2de-wupper's kinderen

Spring naar: Jacob Rihanna

Jacob

Jacob
  • Geslacht: jongen
  • Leeftijd:
  • Verjaardag over:
  • Geboortedatum:
  • Categorie: Kleuters
  • Profiel: 3953 tekens

Jacob's profiel


Geboorte-informatie
Duur van de bevalling: 15
Bevallen na: 39.2
Gewicht bij geboorte: 3755
Lengte bij geboorte: 54

Jacob`s geboorteverhaal
Vrijdag avond 12 juni
Het rommelt al een aantal dagen, al een week de prop kwijt.
(21:45uur) Rustig zittend aan de keukentafel krijg ik de zoveelste harde buik. Nu doet het wel erg zeer en een felle, pijnlijke steek ( beweging van baby)
Manlief wil ff naar vrienden toe, ik zeg nog geen bier hoor want lijkt erop dat het gaat gebeuren vanacht.
Ik sta op en denk shit plas ik nou in m`n broek.?
Kon nog net m`n man zeggen van wacht ff.
En met dat ik naar wc loop is het toch echt duidelijk, m`n vliezen zijn gebroken.

Manlief komt weer binnen en zegt wat nu?????? ( had dat met vorige bevalling niet meegemaakt)

Nou wij naar boven spullen pakken, ik mij verschonen. Kleine wakker maken en tasje pakken. Zus bellen dat de kleine eraan kwam.
Ziekenhuis gebeld ( moest gelijk bellen ivm liggen van handje naast het hoofd.)

Wij op weg. ( het rommelde rustig door)

Rond 23:00uur kwamen we aan in het ziekenhuis, aan de ctg, leggings echo gemaakt
De hele nacht door had ik weeën (buik) die ik best kon opvangen.
Smorgens om 7 uur kwam de verloskundige langs, had ik nog maar 2cm????????????????????????????
Bleek ik ook nog meer vruchtwater te hebben ( hoge breuk had ik dus) dus de rest van de vliezen gebroken, en ja hoor toen kwamen de weeën heftiger en sneller.
Zou ruggespraak krijgen maar anesthesist kreeg spoed oproep waardoor het maar duurde dus maar pompje gehad.
Rond 11 uur zat ik op 9/10cm dus moest ik het oh zonnetje knopje afgeven.
En ja eindelijk mocht ik persen. Na ruim half uur persen was hij nog niet veel verder gezakt.
2opties of keizersnee of eerst met pomp.

Ik koos voor pomp want stel dat het nu wel lukte.

Voordat ze terug was met pomp en aangesloten had, ging ze eerst nog voelen.
Je raad het al geen millimeter gezakt.
Pomp ging ze niet meer proberen, ok was gebeld.
Ik mocht niet meer persen????????????????????????????????????????????????????????

Half uur duurde het voordat ik eindelijk de verlossende ruggespraak kreeg.
Wat was ik blij dat ik niks meer voelde.

Om 12:41uur zag ik door het venster onze zoon. Wat heb ik gehuild zeg, wat een opluchting

10 min mocht ik hem bij me hebben.
( drukte op verloskamers, hadden arts nodig ) en zoonlief had het zo koud dus ff in couveuse opwarmen.
Daar lig je dan alleen, doodop al dat gegraaf en gerommel aan je.

Door complicaties (gaatje in baarmoeder, tijdens weeën ontstaan in littekenweefsel vorige keizersnee) duurde het hechten heel lang.
Om 13:45 uur kwam ik aan op de kamer en mocht ik eindelijk m`n zoon weer vasthouden.

Wat een opluchting dat alles goed was afgelopen.
Balend dat ik nu weer 2x bevallen ben, heb ik heel wat traantjes gelaten.

Veel last van m`n buik gehad en heb ik nu nog (dag 4)
In het ziekenhuis werd het zondag op maandag erg druk op de afdeling waardoor ik en de baby weinig hulp kregen ( kon me aardig redden)
Met de borstvoeding lukte het helemaal niet en daar gaat toch wel wat tijd in zitten wat er dus niet was.
Gynaecoloog had me zondag verteld dat ik pas dinsdags weg mocht, maar de verpleegkundige vond dat ik wel maandag kon.

Omdat ik ervoor mee aan was n ik thuis betere hulp kon krijgen stemde ik ook in.
Dus 3 dagen na spoed keizersnee met complicaties was ik alweer thuis.

