xxxnatasxxx's kinderen

Spring naar: Hayden Damon Avalon

Hayden

Hayden
  • Geslacht: jongen
  • Leeftijd:
  • Verjaardag over:
  • Geboortedatum:
  • Categorie: september 2018
  • Profiel: 183 tekens
  • Lengtecurve: 4 meetpunten
  • Gewichtscurve: 4 meetpunten

Hayden's profiel

Geboorte-informatie

Duur van de bevalling:
Bevallen na: (Bv. 39 weken en 2 dagen)
Gewicht bij geboorte:
Lengte bij geboorte:
 

bevallingsverhaal



Damon

Damon
  • Geslacht: jongen
  • Leeftijd:
  • Verjaardag over:
  • Geboortedatum:
  • Categorie: Kleuters
  • Profiel: 13536 tekens
  • Tandjes ingevuld: 11 tandjes
  • Lengtecurve: 11 meetpunten
  • Gewichtscurve: 11 meetpunten

Damon's profiel


Geboorte-informatie
Duur van de bevalling: Spoed Keizersnede
Bevallen na: 41+5
Gewicht bij geboorte: 3902gram
Lengte bij geboorte: 52cm


Vrijdag 22 mei: Na deze week meerdere pogingen te hebben gedaan tot strippen ben ik helaas vandaag 42 week zwanger en dus opweg naar het ziekenhuis voor een zogehete ballon inleiding!! Het ziekenhuis is zon 75 minuten voor ons rijden, en wij hebben eerst onze dochter naar de barnehage gebracht (Noorse kinderopvang). Ik had de zenuwen er flink inzitten, keek er ook ongelooflijk tegen op, en het was een hele grote domper dat ik niet wederom in een beval bad kon bevallen, plus heb ik de hele zwangerschap last van wagenziekte gehad, de weg zit vol bochten en dan is de weg kwaliteit ook niet zo fantastisch, en je gaat ook nog op en neer, dus een kwartier voordat we Arendal in reden heb ik nog ergens staan overgeven. Waar ik op dat moment ook nog wel om moest lachen want hoopte dat het na de komst van de baby toch allemaal is afgelopen zou zijn!

We waren om 9 uur in het ziekenhuis en vanaf 11 uur was de ballon geplaatst.. man wat een rot ding om daar beneden in te hebben, echt dat was geen pretje met lopen niet enz., vanaf3 uur had ik ongeveer weeën en die waren heel goed te doen, 3 per uur! vanaf 4 uur kwamen mijn moeder en haar vriend en die hadden Avalon opgehaald en meegenomen, dus wij hebben heerlijk met z'n allen op de kamer gezeten en lekker gegeten, en om 7 uur s avonds ging ze helemaal verdrietig naar huis want ze vond het echt niet leuk dat papa en ik moesten blijven! om 10 uur in de avond kwam de nacht zuster met het verhaal of mijn man wel kon blijven, maar uiteindelijk mocht die gelukkig blijven en we gingen slapen, althans hij ging slapen want ik regelmatiger weeën gekregen!

Zaterdag 23 mei;

Vanaf 3 uur s'nachts kreeg ik echt wat meer last van de weeën en ging ijsberen op de kamer, 6 uur s'nachts heb ik maar op het belletje gedrukt want ik geloofde eindelijk dat er iets zou beginnen, ze kwam bij me onderzocht me, de ballon was er ondertussen al uitgevallen en zat op 4 cm! dus wij mochten door verhuizen naar een andere kamer! Daar leerde ik dus ook de verloskundige kennen die mijn bevalling zou begeleiden.. Bij Avalon heb ik een prachtige thuis, waterbevalling gehad en mocht vanaf 4 cm in bad en dat was echt hemels, nu kon dat niet omdat ik ook aan de monitor moest liggen om te kijken of het allemaal goed zou blijven gaan met de baby, ik mocht na wat zeuren uit eindelijk wel in de douche, en daar zat ik op handen en knieën en mijn man zorgde dat ik lekker warm bleef, meteen merkte ik dat ik meer ontspannen was en het allemaal weer wat beter kon hebben..

Om 08:00 uur zat ik op 5 cm, en toen hadden ze het erover van we willen je vliezen graag breken, maar omdat de baby nog zo hoog ligt is het beter om nog even te wachten totdat hij of zij wat ingedaald is. Dus heb mijn weeën staand gedaan en kreeg als tip om tijdens de weeën mijn knieën omhoog te doen om het indalen te versnellen en daardoor dus ook de ontsluiting te versnellen, zo gezegd zo gedaan, want wou natuurlijk alles doen om de baby in te laten dalen, vanaf het moment dat ik dat ging doen zei ik al tegen mijn man, dit voelt niet goed, ik voelde dat de pijn anders was dan wat ik 'gewend' was bij Avalon, maar daarnaast wist ik dat niet zeker want ja toen zat ik in bad, dus ervaring met een 'normale' bevalling heb ik niet.

