Waarom voel ik mij toch zo?!

Hoe gaat het hier?
En dan bedoel ik met mij persoonlijk natuurlijk.


 


Ik boek overwinningen, vorig weekend ben ik namelijk *tromgeroffel* weer met de trein geweest.
En eerlijk is eerlijk, het ging eigenlijk gewoon megagoed en kostte amper energie.
Sinds begin november weer aan het werk..en er komen enkele positieve dingen aan.


 


 


Toch....toch zit ik gewoon niet lekker in mijn jasje nog steeds niet en ik denk er wel uit te zijn waarom.
De enorme paniek coverde toch een gedeelte van mijn onzekerheid klaarblijkelijk en dankzij die EMDR is de angst stukken minder, maar is het kleine gepeste meisje van vroeger wel weer de overhand gaan nemen.


 


 


Dit resulteerd in algehele onzekerheid...en vooral het gevoel niet veel waard te zijn.
Mijn man merkte terecht op dat het fijn is dat ik nog bij de psych loop, want hij heeft met mijn emoties te doen (alsin hij vindt het vervelend dat ik zo met mij zelf kan zitten). Tegelijk is hij de beste persoon die ik mij hierbij kan voorstellen want altijd staat hij voor mij klaar.

Maar ik vind het uiterst irritant dat nu ik juist weer wat meer bereik in de wereld krijg ik mij juist steeds kleiner voel....

Hoe dan ook, ik kom er wel! Volgende halte....schema-therapie.

PS, ja eens een blog zonder plaatje...en types (bold, italic e.d.) maar gewoon even mijn ei kwijt...en misschien herkent iemand het wel een beetje of een heleboel beetjes.


 

1690 x gelezen, 5

reacties (27)


  • Denelientjes

    kijk terug naar wat je wel bereikt hebt!

    Ik heb nu denk ik vooral veel last van het weer en ben doodop. Dat ik niets uitvoer en daar weer geïrriteerd over ben🤔 nu ben ik afgelopen 2 dagen wel buiten geweest dus probeer dat positief te zien en mijzelf te prijzen ook al is dat lastig van jezelf aan te nemen.

    Weet niey of je iets aan mij verhaaltje hebt maar dat je niet alleen bent en je niet nutteloos moet voelen

  • Sharon

    Complimentjes zijn sowieso een issue zelfs als ze niet van mijzelf afkomen.

    Maar dat 'nutteloze' gevoel zal altijd blijven.

  • snoezelke

    Fijn dat je die overwinningen boekt, blij voor jou!

    Ik ben ook mijn hele leven gepest geweest. Startend in de basisschool, daarna in het middelbaar (met uitzondering van 2 jaar) en zelfs daarna toen ik begon te werken. Dus ik begrijp je wel.

    Nu ik bijna 11 jaar thuis ben door mijn ziekte en mijn ouders & broer me niet geloven helpt me dat ook niet om mijn zelfbeeld op te krikken. De laatste maanden was ook niet makkelijk voor mij (mentaal: twijfelen, onzekerheid, angst...) en ik denk er ook aan om weer een psycholoog op te zoeken om opnieuw een depressie te vermijden.

    Dat je man voor jou de ideale persoon is om je bij te staan begrijp ik. Maar af en toe kan het ook goed doen om met iemand te spreken die verder van je situatie af staat. Ik hoop dat een psycholoog voor jou hulp en verlichting kan bieden.

  • Sharon

    Was het hier enkel maar pesten zou ik bijna zeggen, al werkt dat ook heel zwaar mee uiteraard.

    De hele mentale zorg is enkel nu aaneen gebonden door wachtlijsten en dat maakt dat het soms ook een portie onvermogen meegeeft als je je zo rot voelt.

    Hier zijn praatsessies heel fijn, maar ik moet echt een constructie hebben anders is het doelloos zeg maar.

    En neem de stap het kan zeker geen kwaad

  • MarieAnn

    Patronen van gedrag of gedachtes die al lang in je systeem zitten, kosten tijd om te verwerken. En soms voelt het alsof het niet snel genoeg gaat, of denk je misschien gevoelsmatig van he, hier was ik toch al klaar mee. In zo'n proces heb je nou eenmaal goede en slechte momenten, dat wil niet zeggen dat je terug naar af bent of iets in die trant, het betekent dat je aan het groeien bent. En dat gaat nou eenmaal met vallen en opstaan. Het feit dat je aan je zelf werkt is een groot compliment voor jezelf, echt! Lief zijn voor jezelf helpt ook.

