Ik voel me op dit moment zo alleen.

Sinds ik dinsdag te horen kreeg tijdens de 20 weken echo dat ik een SUA had, voel ik me zo ontzettend alleen. Ook ligt mijn placenta te dicht bij mijn baarmoedermond. Waardoor ik kans heb op bloedingen. Dit alles maakt me zo bang! Ikzelf ben te vroeg geboren omdat de placenta scheurde. Ik heb zuurstof te kort gehad en heb daardoor een hersenbloeding met lichamelijke beperking als gevolg gekregen. Mijn moeder heeft hier enorme trauma's van en ik vind het nu dus heel erg moeilijk om mijn angsten met mijn ouders te delen. Mijn broer en zijn vriendin hebben ook genoeg aan hun hoofd en die wil ik er ook niet mee lastig vallen. En mijn beste vriendin is op vakantie. Haar heb ik ook nog niets willen vertellen omdat ik niet wil dat ze zich zorgen maakt om mij. Ik zie zo op tegen maandag! Ik wilde zo graag een dochtertje nu krijg ik haar en ben ik bang dat ze wat mankeert of dat ik haar ga verliezen. Als anderen me zien lijk ik kalm maar als ik alleen ben kan ik alleen maar huilen.

2303 x gelezen, 0

In Overig

reacties (9)


  • Daisy17

    Iedereen bedankt voor de lieve berichtjes. Inmiddels heb ik mijn vriendin gesproken bij haar ging het niet zo lekker met het reisgezelschap en ze is onderweg naar huis. Rond 2 uur vannacht is ze thuis.

  • Mama-LenA

    Wat vervelend dat je je zo voelt... ik kan me je angst heel goed voorstellen. Ik heb iets soortgelijks meegemaakt tijdens mijn zwangerschap en ook heel veel angst gekend. Je mag me altijd een berichtje sturen als je iets kwijt wil.

  • Daisy17

    Dank je wel😊

  • Mevrouw-mama

    Bel je beste vriendin op, zeg ik moet het even aan je kwijt en dan kan ik er weer even tegenaan.. je ouders begrijpen ws heel erg goed hoe je je voelt dus deel aub mensen geven het zelf wel aan op de een of andere manier als het ze teveel word

  • Mevrouw-mama

    Bel je beste vriendin op, zeg ik moet het even aan je kwijt en dan kan ik er weer even tegenaan.. je ouders begrijpen ws heel erg goed hoe je je voelt dus deel aub mensen geven het zelf wel aan op de een of andere manier als het ze teveel word

  • Charliecharlie

    Ik denk dat je niet al te bang moet zijn anderen hiermee te belasten. Delen maakt het vaak zoveel lichter! En misschien is de verloskundige dan idd nog wel de fijnste vraagbaak, die heeft namelijk kloppende info, in tegenstelling tot (al of niet zelf getraumatiseerde) familieleden. En dan gewoon alle angsten, reeel of niet, even delen. Dan kan de verloskundige zeggen hoe of wat!

  • noemmijmaarmama

    Ik denk dat het verstandig is je verloskundige te contacten en dit te bespreken. Ik heb zelf tijdens de zwangerschap gewoon een keer een extra afspraak gehad om mijn zorgen met de verloskundige te bespreken. Die zorgen waren er nadat ik rond 26 weken een hoge bloeddruk had en mijn moeder daar bij alle zwangerschappen best zware complicaties door had en lange ziekenhuis opnames. Dat was dus mijn beeld van zwanger zijn met een hoge bloeddruk en ik zag dat hele scenario al voor me. Jouw beeld is ook gevormd door de ervaring van je moeder. Bij mij hielp het gesprek enorm en waren mijn zorgen daarna veel minder. Ik heb toen ook geen verdere begeleiding daarbij nodig gehad (al zakte mijn hoge bloeddruk ook snel en kwam het pas na 37 weken terug). Ik hoop dat de verloskundige jou ook gerust kan stellen en anders iemand voor je weet te vinden die je goed kan begeleiden!

  • Lady-Whistledown

    Wat vervelend meis. Leg het voor aan je verloskundige of huisarts. Misschien is het raadzaam om met een psycholoog te praten.