5 weken geleden....(mijn bevallingsverhaal uitgebreid)

Op donderdag 11 maart had ik een echo in het ziekenhuis en een ctg..om te kijken of het daar binnen allemaal nog een beetje goed ging.En dat ging het de Ctg was goed..daarna kreeg ik een echo navelstreng werd bekeken en het vruchtwater en of er eventuele ontsluiting was..ze kon 1 vinger om het hoofdje 1cm ontsluiting dus..dat was gekomen van de harde buiken die ik al de hele nacht had regelmatig.De gynacoloog heeft me toen gelijk gestript,en hopen dat het door zo zetten die nacht,ze vroeg me wat ik wilde als het niet zou doorzetten,doorlopen tot 42 weken of de volgende ochtend om 7 uur op de poli aankomen en met een gel ingeleid worden..moest er wel over nadenken maarja die 42 weken doorlopen brengt ook weer de risico's met zich mee dus was er al gauw uit..Mijn moeder is 6 uur sochtends naar ons huis toe gekomen om onze kinderen op te halen en heeft mij toen gelijk op de poli afgezet,mijn vriend was ook al opgestaan maar ging nog wat dingen regelen dus hadden we afgesproken dat hij een uurtje later zelf kwam.Ik pikte nog even een traantje weg vond het tog allemaal moeilijk om die kleintjes weg te brengen en wetende dat het straks allemaal anders zal zijn.Ik zat ook erg tegen de bevalling op weer die pijn oehhh.maar goed hij moest er toch uit! Nou eenmaal aangekomen op de poli mocht ik gaan liggen werd direct aan de ctg gelegd kreeg wat drinken aageboden enzoo,ik kwam op een kamer met nog 3 andere mensen(dat vond ik zwaar minder) ben iemand die echt veel van privacy houdt..maarja het was niet anders..om half 8 kwam de verpleegkundige kijken hoeveel ontsluiting ik vandaag dan had,dat was 2,5 cm ,net niet genoeg voor eeen infuus dus kreeg ik de gel ingebracht,moest een half uur plat blijven liggen anders zou die weer eruit lopen,nou goed heb dus lekker boekje gelezen enzo nog even iedereen een smsje gestuurd dat de gel erin zat..ctg was prima ik voelde hem nog goed bewegen wat wel een beetje pijn begon te doen.een uurtje later leek ik toch echt een beetje de weeen te moeten wegpuffen,ik zei tegen de zuster volgens mij is het nu echt begonnen..nou zegt de zuster " Ik vind dat je er nogal rustig bij ligt ,vaak is het zo dat de gel wel weeen geeft maar geen ontsluiting" Oww fijn dacht ik..maar ik voelde toch egt dat de weeen steeds heftiger waren hoor..Ik gauw mijn vriend weer bellen waar die bleef want ik voelde ze steeds vaker en heftiger worden..eindelijk was hij er dan rond een uur of 9..had wat broodjes voor me meegenomen en boekjes. Ik zat al in mijn fase dat ik ff geen trek meer had om nog gezellig een broodje te eten ofso.Ik ging maar een boekje lezen en pufte steeds de weeen goed weg, me vriend zat me nog uit te lachen hij vond het allemaal zo grappig, wou hem egt vermoorden hahaha.Maar goed..ik kreeg het zo warm dat alles uit moest ,dus ik brutaal gevraagd of het grodijn even dicht mocht,want hou niet zo van die pottenkijkersss en dat deed ze en toen dee dik mn kleren uit wat een verademing was dat zeg..mn vriend meost me steeds nat maken met een washand want had het me toch heet! Toen ging het snel ik roepte naar de zuster dat er iemand moest komen kijken naar mijn ontsluiting want ik hield het al bijna niet meer! daar kwam de zuster dan eindelijk 4cm ontsluiting,Yessss ik mag naar de verloskamers , ik vertelde de zuster dat ik moest plassen maar kon eigenlijk al niet meer lopen, "oh plas maar op het matje in je bed" nou en dat deed ik hoor zeek heel me bed vol hahahaha was ook een opuchting matje werd weer verschoont en ik pufte ondertussen (tenminste probeerde) die weeen weer weg. En toen