Mijn eerste blog - Mijn verhaal

Veel vrouwen zullen het wel herkennen; je bent zwanger en je wilt niets liever dan dat alles goed gaat, stress is dan iets waar je zo ver mogelijk vandaan wilt blijven. Je wilt in de eerste weken niets liever dan de (gevoelsmatige) bevestiging dat het prille begin van de zwangerschap uitgroeit in een mini-mensje met een kloppend hartje. De wens dat alles gewoon maar goed gaat kan al als stressvol worden ervaren en kan als een donkere lucht als boven de eerste weken van je zwangerschap hangen. 


Toen ik voor het eerst in mijn leven een positieve zwangerschapstest in mijn handen mocht houden heb ik gehuild van geluk. Na 1,5 jaar proberen kon ik mijn man en onze familie vertellen dat onze grootste wens in vervulling was gegaan. Naief wellicht, maar minstens zo gelukkig, verrastten wij onze famlilie en naaste vrienden met dit nieuws. Anderhalve week later zaten we rustig op de bank toen ik het warm voelde worden tussen mijn benen. Toen ik opstond om naar het toilet te gaan wist ik instinctief dat het niet goed ging en toen ik de hoeveelheid bloed zag werd mijn vermoeden bevestigd. Een telefoontje met de huisartsenpost deed deze eerste droom in diggelen vallen; ik had een miskraam. 


 


Herpak jezelf, de gyneacoloog zei na de miskraam ' 1 is geen' dus het wil niet zeggen dat je niet zwanger kunt raken. Deze maand, drie maanden na de miskraam, maar even een ronde overslaan; ik heb een voedselvergiftiging opgelopen en ben er flink beroerd van. Het is nu een week geleden sinds ik besmette kip heb gegeten en het lijkt wat beter te gaan. Het is maandagmorgen en ik sta op om naar mijn werk te gaan. Vreemd, ik stap uit bed en mijn benen voelen loodzwaar...zal wel een nasleep zijn van de voedselvergiftiging. Mijn lijf heeft er hard voor moeten werken om de bacterie eruit te krijgen dus het zal er wel bij horen. Ik loop naar de douche en probeer mijn haren te wassen maar krijg mijn armen maar met moeite omhoog. Bizar, de aanraking van mijn eigen handen op mijn hoofd voelt niet eens van mij, ik voel me verdoofd. Ik probeer mijn tanden te poetsen en heb moeite mijn tandenborstel te pakken, de poetsende beweging maken lukt ook niet echt. Ik wil het water uitspugen maar het water schiet met de tandpaste en al door mijn neus naar buiten. gadver wat smerig, dat moet ik even mijn man vertellen. Wanneer ik enigszins schommelend naar hem toe loop en ik probeer te praten hoor ik geen woorden maar klanken. Mijn man kijkt me geschrokken aan en dan realiseer ik me dat het foute boel is. De negen daaropvolgende dagen lig ik op de intensive care, ik heb een zeldzame auto immuun ziekte (GBS) waarbij het zenuwstelsel niet goed functioneert waardoor uitval optreed door het gehele lichaam heen. Weken ang zit ik in een rolstoel en maandenlang heb ik intensieve revalidatietrainingen om weer normaal te kunnen lopen, praten en zelfs om dingen vast te kunnen pakken. Maar ik kom er weer bovenop. Ik krijg een drukke fulltime job aangeboden en besluit afscheid te nemen van mijn huidige werkgever om de leuke uitdaging aan te gaan bij een nieuwe. Goede keuze geweest, want het is mijn leukste baan tot nu toe. 


 


Wanneer je een punt hebt bereikt in je leven waarop je denkt dat je nooit meer thuis zal komen, besef je je dat een gezond lichaam niet vanzelfsprekend is. Dat je geluk kunt vinden in allerlei dingen die je doet in het dagelijks leven. En dat liefde in allerlei vormen om je heen gebeurd. Er is te weinig tijd in het leven om die te vullen met negativiteit, het ontneemt je energie en blokkeerd de mooie dingen in het leven.


 


Het lichaam maar even wat rust geven, dat hebben mijn man en ik besloten. Na een half jaar gaan we toch weer proberen om zwanger te raken en met succes. Nu, iets gereserveerder dan bij de vorige zwangerschap, besluiten we in week 6 om het alleen onze ouders en 4 goede vrienden te vertellen. Na zeven weken mogen we langs voor een inwendige echo en mijn man zit als eenmans filmcrew al klaar om de echo te filmen. Ik heb aardig wat testen gedaan en het teststreepje was mooi opgelopen. Het blijft lang stil tot de gyneacoloog zijn hoofd schud en zegt dat er in de baarmoeder niets te zien is. Ook buiten de baarmoeder ziet hij niets en ik moet na een aantal dagen terugkomen als mijn lichaam het vruchtje niet zelf afstoot. Verdriet. Een dag later ben ik aan het werk en ik heb mijn manager op de hoogte gesteld van het nieuws, hij leeft wel met me mee. Ik blijf werken tot ik de mini-weeen om de tien minuten voel komen, ik rij als een speer naar huis en eenmaal thuis verlies ik binnen vijf minuten het totale vruchtje. Geen stolsel of iets dergelijks, een soort zakje van ruim 2cm lang en wanneer ik het neerleg klapt het zakje open en zie ik daar de volledige intacte inhoud. Ik denk dat ik het wel twintig minuten heb vastgehouden. De uitdrijving deed zeer, maar mentaal voelde ik me werkelijk gebroken. 


