my-little-miracles's kinderen

Spring naar: Shay Noah Demy

Shay

Shay
  • Geslacht: jongen
  • Leeftijd:
  • Verjaardag over:
  • Geboortedatum:
  • Categorie: Peuters
  • Profiel: 203 tekens

Shay's profiel


Geboorte-informatie

Duur van de bevalling:


Bevallen na:


Gewicht bij geboorte:


Lengte bij geboorte:


 



`s geboorteverhaal



Noah

Noah
  • Geslacht: jongen
  • Leeftijd:
  • Verjaardag over:
  • Geboortedatum:
  • Categorie: Pubers
  • Profiel: 4644 tekens

Noah's profiel


Geboorte informatie
Type bevalling: Vaginaal (met pijnverlichting)
Duur van de bevalling: 9 uur
Bevallen na: 38 weken 6 dagen
Gewicht bij geboorte: 3100
Lengte bij geboorte: 52 cm

Noah`s geboorteverhaal

tja waar zal ik beginnen....op maandag 15 juni zou ik ingeleid worden ivm met nierstenen en stuwing in mijn nieren,dit was al 2 weken aan de gang en heb in die 2 weken 2 keer 3 dagen in het ziekenhuis gelegen omdat ze de pijn in mijn linkerzij niet thuis konden brenegn.ik plaste onwijs veel bloed dus hun dachten of een blaasontsteking of een beginnende bevalling met hele aparte weeen.dit was het allebei dus niet.na de 2de keer in het zh te hebben gelegen heb ik 2 niersteentjes uitgeplast en jawel hoor,de pijn was weg.dit was op 12 juni.die dag kreeg ik van mijn gyn te horen dat ze me dan toch maandag 15 juni in gingen leiden omdat ik anders te erg uitgeput zou raken van de pijn.oh oh d8 ik.zaterdag 13 juni kon ik niet slapen en ging naar beneden naar manlief die film lag te kijken op de bank,ik had een heel apart gevoel,ik zei tegen hem ik heb zo'n gevoel dat het vannacht gaat beginnen,ik voel het aan mijn water grapte ik nog haha.op bed had ik heel af en toe wat krampjes en steekjes maar verder nix,de volgende ochtend werd ik al vroeg wakker van onze oudste zoon die heel lief in zn bedje naar mama stond te roepen(normaal een grote uitslaper maar nu al om 06.30 wakker) nog steeds had ik wat krampjes die wel iets heftiger werden maar wilde het nog geen echte weeen noemen.rond half 9 werd demy weer moe dus die heb ik nog ff lekker op bedje gelegd...ik d8 nou dan ga ik ook nog ff lekker op de bank liggen...maaar meneertje wilde niet slapen...15 minuten later demy uit zn bedje met papa mee naar beneden en mama ff in bed gaan liggen.terwijl ik bijna in slaap viel voelde ik ineens wat lopen...shit dacht ik dalijk ligt heel mijn bed onder.ik sprong uit bed en ja hoor...plons..plons...plons.ik liep snel naar de deur en riep mijn vriend naar boven.schaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaat mijn vliezen zijn gebroken.waarop hij doodleuk antwoord owwww leuuuuuk.toen wilde ik naar de badkamer,maar er ligt vloerbedekking en stel dat ik daarop lek hihi.ben gelijk onder de douche gestapt maar voelde verder nog nix bijzonders.wasje opgehangen,zoonlief weer naar bedje gebracht en toen toch maar rond 11 uur de gyn gebeld en ja hoor ik moest gelijk komen,ja zeg ik maar ik voel nog nix.maar ja helaas.daar aangekomen moest ik weer aan de ctg en heb daar tot 14.45 aan gelegen omdat alle artsen,verpleegsters werden weggeroepen voor een spoedje:s.toen mocht ik eindelijk gaan plassen maar voelde nog steeds weinig tot niets.ben nog ff naar benden gegaan met mijn schoonmama want ik moest wachten totdat mijn kamer klaar was.ik was rond 15.30 weer op de afdeling,mijn tassen gepakt die nog op de verloskamer stonden en toen was het maar afwachten wat er ging gebeuren.rond half 5 werden de krampjes wat heftiger dat ik ze echt moest wegpuffen,intussen was het wisseling van de wacht en was mijn vriend er.de gyn kwam toucheren en zat nog maar op 1,5 cm..pfff d8 ik zal wel weer een ks worden.rond 9 uur werden de buik,rug en been weeen echt heel heftig en had ik moeite met wegpuffen.ik zou rond 11 uur een morfine prikje krijgen om wat uit te kunnen rusten maar zolang wou ik niet wachten,het deed echt pijn!!! maar nee hoor ik kreeg hem echt nog niet.ga maar onder de douche zeiden ze...oke zo gezegd,zo gedaan.jeetje de weeen kwamen nu echt om de 2 á 3 minuten en kreeg steeds meer moeite en na 1,5 uur onder de douche merkte ik dat ik persdrang kreeg.mijn vriend zei nog tegen me...ik ben nook niet met de grootste bikkel van rotterdam getrouwd he,ik kon hem wel vermoorden en schreeuwde tegen hemWE ZIJN NIET GETROUWD.de gyn kwam ff kijken hoe het ging en ik moest toch echt onder die douche vandaan zodat ze kon voelen hoever ik was opgeschoten.whooohoo 6 cm.ik mocht weer naar de verloskamer en ik kreeg een ruggenprik omdat ik de rugweeen niet meer trok.én persweeen wegpuffen met 6 cm is ook echt niet leuk.na 5 minuten zat ik op 7 cm en 20 min later zat ik al op de 8 cm maar o mijn god die persweeen werden erger en erger en erger en ik kon ze echt niet meer tegen houden maar ik moest.ondertussen was de gyn in de kamer naast mij een bevalling aan het doen en het was er om wie er het eerst was,uiteindelijk is zij een uur eerder bevallen dan ik.om 01.10 was ze weer terug bij mij en had ik volledige ontsluiting en ja hoor daar ging ik...na 50 minuten persen en een knip lag er een klein glibberig prachtig mannetje op mijn borst.wou ik had het toch echt helemaal zelf gedaan!!!



