cryssie's kinderen

Spring naar: Chevy Biswane Jerzy-Cor Joely Quincy

Chevy Biswane

Chevy Biswane
  • Geslacht: jongen
  • Leeftijd:
  • Verjaardag over:
  • Geboortedatum:
  • Categorie: september 2017
  • Profiel: 163 tekens

Chevy Biswane's profiel

Geboorte-informatieDuur van de bevalling: 5.00
Bevallen na:38+2
Gewicht bij geboorte: 3700gram
Lengte bij geboorte:
 

Geboorteverhaal



Jerzy-Cor

Jerzy-Cor
  • Geslacht: jongen
  • Leeftijd:
  • Verjaardag over:
  • Geboortedatum:
  • Categorie: Pubers
  • Profiel: 8480 tekens

Jerzy-Cor's profiel

Geboorte informatieType bevalling: Vaginaal (met pijnverlichting)
Duur van de bevalling: 6.47
Bevallen na: 38+2
Gewicht bij geboorte: 3335
Lengte bij geboorte: ongeveer 51 cm

Jerzy-Cor`s geboorteverhaalMaandagochtend 10 oktober sta ik om half 6 naast m`n bed. Ik wordt vandaag ingeleid vanwege zware bekkeninstabiliteit. Ik heb amper geslapen en toch ben ik klaarwakker (adrenaline giert door m`n lijf). Ik ga douchen en maak me op...Alsof dat iets gaat uitmaken als ik de hele dag weeën heb gehad.
Maar goed ik wil toch een beetje leuk op de foto..(de waterproof mascara van Lancome is NIET bevallingsproof)
M`n schoonmoeder is er om half 7 om op Joëly te passen en wij vertrekken met z`n 2en naar het Flevoziekenhuis in Almere. We melden ons en we mogen doorlopen naar kamer 10..Vond het wel grappig..kamer 10 op 10-10 en bedacht hoe leuk het wel niet zou zijn om om 10 uur te bevallen. Erg realistisch ook!

We gaan beginnen, ik trek m`n bevallingsshirt aan en klim op het uiterst comfortabele spiksplinternieuwe bevallingsbed. NOT!
Dit bed is getest door kleine chineesjes, want serieus voor een gezonde hollandse meid van 1.80 is dit bed niet bedoeld.
Ik wordt aangesloten op het CTG apparaat en het duurt 3 kwartier voordat de verpleegster Conny weer terug komt. Zij prikt het infuus, sluit me aan op een zoutwateroplossing en gaat weer weg...wij wachten en wachten maar...KOM OP, ik wil weeën!

Om 9 uur komt dan eindelijk de verloskundige. Ellen. Ik vertel haar dat het mij wel heel leuk lijkt om zelf de baby aan te pakken. Ik had dat op tv gezien en het leek me wel een leuke ervaring. Ze zegt dat we dat gaan proberen. Spannend!

Ellen gaat kijken hoeveel ontsluiting ik al heb. Het is al 1 hele cm. Ze gaat proberen de vliezen te breken. Ze poert en poert, maar het lukt niet. Ze zegt `Dan probeer ik de elektrode wel door de vliezen heen op z`n hoofdje te bevestigen.` Ik lig daar nog steeds met m`n benen in de lucht en verstand op 0 de pijn weg te zuchten. (ze heeft nog steeds d`r vingers in m`n baarmoedermond) Poging 1. Lijkt een eeuwigheid te duren en mislukt. Ze vraagt aan Conny de verpleegster een nieuw elektrode draadje. Poging 2. Slaagt (zegt ze). Alleen is er op de monitor geen hartslag te zien. `Dat ligt aan de sticker op je been.` zegt ze. Conny trekt de sticker eraf en schuurt (letterlijk) m`n bovenbeen een beetje op. Nieuwe sticker er op, nu moet hij het doen! Maar je voelt het aankomen. Dat kreng deed het niet. `Het ligt vast aan de kabel.` Conny wordt erop uitgestuurd een nieuwe kabel te halen. Die zijn allemaal bezet! Dan maar zonder en ik moet weer die buikband om. Het interesseert me geen moer. Ik wil weeënopwekkers!
Hartslag van de baby wordt gemeten, ik krijg weeënopwekkers.
Ondertussen is het al 10 uur!!! En bij poging 2 zijn van al dat gepoer wel m`n vliezen gebroken.

De weeën komen langzaam op gang. Het is relatief makkelijk weg te puffen.
Om een uur of 11 komt Ellen weer terug dat ze toch nog wil proberen een elektrode op het hoofd van de baby te bevestigen. Ik heb verder niks te willen want de veiligheid staat voorop maar je begrijpt dat ik het niet zo zag zitten. Maar goed ik ga weer met m`n benen de lucht in en zet me schrap.
Poging 3....Mislukt
Poging 4....Mislukt.. Ze vraagt aan Conny nog een draadje en Conny kat `Denk je dat we hier een hele voorraad hebben liggen?` Conny gaat een draadje halen. Ondertussen lig ik met helse pijnen op dat klotebed! De tranen stromen nu werkelijk over m`n wangen van de pijn, onmacht en kwaadheid. Ik concentreer me op de pijn en probeer me zo goed mogelijk te ontspannen.
Poging 5...Mislukt ook!! Dit alles heeft 15 minuten geduurd!
Uiteindelijk zegt ze `Ik ga Karin bellen of zij het wil doen..` Ik lig daar te schokken en te janken op dat bed van de pijn die ik net gehad heb en hoooooop dat Karin het wel lukt.
Ellen zegt nog `Het ligt niet aan jou hoor, maar aan mij.` Ja duuuuuh!!! Blijkt ze een verloskundige in opleiding te zijn!
Karin komt binnen en ik weer ze ontspannen als ik maar kon. Karin is welgeteld een halve minuut bezig geweest en alles werkt zoals het hoort! Had Karin effe eerder gebeld! Wat een kuttenkop die Ellen. `Je mag best boos op me zijn.` zegt ze. `Ik heb wel wat anders aan m`n hoofd dan boos te zijn op jou!` kat ik. `Ik wil die morfinepomp!` zeg ik dwingend. Nou, dat moest ze eerst overleggen met Karin. Conny reageert direct `Geef haar die pomp ze heeft net genoeg doorstaan!`

Ik heb m`n pomp...owwww wat voelt dat lekker! Ik voel ook m`n bekken niet meer. Wat heerlijk. De weeën volgen elkaar nu wat sneller op maar het is nog steeds goed te doen. Kom op, ik wil werken, ik wil echte weeën. Ik hang ongeveer op 5 cm en het schiet voor mijn gevoel niet op met die halfzachte weeën. Of zou ik al stoned geweest zijn dat ik dat dacht.
Om 2 uur komt Ellen even kijken en ik vraag of die pomp met weeenopwekkers niet omhoog kan. Ze moet weer overleggen met Karin maar het mag. De pomp wordt op 10 gezet en ik voel meteen verschil. De weeën worden heftiger!!
Ik keer volledig in mezelf, de drukknop voor m`n pomp is het enige waar ik oog voor heb.

Ik kijk op de klok en zie dat het 15.10 is en ik denk nog `nu was m`n dochter al geboren. Meteen daaropvolgend krijg ik een giga perswee. Ik lig op m`n zij en zeg tegen Ron `druk maar op de bel want hij komt er NU aan!` Hij drukt op de bel. Ik krijg weer een wee en voel de baby zakken! Hij zit halverwege, ik voel het koppie al en hij zakt weer terug! Ik raak lichtelijk in paniek en blijf op m`n knop drukken, maar de pijn is te heftig...de pomp verlicht niet meer. De tijd verstrijkt, er zijn 20 minuten voorbij en NIEMAND komt kijken!! Ron besluit om dan maar iemand te gaan halen.
`NEE! LAAT ME NIET ALLEEN!!` Ik heb hem nodig om in te knijpen, om te zeggen dat ik blijf ademen! Hij gaat toch.

Ik krijg weer een wee en roep om Ron, maar hij is er niet!
Hij rent de gang door om iemand te vinden...bij het koffiekamertje aangekomen zitten daar 6 verloskundigen en verpleegsters KOFFIE te drinken! `Kan er godverdomme iemand komen helpen?!` tettert hij en rent weer terug naar mij!

Daar komt Ellen op haar dooie gemak mijn kamer binnen. `Zo zullen we eens kijken hoeveel ontsluiting je hebt?` Ik roep `Niks ervan! hij komt er nu aan!` ze gelooft me niet en zegt dan gaan we eerst even Conny bellen. Ik roep `We doen het wel zonder Conny!` Maar naar mij wordt niet geluisterd. Conny is snel ter plaatse. Ellen vraagt of ik op m`n rug wil gaan liggen. Ik kan niet zonder hulp draaien omdat mijn linkerbeen het niet meer `doet`. Ron helpt me met draaien en tijdens het draaien krijg ik een perswee. `Stop!` roep ik. Ron stopt en ik hang in zijn armen die wee weg te werken. `Schiet is op`. Krijg ik te horen van Ellen. Ik kan nu haar bloed wel drinken! Uiteindelijk lig ik op m`n rug. Ik durf m`n benen niet te spreiden omdat ik zoveel pijn aan m`n bekken heb. Ellen spreekt me op zachte toon toe...ik hoor niet meer wat ze zegt. Conny neemt het over en verheft haar stem en zegt luid en duidelijk wat ze van me verwacht. Haar hoor ik wel!

Ik spreid m`n benen en meteen komt er een wee. `Hoofd op je borst en pers mee!` Ik luister naar Conny en pers. `Hap lucht en pers!` In 1 en dezelfde wee pers ik totaal 3 keer en het hoofd is geboren. Ellen zegt `Je wilde hem toch zelf aanpakken?` Ik zeg dat ik dat niet meer kan. `Jawel, kom overeind en pak hem!` Ze helpen me overeind en ik pak m`n zoon onder z`n armen en trek hem uit me! Ik laat me weer naar achter zakken met m`n zoontje op m`n blote borst. Ik krijg warme doeken om me heen geslagen en ben in de 7e hemel. Ooohhh wat is hij mooi! `Ron maak een foto.` En hij maakt wat foto`s. Ondertussen pers ik de placenta er nog uit. De navelstreng wordt doorgeknipt.
Alles is piekfijn in orde. Ik leg hem vrijwel direct aan de borst en hij drinkt gelijk goed!

Hij kijkt me aan met grote, nieuwsgierige ogen en ik kijk naar hem. Zijn warme lichaampje tegen de mijne. Stilzwijgend maken we kennis en leggen we de beginselen van de moeder en zoon band! Zo liggen we bijna 45 minuten. Ik ben opnieuw moeder geworden van een prachtige zoon!

Hij is geboren op 10 oktober om 15.30 weegt 3335 gram en we hopen dat hij gaat luisteren naar de naam Jerzy!



Joely

Joely
  • Geslacht: meisje
  • Leeftijd:
  • Verjaardag over:
  • Geboortedatum:
  • Categorie: Pubers
  • Profiel: 6150 tekens
  • Tandjes ingevuld: 2 tandjes
  • Lengtecurve: 7 meetpunten
  • Gewichtscurve: 7 meetpunten

Joely's profiel

Geboorte informatieType bevalling: Vaginaal (met pijnverlichting)
Duur van de bevalling: 8 uur
Bevallen na: 38 weken en 1 dag
Gewicht bij geboorte: 3414
Lengte bij geboorte:

Joëly`s geboorteverhaalDonderdagochtend 5 augustus moesten wij ons om 7 uur melden in het Flevoziekenhuis om ingeleid te worden.
Op van de zenuwen en de hele nacht geen oog dicht gedaan melden we ons aan de balie, we mogen doorlopen naar achteren om plaats te nemen in 1 van de verloskamers.
De dienstdoende verloskundige geeft ons een stevige hand en stelt voor dat ik m`n tas uit pak en m`n bevallingsshirt aantrek...Nu al? zeg ik. Ik had niet het idee dat we meteen gingen beginnen....`Ja hoor`, zegt ze. `Als jij je shirt aantrekt, pak ik wat spulletjes en als ik terug kom breek ik je vliezen en sluit je aan op het infuus`. Ik had dit wel bedacht maar niet verwacht, het ging nu echt gebeuren! Ik heb trillend m`n shirt aangetrokken en nam plaats op het bed. Ze was binnen no-time weer terug.
`Ik heb hier het hartslagmetertje voor op het hoofdje van de baby, daarvoor moet ik je vliezen even breken. Ga maar op je rug liggen en ontspan je maar`. Ik zo ontspannen als maar kon, dat begrijp je. Ze steekt 2 vingers naar binnen breekt mn vliezen en ik heb er amper wat van gevoeld. Al die stress voor lucht. Had trouwens 1,5 cm ontsluiting. Er sijpelt wat vocht langs m`n benen maar niet echt WOW. Vervolgens wordt het infuus in m`n hand gestoken en dat deed nog het meest `pijn`. Ze sluit me vervolgens aan op het ctg apparaat, met op mn linkerbeen een plakker en draad naar het apparaat toe, vanaf mn buik een draad ook naar het apparaat toe om de weeen te meten. Met m`n rechterhand zat ik vast aan het infuus. Het wachten begon. Nog steeds bloednerveus.

Rond half 8 voel ik iets wat kan lijken op een wee. Op de monitor verschijnt een klein bergje. Het was een wee. 3 minuten later weer een wee. Niet heel pijnlijk maar ik herken het gevoel als zijnde weeen en er valt een last van me af. Dit gevoel ken ik en kan ik mee omgaan. Deze pijn is fijn. We gaan beginnen!
De verpleegster komt even kijken hoe het gaat en ik zeg dus `Ik heb weeen` Nou zegt de verpleegster `Ik ben nog niet onder de indruk`. Domper!
Ik kan het allemaal goed wegzuchten, de pijn wordt langzaam heftiger en ik wil graag die Remifentanil met die pomp om het zelf toe te dienen. Lijkt me een strak plan.
Ik zeg dat dus tegen die verpleegster en die zegt `Dat zien we wel als je het echt nodig hebt`. En ze loopt weg. Ik WIL die drugs!
Ik druk op de bel en ze komt terug, `Ik wil die drugspomp`. zeg ik. Ze gaat het vervolgens met de verloskundige overleggen en komt met haar terug.

11.00 uur de verloskundige toucheert en het is nu 3 cm. Ik baal, maar zij vind het goed op schema. Ik zeg nog dat ik toch wel van plan was om in haar dienst te bevallen (15.30). `Dat zullen we wel zien`. zegt ze `Ik denk van niet`. Ik baalde nog harder en dacht t wordt verdomme toch geen nachtwerk! Maar goed Ik had in ieder geval wel m`n drugspomp!

Die pomp kan ik iedereen aanbevelen, je krijgt een basisdosering en daar overheen kan je je zelf nog wat shots toedienen. En dat heb ik ook ruimschoots gedaan! Ik voelde me een beetje dronken...Ken je dat gevoel dat je steeds harder gaat praten als je dronken begint te worden...Nou dat gevoel. Ik puf een end weg en m`n man steunt me perfect met ademen. Ik had de neiging om veel te snel te gaan ademen op het moment dat het heftig werd en daar was hij om me rustig te maken.

14.00 wordt weer getoucheerd en hang nu op 5 cm en ik BAAAAL. Dit wordt verdomme nachtwerk en daar had ik niet zo een trek in. Want begon nu wel een beetje goed zeer te doen.
Ik lig op m`n linkerzij en ben de boel onder invloed van aan het wegpuffen, ik heb Ron z`n hand vast en t gaat prima. Tot ik een WEE krijg die ik niet wegkrijg en raak in paniek. `Ik krijg m niet weg, ik wordt niet meer rustig!` En begin te hyperventileren. Op dat moment komt er een verpleegster binnen en die vraagt of ik persdrang heb. `Ja, nee, weet ik veel. Het doet zeer!`.
De wee zakt uiteindelijk weg en ik kan weer ademen. `Nog 1!` gil ik. Ik doe m`n ogen open en er staan 5 man om m`n bed. `Je moet op je rug gaan liggen`. zegt de verloskundige `dan ga ik even voelen hoeveel ontsluiting je hebt`. Op m`n rug liggen??! `Hoe had je dat gedacht? Ik kan geen kant op`.
Ron heeft me op mn rug gedraaid en zij toucheerd. Ik merk niks meer alleen mijn pijn. `Je hebt 10 cm, je mag gaan persen`. Ik ben nog steeds half aan het hyperventileren! Ze verheft d`r stem. `Cryssie, nou moet je goed luisteren! Jij gaat persen en luistert en doet precies wat ik zeg dan heb je met 4 keer persen je baby op je buik!` Dat drong tot me door en klonk als muziek in m`n oren.
Ik heb links de hand van Ron en rechts van en verpleegster. Ron probeert me te kalmeren met mij zoentjes geven..`Rot op met je zoentjes! Dit is verdomme jouw schuld, klootzak!`

Ik perssssssssssss en het brandt! Ik begin te hyperen (alweer). `rustig ademen`. wordt er tegen me gezegd. `Ja ja rustig ademen?!!` Lekker makkelijk lullen vanaf die kant!!! Nog een WEE en ik pers mee, ik voel... het hoofdje steekt al voor de helft uit en het doet zeer. `Wachten, zuchten` zegt de verloskundige. Ik doe m`n best hoor maar dat ging dus effe echt niet. `Nee, dat gaat niet, hij gaat er nu uit, hij MOET eruit!` Okee pers dan maar mee, zegt ze. Ik pers en ik gil het eruit. Het hoofd is geboren. Ik voel hoe ze het draait en nog 1 keer persen en wat een opluchting! Het is voorbij. Ik krijg meteen een glibberige natte baby op m`n buik en de wereld kan voor mijn part instorten, Ik heb m`n baby! `Is het zeker weten een meisje?` vraag ik paniekerig. `zit alles eraan?` Ja, ja het is een meisje en alles zit erop en eraan. Ik ben gelukkig. Ron geeft me een dikke zoen, nu vind ik het helemaal niet erg en de tranen prikken achter m`n ogen. `Heeft ze eigenlijk al een naam?` wordt er gevraagd. Ik kijk haar aan en zeg `Joëly, ze heet Joëly Biswane.`

Ze weegt 3414 gram en is het mooiste meisje van de hele wereld!


Joely's melkgebit



Quincy

Quincy
  • Geslacht: jongen
  • Leeftijd:
  • Verjaardag over:
  • Geboortedatum: