Rhyker

Rhyker
  • Geslacht: jongen
  • Leeftijd:
  • Verjaardag over:
  • Geboortedatum:
  • Categorie: juni 2018
  • Profiel: 183 tekens

Rhyker's profiel

Geboorte-informatie

Duur van de bevalling:
Bevallen na: (Bv. 39 weken en 2 dagen)
Gewicht bij geboorte:
Lengte bij geboorte:
 

bevallingsverhaal



Riley-ann

Riley-ann
  • Geslacht: meisje
  • Leeftijd:
  • Verjaardag over:
  • Geboortedatum:
  • Categorie: Kleuters
  • Profiel: 146 tekens

Riley-ann 's profiel

Geboorte-informatie

Duur van de bevalling:
Bevallen na:
Gewicht bij geboorte:
Lengte bij geboorte:
 

Geboorteverhaal



R.eece-Mason-Elias

R.eece-Mason-Elias
  • Geslacht: jongen
  • Leeftijd:
  • Verjaardag over:
  • Geboortedatum:
  • Categorie: Pubers
  • Profiel: 6491 tekens

R.eece-Mason-Elias's profiel



Geboorte informatie
Type bevalling: Vaginaal (zonder pijnverlichting)
Duur van de bevalling:  8 uur
Bevallen na: 39 weken
Gewicht bij geboorte: 2970
Lengte bij geboorte: 50


Nou, het heeft een tijdje geduurd voor dat er dan eindelijk een blog verschijnt. Maar hier is die dan.
Ik moet jullie wel waarschuwen op de eventuele spelfouten, of vergete letters.. Ik type dit namelijk op de ipad, en die laat vaak letters weg.

24 feb nacht.. Om half 5
Ik droomde dat ik in het ziekenhuis was, er werd een echo gemaakt van onse uk, en gekeken naar zijn groei.. Uit deze echo bleek dat ik 8 weken was! Wat natuurlij nmogelijk was want zat al op 39 weken.. Maar goed.. Op het punt dat ik van het bed van het ziekenhuis wilde afstappen, brak mijn vruchtwater.. Op het moment dat ik dat droomde, schrok ik wakker, en ik had meteen door dat het geen droom was! Me liezen waren eht gebroken! Ik sprong op, met een broek vast geklempt tussen me benen strompelde ik naar de badkamer.. 'Zou het dan echt vruchtwater zijn?!' Heb even later mijn vriend wakker gemaakt, die lag te pitte op de bank na een zeer spannende film (ahum). Sprong hij op met 'ow en nu?!'
'Nou ik ga nog even slapen, wan heb nergens last van, zou je ook nog maar even moeten doen.' Ik ben weer lekker in bed gaan liggen om te slapen, maar al gauw stond hij aan bed en melde da hij niet meer kon slapen van de spanning, en of hij toch niet even zou moeten bellen me onse vk. Hij maakte zich zorgen omdat Ràv zo snel was, en geen risico wilde nemen. We spraken af da ik zou aangeven wanneer ik een weëe voelde opkomen, dat hij dan mocht bellen. Een half uurtje later voelde ik al wat opkomen. Dus hij mocht dan eindelijk bellen (heeft de hele tijd me zijn mobiel in ze had gezeten.)

Om half 6 was de veloskunde er, ik had haar maar 1x gezien want ze was een invalster. Maar kon het wel vinden met haar dus ik vond het we fijn. Na het onderzoek leek ik al op 4 cm ontsluiting te zitten, en wilde ze ook niet mee wachten om naar het ziekenhuis te gaan.. Vanwegen de bevalling met Ràv die zo snel was, en ook vanwegen de sneeuw die er lag. Ik vond echt een fijn idee dat ze ons zo opnam. Mijn moeder en zusje sonden binnen een half uurtje op de stop. Mijn moeder heeft Ràv mee genomen, en had wel iets door, maar vond alleen maar leuk om met oma mee te mogen in de auto, om opa wakke te maken. Me zusje is mee gegaan, en zij mocht bij de bevalling zijn.

