Wat een nachtmerrie

Afgelopen zaterdagavond zijn wij in een nachtmerrie beland.
33 weken een 5 dagen zwanger. Savonds bij het naar bed gaan was ons kindje zo stil in de buik.
Ik bleef eerst rustig liggen en wisselde wat van zij en probeerde hem en beetje wakker te maken.
Tegelijk besefte ik dat ik de hele dag eigenlijk al geen beweging had gevoeld terwijl hij deze week juist erg bewegelijk was.
Op dat moment werd ik bang. Toen mijn man ook naar bed kwam vertelde ik het een hij zag dat ik erg ongerust was.
Hij stelde voor om met de angelsound te proberen om het hartje te luisteren.
Dit gedaan maar konden geen hartje vinden. We bellen nu echt ongerust de verloskundige op.
Ze beloofde direct te komen en was er binnen 20 minuten.
Gelijk zette ze de dopler op mijn buik maar ook zij kon geen hartje vinden.
Ze had haast en nam me direct mee naar het ziekenhuis, mijn man reed ook gelijk achteraan.
Onderweg was ik bang en ging er door mijn hoofd het zal toch niet.
Maar toch dacht ik nee, misschien een spoedkeizersnede of zo maar het zal ons vast niet overkomen dat ons kindje niet meer leeft.
Aangekomen bij het ziekenhuis liepen we gejat maar de verlosafdeling waar ik direct op het bed mocht en een verloskundige van het ziekenhuis de echo ging doen.
Ik was nu echt bang want ik zag hun gespannen gezichten en weer kregen geen geruststelling. De gynaecoloog werd er bij geroepen.
En na een enkel moment zei hij, nee het hartje klopt niet meer, het kindje leeft niet meer.
Totaal paniek. Hoe kan dit, niks bijzonders gebeurd, geen bloed verloren of iets.
Onwerkelijk, niet te bevatten. Met een afspraak om de volgende dag terug te komen voor een gesprek gingen we naar huis.
Daar zaten we, samen op de bank. Anderhalf uur eerder gingen we ons zorgen maken, en nu wisten we dat ons kindje levenloos in mijn buik zat.
Zoveel vragen en en ook wat nu? Hoe moeten we dit onze andere kinderen vertellen, we keken met ons zesjes zo enorm uit naar dit kindje.
Onze ouders gebeld, en die zijn nog even kort langs geweest. Ook bij hun zagen we totale ongeloof en verdriet.
Het dringt nog niet helemaal door. Ook onze buurman, begrafenisondernemer, komt nog even langs. Het is fijn om alvast wat vragen te kunnen stellen die bij ons naar boven komen.
Uiteindelijk om half 4 toch naar bed gegaan. Ik heb niet kunnen slapen, m'n man heeft gelukkig wel even 2 uurtjes geslapen voordat onze jongste wakker werd.
En toen kwam het moeilijkste, het vertellen aan onze kinderen. Wat een verdriet bij de oudste 3, de jongste van bijna 4 snapt er helemaal niks van een blijft zeggen de Heere Jezus maakt hem wel beter hoor, Hij kan alles.
Rond half 10 waren mijn ouders niet om op de andere kinderen te passen. Wij zijn naar het ziekenhuis gegaan voor uitleg over hoe nu verder
Vandaag (maandag) zal ik ingeleid worden en zal ik moeten bevallen. Ik zie er zo tegenop en ben zo bang voor wat komen gaat.
Ook ben ik zo bang dat er complicaties zijn en dat ik heel zwak ben waardoor ik de begrafenis niet kan meemaken.
Willen jullie alsjeblieft voor me bidden dat de bevalling goed mag verlopen en dat wij kracht mogen krijgen om dit te dragen?
Intussen krijgen we veel appjes/berichtjes/kaartjes van zoveel lieve mensen. Wat doet al het meeleven ons goed.
Wat was het gister een rare dag. Zoveel om te regelen en over na te denken.
Ik had ook geen kleertjes die we ons kindje aan kunnen trekken. Pas had ik stofjes gekocht omdat ik heel graag het 1e pakje zelf wilde maken.
Ik was er al aan begonnen maar dit was een maatje 56.
Nu moest er ineens iets komen in maatje 44. Mijn man zei kunnen we je tante niet vragen of zij het ziet zitten? Dit gedaan en ze wilde dit graag voor ons doen.
Gisteravond kwam ze het brengen, en wat is het mooi geworden wat ben ik er blij mee.
Onze oudste dochter wilde graag een mutsje maken voor haar broertje, dat heeft ze gistermiddag gedaan.
Gelukkig heb ik vannacht een paar uur kunnen slapen, alsnog voel ik me totaal uitgeput.
Ik ga proberen om nog even te slapen voordat deze dag echt begint.

