Update en hartje luchten

Hallo allemaal,

Het is alweer een flinke poos geleden dat ik een blog heb geschreven
Veel aan mijn hoofd gehad ondertussen.

Ik kan blij vermelden dat ik inmiddels alweer 34+3 weken zwanger ben van mijn derde meisje!! De zwangerschap is niet super soepel verlopen. Ik heb de laatste tijd 3 keer in het ziekenhuis gelegen, aan de ctg. De kleine meid wil maar niet rustig blijven zitten en heeft mama en papa al geregeld laten schrikken. Ik begin inmiddels al wel flink moe te worden, het slechte slapen en constant wakker zijn steekt zijn kop weer op. Verder gaat het super goed met de kleine en groeit ze mooi. Inmiddels zit mijn bmm op 2.6 cm en is het nu allemaal afwachten.

Ondertussen ook nog veel stress erbij met de andere 2 meiden. Hun vader heeft inmiddels een nieuwe vriendin, maar niemand die het mag weten, want ze is nog niet gescheiden, maar woont al wel bij hem... Ja super krom, maar goed. De meiden moeten daar dus hun mondje over houden. Ook erger ik me kapot aan hun instelling wat betreft de meiden. De oudste heeft het daar opzich wel goed, alleen voelt ze zich eenzaam omdat ze nooit wat met haar willen ondernemen. De jongste daar in tegen heeft het best zwaar. Ze is nu 5 jaar, en is waarschijnlijk licht autistisch, dus we moeten veel geduld met haar hebben. Ze heeft ook veel angsten en 1 daarvan is dat ze het doodeng vind om te douchen. Ook daar moeten we dus veel geduld mee hebben, en dat lukt ons hier aardig. Met behulp van haar grote zus zijn we hier inmiddels al zover dat ze in elk geval zonder krijsen onder de douche gaat. Bij haar vader thuis daarintegen is het een ramp. Ze hebben geen geduld met haar, noemen haar een pieper en een vies kind en ze mag daar ook niet douchen met haar zus. De eerste week van de kerstvakantie ben ik zelfs nog gebeld door vader dat als ze niet ging luisteren ze maar weer terug moest naar mij, want dan wouden ze haar daar niet hebben. Dus mama maar weer met alle stress daarheen om haar te douchen. Ze zat compleet overstuur op haar bedje en helemaal in elkaar gedoken. Het brak mijn hart om dat te zien. Na het douchen komt ze trots beneden om te vertellen dat het dan toch gelukt is om te douchen en het enige wat ze te horen krijgt is dat ze een pieper is en dat haar zus het allemaal wel goed doet. Ze voelt zich zo onzeker daardoor en het helpt ook niet dat ze dan meer aandacht hebben voor de oudste omdat die wel mee werkt. Het is nu op het punt gekomen dat de jongste dit weekend niet meer naar papa wil en constant de tranen in haar oogjes heeft.
Ik weet ondertussen niet meer zo goed wat ik er mee aan moet. Ik probeer vader elke keer te vertellen dat er geduld nodig is en juist geen geschreeuw en dat soort dingen, maar dat kunnen zij niet opbrengen. Ze zijn daar in principe 2 weekenden achter elkaar en dan weer een weekend gewoon bij mij en dat alleen al is voor hun te veel, althans volgens hun word het te heftig voor ze. Ze zijn daar een week geweest voor de kerstvakantie en van die week zijn ze 3 dagen bij de ene opa en oma geweest en 1 dag nog bij de andere. Mijn oudste heeft al aangegeven daar geen behoefte meer aan te hebben, maar papa had dingen gepland dus ze had geen keuze. Dan hadden ze net zo goed lekker bij mama kunnen blijven.
Het is zo frustrerend, want ik wil echt dat ze een goede band hebben met hun vader, maar vader verprutst het zelf nu een beetje. Ook dring ik niet tot hem door als ik zeg dat er dingen moeten veranderen.
Pff even mijn hartje luchten..

Ik zal proberen wat meer te plaatsen. Druk druk druk haha.

479 x gelezen, 2

reacties (2)


  • tweede83

    wat een moeilijke situatie voor jou en ook je dochters. Het is heel erg goed dat je probeert voor je kinderen dat ze een band kunnen opbouwen met hun vader. Maar ook ben ik van mening dat het niet ten koste moet zijn van je dochters. Als je dochters zo verdrietig zijn, of eenzaam of wat dan ook, dat doet pijn. Je zou het slapen bij hun vader ook kunnen verminderen. Ik hoop dat het verbeterd als de situatie van hun papa en vriendin gestabiliseerd is. Sterkte hoor en een dikke knuffel.

  • misschanie

    Nee dat vind ik ook. Het is ook heel moeilijk om tot hem door te dringen dat er iets moet veranderen, heb vanavond nog geprobeerd om met hem in gesprek te komen, maar hij doet niks verkeerd volgens hem en legt de schuld bij de meiden neer. De jongste heeft dan ook echt geweigerd om mee te gaan, maar dan gaat hij haar toch weer proberen om te kopen, en dat vind ik heel lastig. Ik kan ook niet zeggen je mag niet meer naar papa toe, want daar komt ook alleen maar ruzie van en dat probeer ik ook zo veel mogelijk te voorkomen. Het is inderdaad echt lastig en er zijn zoveel gevoelens om rekening mee te houden. Ik hoop ook dat dit snel veranderd. Dankjewel en dikke knuffel terug