Bij aankomst bij de verloskamers hebben we nog even een praatje staan maken met de verpleeging.. Die dachten dat ik een stagere was van de verloskunde!! Haha.. Omdat ik er zo relaxt bij stond. We kregen de zelfde kamer als met Ràv, vond het wel een leuk idee, allebij de kids, in de zelfde kamer geboren.

Na weer een onderzoek zat ik al op 7 cm ontsluiting.. En dat zonder ook maar 1 pijnlijke kramp te voelen. Dit was rond een uurtje of 9.
Ondertussen is mijn vriend toch nog even naar de winkel gegaan om wat lekkere broodjes te halen.. Omdat we toch wel honger kregen.
Na 10e wilde ze toch nog even kijken hoe ver ik nu zat, maar ik bleef hangen op de 7. Ik moest op me zij gaan liggen, en daardoor kwamen de weëen toch wel snel op gang en voelbaar! Niet pijnlijk, nog goed te doen.. Gelukkig hoefte ik niet de ctg om, want die banden zijn bloed vervelend, en had het idee dat ze me helemaal afknelde. Ze hield zijn hartslag in de gate met het apparaatje. Maar na een paar keer boven de 160 te zitte, moest ze me toch bijna verdragen aan de dienstdoende gyn. maar na wat verweg, hoefte dat toch niet, en was een ctg toch wel genoeg. 'Toch wel die vervloekte kut banden mompelde ik nog'. na een tijdje aan de banden gezeten te hebben, was er niets aan de hand, en mochten ze gelukkig weer af! Tegen 11 werden ze wel erg pijnlijk.. En ook wat moeilijker de baas te zijn.. Om half 1 zat ik dan eindelijk op de 8. En om 13:05 mocht ik dat eindelijk gaan persen.. Wat een opluchting was dat zeg! Een hele verademing.. Na 3 x persen was hij der dan eindelijk! Reece Mason Elias geboren om 13:08. Meteen al een super wijs mannetje, en was alles om zich heen aan het bewonderen. Van huilen had hij niet gehoord, want dat vond hij denk ik niet nodig. Meteen na dat hij op me nee werd gelegt begon hij te zoeken naar de borst, en heeft zo een uur lang bij me 'gedronken'. De placenta is 5 min later geboren, ik kreeg een prik in me been omdat hij niet los wilde laten.

De verpleging en onse vk heeft ons toen even gelaten.. Helaas is he nie helemaal volgens het boekje gegaan, ben al blij dat ik niet medic ben geworden, en alles vanzelf is gegaan. Maar een totaal reptuur er aan over te houden is ook niet alles. Het hechten was ook zeer pijnlijk. De verdoving was al snel uitgewerkt, maar om nou een nieuwe te zette, en weer die naald te moeten voelen nee dankje,, dus heb het zonder weten uit te houden. Ik mocht de zelfde dag nog naar huis, minst ik me zelf kon douche.. Maar een wc bezoekje werd me al te veel, en he licht ging uit op de wc. Ik heb me de zo op lope focusen om naar huis te mogen, dat het me te veel is geworden, en moest blijven tot vanavond. Om half 8 mochten we dan eindelijk naar huis, en hebben we de eerste nacht goed doorstaan. Als ik er zo op terug kijk, ben ik echt blij dat de bevalling zo gelopen is. Met Ràv was het natuurliijk compleet het tegenove gestelde. En voelde ik me de dagen erna nog steeds belabberd. Maar het is nu dag 6 en ik voel me fitter dan fit, en kan normaal lopen zitten of staan. Ik ben super trots op me zusje die de navelstreng heeft moge doorknippen van mijn vriend en de steun die ze me gegeven heeft! En me vriend die (na het supermarkt bezoekje na dan) niet van me zijde is geweken super trots en blij dat ze erbij waren. De verloskunde die echt naar ons luisterde, en me er super doorheen heeft geholpen!

We doen het super goed, en Reece is een erg wijs mannetje met een enorm trotse zorgzame broer.
Bij het begin moest Ràv niets van hem weten, maar als Reece maar even een huilkreet op zet, is het meteen 'oo mama, Reece huilt!' En vind ze kleine broertje erg schattig.. Hoe die dat zelf ook zegt ' zoooo schattiggg'

Reece Mason Elias
2970 gram 50 cm lang
24.02.2013 om 13:08

Bevalling van 8 uurtjes.




