijn moeder het overgenomen en ondertussen gingen zij ook nog eten. Ik moest mij volledig op de weeën concentreren, want anders deed het allemaal zo’n pijn….  

Rond half 10 kwam de VK weer langs; ditmaal de collega die de dienst had overgenomen. Weer even kijken en toen kwam het teleurstellende antwoord; 3 tot 4cm…. Man wat baalde ik zeg; ik dacht dat moet nu toch echt wel veel verder zijn. En toen kwam de vraag; wat wil je? Want ik zie dat je erg veel pijn hebt en dat de weeën echt heftig zijn en heel snel komen; kun je het nog wel wat aan??? Nou ja mijn wens was om thuis te bevallen en die wens had ik ook op dat moment nog; ondanks dat het best heftig was allemaal. Omdat ze mij nog wel even de kans wilde geven kreeg ik nog 2uur te tijd; dan zou ze weer komen en als het dan niet verder was moest ik naar het ziekenhuis. Hmmm neejjj dacht ik bij me zelf, dat liever niet! Maar goed weer even lekker onder de douche gekropen en daar ging het weer een stuk beter. Maar eenmaal weer beneden; daar waren mijn grote vrienden weer in alle hevigheid….

Gelukkig gingen de laatste uurtjes snel voorbij; ik kreeg nog meer pijn en wist niet hoe ik het hebben moest. Dit zou toch een goed teken moeten zijn???
Toen de VK en de stagiaire er weer kwamen had ik het wel even moeilijk, het deed toch echt wel heel veel pijn. Gelukkig gingen ze snel kijken en toen werd het weer even spannend; de stagiaire ging eerst voelen; hmmm die wist het niet zeker dus toen de VK zelf nog even. En toen werd er gezegd nou we gaan alles klaar zetten! Huhhh hoezo wat bedoel je?!?!?! Nou je hebt volledige ontsluiting meid!!! YESSSSSSSSSSS eindelijk en dan nu toch nog thuis. Het wachten was nu op de persweeën, nou die had ik dus ook al want ik had echt het gevoel dat ik moest (sorry dames) poepen. Het klopt dus echt, zo voelt het echt!
Na flink persen op bed, wat niet echt opschoot, mocht ik even in hurkhouding persen, dit ging een stuk beter en voelde ook veel prettiger. Na een tijdje moest ik toch weer op bed en daar kreeg ik te horen dat ik nog even flink moest persen want het uur was al voorbij (je mag maar een uur thuis persen). De VK zag dat het heel goed ging en dat ik er ook al bijna was, maar het laatste stukje moest nog even. Dus toen kwamen de woorden; ik zie dat je het kunt en je bent er bijna en als jij nog kunt dan proberen we heb nog even, maar anders gaan we nu naar het ziekenhuis. Bij het horen van deze woorden kwamen er oerkrachten vrij want toen was het opeens; en nu stoppen met persen anders scheur je helemaal uit en moeten we alsnog naar het ziekenhuis. Even zuchten en na een korte , pers was onze zoon er! Manlief mocht hem het laatste stukje eruit halen dus die was ook helemaal trots!!!

Na een super fijne kraamweek  met zijn drietjes, een echte aanrader hoor (papa ook een kraamweekje vrij)!!! Genieten we nu, zo`n bijna 6weken verder nog steeds volop van onze kleine man!

Gister de eerste Moederdag gevierd, en daaraan denkend hoop ik voor iedereen die nog bezig is dat het maar snel mag lukken!!! Want het is echt heeeeeel bijzonder en geweldig om dit mee te mogen maken.

Meiden, heel veel succes en geniet vooral van elkaar en straks met zijn drieën of meer!!!

Liefs,
E