Op zich met de pijn gaat het,
Heb de knoop doorgehakt met borstvoeding, van al de voedingen dronk hij maar 1 keer goed. Dus heb ik vanacht gezegd ik stop.
Nu is de kleine heerlijk rustig, ook overdag en hij slaapt gelukkig rustig.
Nu vanacht afwachten

Ben zo blij dat we thuis zijn.
Nu heerlijk genieten van ons gezinnetje



Rihanna

Rihanna
  • Geslacht: meisje
  • Leeftijd:
  • Verjaardag over:
  • Geboortedatum:
  • Categorie: Kleuters
  • Profiel: 8513 tekens

Rihanna's profiel


Geboorte-informatie

Duur van de bevalling: 30 uur
Bevallen na: 38 en 2 weken
Gewicht bij geboorte: 3585 gram
Lengte bij geboorte: 50 cm
 


Rihanna`s geboorteverhaal

Dinsdag nacht 17 sept. Rommelde het flink. Ik had rugpijn maar dacht dat ik me te druk had gemaakt.

Na vele keren wakker te zijn geweest besloot ik rond 7uur s morgens te douchen, ( ik wist toen al wel dat het begonnen was.)
Het douchen hielp niet echt, intussen m`n familie op de hoogte gesteld. ( ,mijn man is visserman en was op dat moment aan het vissen in de buurt van Denemarken)

Mijn zus kwam om 10uur me ophalen om koffie te drinken bij mijn moeder, ik voelde me toen nog redelijk oké.
Eenmaal bij mijn moeder werd het wat heftiger ik voelde voornamelijk rugweeen.
Dokter gebeld om te kijken hoeveel ontsluiting ik had want des te eerder ik m`n man op de hoogte kon stellen hoe groter de kans was dat hij erbij kon zijn.

11:30 uur naar de dokter nog steeds 1cm ontsluiting ( had ik sinds maandag al, zondag nacht slijmprop al verloren)

Balen als een stekker ging ik weer naar m`n moeder, want alleen zijn is dan echt niet fijn.
De rug weeën werden steeds heviger en heviger, gek werd ik ervan.
13:40uur knapte m`n water en de weeën werden ineens een stuk heftiger.
Omdat ik in het ziekenhuis wilde bevallen belde ik gelijk, gelukkig was het rustig en mocht ik gelijk komen.

Rustig met m`n zus naar huis gegaan m`n spullen opgehaald en toen in de auto 40min rijden naar het ziekenhuis. Heerlijk zitten in een aygo met vreselijke rugweeeen.

Aangekomen in het ziekenhuis ( rond 15:00uur) gelijk aan de stekkers.


Na een uurtje kwam de verloskundige voelen ik hopen dat het al flink gevorderd was maar dat viel mega rauw op m`n dak. 2cm ontsluiting.
Ik kon wel janken.

Ik werd van de stekkers gehaald en naar de verloskamer gebracht, eenmaal daar werd ik weer aangesloten.

Rond 6-7 uur werd er weer gevoeld en je raad het al 3 cm. Wat voelde ik me beroerd zeg, had aan een verpleegster gevraagd of ik pompje mocht voor de pijn maar ze zei : meid dat krijg je nog lang niet!!!!  Ze vertelde er wel bij dat als ik het nu al zou krijgen, het einde van m'n bevalling er niet mee zou gaan halen. 

En ondanks dat je dan zoiemand wel wat kan doen, zeg je ok.

De cm kropen zeer langzaam omhoog en toen ik eindelijk 4/5 cm had ( rond 12uur) werd besloten om me een ruggeprik te geven. Anesthesist was al weg dus die lieve man werd wakker gebeld dus duurde ff voordat hij er was.

maar wat een verademing als de spuit er dan eenmaal inzit, heerlijk eindelijk pijn vrij en ik kon even slapen.

mn lieve zus was mee en die was natuurlijk ook doodop van alle koude washandje en rug massages en die wilde zo goed en kwaad als dat ging ook ff slapen, op een relax stoel. ( niet dus) en omdat ik pijn vrij was en dood moe snurkte ik erg zodat zus lief geen oog dicht deed.

rond 4 was de pret af en kreeg ik gevoel in m'n linkerkant en dus voelde ik de weeën alleen links. Zuster erbij gehaald ( vond mezelf heel kinderachtig omdat ik normaal gesproken zeer veel kan hebben) en m'n probleem uitgelegd. Dus voor 2de x de beste man anesthesist wakker gebeld, maar na overleg mocht de verpleegster iets proberen, slangetje van de ruggeprik wat naar boven halen zodat alles weer kon doorlopen. Gelukkig was het vrij snel opgelost en ik was weer pijn vrij. Ondertussen 5uur dus hopelijk konden zus lief en ik nog beetje slapen. 