Om 9 uur heeft Paul mijn moeder gebeld want ik zag ten eerste de pijn niet meer zitten en wou mijn moeder heel graag net zoals bij de bevalling van Avalon bij mij hebben! Dat was dus ook het moment dat ik dacht ik MOET pijnstilling hebben, en heb geprobeerd het zuurstofmasker, nou dat heb ik na 2 teugen van me afgedonderd want ik werd er helemaaaaaal beroerd van..! Nee dat is dus echt niet MIJN soort pijnstilling!

En ondertussen was het bijna 10 uur, mijn moeder was gearriveerd en nog tijd voor nog een x onderzoeken, ik zat op 7,5 cm ontsluiting en ondanks dat de baby nog steeds niet verder was ingedaald hebben ze toch besloten om de vliezen te breken, in de hoop dat dat het laatste zetje zou zijn wat de baby nodig had om in te dalen, de vliezen geprikt, het was helder en mij hadden ze een pilletje gegeven om iets te relaxen en in de hoop dat ik weer iets energie zou krijgen om te kunnen bevallen, maar nee ik ben iemand die kan niet stil zitten of liggen tijdens weeën en hup ging dus weer staan, rond lopen ging niet want ik lag natuurlijk aan die rottige monitor vast. en ik zat erdoor, ik moest huilen en ik wist dit zit niet goed, ik had een pijn en voelde me bovendien echt een mietje!! Ik heb altijd gezegd ik wil geen ruggenprik en dat ook afgesproken met mijn man, ik vind dat dood eng en mijn man vond het ook geen prettig idee, Maar bij de volgende weeën zei ik tegen mijn man huilend, het maakt me niet uit wat jij wil ik wil een ruggenprik ik heb zoveel pijn!

Bijna 11 uur was het toen de anesthesist kwam om mij, mijn ruggeprik te geven, en ik vond het doodeng maar de pijn overwon echt van mijn angst, en mijn man zat voor mij en ik zat met mijn voorhoofd tegen zijn voorhoofd. Mijn moeder heeft nog foto's gemaakt van de zetting van de ruggenprik, toen die erin zat merkte ik al gauw verschil en werd ik totaal ontspannen, rustig en dacht: hehe even geen pijn meer, de verloskundige zei tegen mij dat ik zou nog wel wat weeen zou voelen maar de pijn zou snel over moeten zijn, ook zei ze dat doordat ik nu die ruggenprik had de kans groot zou zijn dat het iets langer zou duren voordat ik ging bevallen en daardoor kreeg in weeën opwekkers in het infuus om dat proces iets te versnellen.

11:30 Ik merkte dat de ruggenprik wat begon af te nemen en ook dat ik weeën opwekkers had gekregen, ik kreeg weer een beetje pijn maar in het begin ervoer ik dat niet zo alleen een ongemakkelijk gevoel, het kan ook zijn dat ik het niet als pijn WOU ervaren want ik voelde mij al zo'n mietje! mijn eerste bevalling ging appeltje eitje en nu loop ik alleen maar te klagen en te huilen van de pijn! De eerste pijntjes voelde alsof mijn blaas echt super super super vol zat en dat ik daardoor allemaal steken kreeg, dit was ook het moment dat ze een elektron op het hoofdje van de baby plakte voor een nauwkeuriger hartslagmeter. Ook hebben ze weer gevoeld en ik was terug gegaan van 7,5 cm ontsluiting naar de 6cm! en ondertussen werd de pijn maar erger en erger en ik dacht ook echt op een bepaald punt okee dit overleef ik gewoon niet deze pijn! ik lag helemaal in mezelf verkeerd met mijn pijn, en had gelukkig ook niet door dat het hartslagje van de baby naar beneden ging.

