Zoooo boos!

Ik ben zo ontzettend kwaad op mijn zwager (en zus) dat ik wel kan janken. Zo boos! En voor mensen die me kennen, die weten dat dit niks voor mij is. Ik sta bekend om mijn engelengeduld, mijn vergevingsgezindheid en mijn kalmte. Familie gaat altijd voor. Dacht ik. Maar inmiddels heb ik het helemaal gehad met hem. Het is misschien erg om te zeggen, maar op dit moment kan het me niet schelen of ik ze nooit weer zie. Er is een knop omgegaan bij mij. Nu is het genoeg!!!


Echt zo gigantisch boos op mijn manipulatieve, liegende zwager en mijn zus. Altijd heb ik voor ze klaar gestaan. Ik heb jarenlang op hun zoontje gepast voor een minimale bijdrage. En aangezien het een heel moeilijk kind is, was dat ook een hele opgave. Ik ben tenslotte geen officiële gastouder en heb ook geen opleiding gehad die daar maar enigszins raakvlakken mee had. Maar daarnaast werd het vaak misbruikt door op het laatste moment (bij brengen) te zeggen dat vader over moet werken of cursus had en dat hun zoon dus bij ons moest eten. Een keertje kan, maar het kwam wat te regelmatig voor. En als je het vooraf zegt heb ik er ook lang zo veel moeite niet mee dan dat het gezegd wordt op het moment dat je hem brengt. Dan sta ik voor een voldongen feit. Er werd altijd maar van uit gegaan dat het wel kan. Ondanks herhaaldelijk aangeven dat het voor mij wenselijk is om dat vooraf even te zeggen ivm dat ik meestal het eten al heb voorbereid, veranderde dit niet. En dat gaat irriteren. Daarom ook aangegeven voor deze zomer dat ik er mee wou ophouden. Ze hebben hem vervolgens naar het kinderdagverblijf gedaan. Echter bleek daar een foutje te zijn gemaakt en nu kreeg ik de vraag of ik 1 x in de twee weken nog wou oppassen tot aan de kerst. Vooruit. Ik ben de beroerdste niet. Er is een einddatum en dan is het goed te overzien. 


Vervolgens krijg ik een paar dagen voor de oppasdag de vraag of hun zoon mee kon eten, want vader moest verder dan anders werken en was dus wat later thuis. Ik ben hiermee akkoord gegaan, want ze had het vooraf gevraagd en dat was een hele vooruitgang! Prima toch?! Een beetje later dan denk ik aan 18.30, uiterlijk 19.00 uur. Aangezien de normale ophaaltijd 17.30 is. Krijg ik een appje om vijf uur van mijn zwager dat het uitliep en dat hij hoopt om 20.00 uur bij ons te zijn. Bah! Het was al een extreem drukke dag geweest. Mijn man zelf zou ook pas laat thuis komen. Die middag had ik naast hun zoon (2 jaar) ook nog mijn eigen kinderen (3 jaar en 8 jaar), maar ook nog twee kinderen van een vriendin die voor die dag een oppasprobleem had. Die kinderen zijn 3 en 4 jaar oud. Een heksenketel dus. Ik was veel later met alles die dag. En aan het einde kon je mij opvegen. Respect voor mensen in de kinderopvang!


Nu kwam echter de laatste druppel die de emmer deed overlopen. Al vanaf het allereerste begin vieren wij pakjesavond met zijn allen. En met allen bedoel ik: oma, vader, moeder, 3 dochters (waaronder ik) met hun man en de kinderen (5 stuks). Een grote groep dus. Maar ook al jarenlang is het een probleem qua tijden. Ik zal jullie niet vermoeien met alles wat er is gebeurd, maar het is in ieder geval moeilijk om aan ieders wensen tegemoet te komen om het voor iedereen leuk te houden. Mijn zwager ging meteen in de aanvalstand nadat iemand een voorstel had gedaan. Omdat het op de app helemaal verkeerd ging ben ik gaan bellen met mijn zus om op die manie er samen uit te komen. Het telefoongesprek liep echter uit de hand. Ze werd boos op mij. Er werden mij toch oude koeien uit de sloot gehaald! En dan echt oude oude koeien! Iets wat 25 jaar terug gebeurd is met sinterklaas. Wat al lang en breed uitgesproken was. Dus dat zei ik ook, maar het zat haar nog steeds hoog kennelijk. In ieder geval moest het vieren precies zo gaan als dat zij zouden willen en is er totaal geen ruimte voor wat anders. Ze hebben totaal geen sympathie voor mijn andere zus die net een burn-out heeft gehad en het feest daarom niet al te lang wil houden. En ook geen sympathie voor ons die het graag niet al te laat willen maken, omdat de volgende dag weer een schooldag is. Er werden door mijn zwager nog even een paar leugens bij verteld, zoals dat hun zoon ook weer vroeg naar de crèche moest en dat hun daar ook niet moeilijk over doen. Die volgende dag heb ik hun zoon, dus dat klopt al niet. Ook werd gezegd dat toen hij laatst hun zoontje bij mij ophaalde de oudste nog wakker was, dus wat was het probleem?! Dat ik door HEM extra laat was met de kinderen naar bed brengen en mijn oudste wel al 'slaapklaar' was, wordt er even voor het gemak niet bij verteld. 