2434 x gelezen, 9

reacties (49)

1 2



  • baby4-2020

    Heel erg bedankt voor al jullie meeleven. De bevalling is heel voorspoedig gegaan. Rond 10uur de 1e tabletjes gekregen. Rond 13uur de 2e tabletjes. Om half 2 voelde ik de 1e krampen. Al snel werden ze krachtiger, langer en met weinig tijd er tussen. Ik was zo bang voor de paniek, maar ik mocht zoveel rust krijgen, samen met mijn man. Rond kwart voor 5 naast het bed op de postoel gegaan om te proberen om te plassen omdat ze zagen dat ik echt wel een volle blaas had. Dit duurde even voordat het lukte. Ik denk rond kwart over 5 was het gelukt en ben ik terug op bed gegaan. Eigenlijk gelijk kreeg ik persdrang, de verpleegkundige riep de verloskundige erbij die keek hoeveel cm ik had en ik mocht gelijk de volgende wee meepersen. Heel even kwam het paniekgevoel opzetten, maar ook toen weer ervaarde ik zoveel rust. Ik heb niet eens echt moeten persen, het was meer een zachtjes meeduwen. Ik voelde hem zo zachtjes eruit komen. Met de vliezen nog om hem heen. Mijn man heeft de vliezen er af mogen halen en hem aangepakt en op mijn buik gelegd. Voor mij voelde dit zo raar. Ik was zo blij om hem te zien, het voelde bijna als na de geboorte van de andere kinderen. Maar ik zag ook hoe mijn man brak, bij hem kwam het besef op dat moment wel binnen. Verschrikkelijk. Bij mij kwam het pas een paar uur later.

    Ik was bang om veel bloed te verliezen (ik dacht straks ben ik zo zwak dat ik niet bij de begrafenis kan zijn) maar het bloedverlies was minimaal. Ook hoefde ik geen hechtingen, dus lichamelijk was het een prima bevalling. Daar en ik erg dankbaar voor.

    In het ziekenhuis was de verpleging zo lief. We kregen alle tijd en ruimte om aan te geven en te doen hoe wij het wilden.

    Ze hebben ons enorm geholpen met allerlei herinneringen.

    Savonds rond half 11 zijn we met onze kleine zoon naar huis gegaan.

    En dan volgt er gelijk weer een nieuwe moeilijke stap. Hem thuis in zijn ijskoude bedje leggen. Het gaat zo tegen je gevoel in. Je wil hem warm houden, een extra kruikje erbij. Maar het kan niet. We hebben samen de tijd genomen om hem netjes te leggen. Toen kwamen onze 2 oudste kinderen thuis en hebben gekeken bij hun lieve broertje, wat een verdriet. En toch voelde ik me ook zo trots. Snachts werd onze jongste wakker en wilde perse bij zijn broertje kijken. We wilden eigenlijk wachten tot de volgende ochtend maar toch op dat moment gedaan. Wat was het een mooi en bijzonder moment. Wat was hij trots, hij was nu echt grote broer zei hij. Hij raakte hem ook gelijk aan, gaf hem kusjes, ging voor hem zingen. Het was prachtig! De volgende ochtend kwam onze 3e thuis, je zag zijn ogen stralen van trots toen hij zijn broertje zag maar tegelijk ook zagen we het verdriet. Het is zo onwerkelijk wat er allemaal gebeurt en op ons afkomt. Er moet ook zoveel geregeld geworden. En dan ook de andere 4 kinderen die compleet van slag zijn en verdriet hebben, ze uitten dit ook allemaal anders. Ik merk aan mezelf dat ik doordender, het voelt ook een beetje als een vlucht. Maar ik moet ermee stoppen, ik merk dat ik op raak. Dus vandaag wil ik proberen meer rust te pakken. Meer tijd om samen bij ons kleine kindje te zitten. Het is zo kort dat het kan, dus moeten we het nu doen. De begrafenis is gisteravond geregeld, dat geeft ook iets meer rust.

    Nogmaals dankjewel voor al jullie berichtjes❤️

  • Pinkl@dy

    Ah lieve mama, de tranen rollen over mijn wangen. Wat een groot verdriet voor jullie. Ik hoop dat je de komende dagen alle tijd krijgt en neemt om jullie mooie zoon te bewonderen en al het moois in te prenten. Zodat je echt afscheid kan nemen (al is daar nooit genoeg tijd voor). Heel heel veel sterkte voor jullie.

    Ik heb al de hele tijd het lied "als het leven soms pijn doet" in mijn hoofd. Ik hoop dat dit je mag bemoedigen en deze zware tijd.

    Ik blijf bidden voor kracht, troost, hulp én rust.

  • Mommiebakster

    Wat fijn om te lezen dat de bevalling goed verlopen mocht!

    En wat een herkenning, dat trotse gevoel! Ik weet precies wat je bedoeld. Je bent trots op je kindje, zoals bij een ander kindje dat je baarde. En dat mag ook, tenslotte is dit óók een lief kindje van jullie. Hij maakt jullie opnieuw ouders.

    Wat moeilijk hè, je andere kinderen zo te zien. Dat doet zo'n pijn.

    Toch mochten wij, dwars door alle pijn & verdriet heen, ervaren dat het waardevolle en dierbare momenten waren als gezin. Gesprekken die je hebt bijvoorbeeld met je kinderen, die je anders niet snel zou hebben..

    Hoe dan ook, het blijft iets onbeschrijfelijks verdrietigs.

    Denk goed om je zelf. Ik weet dat het zo.niet voelt, maar je bent wel ook kraamvrouw!

  • Rupsje1995

    Sterkte ❤️

  • hjdv

    Wat een verdriet moet jullie hart vervullen, en toch tegelijkertijd ook trots omdat je weer opnieuw papa en mama mocht worden. Wat ben ik ook dankbaar om te lezen dat je zo'n goede bevalling hebben mocht, dat je zo'n rust ervaren mocht! Woorden schieten verder te kort, zouden alleen maar pijn en verdriet kunnen brengen in plaats van troost. Daarom houdt ik het er liever bij. Heel veel sterkte toegewenst voor de komende dagen en de tijd die daarna komen gaat.

  • Linde-1

    ♥️

  • Twinmommyforlife

    Hele dikke knuffel voor jullie allemaal❤️ wij mochten ons meisje ook tussendoor vast houden, als ze maar weer op tijd in het koelbedje lag, dus probeer idd zoveel mogelijk met hem te zijn nu het nog kan, herinneringen maken. Heel veel sterkte en kracht gewenst 💙🌟

  • AshleyJessy

    wat vreselijk voor jullie gezin. Ik voel zo met jullie mee 💔💔

    Veel sterkte gewenst.

  • seonsyain

    Ik weet niet wat ik moet zeggen. Wat verschrikkelijk om mee te moeten maken. Heel veel sterkte.

  • MarieSophie

    Heel, heel, heel veel sterkte!

    Wat een nachtmerrie!

  • Momoftwokids

    Heel veel sterkte in deze moeilijke tijd. Jullie kindje hoort voor altijd bij jullie

  • Waterbloempie

    Ow god, dat is zeker het ergste wat er kan gebeuren.. ik hoop dat alles makkelijk is verlopen wat de bevalling betreft.. zorg goed voor jezelf 😭

  • Marieke-2018

    Wat ontzettend verdrietig!! 😔 Ik wens jullie heel veel kracht en sterkte ♥️

  • Chudo

    Hoe is het gegaan meis?

  • Pinkl@dy

    Ja, je bent ook veel in mijn gedachten. Hopelijk is de bevalling voorspoedig verlopen!

  • Dame68

    Ik denk ook veel aan je

  • Mommiebakster

    Ook ik kijk steeds even of er nieuws is. Te meer omdat ik weet wat het is. Ik hoop dat jouw bevalling voorspoedig mocht verlopen..♡

  • Moedervanprinses

    Heel veel sterkte, dit is vreselijk! Voel de pijn in mijn hart bij het lezen van je verhaal. Dikke knuffel!