R.àven-Jason-Theodorus-Dean

R.àven-Jason-Theodorus-Dean
  • Geslacht: jongen
  • Leeftijd:
  • Verjaardag over:
  • Geboortedatum:
  • Categorie: Pubers
  • Grootste prestatie: trotse zorgzame grote broer zijn.
  • Profiel: 7169 tekens
  • Lengtecurve: 9 meetpunten
  • Gewichtscurve: 9 meetpunten

R.àven-Jason-Theodorus-Dean's profiel


Geboorte informatie
Type bevalling: Vaginaal (zonder pijnverlichting)
Duur van de bevalling: 3 uur
Bevallen na: 39 weken en 6 dagen
Gewicht bij geboorte: 2910
Lengte bij geboorte: 42


Ràven`s geboorteverhaal

Hmm.. Volgens mij wachten nog echt mensen met smart op mijn bevallings verhaal..
gezien hij maar 3 uurtjes heeft geduurt!..

Heb zo nu en dan geprobeerd om het neer te zetten.. Maar heb der niet echt
de tijd voor gehad;).. wat sommige van jullie wel zullen snappen;)..

Dus hier is dan mijn poging!


Maandag ochtend.. afspraak met de verloskunde de weekelijkse controle!..
Nog nergens last van.. alleen mis de gedachte of me vruchtwater gebroken was..
De vraag heb ik uiteraard meteen gesteld aan me verloskunde..
& dat bleek niet zo te zijn..

Met een nieuwe afspraak op zak liepen we de deur weer uit richting huis..
Onderweg heb ik wat lichte steken gehad.. maar niet echt zorg wekkend!

eenmaal thuis moest me vriend er meteen vandaar want hij moest werken, gezien ik niet alleen
met de bus naar de verloskunde wilde.. heeft die die ochtend vrij genomen:).

Hup op de brommer naar ze werk met een dubbel gevoel!
hij voelde al iets aan komen terwel ik der hard op nee tegen zei..
"kan nog wel even duren schat! geen zorgen"

na dat hij weg was gegaan ben ik me dagelijkse ding gaan doen.. ff lekker de was gedaan.. gedweild.. stofgezogen..
Hondjes gelopen.. naar het bos nog wel is waar!..

Mijn vriend smste om het half uur om te vragen of alles goed ging.. (hij had een voorgevoel zei die.)
"Ja schat, alles gaat goed. als der wat is bel ik je meteen! dat weet je toch:)"

na de avond valt rond een uurtje of 5 kreeg ik weer een kramp.. maar ook die was niet zorg wekkend...
duurde maar 30 sec en daarna was die weg.. zo ben ik heel even in slaap gevallen en werd wakker rond een uurtje of half 8..
iedreen behalve me broetje waren weg.. "laat ik maar even een broodje gaan eten! heb best wel honger!"

Lekker met een broodje aan tafel.. GTST kijken.. alleen kijken werd het dus niet!.. ik kreeg pijnlijke steken!
en ze kwamen om de minut!.. hmm ff tellen! "Jaa!! om de minut! & steeds pijnlijker!"..
Toch maar even de verloskunde bellen!

eenmaal boven om even op bed te liggen alarmeerde ik me broertje!
Die heeft zich snel aangekleed "ZO IK BEN DER KLAAR VOOR" zij die!

ondertussen heb ik ook meteen me vriend gesmst! "Ze komen om te minut!"
Hij helemaal in paniek naar huis gegaan me moeder op gebelt! "je moet nu naar huis! ze is bezig!"
de arme schat! hij was der ook echt meteen!

Ze was der over een half uurtje! zo gezecht zo gedaan ze was der om half 9.
NETJES!.. we wisten niet zeker of nou mijn vliezen waren gebroken.. omdat ik nog al een natte onderbroek had.. (Sorry!)
Maar toch ging ze maar wel even kijken!..