Bijna 12:00 uur: De verloskundige toucheerde mij weer en dacht dat de baby misschien een sterrekijkertje was, ze haalde er iemand anders bij en die dacht dat ook. Onder tussen werd er bloed bij mijn been afgenomen, kwam de kamer als maar voller te staan en het hartslagje van de baby maakt uit schieters van 80 naar 150 en weer van 80 naar 150! Van dat hele proces had ik NIETS in de gaten (achterraf maar gelukkig dat kan je er helemaal NIET bij gebruiken) en de pijn bleef maar aangaan en bleef maar aangaan! Toen kwam er iets over 12-en een hele jonge arts binnen die mij heel lief de hand aannam en er over heen zat te wrijven en mij kwam vertellen dat het een keizersnede zou worden! Ik had verwacht dat ik dat heel erg zou vinden maar was eigenlijk alleen maar dankbaar want ik wist dan ga ik SNEL van de pijn af zijn! Stom he ik was alleen maar met mijn pijn bezig dat ik helemaal niet doorhad dat ze die stappen ondernamen wegens het hartslagje van de baby. Jullie merken misschien wel dat ik het steeds over de baby heb want wij wisten niet wat het zou worden, toen ik hoorde over die keizersnede vroeg ik nog aan de verloskundige of ze mij NIET wouden vertellen wat het was dat wou ik graag zelf zien, dus zij zegt we halen de baby eruit laten hem of haar zien en nemen hem of haar dan direct mee voor onderzoek.

Toen was het 12:10 en kreeg ik ook echt nog zoiets als pers weeën maar dat kon helemaal niet want ze hadden net weer getoucheerd en ik zat op 6,5 cm! Toen ik persweeën kreeg zei die verloskundige misschien moeten we het haar zo laten proberen want de baby wil eruit en dat is wel beter zo een vaginale bevalling dan een keizersnede. Die lieve jonge arts toucheerde mij daarop en zij zodra die voelde nee zij gaat NU naar de operatie kamer, ondertussen hoorde ik Paul praten met het ziekenhuis personeel dat hij niet mee mocht en dat vertelde hij aan mijn moeder, ondertussen reden ze ookal een bed de kamer in en moest ik op dat bed klimmen, ik klom een beetje ongemakkelijk op dat bed, en kon nog net Paul en mijn moeder een kus geven, werd de kamer uitgereden en zodra ik uit die deur was begonnen ze een partij hard te rennen! Dit was het moment dat ik besefte: dit zit dus ECHT NIET goed! Ik was in de OK en moest toen nog op de operatie tafel klimmen en zodra ik daar half op zat begonnen en een stuk of 8 man, mijn plakkertjes te doen, zo'n hartslag meter op mijn vinger te doen, en kwam er iemand boven mij hangen met een zo'n maskertje en zegt dit is alleen maar pure zuurstof, dat was het moment dat ik hem serieus begon te knijpen en echt angstig werd, ik kreeg dat masker op mijn neus en hoorde hem binnen 2 seconden zeggen: Ik heb ketamine nodig, dat was het moment dat ik wist: oke ik ga dit allemaal niet meer meemaken, de laatste beelden die ik op mijn net vlies had staan was Paul en Avalon samen met een nieuwe baby en het laatste wat ik huilend zei was: IK WIL NIET DOOD! Ja op het Nederlands alsof ze dat hier in Noorwegen verstaan ofzo! Toen werd het zwart voor mijn ogen..

12:36 is onze prachtige zoon Damon Levi Ray geboren, 52 cm lang en 3902 gram. Ondanks dat zijn hartslagje er niet goed uitzag kwam hij met een apgar score van een dikke vette 8 ter wereld, 5 en 10 min later zat hij op een 10! Binnen een kwartier dat hij geboren was lag hij op de blote borst van papa, en die heeft meer als een uur liggen knuffelen en huid op huid contact met hem gehad!

