Slechte 8weken echo - Mola zwangerschap

Vorige week donderdag hadden we onze eerste echo op 8 weken en drie dagen. Samen toch een beetje zenuwachtig maar wat hadden we er zin in. Van zodra de gynaecoloog met de echo begint zie ik meteen dat er iets niet klopt. Geen vruchtje te zien. De dokter bevestigt en legt ons alles uit over een curretage of de miskraam op hang brengen met medicatie. Ze is ongelofelijk lief. We hebben nog een extra echo een week later om zeker te zijn en om wat te voelen wat we willen doen.

Thuis is het zwaar, mijn lichaam is zo moe. Ik blijf nog steeds helemaal misselijk en ik voel me flauw. We besloten samen om voor de medicatie te gaan. Dan kunnen we het samen thuis doorgaan ipv alleen (covid) op een kamertje. We bespreken alles met de dokter en zaterdag zou ik de pilletjes opsteken. Er was nog steeds geen vruchtje te zien op de echo. Vlak voor we vertrekken zegt ze dat ze toch nog even mijn HCG en ijzer wil bekijken dus dat ik meteen in het ziekenhuis bloed mag gaan laten trekken. Daarna mochten we naar de verloskamer om een voorbereidend drankje te drinken voor de pilletjes.

Na het bloedprikken gaan we dus naar de verloskamer en daar zeggen ze dat we toch het bloed gaan afwachten want dat ik misschien toch een curretage zou moeten doen met al de 'zakjes' op de echo. Hier had de dokter niets van gezegd? Mijn partner en ik dachten dat we al het slechte nieuws al hadden ontvangen dus we waren rustig op de gang, een spelletje aan het spelen, knuffelen, een beetje lachen. Maar na een uur kwamen ze dan, onverwacht, met slecht nieuws...

Het HCG is mijn bloed is abnormaal hoog en ze vermoeden een mola zwangerschap. Hier had ik nog nooit van gehoord. Ik zou een curretage moeten doen maandag zodat ze een biopsie kunnen doen om zeker te zijn dat het mola is. Ik dacht 'oké, goed'. En dan kwam het. Na de bevruchting ging er iets mis, en nu is de placenta abnormaal aan het 'woekeren'. Ze vergeleek het met kanker. Iets dat niet van je lichaam is maar blijft groeien en waar je lichaam tegen aan het vechten is. En dan kwam het moeilijkste nieuws. Als het mola is, vraagt dit na de curretage heel veel opvolging. Veel bloed prikken want je HCG moet normaal zakken (anders moet je zelfs chemo krijgen om het weg te krijgen). Eens al het HCG uit je bloed is, moet je zeker 6 maanden wachten vooraleer je opnieuw mag proberen én heb je een (kleine) verhoogde kans op een nieuwe mola zwangerschap.

Ik begin te huilen. Het is toch even verschieten. Na veel knuffelen, besluiten we er nog in te geloven dat het toch geen mola is. En als het zo is, maken we er uiteraard het beste van.
Maar het valt me zwaar, heel zwaar.

Heeft er nog iemand van jullie ervaring met een mola zwangerschap? En met een positieve zwangerschap hierna?
Ik wens jullie allemaal het allermooiste toe.

Liefs, E

1679 x gelezen, 4

reacties (11)


  • Zozoetjes

    Jeetje, balen zeg! De enige die ik ken die een mola zwschap heeft meegemaakt was even later wel weer succesvol zwanger.. Sterkte!

  • Elirach!

    Verschrikkelijk Meis! Wens jullie heel veel sterkte en geduld! 😘

  • Noortje28

    Wat ontzettend schrikken en verdrietig voor jullie. Ik heb er zelf geen ervaring mee maar ik wil je heel veel sterkte wensen. 😘🍀💐

  • Kaat888

    Ik heb wel al gehoord v iemand die het had, en toch later nog een kindje heeft gekregen. Dus goede hoop hebben.

    Bij mij dachten ze ook aan een mola omdat er blaasjes leken te woekeren, maar het was toch gewoon miskraamweefsel. Mijn hcg was wel eerder te laag dan te hoog, maar ik heb ook met die spanning gezeten.

    Curetage op zich geen last v gehad.

    Veel sterkte.

  • tweede83

    wat heftig nieuws! Dit had je zeker niet aan zien komen. Ik heb geen ervaring met een mola-zwangerschap. Wel met een miskraam. Daar was ik best van ondersteboven. Uit je verhaal op te maken krijg je een curettage en daarna aantal keren bloedprikken om te zien of je HCG gaat zakken. Laten we hopen dat je lichaam dit zelf gaat doen. Ik wens je heel veel sterkte..

  • Mimi92

    Ik heb geen ervaring met mola, alleen met curettage. Maar ik wil je heel veel moed en sterkte wensen in deze moeilijke periode 🍀

  • Melissa123

    Ik heb zelf een complete mola gehad ander half jaar geleden ik moest toen geopereerd worden op het begin vond ik het niet heel heftig ik wilde het zo snel mogelijk uit mijn lichaam hebben daarna raakte ik gelijk weer zwanger toen alles weg wat en de hgc uit mijn bloed was die zwangerschap ging helaas ook niet goed ik heb toen besloten om 1.5 jaar te wachten omdat ik gewoon kapot er van was je hormonen zijn als een gek met een mola en je wordt gewoon van een roze wolk af geschopt. Ik weet niet hoe oud je bent maar ik was 26 toen het mij over kwam ik was er helemaal kapot van als ik er op terug kijk en niemand begreep mij en was zelfs iemand die zij ja maar je was toch niet zwanger er was geen vruchtje jaa ik voelde mij heel erg voor de gek gehouden alsof mij lichaam mij letterlijk in de steek liet

  • Zoveelzinin

    Ik ben ook 26 😊 het overvalt me inderdaad wel! En ik voel me ook echt heel slecht, gisteren nog flauwgevallen. Bedankt voor de steun xxx

  • Mijzelf33

    Wat heftig voor jullie! Heel veel sterkte! Mijn beste vriendin had dit vorig jaar.. gelukkig na 7 weken was hcg alweer gedaald en de volgende maand was ze weer zwanger! Helemaal gezond! Dus houd hoop maar voor nu heel veel sterkte!