Dus niet.: rond 6 kwamen ze weer voelen en ja was 5/6 cm, er werd toen gezegd dat als het rond 8 niet veel was opgeschoten zouden ze keizersnee gaan doen.

ondertussen had zus lief contact met m'n man hoe alles ging onderweg. Die had het nieuws dat ze door de haast niet goed naar de teller van de tank hadden gekeken na het wisselen en dus stonden ze ergens in Duitsland langs de snelweg zonder benzine. Hij heeft totaal 10 km moeten lopen/ rennen met 2 jerrycan cans. Arme schat.

klok sloeg eindelijk 8 uur en ja hoor er kwam schot in de cm eindelijk 7/8 cm. Dus opwekkers de lucht in en ruggeprik naar beneden, man man man wat een drama, wat een pijn, toen begon het gedonder dus pas echt. Rond 9 half 10 eindelijk 10 cm ontsluiting maar geen pers weeën, mocht evengoed persen dat ging goed maar m'n meid kwam niet meer naar beneden.

mn man schoot lekker op maar of hij het zou gaan halen? Ik rekende er niet op.

omdat het niet lukte werd er uiteindelijk de pomp bij gehaald, was ondertussen al half 11 geweest, alles aangesloten en ik mocht persen, schoot ineens het kapje los, schrok me rot. Dus nog eens proberen maar kapje bleef losschieten ( dame had zeer veel haar) de dokter zei toen probeer het nog een x en dan gaan we naar ok ( ondertussen was ok al klaargemaakt ) op dat moment hoor ik veel gepraat en daar wordt ineens m'n hand vast gepakt, ik rook dat het m'n man was ( rook naar gas olie) man man wat was ik blij zeg. Met m'n laatste pers schoot het kapje weer los dus toen voor ik het eigenlijk besefte reed ik al door de gang. Binnen no. time lag ik op operatie tafel en werd de snede gezet.

mn man vond het maar wat leuk en die bleef dus staan kijken en gaf mij een lief verslag op zijn manier, al lachend hebben ik m'n keizersnede ondergaan, en na wat geduw en getrek hoorde ik gehuil en zag ik een paars punt hoofdje boven het doek uitkomen.

blij dat ze huilde en dat het voorbij was wilde ik graag slapen maar elke x als ik m'n ogen open deed kreeg ik een zetje van de anesthesist zodat ik m'n ogen weer open deed.

na controle bij de kinderarts ( had int vruchtwater gepoept) mocht ik haar eindelijk bij me, wat een geweldig gevoel dat ik haar eindelijk kon zien, voelen en ruiken. Wilde huilen maar kon niet. 

Toen ik eindelijk naar m'n kamer werd gebracht en m'n zus zag had ik een traan, maar wilde me ook zo graag groot houden dus niet gehuild terwijl zuslief een water al was. Ze had zo met me meegeleefd en was beetje over de kop dat ze niet mee kon de ok in, maar ze was zo blij dat m'n man op tijd was.

eindelijk rust, ze was er en wat was ze prachtig en wat had ze veel haar, elke zuster van afdeling kwam haar bewonderen, dat gaf me zo 'n geweldig gevoel. M'n hart stroomde over van liefde dit hadden wij gemaakt, heb m'n man nog nooit zo gezien als toen hij haar vast had.

iedereen op de hoogte gesteld van het nieuws, m'n pa en ma en schoon ouders kwamen smiddags de kleine bewonderen. M'n zwager kwam m'n zus ophalen, die durfde niet terug te rijden, ze was zo moe dat ze sliep op houten stoeltje met haar hoofd tegen de muur,. 

Wat een dag, wat een geluk, tegen de avond aan toen ik samen met m'n man en de kleine was, wat een heerlijk gevoel. M'n man ging best vroeg weg, die was dood op zeer pijnlijke rug van al die uren in een auto. 

Dus daar zat ik alleen om 7 uur s avonds met een prachtige meid naast me. Dit vond ik dus wel een zeer speciaal moment zij in haar bakje en ik in het bed, we hebben elkaar wel half uur aan zitten kijken, moet er nog van huilen als ik daar aan terug denk.

na 4 dagen ziekenhuis mochten we eindelijk allebei naar huis.

de kleine viel maar af en zat al meer dan 10% onder haar geboorte gewicht. Het lukte haar niet om de borst vast te houden om te drinken en als ze de borst had, had ze alleen m'n tepel dus ik had ook nog eens zeer pijnlijke bloederige tepels van borstvoeding geven en kolven.

maar gelukkig waren we thuis, ik had een top kraam verpleegster die me goed heeft geholpen met voeden en advies maar maandag morgen na bezoek van dokter besloten om op flesvoeding over te gaan ( haar tongetje zat vast over de hele breedte, tongriem was niet eens te zien)

hele verademing om niet meer borstvoeding te geven. Gelukkig niet al te veel last gehad om de borstvoeding af te bouwen.

Ik heb een top kraam week gehad, gelachen en gehuild.

geweldig is het om zwanger te mogen worden en een gezond kindje op de wereld te mogen zetten.

we danken God dat hij ons dit geluk heeft gegeven.