Ik werd om half 3 wakker gemaakt en toen ik mijn ogen opendeed voelde ik opluchting! Ik was er nog! Ik ben niet dood gegaan! Het eerste wat ik hoorde van 2 noorse zusters was: Gefeliciteerd je hebt een prachtige zoon gekregen! Ik werd zo vreemd wakker,natuurlijk helemaal onder de narcose nog en had het totaal niet meer verwacht wakker te worden en begon meteen weer te huilen, waar is Paul? waar is mijn moeder? waar is mijn kind? Ze hebben mij eerst gewassen en toen Paul hoorde dat ik weer wakker was en helemaal in verdriet was wou hij heel graag weer naar me toe! Ik was zo blij om hem weer te zien en na een kwartier kwam dan ook eindelijk Damon bij mij, ik was echt helemaal van de wereld door al die verdoving en zag iedereen 2x, heb Damon ook niet kunnen zien heb hem alleen maar kunnen voelen. Paul zei mij dat als ik nog even zou slapen ik snel weer naar mijn kamer kon gaan. Hun zijn een kwartiertje bij mij gebleven en heb nog wat geprobeerd te slapen, om 5 uur ben ik terug gereden en kreeg eindelijk Avalon ook weer te zien.. Toen ik haar zag heb ik liggen huilen als een klein kind, ik was zooo blij om haar ook weer te zien want zij was wel het laatste gezichtje wat ik gezien heb voordat ik serieus dacht dat ik de pijp uit zou gaan! Toen ik zwanger was van Damon zat ik een beval blaadje door te bladeren en zat ze met me mee te kijken en dat ging over verschillende manier van bevallen, toen zag ze ook een foto van een keizersnede en toen zei ze IEUW mama wat is dat ranzig! toen heb ik haar helemaal uitgelegd wat een keizersnee is en hoopte dat ik niet zo zou bevallen! maar toen ze bij mij op het bed werd getild was ik dus super blij dat ik haar in die tijd al had uitgelegd wat een keizersnee was want daardoor begreep ze het wel allemaal goed.. Nadat ik uitgebreid met Avalon heb kunnen knuffelen kreeg ik eindelijk Damon op mijn borst gelegd en zijn zo door gereden naar mijn kamer, en Damon komt op mijn borst gelegd en die begon heel hard te brullen, hij zal wel hebben gedacht wie is dit? Want ja hij had natuurlijk wel bij papa al die tijd gelegen! Avalon en mijn moeder gingen 's avonds weer naar huis, Paul bleef bij mij en vanaf dat moment kon ik me eindelijk focussen op ons nieuwe kindje, hem leren kennen, zo mooi, zo lief dat hij was! En nog steeds is! En en mij klaar maken op het herstel van deze helse bevalling! De volgende dag ontdekte ik eindelijk hoe of wat.. Damon had een super lange navelstreng, maar liefst 1meter en 10 cm, die om zijn hals zat, 2 x op zijn lichaam en om zijn beentje. Toen ze mij de vliezen braken WOU hij naar beneden maar hij kon niet, hij zat gewoon helemaal vast gestrengeld aan mij, maar doordat hij eruit wou en niet kon zat hij aan mijn placenta te trekken en dat gaf mij zoveel pijn|! De eerste dag na de bevalling zei ik nog dat ik emotioneel wel even moest herstellen van deze bevalling en dat ik gewoon echt het gevoel had dat ik als vrouw en moeder zijnde gewoon gefaald had! Totdat ik dit verhaal hoorde, hij had er nooit nooit nooit uitgekund! en ookal was deze bevalling zo niet leuk, ik kan mijn leven niet meer voorstellen zonder Damon dit mannetje maakt mij elke dag zo gelukkig! en het is echt mama's jongetje echt heerlijk!

Damon's melkgebit



Avalon

Avalon
  • Geslacht: meisje
  • Leeftijd:
  • Verjaardag over:
  • Geboortedatum:
  • Categorie: Pubers
  • Profiel: 5141 tekens
  • Tandjes ingevuld: 12 tandjes
  • Lengtecurve: 14 meetpunten
  • Gewichtscurve: 14 meetpunten

Avalon's profiel




Geboorte informatie
Type bevalling: Bad bevalling
Duur van de bevalling: 9 uurtjes!
Bevallen na: 41+5 op 13 mei 2011
Gewicht bij geboorte: 3000gr
Lengte bij geboorte: 50.1 cm


Avalon-Abigaïl-Tiana`s geboorteverhaal

12 mei: 's ochtends vroeg rond half 5
Ik lig lekker met mijn liefje te slapen of althans mijn liefje ligt lekker te slapen want ik word wakker van ik denk.. weeën? Jaa ik durfde het niet meer te geloven al bijna 2 weken overtijd..! Maar inderdaad het leek echt op weeën, het scheelde dat ik om 10 uur afspraak bij mn VK had kijken of ze me konden strippen.. Ik was 3 dagen daarvoor ookal bij mn VK geweest maar mn baarmoedermond was nog niet eens helemaal verweekt, helemaal in tranen, ik wist het cker ik kon never nooit niet in mn bad gaan bevallen maar naar in een ziekenhuis! Vandaar dat ik het ook niet wilde geloven dat ik dan toch zonder weeënopwekkers zou gaan bevallen!! Maar wij waren dus bij de VK en toen was alles verweekt en had ik 1 cm ontsluiting.. genoeg om te strippen! Zooo dat was geen pretje maar als het allemaal zou doorzetten vond ik het allang prima..! Nou de hele dag heeft het was gerommeld.. Ongeveer 1 wee per uur dus dat viel op zich wel mee, maar het was een begin! Ben aan het einde van die dag maar pannekoeken gaan bakken, moest toch wat doen hea, ondertussen een paar weetjes opgevangen nog steeds niet overtuigd dat het door zou zetten! Die pannekoeken heb ik uiteindelijk na mn kraamweek weggegooid.. haha helemaal groen! Maar we zijn vanaf 19:30 gaan timen, en had steeds rond de 4 min toch wel een goeie wee van een minuut, dit ging door tot en met 22:15 toen heeft Paul toch maar is mijn moeder gebeld en de VK (omdat ik in bad ging bevallen en er een stagiare was op onze VK praktijk vroegen ze of ze mee mocht komen.. nou daar hadden we geen problemen mee!) gebeld.. Mijn moeder kwam rond 23:00 uur, het eerste wat ik zei was: Mam, het is lang geleden dat ik zoo blij ben om je te zien! 10 min erna kwamen de verloskundige: Ik had 2 cm ontsluiting! Ons bad was ondertussen aan het vollopen en papa was errug zenuwachtig haha ja daar heb je op het moment als je flink weeën heb niks aan hahaha!