  • Sharon

    Lief voor mijzelf zijn kan ik sowieso niet

    Het verklaren van is iets wat ik altijd doe en probeer te doen.

    Vooral nu denk ik vaak agh mijn arme man.

  • MarieAnn

    Ja, dat verklaren doe je met je hoofd he, dat is een manier om er mee om te gaan.

  • Moedereend

    Ik heb ook lang schema therapie gevolgd, om dezelfde redenen. Het gaat je veel goeds brengen!

  • Sharon

    Het is uiteraard wel iets meer dan ik hier omschrijf, maar kost het veel energie?

  • Moedereend

    Ja ik vond van wel.

  • Ummh_

    ❤️❤️❤️❤️

    Hoe heeft emdr geholpen voor jou?

    Ik krijg ook emdr maar ik kijk er nog al tegenop namelijk

  • Sharon

    Belangrijkste is te weten dat het niet voor iedereen helpt en je je er echt voor open moet stellen.

    En oh zo belangrijk is een klik met je therapeut

  • Nog-even!

    je bent weer op weg om jezelf te worden!! Daar horen onzekerheden ook bij... Daar ga je echt mee leren omgaan hoor! En besef dat iedereen om je heen óók met onzekerheid te kampen heeft, ook al zie je dat niet

  • Sharon

    Pfft ik zou zo graag eens bepaalde denkwijzes niet willen hebben (ik heb ze je wel eens geappt) vreselijk!

  • Nog-even!

    Ik weet het...

  • Chudo

    Je moet eerst iets afbreken voor je weer kunt opbouwen😘 je doet het goed!!

  • Sharon

    De spijker op zijn kop

  • Deniesjeee

    ❤️ topper, er is hier even een enorme chaos gaande maar ik app je straks. Ben zo trots op je❤️❤️❤️

  • Sharon

    Lieverd I know you are always there.

  • Vlindermoeder

    Ik vond schematherapie super fijn! Dat heeft mij het beste geholpen van alle therapieën die ik heb gehad (klinkt heel dramatisch, maar valt wel mee hoor). Je leert jezelf begrijpen. Ik loop niet meer bij de psycholoog, maar pas de schematherapie nog regelmatig toe. Super veel succes! Moet je kijken wat je al hebt bereikt! 💪

  • Sharon

    Mij lijkt het ook superfijn!

    Maar ik snap niet dat het zoooo onwijs lang moet duren en heeft moeten duren voordat de juiste therapievormen voorbij kwamen.

  • Vlindermoeder

    Ik begrijp je helemaal! Het is dat ik zelf ben gaan zoeken en initiatief heb genomen (ja, daar zaten ook wel eens kosten aan), maar anders was ik nu niet geweest waar ik nu ben. Je komt op mij altijd over als een sterke vrouw en volgens mij ben je ook niet op je achterhoofd gevallen. Dat gaat je helpen. Echt waar! Mocht je eens willen praten, dan mag je altijd een berichtje sturen!

  • Yune

    Eitje kwijt is toch goed, better out than in

    Goed bezig met het alleen reizen, het is idd soms een beetje overweldigend

  • Sharon

    Zooo nou dus dat, ik had mijn hart al geventileerd bij mijn man vandeweek. Die zegt ook gewoon doen wat je hart je ingeeft ik ben er voor je

  • mamavananouk

    Ik herken het wel. Het overwinnen van angsten en hoe dat verloopt . Ook die onzekerheid . Die komt bij mij nu boven omdat mijn jongste totaal geen zelfvertrouwen heeft en de oudste ook niet. Ze zullen dat vast van mij hebben is dan mijn gedachte ....

    jongste is een boom van een kind. Sterkste van de klas met armpje drukken maar je hoeft maar boe te zeggen en hij huilt .

  • Sharon

    Ik heb het eigenlijk vorige keren nooit zo extreem gehad.

    Maar ik gok dat er inderdaad zoveel meespeelt.

    Nog meer dan hier staat zeg maar.

    En mijn dochter is juist een brok energie en zelfvertrouwen (komt door haar vader)

    Maar als ik naar zoon kijk, die is zo anders (andere paps dat dan wel) en ja baby is nog niet veel over te zeggen, maar die lijkt ook stabieler dan broer.