Moe en moet mn frustratie even kwijt!

Ik ben moe. Gewoon heel erg moe! En gefrustreerd.
Ik schiet van de ene emotie in de andere en weet soms niet wat ik voel en wat ik me inbeeld te voelen.
Terwijl ik net weer ongesteld ben geworden, huilt de pasgeboren baby van de buren vanwege krampjes en ik voel niet alleen lichte irritatie om het gehuil zelf, maar ook omdat er bij mij nog geen gehuil klinkt.
Nu pas begin ik te begrijpen waarom mensen geobsedeerd raken door hun kinderloosheid en dat maakt me bang. We zijn al vrij lang bezig, maar nog niet eens héél erg lang. Helaas moeten we het hebben van inseminaties en dus zijn we er ontzettend bewust mee bezig. Alles moeten we plannen rondom mijn ovulatie, maar tegenwoordig ook rondom de vruchtbaarheidstests.
Als het zwanger raken niet lukt, wordt vaak aangeraden je gedachten te verzetten en er niet zo mee bezig te zijn. Tja, in ons geval word ik zo nooit zwanger! :)
Wat het ook zo frustrerend maakt is dat we afhankelijk zijn van een donor. Deze donor is een hele goede vriend die het met alle liefde voor ons doet, maar toch... En hoewel hij erg zijn best doet, altijd rekening houdt met wanneer mijn ovulatie is en zelfs pillen slikt die eventueel zijn toch al kwalitatief goede sperma nog beter kan maken, lukt het hem soms niet en dat versterkt ons gevoel van hulpeloosheid. Je kunt gewoon niets doen om je grootste wens in vervulling te laten gaan. Niets meer dan we al doen in ieder geval.
En dan maak ik mezelf ook nog eens gek! Voel ik iets dat op zwangerschap duidt? Een jaar geleden was ik zwanger. Ondanks dat dat niet goed afliep, had ik duidelijke symptomen waar ik nu elke maand weer naar zoek. Natuurlijk ga je dan uiteindelijk vanalles voelen wat er waarschijnlijk helemaal niet is!
Volgende week laten we een hysterosalpingografie uitvoeren. Schijnt nogal pijnlijk te kunnen zijn en ik vind het dus behoorlijk eng aangezien een eendebek bij mij al een wegtrekker veroorzaakt. Maar ja, als er niets mis is, is de kans op zwangerschap daarna wel groter omdat alles "geopend" is, zeg maar. En als het mis is, weten we dat tenminste en misschien kunnen we er wat aan doen.
Maar ja, ik vind eerlijk gezegd dat ik niet zo moet zeuren, want andere mensen zijn al zoveel langer bezig of hebben al zoveel meer geleden. Ik moest het alleen even kwijt. Bedankt.