Ondertussen is het vrijdag 13 Mei:
De VK's zouden om 3 uur weer komen, kijken of ze mn vliezen konden breken.. Ze hebben om 04:00 uur mijn vliezen gebroken gelukkig gelukkig was het helder! Ik had 4 cm ontsluiting en mocht (eindelijk in mijn badje gaan!) Ik heb daar heeerlijk 1,5 uur om handen lekker rond gewandeld haha en als het te zwaar werd kon ik gelukkig in de handen van mn moeder en Paul knijpen en ze hebben lekker met me mee gepufd! de Vk's hadden afgesproken dat ze rond 08:15 weer zouden langs komen, maar na 1,5 uur in mijn bad te hebben gezeten (dus het was 05:30) dacht ik het toch echt te voelen: Persweeën, neee dat kan nog niet tegen houden dus! Paul heeft snel de VK's gebeld en die zeiden dat ze snel zouden langs komen.. ze hebben naar mijn idee heeel rustig gedaan want ze waren er pas om 06:00 uur! Nou hup weer is uit bad, hartje luisteren,, hartje was goed, hup op bed effe voelen..: 9,5 cm ontsluiting!!! Yes!!! Zooo Snel! Mijn moeder vet juichen!!  Binnen 1,5 uur van 4 cm naar bijna volledig ontsluiting! Nou zei mn VK als jij in bad wil bevallen moet je er NU in gaan! Nou met een jump haha erin! Binnen 1 minuut zat papa er gezellig bij! En toen.. oeps, lag er nog niks klaar en moesten ze nog wat uit de auto halen, nou daar waren ze eindelijk.. alles lag klaar, maar eerst weer hartje luisteren, nog steeds goed errug vervelend maar wel goed maar had al 45 min persweeën! Om 06:20 mocht ik eindelijk maar toch gaan persen!Mijn vriend zat met zn rug tegen de wand van het bad en ik zat lekker op zijn schoot, tijden het persen duwde hij me in de lucht zodat ik lekker gewichtloos kon persen!  Binnen 1 perswee stond haar hoofdje: Oooh wow! Ik voel allemaal haartjes! Haar hoofdje heeft even gestaan bleek dat ze 2 het navelstrengetje om haar nekje had, maar gelukkig heel losjes en zat er een hele lange navelstreng om! En na 3 persweeën en 12 (!) persen kwam daar eindelijk maar toch ons prachtige kindje ter wereld! (om 06:32) ooh wat een mooi meissie zei onze VK.. Een meisje? Hoe weet jij dat:|? (Wij wisten niet wat het zou worden!) Dus we keken en ja hoor! Een prachtig meisje genaamd Avalon Abigaïl Tiana! Ze heeft 3 kleine jengeltjes gegeven en is daarna lekker tevreden de nieuwe wereld gaan bekijken, Paul heeft de navelstreng afgeknipt en lekker met zn mooie prinsesje blijven zitten in het bad! Ik ben ondertussen uit bad gegaan en 1 duw op mn buik en plof daar was de nageboorte zo gelanceerd 1 meter lager in de emmer whaha! Ik lag op bed, effe nagekeken van onder, geen scheur, knip of hechting te bekennen!! Zo fijn! Toen zei Paul tegen mij: Schat we hebben een dochter! ( Huh? Ja maar dat wist ik;)) De wereld ging totaal langs hem heen alleen zn kleintje en hij! Maar alles was goed met Papa, Mama en Abby.. Abby was precies 3000 gram en ongeveer 50.1 cm!

Nou dit was ons verhaal... Ons mooiste verhaal tot nu toe!



Avalon's melkgebit