ineens hoorde ik PETS! dat waren mijn vliezen..me bed weer helemaal nat ,kreeg weer een schoon matje en ik riep dat mijn vliezne gebroken waren ,zuster kwam kijken of dat ook echt zo was..JA duhhh! Toen werd ik eindelijk naar de verloskamers gereden, toen ging ik door een hel van een weeenstorm, ik ging in een half uur van 4 naar 7cm eenmaal op de verloskamers riep ik dat ik niet meer kon wou een verdoving als het nog lang ging duren! Maarja de zuster zei ach welnee dit gaat egt niet lang meer duren hoor..kreeg rug weeen kneep mezelf in me rug kon ze niet meer opvangen er zat echt geen rustpauze meer tussen bijna, en ja hoor toen begon die bekende pers drang! ik zei oh neee ik moet persen krijg hem niet meer weggepuft! Maarja het hoofdje konden ze nog niet ziet dus ik mocht abosoluut nog niet persen, wegpuffen dan maar, en HOE wat een helll!! De gynacoloog die erbij moest zijn was er nog niet eens dus ik zei ze moet NU komen , ze werd ook direct opgepiept hoorde haar rennen in de gang, en gelukkigdaar was ze, ondertussen werd mijn blaas leeggehaald want kon niet persen met een volle blaas, en ik vroeg mag ik nu al persennn en gelukkig het verlossende woord; JA! niemand heeft nog gekeken naar mijn ontsluiting niets ik mocht gewoon spontaan persen, het ging allemaal zoo snell! Dit was dan ook de eerste keer dat ik letterlijk heb geschreeuwt tijdens het persen , zijn schouders kwamen erg moeizaam naar buiten, dus werd er echt met man en macht aan hem getrokken om hem eruit te halen! Ik heb 4 min geperst en daar was hij dan eindelijk! Ik vroeg hoe zwaar hij was en ze zei nouuuu wel meer als 4 kilo! schrok me kapot denk waaaat hoe kan dat?! (dat verklaarde dus mijn gegil) hahaha hij was maar liefst 4708 gram en 56 cm lang! De zusters waren stom verbaasd dat ik dit zo maar even in 4 min en zonder knip of scheur eruit had geperst..ik zelf ook! en waar had ik hem verstopt?! hij werd volgens de verloskundige rond de 3700 gram geschat,ze zaten er dus mooi een kilo naast! Hij werd direct op suiker getest dus de zelfde dag naar huis zat er niet meer in voor ons, het kon zijn dat ik zw schapssuiker had gehad en moest hij dus om de 4 uur geprikt worden..dat was het niet alleen ik had meer als 1 liter bloed verloren ,wat de grens was,dus kon ik aan het infuus . Mijn placenta kwam moeizaam ze duwde op mn buik ,trok een beetje aan de navelstreng ,dt was geen pretje maarja gelukkig kwam hij wel spontaan,was even bang dat ik daarvoor ook nog onder het mes moest ahahha. Al met al had het voor mij niet langer hoeven duren vond het goed zo een 3e bevalling die lekker vlot verloopt dat ha dik mijn hele zw schap al gehoopt! Ik mocht zelf niet douchen dus werd ik gewassen door de zusters,voeld emij daarna weer heerlijk fris,en mocht ik nar de andere kamer waar nog 1 iemand lag.Mijn vriend ging daarna even stad in en kwam terug met wat kadotjes erg lief. De suiker testjes van Jahrely waren goed . De vraag blijft tot nu aan toe nog steeds hoe hij zo groot heeft kunnen zijn want ik heb waarschijnlijk geen zw schapsuiker gehad anders had hij zwaar en mollig geweest vaak ook kort , maar het was allemaal goed verdeeld bij hem! Ze zeidne dat hij het gewoon heel erg goed gehad heeft in mijn baarmoeder waardoor hij gewoon een goede start heeft gehad, het kan zijn dat het vanaf nu af aan wat minder snel gaat enz enz . We zijn dolblij en gelukkig met hem hij is kerngezond dus wat wil je nog meer?! Nou dit was mijn bevallingsverhaal uitgebreid! Hij is inmiddels alweer 5 weekjes en doet het super ben nu op advies van het CB hem 6 flessen gaan geven om de 4 uur, en dat lukt al aardig.. X