Demy

Demy
  • Geslacht: jongen
  • Leeftijd:
  • Verjaardag over:
  • Geboortedatum:
  • Categorie: Pubers
  • Profiel: 4011 tekens

Demy's profiel


Geboorte informatie

Type bevalling: Keizersnede
Duur van de bevalling: 38 uur
Gewicht bij geboorte: 3240
Lengte bij geboorte: 50 cm

het begon woensdag op donderdagnacht met weeen elke 10 minuten en die hielden zo'n 40 seconden aan.om half zes besloot ik maar uit mijn bedje te gaan want het voelde niet zo fijn om te liggen.deze weeen bleven heel de donderdag 15-04 aanhouden,de ene wat pijnlijker dan de ander.'s-avonds ben ik nog ff lekker in bad gegaan.om 23.30 waren ze bijna niet meer uit te houden en besloten we de vk te bellen.die was licht geirriteerd omdat we dr uit bed belde....uhh daar ben je toch vk voor dachten we.met een half uurtje was ze er,maar mevrouw vondt het teveel moeite om te toucheren omdat ik al een tijdje hele kleine beetjes vruchtwater verloor,wat dan weer infecties teweeg kan brengen..

ze stelde voor dat ik een slaaptabletje innam(die had ik 4 weken daarvoor al gekregen omdat mijn moeder op 16 april was overleden(precies een maand voor mijn bevalling) en ik dus helemaal over mijn toeren was en helemaal op begon te raken van de slapeloosheid)dat slaappilletje had ik dus nog en ik nam m dan toch maar in met 2 paracetamolletjes...zo gezegd zo gedaan.het hielp alleen geen ene bal...het werd alleen maar erger.ik bleef maar overgeven en ik lag tegen mijn kledingkast aan mijn weeen weg te puffen(heel fijn)om half drie 's nachts ben ik maar weer onder de douche gestapt en geprobeerd daar de weeen op te vangen .dat ging heel even goed maar na 10 minuutjes was dat ook niet meer vol te houden,mijn zus had ondertussen weer de vk gebeld en die was nu nog geirriteerder.maar toch kwam ze weer.ze stelde voor om naar het ziekenhuis te gaan voor een morfineprikje in mijn been zodat ik ff op krachten kon komen.ze had inmiddels wel 1,5 cm ontsluiting geconstateerd.

vrijdag 16-05

afijn om 04.30 ben ik toch in slaap gevallen en om 09.30 werd ik wakker gemaakt door de verpleegster of ik wat wilde eten....en ja hoor daar ging ik weer.

om 11.30kwam de vk weer even kijken en had nog steeds 1.5 cm met 4 weeen van 2 minuten in 10 minuten!!!mijn god waarom zette het niet door???

de vk wilde me naar huis sturen...WATTTT dachten we...mijn schoonmoeder heeft haar op de gang even haarfijn uitgelegd dat als er wat met ons zou gebeuren dat ze haar dan even op komt zoeken ohhhhhhh(gelukkig heb ik dit niet meegekregen)na 2 minuten stond er ineens een gyn. voor mijn neus en die keek even hoeveel cm ik had en dat bleek ineens 2!!cm te zijn.jippie ik was inleidbaar.de vk heeft mij toen onder dwang van mijn schoonmama overgedragen aan de gyn.om 13.30 heeft de gyn.mijn vliezen helemaal gebroken en ja hoor mijn kleine kereltje had in het vruchtwater gepoept.ondertussen had ik 5 cm ontsluiting dus wij dachten dat het de goede kant opging,ik was ondertussen echt helemaal op en ik bleef maar overgeven...iedereen was zooo ongerust,ook omdat t hartslagje van de kleine elke wee omlaag ging.ik kreeg te horen dat ik een ruggenprik mocht hebben en daar heb ik gretig mee ingestemd,alleen dat verdomde ding werkte alleen maar rechts.ik hield het niet meer,ik was ondertussen al anderhalve dag aan het "bevallen".om 19.30 kwam er een andere gyn.en die kwam me verlossen door te zeggen we gaan hem halen...wat zeg ik.....met een vacuum???......nee meis je krijgt een keizersnee.binnen 2 minuten lag ik op de ok en kreeg ik te horen dat het ventje ook nog een knoop in zn navelstrengetje had(dus had het uiteindelijk toch ook een keizersnee geworden) en om 20.01 hoorde ik het allermooiste geluid wat ik ooit had gehoord.mijn baby die zich meteen liet horen!!!!owww wat was ik opgelucht zeg,wat was dat mooi.ik heb nog een gesprek gehad met de vk en zei heeft gelukkig wel haar excuses aangeboden,ik had niet willen weten hoe het anders was afgelopen.

nu ik dit schrijf zijn we ondertussen 3.5 maanden verder en ben ik zoooooo gelukkig met onze grote kleine iniminieman en we genieten volop van Demy