  • Cin_01

    Heel veel sterkte en kracht toe gewenst 🙏🏻

  • Cin_01

    Heel veel sterkte en kracht toe gewenst 🙏🏻

  • XooXooX

    Zo'n verlies is allesoverheersend. Wat verschrikkelijk moeilijk en intens verdrietig.

    Ik hoop dat jullie steun hebben aan elkaar en de mensen om jullie heen.

    Och en die grote broers en zussen... wat ontzettend ingrijpend zal dit voor hun ook zijn.

    Maar mijn hart huilt ook echt voor jou. Heel veel sterkte ♡

  • FrutselRietje

    Wat een nachtmerrie, verschrikkelijk! Heel veel sterkte, neem je tijd om het voor jullie zo fijn mogelijk te kunnen regelen. Ik duim voor jullie dat het verder soepel zal verlopen en je afscheid kan en mag nemen zoals jij dat nodig hebt❤️

  • Linde-1

    Wat verschrikkelijk 😥. Heel veel sterkte ♥️

  • Twinmommyforlife

    Ach nee, wat verdrietig 😪 ik wens jullie heel veel sterkte en kracht toe. En wat vlindermoeder ook al zei, laat (kosteloos) foto's maken door stichting still of make a memory en gipsafdrukjes maken, evt plukje haar. Wij hebben dit ook allemaal van onze dochter en dat is echt m'n meest dierbare bezit. Dikke knuffel voor jullie

  • Dame68

    Wat een vreselijk nieuws! Ik wens jou en jouw gezin en familie heeel veel sterkte en kracht toe!!

  • Mns91

    Wat vreselijk verdrietig. Ik wens jullie alle kracht toe🙏🏼

  • My-two-Pride-and-Joys

    Liece mama en papa en kinderen.. Wat een verdrietig nieuws! Ik bid jullie Gods troost en kracht toe om dit grote verdriet samen te kunnen dragen... en dat jullie elkaar niet kwijtraken maar jullie elkaar mogen blijven vasthouden..

    Mag psalm 23 een troost voor jullie zijn. Ik bid voor jullie!

  • billys

    Wat een verdriet.. ik sluit me helemaal bij het bovenstaande aan! Sterkte lieve vrouw en familie

  • Liza37

    Wat vreselijk, heel veel sterkte en kracht gewenst 😘

  • Minibeeb83

    Wat een verdriet. Van dichtbij gezien bij mijn beste vriendinnetje en wat doet het onbeschrijfelijk veel pijn. Je hebt zo goed voor der gezorgd al die maanden lang lieve mama. Het mocht niet zo zijn en dat is hartstikke oneerlijk. Ik hoop dat jullie samen de kracht bij elkaar (en bij God) weten te vinden om dit verdriet te doorstaan. Heel veel sterkte!

  • Maartje07

    Lieve mama, wat een afschuwelijk bericht!

    Een jaar geleden maakten wij een bijna identieke situatie van heel dichtbij mee bij hele dierbare vrienden van ons.

    Ik bid en wens jullie enorm veel kracht en troost toe van onze Hemelse Vader. Hij huilt mee met jullie verdriet. De vragen mogen er ook zijn in deze nachtmerrie.

    Daarnaast bid ik dat jullie heel veel lieve familie en vrienden om jullie heen hebben staan, die jullie in liefde, maar ook in praktische zin, kunnen omringen. Ik weet dat onze vrienden hier enorm veel steun aan hebben (gehad).

  • Lots-of-love

    💔 wat een verdriet!

    Ik heb gebeden voor een goede bevalling en heel veel kracht. Mijn moederhart huilt met jullie mee.

  • hjdv

    Och lieve mama, wat een onbeschrijfelijk groot verdriet! Ik zal voor jullie bidden, de Heere weet van jullie pijn en verdriet af. Hij kan en wil krachten geven om dit grote verdriet te dragen. Heel veel kracht en sterkte toegewenst voor vandaag en de onbekende toekomst!

  • Lady-Whistledown

    Onbeschrijfelijk verdrietig. Heel veel sterkte.

  • Mommiebakster

    Stil... wát een verdriet, wát een pijn. Ik weet wat je mee maakt, zelf ook 2x meegemaakt. Er zijn geen woorden voor.

    Ik wens je van harte de Kracht & Ondersteuning toe van de Heere, in deze moeilijke weg. Hij zal je staande houden.

  • Anna-76

    😭 Wat ontzettend verdrietig. Heel veel sterkte voor jullie gezin en voor jouw om vandaag dit te moeten doorstaan. Ik neem jullie in mijn gebed🙏🏻

  • Pandabeertjes

    Wat een hartverscheurend verdriet. Heel veel sterkte en de kracht en troost toegewenst van onze Heere Jezus 🙏🏽 Hij ziet jullie en jullie verdiet en Hij weet hoe het is om te lijden, Hij kan je hier in helpen, ook met de bevalling. Ik bid voor jou en je gezin ♥️

  • Dajael

    Wat vreselijk zeg! Heel veel sterkte, wij bidden voor jullie!

  • Boterbloemm

    Wat een onwijs groot verlies. Heel veel sterkte ❤️

  • Mamaria

    Wat ongelooflijk verdrietig. 😞 Ik heb voor je gebeden. Ik wens je veel kracht en sterkte. ❤️

  • Yune

    En dat zo dichtbij het einde van de zwangerschap 😞

    Wat verdrietig nieuws

    Heel veel sterkte tijdens de komende periode, voor jullie allen

  • Chudo

    Wat erg😢 heel veel sterkte. Wat een onmenselijk verlies

  • Rupsje1995

    Heel veel sterkte! Vandaag en in de komende tijd ❤️ Ik bid voor jullie, of God bij jullie mag zijn en helpen dit grote verlies te kunnen dragen🙏🏼

  • Jvb

    Wat een ongelooflijk verlies, hartverscheurend voor jullie allemaal. Houd elkaar stevig vast en leun op de mensen om jullie heen. Ik wens jullie veel kracht ✨️

  • mamavananouk

    Heel veel sterkte !

  • Nog-even!

    Heel veel sterkte! Ik bid dat je in deze hartverscheurende situatie toch zult merken dat God erbij is. Veel moed en Troost, toegewenst

  • Pinkl@dy

    Wat een verschrikkelijk nieuws, wat zullen jullie gebroken zijn nu. 💔 heel heel sterkte vandaag met de bevalling en veel kracht voor de toekomst! Ik bid voor jullie!

  • Assiral

    Wat verschrikkelijk😭❤️

    Alle sterkte en kracht van de wereld!🌟🙏

  • Vlindermoeder

    Vreselijk zeg! Heel veel sterkte en kracht vandaag!

    Aangezien wij twee kinderen verloren zijn wil ik je als tip meegeven om Stichting Still te bellen. Zij maken prachtige foto's. Als je wil kan het zelfs al bij de bevalling. Wij vonden de waterbakmethode heel fijn. Je kindje komt na de bevalling uiteindelijk in een bak met water, waardoor het is alsof het in het vruchtwater ligt. Bedenk ook hoe je je kindje mee naar huis wil nemen. Er zijn speciale mandjes, kistjes etc. Wij zijn rondom de begrafenis bijgestaan door Houvast Uitvaartzorg. Ontzettend fijn, omdat zij allemaal moeders zijn die een of meerdere kinderen zijn verloren en dus weten wat je meemaakt. Ik heb gewoon kraamzorg gehad en daar was ik erg blij mee (aangepast aantal uren uiteraard). Als je voor kraamzorg gekozen hebt, zet dat dan door. Wij hadden een prachtig kistje van Hart van Hout. Laat je man alvast de uitvaartverzekering bellen. Van de verzekering van mijn man konden we een klein deel vergoed krijgen. Mijn eigen verzekering keerde het gehele verzekerde bedrag x 2 (tweeling) uit zonder dat het gevolgen had voor mijn premie. Al was het mijn laatste cent geweest, dan had ik de begrafenis nog zo gedaan hoor. Het was fijn dat letterlijk alles vergoed is. Van geboortekaartjes, lunch met familie tot de bloemen en de steen. Vergeet geen afdrukjes van handjes en voetjes te laten maken.

    Nogmaals, heel veel sterkte vandaag.


1 2