Nu denk je... wat is het probleem? Een breuk in de familie door pakjesavond? Het klinkt ontzettend dom inderdaad, maar er gaan ZOOOOOVEEEEL dingen aan vooraf. Zoals dat hij met drank op (in combinatie met medicijnen die je niet met alcohol mag mengen) naar huis rijd met de kinderen van mijn zus achterin, terwijl mijn andere zus ervan uitgaat dat mijn zus (zijn vrouw) die niks op heeft zal rijden. Of mij ervan beschuldigen dat ik zijn vrouw haar leven heb verpest, omdat mijn ouders nooit boos op mij werden en wel op haar. Dat ik mij aan de regels hield en zij niet, kan daar vast niets mee te maken hebben?


Dit was gewoon die welbekende laatste druppel. Ik weet niet wat ik met mijn boosheid moet. Een confrontatie gaat denk ik uit de hand lopen. Daar komt ook nog bij dat mijn zwager een agressieve achtergrond heeft. Dus als hij echt boos is, weet ik niet wat hij gaat doen. Als hij een rode waas voor de ogen krijgt...? 


Moet ik me maar weer als deurmat laten behandelen? Doen wat HUN willen? Om de lieve vrede? Zodat mijn zwager niet boos word? Ik pas! Ik ben er helemaal klaar mee!!! Hij is een manipulatieve, liegende klootzak van de eerste klasse. Hij moet eens bij zichzelf nagaan hoe het komt dat hij geen vrienden kan behouden. Dat ligt hem echt niet altijd aan de ander. 


Zo! Dat moest ik even kwijt!

2250 x gelezen, 7

reacties (25)


  • beamke

    Mijn boosheid is gezakt. Gelukkig, want wat een naar gevoel! Al ben ik nog steeds wel wat boos, maar ik wil er geen energie meer in steken. Het pakjesavond gedoe is nog niet uitgesproken, maar de bal is bij hun. Zij negeren het alleen en gaan geen enkel dialoog aan. (By the way: Toen ik persoonlijk belde werd mij meteen gezegd dat ik het maar moest appen) Ze moeten het maar zelf weten. Door problemen bij mijn andere zus zien we alles weer wat in perspectief. Er zijn veel belangrijkere dingen dan pakjesavond. Mijn zwager ligt namelijk al meer dan een week in het ziekenhuis. Hij is zeer verward (delier) en we hopen dat hij hier weer (goed) uitkomt. De kans is reëel dat het nooit meer goed komt en hij een hersenbeschadiging houdt (of gaat dementeren). In welke mate is op dit moment nog een groot vraagteken. We maken ons hier grote zorgen om. Mijn zus en zwager waar ik zo boos op was, hebben alleen maar een keertje in een appje haar sterkte gewenst en verder is het daar totale stilte. Het zegt mij genoeg... Het valt mij zo erg van hun tegen dat ik er niet eens meer boos om kan zijn... Ik steek geen energie meer in hun... Ik pas nog op de dagen dat ik had toegezegd en hou me verder afstandelijk.

    Ik probeer er voor mijn oudste zus en haar gezin te zijn (zoals eten koken, luisterend oor). Hoe het met pakjesavond komt, zien we later wel weer. Is niet belangrijk.

