Gelukkig beroerd

tja gelukkig beroerd, rare titel maar het verteld wel precies hoe ik me voel.
Inmiddels ben ik bijna 11 weken zwanger en voel ik me dolgelukkig! 3 augustus ben ik uitgerekend een kunst op zich aangezien onze zoon dan 3 jaar wordt!
Maar ook voel ik me hondsberoerd! Veel overgeven, hoofdpijn en misselijk. Ik weet het hoort erbij maar had toch zo gehoopt dat dit nu niet het geval zou zijn.

Ik kan maar weinig in mijn omgeving verdragen, geurtjes, eten, de gedachte eten...blegh
Gelukkig heb ik een heel lieve man die voor me rent als het nodig is maar onze zoon snapt er niks van en begint te huilen zodra mama boven de wc hangt. We vertellen hem dat ik geen pijn heb dat maakt hem vaak al wat geruster maar hij snapt nog niets van de zwangerschap.

Volgende week mag ik met mijn zoon naar logopedie. Inmiddels is meneer 2,5 maar hij praat nog weinig tot niet.Langzaam maar zeker komt het nu een beetje en praat hij je veel na. Misschien is het onzekerheid of luiheid of is hij met praten wat trager maar het kan geen kwaad om naar de logopedist te gaan.

Ik houd jullie op de hoogte!

Dinsdag weer een echo!