Op 07/03/2013 mochten we gaan naar het ziekenhuis om ingeleid te worden. Vanwege m'n vele bekken en rug pijn, werd het stilaan ondraaglijk :( Dus wij op 07/03 naar het ziekenhuis om 7u s'morgens... de avond ervoor alvast de ballonnen enz in huis opgehangen. En ons kleine meid van 2jaar zo goed als het kon nog lekker verwend en voorbereid op de komst van broertje. Eenmaal in het ziekenhuis was het al 7u30, langs opname gaan enz... Vervolgens kregen we een kamer toegewezen op de kraamafdeling, en mocht ik m'n mooie bevallings jurkje aantrekken :) En al gauw volgde het toedienen van het lavement. Binnen de 5min mocht ik naar de wc spurten. Dat was dat... dan kwam 1 van de zusters vergezeld van een stagaire om een infuus aan te brengen. Beetje schrik had ik wel, aangezien dat bij ons eerste kindje niet vlot ging dat infuus aanbrengen! Toen mochten ze 2x prikken en had ik zoveel pijn! Maar gelukkig ging het vlot, ze prikten aan de zijkant van mn hand, inplaats van bovenop misschien dat het daaraan lag? Rond 8u30 kwam de gynaecoloog dan een eerste keer kijken hoe de zaken ervoor stonden. Er was sinds maandag nog niks veranderd, 3cm ontsluiting. Het infuus met wee opwekkers werd weer standje opgedreven, en het wachten ging verder. Ik hoor het me mezelf nog afvragen van wanneer gaat dat spul nu werken? Bij ons eerste werd ik ook ingeleid en kreeg ik binnen de 2-3uur echt zoveel pijn dat ik epidurale vroeg. De papa kreeg inmiddels een koffietje aangeboden met een boterhammetje. Om 9u20 begon ik wel wat pijn te krijgen, voornamelijk in mn rug en gewoon harde buiken. Niks wat ik niet aan kon! Leef elke dag met soms wel helse rugpijn, en de harde buiken en voorweeen was ik inmiddels ook al weer 2-3 weken gewend. Toen kwamen ze het infuus weer opdrijven... Om 10u18 nog steeds draaglijke pijn, dus hup weer infuus omhoog. Het mocht toch echt wel is gaan beginnen hoorde ik mezelf denken!? Rond 11u kwamen ze dan weer de ontsluiting checken... en toen was er dus 1cm bij gekomen. Het kwam dus maar heel traag op gang! De papa kreeg inmiddels zijn middag eten voorgeschoteld, nu niet om te zeggen wauw... maar eetbaar hahaha Ik kreeg honger van de geur alleen al :P maar ja mocht alleen wat water drinken. Inmiddels was er al gezegd door de gynaecoloog dat als ze rond 14u weer kwam kijken en er niets van vordering was dat ik naar huis zou gestuurd worden :( Dus je kan je inbeelden hoe erg ik hoopte dat er alsjebliefd wat zou gaan gebeuren! Het was al gauw 14u en de gynaecoloog kwam zoals afgesproken weer kijken hoe het er voor stond. Maar nee hoor... HELEMAAL niets opgeschoten :'( We waren zo ontgoocheld! We moesten dus gewoon terug naar huis zonder te zijn bevallen. Alles voor niks! Er werd afgesproken dat als er wat gebeurd dan kom ik gewoon naar het ziekenhuis, het zij breken van de vliezen, weeen ofzo... En anders moet ik maandag, de dag voor de uitgerekende datum terug gaan in de voormiddag om aan de monitor te gaan liggen en kijken hoe het dan is gesteld. Al bij al mochten we iets voor 15u dan het ziekenhuis verlaten. Ik had echt tranen in mn ogen, om het feit dat we geen stap verder waren... nog steeds verder afzien. En wachten wachten wachten tot er wat gaat gebeuren. Wat inderdaad raar is (wat al sommige zeiden tegen me) is dat ze mn vliezen niet gebroken hebben... achteraf ging ik mijn eerste bevallings verhaal herlezen en zag ik dat ze dat bij ons eerste hadden gedaan bij 3,5cm ontsluiting! Ik denk dat ik dat maandag maar eens ga vragen. Nu vandaag eigenlijk niet veel last... wel heel heel erg moe alsof ik in weken niet geslapen heb. En een beurs gevoel, maar dat zal wel komen door telkens de ontsluiting te checken gisteren neem ik aan. Ik wacht tot ons manneke wil komen. Het mag echt hoor :(
reacties (0)