  • Gelukkigiemand

    Een confrontatie lijkt me niet nodig, maar wel openheid over zaken. Zo te lezen kroppen jullie beide (als zussen) te lang de boel op. Je kunt ook eerlijk communiceren op een rustige manier, maar daarvoor is nu denk ik even teveel opgekropt. Ze moeten heel blij zijn met jou als oppas, stel duidelijke regels over de breng en ophaaltijden, net als een gastouder.

    Deze sinterklaasruzie heb ik een aantal jaren geleden ook met mijn schoonzusje gehad😝 ook omdat zij geen inlevingsvermogen had... Ik kon haar wel wat aandoen! Uiteindelijk heb ik me aan mijn standpunt vastgehouden in het belang van mijn schoolgaande kind (ging ook over eindtijd en ik was maar een moeilijke denker).

    Veel sterkte !

  • Wensvoornogmeerkinderen

    Zet Sinterklaas op de dag dat de meeste kunnen. Dan is hij of overruled, of er is geen probleem. En desnoods overleg je vooraf met de rest, niet dat je zelf degene bent die buiten de boot valt.

    Met het oppassen, aan alle mensen in jouw huis kan hij niets doen. Hij heeft het gevraagd en betaald (weliswaar niet veel) je daar voor. Dat hij later is, ik zou zeggen de volgende keer doen we dat niet zo. Ik kan mn eigen kinderen niet eens normaal op bed leggen, bij een kdv is de eindtijd ook vaak half 7, dus tot dan en daarna niet weer. Maar goed, wil je dat aangaan voor die laatste weken?

  • Peepah

    Lastig hé, in mijn familie is er ook altijd wel wat. Mijn oudste zus heeft het namelijk altijd zo zwaar. Ze woont een paar minuten van mijn moeder af en die haalt de kinderen regelmatig van school als ze moet werken. Mijn moeder wordt altijd de grond in getrapt alsof ze nooit iets doet. Het is zelfs zo hoog opgelopen dat mijn moeder oververmoeid is en bij een psycholoog loopt. Mijn vriend en ik lossen alles zelf op en helpen waar we kunnen. Houden ons redelijk afzijdig, want geef je een vinger nemen ze je hele hand. Wat betreft vieringen doen we alleen verjaardagen, kun je niet dan kun je niet, helaas. Idem bij schoonfamilie. Moet wel eerlijk bekennen, nu mijn zwager een beetje uitgekotst is het een hele gezellige familie is

  • B756

    Vreselijk irritant en asociaal, zulk gedrag, snap dat het je op een gegeven moment te veel wordt. Lekker van je afschrijven hoor, dat lucht op :)

    Het enige dat jij kunt doen: hou het zelf niet meer in stand. De ander kun je niet veranderen, alleen wat je zelf doet. Stop met het oppassen. En als je het nog wel wil doen, wordt dan heel duidelijk. Langer oppassen kan alleen als ze het minimaal een dag vooraf aangeven, jouw uiterste tijd is 18:30. Zoiets. Geef ze jouw regels. En als jij nee zegt, dan móeten zij iets anders regelen. Vinden ze dat een probleem, of houden ze zich er niet aan, dan gaan ze maar mooi naar de kinderopvang of een gastouder. Ja, het is je familie, maar jullie zijn nu ook in een soort dienstverband verwikkeld, en dat stukje moet je gewoon zakelijk aanpakken. Voel je daar niet schuldig over, zeker niet nu je weet dat zij er maar al te makkelijk gebruik/misbruik van maken zonder aan jou te denken.

    Zo ook met 5 december: waarom gaat het op de manier die je zus en zwager willen, terwijl jij en je andere zus iets anders willen? Kennelijk als ze maar hard genoeg schreeuwen gaan jullie toch om. Stop daarmee.

    Kijk, zij zitten hartstikke fout met hun gedrag, maar omdat ze er mee weg komen verandert er nooit iets aan de situatie. Zij gaan er in elk geval niks veranderen. Dus dan zijn jullie de enige die de sitiatie wél anders kunnen maken.

    Dat hoeft niet te betekenen dat je contact verbreekt, maar wel dat je zelf controle neemt over dat contact. De cirkel doorbreken is lastig, zo'n patroon slijt er in de loop der jaren in en is er niet van de ene op de andere dag uit. Het zal niet zonder slag of stoot gaan, maar als je zelf niets doet dan gebeurt er sowieso niets. Of de bom barst een keer zo enorm, dat het contact niet meer te herstellen is.

  • kaartje704

    Jeetje, ja ik zou het ook echt zat zijn! Alleen er zaten wel enkele ‘kleinigheden’ in je verhaal waarvan ik dacht: tsja hmm dat kan je zelf ook anders doen. Ik heb Mn zus weleens doodleuk gezegd, dat ze niet mee mogen eten omdat ik dat niet had verwacht en ik wilde geen boodschappen meer doen. (Voelde me wel een beetje schuldig) Dus dat is 1, of je laat patat bezorgen als ze zo op het laatst komen ermee, makkelijk in elk geval. En ja hij was ineens veel later, dat is puur miscommunicatie, maar zij weten toch niet dat je al die kinderen in huis hebt gehaald (je had dus ook nee tegen je vriendin kunnen zeggen omdat je al een kind over de vloer hebt, haar probleem niet de jouwe). Dus ja hij had wat beter aan kunnen geven hoe laat hij thuis zou zijn maar dat zeg je dan even en dan is dat ook weer klaar lijkt me.

    Die verwijten naar jou toe: inderdaad die zijn belachelijk, ook het feit dat ze geen rekening met jullie willen houden. Maar waarom dan die ruzie? De rest is het toch met elkaar eens? Dan maar een jaartje niet met zn allen als ze het echt een probleem blijven vinden. Ik zou die achterlijke ruzie echt meteen afkappen met de mededeling dat ze weer welkom zijn als ze normaal kunnen praten. En ook heel goed van je dat het oppassen afloopt!

    Beetje zonde als het zo zou eindigen, al helemaal omdat je neefje zon superleuke tante zou moeten missen

  • MaaikeT2

    Lieve Beamke, begrijpelijk dat je boos wordt en je zwager en zus de wacht aanzegt. Goed zo! Ik denk dat je er heel goed aan doet om even afstand te nemen en rust in te bouwen. Wat me opvalt in je verhaal is dat er twee zaken door elkaar lopen:

    1) Irritaties over het nu

    2) oud zeer/oude frustraties over het verleden.

    Dat discussieert per definitie lastig. Het is laat en ik moet echt naar bed, dus ik heb geen tijd om er dieper op in te gaan. Maar probeer die twee zaken uit elkaar te houden wanneer je met elkaar in gesprek gaat. Begint er toch iemand over het verleden, dan kap je het af en zeg je bijvoorbeeld: "Ik wil het NU graag hebben over wat er in de afgelopen maanden is gebeurd. Wil je het hebben over het verleden/onze jeugd, dan maak ik daar graag een nieuwe afspraak voor met je." Zo houd je het clean. Anders lopen er feitelijk twee gesprekken door elkaar, met bijbehorende uiteenlopende (en hoog oplopende) emoties. Dan raakt iedereen het overzicht kwijt en de meeste mensen worden dan geëmotioneerder en onredelijker. Het gesprek versimpelen naar 1 onderwerp, kan dan goed helpen. Kom je er samen niet uit, dan zou je nog een mediator kunnen overwegen, maar dat werkt alleen als alle partijen ervoor open staan.

    Voor de rest vind ik het echt belachelijk wat je zwager en zus doen en dan met name de leugens die verteld worden en als 'argument' worden ingezet. Bah!

  • Lewi

    Meid echt doe wat je hart je ingeeft!! Ik heb twee broers en met eentje al drie jaar geen contact meer... en och wat geeft dat rust. Het is een hele lieve jongen, te lief, een goedzak.. maar totaal ingepakt door zijn vrouw. Zij heeft vanaf dag 1 vanalles bij elkaar gelogen, is geen type dat met vrouwen om kan gaan, manipuleert, heeft drie kinderen van drie partners waarvan de laatste verwekt is tijdens de relatie met mijn broer, ze kent geen grenzen, geen nee we hebben er een keer geen zin in dat jullie langskomen. Ze heeft vandaag dag 1 een probleem gehad met mijn moeder, de liefste schat hier op aarde een tweede moeder theresa. Net voor mijn jongste 1 werd, op mijn verjaardag bonje met met moeder.. mevrouw vraagt kippensoep, krijgt deze maar zegt andere soep gewild te hebben, mevrouw wil cola maar beweert vijf minuten later dat dit fanta moest zijn. Ik probeerde het nog te laten ontglippen, maar toen we een week later de verjaardag van mijn oudste vierde was er weer bonje met mijn moeder. In de avond kreeg mijn moeder in ons bijzijn een telefoontje waarin zw werd uitgemaakt voor vijswijf en hoer.. dit was de druppel. Ik heb ze gemaild en nadien op hun verzoek nog wel eens maar mijdt al het contact verder. Heel lastig op sommige dagen als verjaardagen en kerst. Inmiddels weten de mensen die het niet goedkeurd, want he het is immers je broer, dat ik standvastig ben. Nog deze week ontvang ik een berichtje van een tante kom nou toch ook gezellig mee uit eten (zij mag haar ook niet), met als boodschap de tijd gaat veel te snel.. Nee met hun in 1 restaurant zitten, met kinderen die rondrennen, nee ik pas. Mijn man staat volledig achter me en echt een last is van mijn schouders afgevallen. Het is jammer dat de band met mijn lieve broertje kapot is, maar mijn eigen gezin en mijn geluk gaat voor!

  • Marie86

    Dat je boos bent is logisch, je word voor het karretje gespannen, waar ze je op handen moeten dragen stampen ze je eigenlijk de grond in, maar ondertussen zorg jij voor de oplossing voor hun probleem.

    Meid stop ermee jezelf als voetveeg te laten gebruiken, als ik jou was zou ik echt hun probleem met opvang ook hun probleem laten, je kan het nooit goed doen. Of je ze helpt of niet. Dan kan je er beter direct mee stoppen, heb je direct meer plezier erin, omdat je dan ook meer rust en regelmaat hebt in jou huishouden. Jij, Jou kinderen en je man gaan voor alles, niet het probleem van je zus en zwager, je neefje.

    Als zij nou eens betalen voor een extra dag opvang dan is het direct geregeld, maar jij bent gewoon de oplossing van hun financiële probleem.

    Al met al, het is lastig, jij kan de situatie het beste beoordelen hoe er mee om te gaan, veel sterkte en wijsheid!

  • Nog-even!

    Ik zou, omdat zij niet eerlijk willen zijn, zelf wel eerlijk zijn over het oppassen. Duidelijke tijden afspreken en ze daar aan houden anders moeten ze voor deze laatste weken gewoon zelf het maar oplossen. Het is hun kind, hun werk, hun probleem. Relatie verbreken zou ik zelf niet actief doen. Maar wel duidelijk zijn en je niet meer laten manipuleren. Waarschijnlijk wordt het contact dan vanzelf minder, omdat jij hen niet meer geeft wat ze willen.... Maar verbreken vind ik zelf wel erg rigoreus... Ik heb helaas bijna geen contact meer met mijn broer, door zijn situatie en omdat ik zelf niet meer actief contact zoek, omdat het contact als het er al is, zó gespannen is dat het mij veel te veel energie kost... Erg jammer, niet mijn keuze, maar ik laat het maar zo omdat ik hen niet kan veranderen.... Echt contact is er al jaren niet geweest omdat zijn vrouw dat niet toestaat...dus het is inmiddels bijna gewoon geworden... Hoewel ik het wel erg jammer dat hij dus compleet uit mijn leven verdwenen is.... Verbreken is zo definitief.... Je kunt ook gewoon je verwachtingen bijstellen en je niet meer laten manipuleren door zielige verhalen.... Daar heb je zelf, denk ik, meer aan op den duur... Leer nee zeggen en daarbij te blijven.... Sterkte meid! Ik hoop dat je boosheid gauw wat minder kan worden.... Dan kun je beter keuzes maken

  • Beamke

    Ik doe nu ook eerst niets. Ik laat het ook even bezinken, want dit gevoel is voor mij ook redelijk onbekend terrein. Over zulke dingen ga ik ook zeker niet over 1 nacht ijs. Plus mijn man (en ik eigenlijk ook wel) ziet hem er voor aan dat hij hier dan met een mes op de stoep staat als we hem ook kwaad maken. Contact echt verbreken is ook extra lastig als ze in hetzelfde dorp wonen. 😉

  • Beamke

    Lees maar over het woordje 'ook' heen. Lijkt nu wel een stopwoordje van mij te zijn.