Op het moment dat ze het deed keek ze me toch met GROTE OGEN aan! en zegt..
WIJ MOETEN NU NAAR HET ZIEKENHUIS! je heb al 7 cm ontsluiting!

ik schrok daar van en barste in trane uit! "maar hoe kan dat dan? ik heb niets gevoelt! kan dat zo maar?! ik snapte het niet!"
verloskunde riep me vriend er bij en vertelde het! hij helemaal in paniek "Oke! dus we gaan nu weg! Schat waar staat je tas?!"

Die vast in de auto.. loop (waggel) ik naar beneden.. de verloskunde is al meteen gegaan om een kamer te bemachtigen..
Met 2 autos sterk kwamen we bij het ziekenhuis aan.. me broertje zusje moeder en vriend.

Ik kreeg de groene kamer! mijn reactie?? BHA mag ik de oranje?! haha!! maar die was al bezet:P..
1 maal in het ziekenhuis aan gekomen kreeg ik een weeen storm!.. ik hielt het niet meer! ze werden steeds pijnlijker! de 1 naar de ander!
me vriend is geen minuut van me geweken.. en bleef maar vragen of ik drinken wou, of een koud washandje.. pakte steeds me hand als die zag dat der een weee aan kwam
en sprak me steeds moed in.

me vruchtwater werd gebroken door de verloskunde... en ze kwamen daar ook meteen achter dat meneer in het vruchtwater gepoept had!..
onder een weee door vroeg ik dood leuk aan me vriend.. welke kleur heeft het dan?! Maar ik werd overgedragen aan de GYN..
Maar me verloskunde is nog wel even gebleven.. echt super lief! wij mochten haar dan ook graag.. (we hadden der 4)

Der werd nog even een draadje op de kleine zijn hoofd gedraai.. want zo konde ze hem in de gaten houden..
met de weeen die steeds pijnlijker werden vertelde de gyn dat ik maar even moest gaan slapen..

"Mag ik pijnstilling?! want ik hou het niet meer ben zo moe!" maar dat ging helaas niet meer ik was al te ver! na slapen dan maar!
hoe wel dat me echt niet gaat lukken zei ik nog!

dus waren we met ze alle weg gegaan en waren alleen ik en me vriend nog in de kamer..
nog geen 10 min later kreeg ik pers weeen! "OW shit!" dacht ik dit vind ik niet leuk!!

Ik grijp meteen naar het knopje en drukte het zeker wel een paar goeie x in!
en daar kwamen ze!.. ik moest in de beugels.. en persen maar! want ik zat al op de 10 cm!

ze vonden dat mijn pers weeen te kort duurde dus kreeg ik nog weeen opwekkers!..
ik protesteerd "NEE ik wil dat niet!" "BLIJF VAN ME AF!"

toch gekregen! want ik was te zwak om nog verder te protesteren haha!
48 minuten heeft het geduurd voor hij der eindelijk uit was!
hij moest wel is waar wel met de vacum pomp gehaald worden..
omdat hij het laatste stukje niet meer kon maken..

maar heeft wel een score van 9 10.
hij werd meteen op me buik neergelecht en het eerste wat door me heen ging was "WOW! komt hij uit mij?!"
me vriend zijn blik was echt prachtig!.. en begon me meteen te knuffelen! samen met de kleine..
hij plaste wel meteen over me heen haha! een welcoms kadotje zullen we maar zeggen!

Meteen kwamen me moeder broertje zusje en me schoonvader de kamer binnen!
ik weet der niet echt veel meer van helaas.. maar de stukken kan ik nog wel aan elkaar verbinden!

de gyn vertelde me nog dat ik een zeer makkelijke bevalling heb gehad!
van 3 uurtjes! alleen het laatste was wat naar!

ben eigelijk best trots op me zelf dat ik het zonder pijnstiling heb gedaan terwel ik dat eigelijk wel wilde..
en als ik dan nu naast me kijk wat voor prachtig ventje der naast me ligt te slapen..
zou ik het zo weer doen:)..

De 2 mannen die mijn hart hebben gestolen!

Werkom op de wereld Ràven

mama en papa zijn dol op je:D



Ster

Ster
  • Geslacht: vlinder(m)
  • Leeftijd:
  • Verjaardag over:
  • Geboortedatum: