Enitam's kinderen

Spring naar: Juliet Thias Pascal Muriël Lilian

Juliet

Juliet
  • Geslacht: meisje
  • Leeftijd:
  • Verjaardag over:
  • Geboortedatum:
  • Categorie: september 2018
  • Profiel: 247 tekens

Juliet's profiel

Geboorte-informatie

Duur van de bevalling: 2 uur
Bevallen na: (Bv. 39 weken en 2 dagen) 37 weken en 3dagen
Gewicht bij geboorte: 3280gr
Lengte bij geboorte: 50 cm
 

bevallingsverhaal



Thias

Thias
  • Geslacht: jongen
  • Leeftijd:
  • Verjaardag over:
  • Geboortedatum:
  • Categorie: Peuters
  • Profiel: 2466 tekens

Thias's profiel

Geboorte-informatie

Duur van de bevalling: 2,5 uur
Bevallen na: 37wkn en 5 dgn
Gewicht bij geboorte: 3530gr
Lengte bij geboorte: 52 cm
 

Geboorteverhaal

's Ochtends begonnen om 9 uur de weeen, welke is al heel snel begreep als serieus werk terwijl ik pas 37.5dgn zwanger was! Wederom een kindje dat zich vroeg aandiende. Manlief heeft snel de kids aangekleed en laten ophalen door opa. Maar voordat hij daar mee klaar was heb ik hem ook maar de vk laten bellen want ik moest de weeen (binnen een uur vanaf het begin) al echt wegpuffen, dus het ging snel. Gelukkig was ze er binnen 5 minuten. Ze vroeg me op mijn rug te gaan liggen om te toucheren voor ontsluiting en op dat moment braken spontaan de vliezen en constateerde ze 3cm ontsluiting. Dus inderdaad dat ging snel want het was pas een uurtje nadat ik de eerste wee voelde. 

De vk is rustig alle spullen klaar gaan zetten en ik ging rustig door met puffen. Ze stelde voor dat ik nog even onder de douche zou gaan, want dat zou verlichting geven. Ik wilde wel, maar met de vorige ervaring in gedachten (bij Muriël kwam toen al heel snel persdrang opzetten) wilde ik wel dat zij erbij bleef. Dat deed ze dus ook en inderdaad na 5 of 6 weeen, kreeg ik persdrang en kwam ik wederom zeiknat weer in het kraambed terecht. Poeh wat waren die stappen tussen de douche en het bed pijnlijk (krom lopen met een kind dat indaalt in je bekken!!!). 

Eenmaal in bed mocht ik langzaam mee gaan persen waarbij er eerst heeeeeerlijk wat ontlasting meekwam hahaha. Lekker genant, maar ik vond het prima want het geeft alle ruimte aan het kind om erlangs te kunnen. En na een tijdje vroeg ik de vk toch me nog eens te toucheren om te weten waar het hoofdje nu ongeveer was. Dat wilde ze wel en toen ik me dus op mijn rugdraaide en zij toucheerde was het direct volledige ontsluiting en met 3 minuten persen kwam daar al het hoofdje van ons zoontje tevoorschijn. Met nog 1 wee heb ik hem toen zelf mogen aanpakken en op mijn borst gelegd........wauw!!! Weer zo'n prachtige babytje ter wereld. Ik was zo gelukkig met hem én vooral op dat moment ook dat de bevalling over was.

Hij lag lekker op mijn borst en de vk heeft nog de placenta met een beetje moeite ter wereld geholpen. Maar sindsdien is het echt genieten geblazen van ons mooie mannetje.

Liefs Enitam,  manlief, Lilian, Muriël, Pascal* en Thias



Pascal

Pascal
  • Geslacht: vlinder(j)
  • Leeftijd:
  • Verjaardag over:
  • Geboortedatum:

Pascal's profiel

Ons vlindertje Pascal is met 18.2wkn zwangerschap doodgeboren. Meer info in mijn blogs.

 



Muriël

Muriël
  • Geslacht: meisje
  • Leeftijd:
  • Verjaardag over:
  • Geboortedatum:
  • Categorie: Pubers
  • Profiel: 6423 tekens
  • Lengtecurve: 7 meetpunten
  • Gewichtscurve: 7 meetpunten

Muriël's profiel


Geboorte informatie
Type bevalling: Vaginaal (zonder pijnverlichting)
Duur van de bevalling: 3 uur en 15 min
Bevallen na: 39wkn en 2dgn
Gewicht bij geboorte: 4100gr
Lengte bij geboorte: 54cm


Muriël`s geboorteverhaal

As you know ben ik vrijdag de 13e om 13 uur 13 bevallen van een wolk van een dochter: Muriël. Wat was het een 'mooie' (lees: mooi in verhouding tot mijn vorige bevalling) bevalling. Na een heerlijk nacht slapen, werd ik 's ochtends wakker van het gezang van Lilian. Ja dat lieve schaapjes wordt iedere ochtend zingend wakker. Ik voelde een krampje waarvan ik dacht; 'he, dat kon wel eens een wee zijn'. Deze ging weg en er kwamen er niet meer dus ik heb manlief nog in het ongewis gelaten. Uiteindelijk ben ik lekker naar beneden gegaan om 9 uur en heb samen met man- en dochterlief ontbeten. Ik had Lilian beloofd om met haar te gaan douchen, dus wij lopen rond 10.00 uur de trap op om naar de douche te gaan en terwijl ik de laatste tree neem, voel ik een scheut vocht lopen in mn onderbroek. Oh oh...... ik wist direct dat het mijn vliezen waren, want ik was net daarvoor nog naar het toilet geweest, dus urine kon het absoluut niet zijn. Ik zet heel snel Lilian en man aan de kant op de trap en snel de badkamer in en ga op de wc zitten. Ik had inmiddels gemeld dat mijn vliezen waren gebroken, maar achteraf begreep ik dat manlief dacht dat ik een geintje maakte. Nou dat was het niet, want toen ik eenmaal op de wc kwam, gutste het er uit. Okayyyyyyy de bevalling is begonnen dus. (Oja, het vruchtwater was helder) Direct had ik de eerste echte wee al te pakken en ik wist dus dat die dag ons kindje geboren zou worden. Hahaha aan de datum te zien zou het dus al een bijzonder kindje worden.

Om even het gegeven te laten zakken, ben ik maar gewoon met Lilian gaan douchen zoals beloofd. Ze heeft nog lekker op mijn buik onder de douche gestaan. Ik vond het wel een goed idee, want dan zou het kindje ff lekker goed indalen (hihihi waar je al niet aan denkt als je weeën hebt!). Manlief besloot maar meteen mijn moeder te bellen zodat zij alle tijd zou hebben Lilian op te halen. Zij was er met een half uurtje en wenste me nog succes en nam dochterlief mee. Gelukkig is Lilian echt helemaal weg van opa en oma, dus dat was geen probleem.
Onderwijl waren de weeën duidelijk aanwezig, maar nog niet heel regelmatig en heftig. Manlief heeft even de vk gebeld en zij beloofde met een uurtje te komen. Prima!

Nou ik ben op bed gaan zitten en heb de computer aangezet om nog ff wat te internetten (op bb, hyves en facebook ff iedereen in de waan laten dat er nog steeds 'niets aan de hand' was, maar ondertussen zat ik om de 5min een wee weg te puffen). Op een gegeven moment heb ik toch maar de computer uitgezet, want ik merkte dat ik mijn aandacht ff op de weeën moest vestigen. Iets later kwam de vk en zij was blij te horen dat alles zo vanzelf op gang was gekomen en voelde dat ik op dat moment 3cm ontsluiting had. Prima, ik was eigenlijk pas, vanaf het breken van de vliezen tot nu, 1,5 uurtjes bezig. Ze kon me geruststellen dat de kleine inderdaad die dag zou komen, maar ze kon me niet garanderen dat dat al om 15.00 uur zo was. Welja, dat maakte mij ook niet uit, als het maar gebeurde. Ik had eerder aangegeven dat ik graag op de baarkruk wilde bevallen. Zij had deze meegenomen, maar ze had het idee dat ik daar niet op terecht zou komen. Hahaha ik zei: prima, want dat zou betekenen dat het lekker snel gaat. Ook goed! Ze raadde me aan ff lekker te gaan douchen om de weeën goed op gang te houden en dan zou ze vanmiddag rond 15.00 uur terugkomen.

Lekker op een stoeltje leunende heb ik de douchebeurt van daarvoor nog maar een dunnentjes overgedaan, maar dan zonder Lilian. Nou ik kan je vertellen dat wij wee-opwekkend-water hebben! Heftig zeg. Ik wist al snel niet meer waar ik het moest zoeken. Met 15.00 uur in gedachten dat de vk terug zou komen, raakte ik best wel een beetje in paniek, want dít kon ik echt niet zolang volhouden! Manlief stond maar een beetje machteloos te kijken en begon inmiddels het baby-bedje al op te maken en de kruikjes aan het vullen. Hij zei tegen me: 'Jij bepaald wanneer ik de vk weer moet bellen!'. Ja juist, dat is precies het lastige, want ik wilde dat ze pas terugkwam als het persen nabij was, anders had het toch geen zin. Inmiddels was ik toch wel een beetje in een weeënstorm terecht gekomen en toen was de kous af. In één zucht riep ik: 'NU vk bellen, help me NU onder de douche vandaag, Ik voel NU al persdrang!'. Tijdens één van mijn vele continue weeën heeft manlief me nog iets afgedroogd en begeleid naar het bed. Inmiddels was de vk verwittigd en onderweg naar ons stulpje.
Op bed aangekomen werden de weeën iets draaglijker, maar de persdrang kwam echt heftig opzetten. De vk kwam binnen, zag en overwon: Enitam, je bent volledig ontsloten en je mag persen.

Om dit, nu alweer veel te lange, verhaal kort te maken: 13 minuten later was Muriël geboren! En dan hebben we nog rustig aangedaan, om zo min mogelijk schade aan mijn onderkantje te richten. Helaas is dat niet helemaal gelukt want ik had toch nog 5 hechtinkjes nodig.
Wat een mooie ervaring is het om zooo bewust te bevallen. We hebben namelijk in de kamer een grote passpiegel en die is aan de achterkant van mijn bed gezet, zodat ik alles zou mee kunnen kijken. Zo zag ik dus dat het hoofdje naar buiten kwam. Ik zag het hoofdje 'staan' (helse pijn en vreselijk tegennatuurlijk om dan te moeten puffen) en uiteindelijk zag ik het schoudertje komen en nog een schoudertje. Op dat moment heb ik mijn handen onder de oksels van mijn kind gelegd en het leven in geleid..........(ik voel de tranen nu nog opkomen om het onroerende moment). Manlief zag direct dat het een meisje was en ohhhhh wat was ik blij met een 2e dochter. Een geweldig mooie dochter die direct het leven omarmde door KEIHARD te gaan janken. Hahahaha wat is dat dan een mooi geluid. Van te voren hadden we al afgesproken dat ik de navelstreng zou doorknippen. Zo gezegd zo gedaan!

Samenvattend: een prachtige, heel bewust meegemaakte bevalling van een kerngezonde dochter in 3 uur en 13 minuten. Als je dan toch moet bevallen, doe het dan zoals ik het heb gedaan! hahaha

Nu is het grote genieten begonnen! Het grote genieten van ons prachtige gezinnetje. Wat een rijkdom, 2 meiden!



Lilian

Lilian
  • Geslacht: meisje
  • Leeftijd:
  • Verjaardag over:
  • Geboortedatum:
  • Categorie: Pubers
  • Profiel: 6940 tekens
  • Tandjes ingevuld: 7 tandjes
  • Lengtecurve: 12 meetpunten
  • Gewichtscurve: 12 meetpunten

Lilian's profiel

Geboorte informatie

Type bevalling: Geassisteerd met hulpmiddelen
Duur van de bevalling: 12
Bevallen na: 37 en 6 dagen
Gewicht bij geboorte: 3250
Lengte bij geboorte: 53
 

Lilian`s geboorteverhaal

Het begon allemaal met wat gerommel in de buik (menstuatieachtige krampjes) op vrijdag 19 maart. Tijdens de normale controle bij de vk van die dag meldde ik het wel, met als waarschijnlijke reden dat het wel indalingsweeën zouden zijn. De vk kon dat wel geloven want de kleine lag weer verder in het bekken. Gerustgesteld ging ik naar huis.

Die avond ging manlief samen met wat vrienden gitaarspelen en bij mij zou een vriendin eindelijk de enveloppen brengen van de geboortekaartjes. Deze heb ik (toch maar) in een ijl tempo geschreven die avond. Alsof ik wist wat ik nu weet......

Rond 24.00 uur ging ik naar bed en ineens merkte ik dat die krampjes in een bepaalde regelmaat terugkwamen. Alsof dat horizontale liggen het in eens opgewekt had. Een uurtje later kwam manlief thuis en hem meldde ik niet, omdat ik nog niet zeker wist of het loos alarm zou zijn. En ik had uberhaupt pas wat aan hem de volgende dag als het door zou zetten. Laat hem dus maar lekker slapen, dacht ik.

Rond 07.15 uur heb ik manlief toch maar gewekt. "Huh......tis veel te vroeg. Ik kan uitslapen joh, ik hoef er nog lang niet uit.....Laat me!". "Maar schatje, je gaat vandaag papa worden waarschijnlijk". WHAATTTT hahaha oja joh! Nou toen was hij dus wakker. Ik vroeg hem meteen maar te gaan timen, want ik had het idee dat ik al wel rond de 5 minuten gemiddeld zat. Inderdaad, een tijdje later kon de vk gebeld worden.

Zij kwam rond 10.00 uur en constateerde hetgeen ik al bang voor was: 0 cm ontsluiting. Gelukkig had ik mezelf voorbereid en kwam de klap niet zo hard aan. Wel stelde ik haar nog de vraag of het inderdaad zo zou kunnen zijn dat alles nog stopt en ik vandaag niet beval. Helaas antwoordde ze: ja, dat kan. Nou dat was ik niet van plan te laten gebeuren. Ik zou koste wat het kost de weeën in stand houden. Ik had echt geen zin dit voorportaal van de hel nog eens over te doen. Niet dat het al niet meer te houden was, maar als je al uren lichte/matige weeën hebt, dan wil je dan alsnog niet overdoen. Aan de arbeid dus en puffen maar!

Tegen 14.00 uur kwam ze weer en toen kwam het verlossende woord: je bent officieel aan het bevallen want je hebt 3 cm ontsluiting dus vandaag worden jullie ouders....Jippie!!! De weeën waren in tussentijd wel aan intensiteit toegenomen, maar minder frequent. Ze ging weer weg met de mededeling dat ze rond 17.30 weer zou komen en ik ging fijn verder met puffen.
Elke hoek, kamer of bankje in en rondom het huis heb ik gezien om te kijken welke positie het minst pijn deed om weeën op te vangen. Conclusie: geen. Dan dus maar op bed liggen, want dan lig ik tenminste lekker. Het lijden was dus begonnen.

Helaas trok ik het niet langer dan tot 17.00 uur, want de weeën kwamen ineens achter elkaar en ik kreeg geen rust meer. Manlief dus direct laten bellen en met 5 minuten (hulde aan de vk!) stond ze aan mijn bed. 8 cm. ontsluiting had ik inmiddels en ik was echt gewoon blij! Heerlijk nu zou het opschieten! Direct brak ze mn vliezen en daarmee zond ze me van het voorportaal naar de hel zelf…….. Dames die nog moeten bevallen kunnen nu beter afhaken!

Wat een smerige, nare, rottige, kutpijn kreeg ik toen! De weeën werden echt pijnlijker en gelukkig waren de pauzes nu wel langer, maar die had ik dan ook echt wel nodig om bij te komen. Langzamerhand merkte ik dat ik meer druk op mn anus voelde en de vk meldde dat dat dus persdrang was. Helaas mocht ik nog niet meepersen omdat ik nog een ‘randje’ weg te werken had. Dit was echt balen, want je wil graag persen omdat je dan iets doet aan die rottige pijn, maar pas twee uur na het breken van de vliezen mocht ik mee gaan persen.

Nu begon het echt werk dacht ik en ik beloofde mezelf dat ik het kind er binnen een uur uit zou hebben. Hoe anders zou het gaan……
Dat persen op bed verliep echt waardeloos. Het deed me zoveel pijn om mijn benen op te trekken en nadien mijn benen neer te zetten, dat ik me tijdens de wee niet goed kon concentreren om het persen. Na driekwartier martelen vroeg de vk of ik soms de baarkruk wilde proberen. Graag, want dat had ik in ieder geval de zwaartekracht mee. Zo gezegd, zo gedaan, maar helaas leverde het nog geen verbetering op. Ik merkte aan haar opmerkingen dat er echt geen vooruitgang in zat. Dit lag niet aan mij, maar meer aan het feit dat mijn bekkenbodem zo strak was dat het gewoon niet goed genoeg kon ontspannen. Nu weet ik dus dat veel en vaak sporten niet overal goed voor is…..

Anderhalf uur na begin van het persen hebben we samen besloten toch naar het ziekenhuis te gaan voor een vacuümbevalling. Gelukkig kende ik de verhalen van mn zus (haar eersteling is ook op die wijze geboren) en ik rende ongeveer naar beneden om vast in de auto te gaan zitten. Ik kon inmiddels niet meer wachten tot de bevalling over zou zijn. Het kind moest er uit!! Na een helse rit in de auto (die dingen wekken weeën op zeg!) een rolstoeltrajectje door het ziekenhuis en de nodige voorbereidingen is uiteindelijk mijn guppie Lilian om 21. 37 geboren in het ziekenhuis met 1 perswee met de vacuumpomp. Helaas was er wel een dikke knip en een vette scheur voor nodig om haar eruit te krijgen, maar het was het allemaal waard. Al hadden ze me van voor tot achter open moeten maken,…..als het kind maar kwam.

En ohhh wat waren we gelukkig met ons meisje Lilian. Direct op de borst was ik het voorportaal en de hel zelf al weer vergeten en keek ik dolgelukkig in de poppetjes van haar ogen en wist dat ik opslag verliefd was.

Tot zover mijn verhaal van een eersteling. Onthoud inderdaad goed dat het een eerste bevalling was, en dat een volgende waarschijnlijk makkelijker zal verlopen. (dit is ook een mantra voor mezelf…)

Willen jullie nog meer details, schroom dan niet om ze te vragen!

Oja als laatste wil ik toch nog even een eervolle vermelding voor mijn manlief: hij heeft zich echt gedragen als een volwaardige partner in crime! Van te voren hadden we één afspraak gemaakt: als ik tijdens de bevalling wat zou willen, dat ik het dan zou vragen. Zou ik niets vragen dan zou hij zich bezig houden met de voorbereidingen op ons guppie en het huishouden. Zo gezegd, zo gedaan en we kijken er beide met heel veel saamhorigheid op terug. Dus meiden,……..verlang niets meer van je mannen dan je aan duidelijkheid kunt geven!

Liefs Enitam

Lilian's melkgebit