  • Nog-even!

    was me niet eens opgevallen

  • 3wordmeer

    Lastige situatie!! Kan je geen advies geven

    Ik zelf heb geen contact meer met mijn broer. Moeilijk maar beter

    Sterkte!!

  • MoedervanPinda

    Ohhh lastig hoor. Laat het anders even bezinken en dan pas actie ondernemen (lees in duidelijke taal uitleggen waar je mee zit, het liefst face to face). Ik heb geen eigen familie in NL, alleen de familie van mijn man zeg maar. Aan het prille begin van onze relatie had ik ook aardig wat te verduren (ze dachten dat ik met hem ging voor een verblijfsvergunning . Ik moet tot de dag van vandaag echt de rode loper voor ze uitrollen willen ze hier over de vloer komen. Even een kopje koffie doen kunnen ze niet bij mij, er moet op onze onkosten uitgebreid worden gegeten en gedronken, vaak blijven ze slapen en dan mag er ook een ontbijtje geregeld worden (omdat het de vorige avond iets te gezellig werd). Opzich niet erg maar het zijn dan wel mijn zwager en vrouw met 2 kinderen. mijn schoonzus en man met hun 4 kinderen en andere schoonzus met 1 kind - een hoop mensen dus. Het veroorzaakt bij mij best veel wrijving maar ik laat het voor wat het is, ik heb immers verder geen familie hier en wij hebben het wel gezellig als we samen zijn. Nu ook, over 2 weken mag ik reizen omdat ze besloten hebben 5!!!! verjaardagen samen te vieren. Ik wilde niet, mijn man wel. Dus dat wordt weer 5 kadotjes inslaan, met de trein reizen omdat we niet in 1 auto passen om vervolgens even een kopje koffie en een stukje taart te doen want meer tijd en energie wordt er niet ingestoken. En wanneer ik en mijn kids eind november en december jarig zijn horen wij niks tenzij ik een mega fuif organiseren op 1 van de verjaardagen...... Dan hebben ze het allemaal te druk..... Maar wel vragen of we Kerst of Oud&Nieuw met de hele familie bij ons kunnen vieren. Echt iedere keer als ze hier vertrekken zweer ik weer dat ik het nooit meer doen maar toch..... Maar bij mij is het voornamelijk irritatie, ik denk dat het bij jou erger is? In ieder geval sterkte want het is wel rot.....

  • Beamke

    Oh... 🙈 Dan ben jij ook wel in de prijzen inderdaad.

    Of het erger is? Dat kan ik niet beoordelen. Het is niet alleen de normale irritaties inderdaad. Want ik kan dat altijd goed loslaten. Wat ik met name erg vind is het gelieg en gemanipuleer. Hij zegt een burn-out te hebben gehad en zou daar ook bepaalde medicatie voor krijgen. Toevallig krijgt mijn andere zwager deze medicatie ook en die weet heel goed hoe die medicatie reageert op alcohol, want hij is herstellend alcoholist en heeft in het begin een paar keer erbij gedronken. Hij vertelde dat die medicijnen echt niet samen gaan met alcohol, want dan sta je te stuiteren alsof je er 10 op hebt. Toch zagen we hem echt 2 flesjes bier vrolijk tijdens een etentje nemen en daarna achter het stuur stappen (met andermans kinderen erin!) Je kon niks aan hem merken qua zogenaamde burn-out. Moest hij naar bedrijfsarts, dan moest mijn zus rijden, want rijden was zogenaamd te vermoeiend voor hem. Ondertussen zien wij hem zelf rijden, maar weten we dat hij later een paar km voor plaats der bestemming wisselt met mijn zus voor de show.

    En hij maakt ook altijd zulke lange dagen! Daar moeten wij respect voor hebben dat hij zo'n harde werker is. Jaja. Dat mijn man vaker wel dan niet zijn auto al op de oprit ziet staan als hij zelf er uit zijn werk langsrijdt... . Leugens! Wees gewoon eerlijk denk ik dan.

  • MoedervanPinda

    Ohh ja dat liegen is wel een dingetje hoor. Ik zou er ook mega veel moeite mee hebben - daar heb ik dus (gelukkig) geen last van met mijn familie en dat zal denk ik ook een hoop schelen. Ik kan er namelijk echt niet tegen als iemand tegen mij liegt.

  • Loveofmylive

    Vele laten het niet blijken maar, dit gebeurd in vele families hoor geloof me.

    Het is bijlagen niet overal roze geur en maneschijn zoals vele denken bij ons ook niet en heb er ook lang mee in men maag gezeten maar eens genoeg is echt genoeg en dit bracht echt rust voor me

  • LadyVee

    Zo ik hoop dat je een beetje van je woede kwijt bent. Veel dingen zijn echt heel flauw of kinderachtig. Laat ze even links liggen zou ik zeggen en misschien kun je met je ouders en je andere zus gaan samen zitten hoe nu verder met pakjes avond? Als zij je andere zus en partner er toch persé bij willen hebben leg dan de bal bij hun en niet dat jij het mag gaan oplossen! Als ze dan in het beste (of slechtste) geval toch komen probeer ze dan wat te negeren en laat je niet uit de tent lokken.

    Daarnaast moet je wat meer voor jezelf gaan kiezen en grenzen trekken. oppassen omdat iemand maar even een probleem er mee heeft is niet jouw probleem en mag ook niet jouw probleem worden! Hoe bot dat misschien ook klinkt, als je er jezelf meer kwaad dan goed mee doet dan moet je gewoon nee zeggen.

    Heel veel succes met deze lastige situatie.

  • Bibsje1982

    Zo.. das duidelijke taal...

    Maar even serieus.. ik snap heel goed dat je boos bent en wellicht ook nog even blijft... echter banden verbreken is niet zomaar iets...

    Zelf heb ik al geruime tijd geen contact meer met mijn broertje en die vriendin van m...

    Laat ik t zo zeggen, het gaat altijd om geld (alsof ik verdorie zelf niet mag weten waar ik mijn geld aan uit geef, en zij kunnen nooit wat betalen, doe ik dat, kan er nog geen dank je wel vanaf) en altijd was alles mijn schuld.. hadden we afspraken gemaakt en komen zij t niet na, dan is het mijn fout. Klaar mee dus... Zo zijn er nog veeeeeel meer dingen voorgevallen en hebben we een compleet verschil van mening mbt het opvoeden van de kinderen...

    Voor mij is dit het beste wat er nu is. Ik heb zoveel meer rust en minder stress dan me alleen maar weer bezig houden met hoe zij nu weer zullen reageren. Want wat ik ook zeg en hoe ik het ook zeg, het is nooit goed...

    Echter... het blijft wel mijn broertje. En t doet me enorm veel verdriet om mensen om mij heen te zien waarbij de broer/zus relatie wel goed is.

    Ik verwacht in december een kindje en vind het verschrikkelijk dat hij er niet zal zijn op kraamvisite...

    Echter, hoe je t wend of keert, de deur komt hij hier niet meer in..

    Maar het blijft verdrietig...

  • MamaItalia

    Ik snap je woede en teleurstelling. En op het laaste moment zeggen dat je wat langer op "moet" passen is echt flauw je kunt dan natuurlijk geen nee zeggen en dat weten zjj maar al te goed. Gelukkig heb je een einddatum dus ik zou zeggen hou nog eventjes vol tot die tijd en zet daarna meer limieten. Je zult minder met ze te maken hebben als het oppassen stopt neem ik aan. Misschien dat de dingen dan beter gaan

  • Sharon

    Hoop dat schrijven oplucht meid, wat een zak hooi zeg...dus iedereen moet maar voor hun rennen...bahbah

  • ~mammie~

    Leef en laat leven, kies voor jezelf en je eigen gezin hoe pijnlijk dat ook is.

    Dat heb ik ook gedaan en dat brengt bakken met rust! Veel wijsheid en moed gewenst.

  • an3

    Poeh poeh je bent het kwijt meid! Schrijven lucht op 😉 ik vind het lastig om je hierin adviezen te geven. Het enige wat ik erover kan zeggen is geef je grenzen aan laat ze er niet overheen gaan. Dat is nu wel gebeurd, dus als alles bezonken is maar eens een gesprek aangaan

  • Mvds

    Dat is nogal een verhaal zeg! Ik zou voor nu even een paar keer diep gaan ademhalen en het even laten bezinken allemaal. Wellicht denk je er morgen nogsteeds zo over maar misschien met iets minder woede en hartkloppingen

    Sterkte ermee en ik weet hoe je je voelt.. hier ook genoeg meegemaakt met familie leden.