 


Een dag later moet ik terug naar de gynaecoloog en zij bevestigd dat alles weer schoon is. We vragen haar hoe lang het zal duren voordat mijn cyclus weer hersteld zal zijn en terwijl we het vragen antwoord ze al 'er treed binnenkort een eisprong op en dan zul je weer menstrueren. Wanneer je een eisprong hebt kunt je weer zwanger raken. Ik weet me geen raad met mijn emoties en probeer maar weer hoop te putten uit een eisprong. Ik merk dat ik er bijna obsessief mee bezig ben, maar ik heb echt wat positiviteit nodig. En binnen twee weken een positieve eisprongtest met clearblue digital. Twee weken later toch maar weer eens een zwangerschapstest doen en ik heb de verandering in mijn lichaam al opgemerkt, maar nu hou ik een zwangerschapstest vast waar twee duidelijke strepen op staan! We mogen langs voor een vroege echo (5 weken) en aldaar...een zwart rondje in de baarmoeder met een dooierzakje! Ik ben nu al flink misselijk en heb zo veel meer symptomen dan bij de twee prille zwangerschappen hiervoor. T


 


De zwangerschap voorloopt uitstekend en ik ben trots op mijn buik. Na 18 weken voel ik voor het eerste de baby bewegen, het lijken wel bubbeltjes onder mijn navel. Soms gaat mijn buik heel licht ritmisch op en neer, ik vind het vertederend als ik zie dat hij de hik heeft. Soms luister ik eventjes naar zijn hartslag met de veel te dure doppler die ik gekocht heb, maar het stelt me gerust. Ik heb besloten me niet druk te maken om dingen die er niet toe doen, het voornaamste is dat mijn kleine babeje goed groeit en ik hem gezond op de wereld mag zetten. Alles gaat eigenlijk prima, ik mag niet klagen. Ik heb me geen dag ziek gemeld op mijn werk en heb tijdens het eerste trimester 50-55 uur per week gewerkt gezien de extreem drukke tijd. Natuurlijk is mijn groeiende buik ook op mijn werk niet onopgemerkt gebleven en in de week dat ik mijn vaste contract zou tekenen kreeg ik te horen dat ze me toch niet zouden aannemen. Een echte reden hiervoor is nooit gegeven. Het doet zeer om je baan te verliezen vanwege je zwangerschap, zeker wanneer je ongelooflijk hard en met zo veel plezier hebt gewerkt. 


 


Ik voel me gelukkig. Mijn man maakt me gelukkig en wanneer ik ons ongeboren kindje voel bewegen kan ik gewoon gaan zitten en genieten van het moment. In mijn laatste trimester krijgen we te horen dat de baby niet goed groeit en na een aantal extra echo's wordt door de echoscopiste zelfs de termen ' dwerggroei' en 'down syndroom' in de mond genomen. Stress. Nee, ik mag niet stressen. Wat dan nog? Dan is mijn kindje maar heel klein en al heeft hij down syndroom daar kan niemand iets aan doen. We besluiten geen extra controles meer te doen (op groei) en binnen twee maanden kan ik de verloskunige bellen, de weeen zijn regelmatig! 


 


Ik kan de weeen goed opvangen en mijn man helpt me door de uren heen. Eenmaal in het ziekenhuis volgen de weeen zich nog veel sneller op en is er bijna geen hersteltijd meer. Na 15 uur actieve weeen, 1,5 uur hevige persweeen en volledige ontsluiting blijkt dat de baby verkeerd om ligt (een sterrenkijker) en dat mijn bekken niet goed staat. Een natuurlijke bevalling is niet mogelijk. Op zaterdagavond wordt met spoed de OK klaargemaakt en wordt op een herfstachtige avond onze zoon middels een spoedkeizersnee gehaald. Geen down syndroom, geen dwerggroei. Hij is 49cm lang en weegt 3200 gram, afgezien van de enorme blauwe plek op zijn hoofd (waar hij klem had gezeten) is hij kerngezond. En, terwijl ik dicht wordt gemaakt en keihard lig te rillen van de kou, valt er een warme deken van geruststelling over ons heen. Twee dagen later mogen we naar huis. 


 


Het is september en mijn man en ik besluiten dat we het willen proberen voor een tweede kindje. Omdat we 2,5 jaar op mijn zwangerschap van onze zoon hebben gewacht verwachten we nu dat het wel even zou kunnen duren. Niets is minder waar. Momenteel ben ik zes weken zwanger en vorige week op de vroege echo de beginnende zwangerschap in de baarmoeder kunnen zien. Het is nog steeds moeilijk te bevatten en met diepste hoop hopen wij nu natuurlijk dat dit kleintje bij ons mag blijven en ik deze gezond op de wereld mag zetten!


 


Ik ben Sassenach en dit is mijn verhaal


 

1567 x gelezen, 19

reacties (55)

1 2



  • niobe

    mooi geschreven, wat een reis!

  • MarchBaby

    Wauw heel mooi geschreven. Succes en proficiat 😘

  • zonnetje.92

    Mooi geschreven 💕

  • Sanne-

    Mooi geschreven ❤️ Dat stukje over geluk in kleine dingen in het leven sprak me aan vond ik erg mooi. Ik wens je het allerbeste en een fijne zwangerschap!

  • LDYL

    Super goed geschreven! Gefeliciteerd!

  • MommyDees

    Heel mooi geschreven en wat een verhaal! Wauw! Geniet van jullie zwangerschap en van jullie mannetje

  • Suusoe

    🤗🤗🤗waaaaaw wat ben jij een sterke vrouw ❤️❤️❤️❤️ en dat je mannetje je zo gesteund heeft mag ook gezegd worden .

    Respect voor jou en geniet van je zoontje en van je zwangerschap . Nog eventjes en je kan die dure Dopper weer gebruiken 🤗🤗🤗. Moooi geschreven .

  • Nivine

    Wat heftig !!! 😭 heel mooi geschreven

  • Annabelle83

    Wauw, je hebt al veel meegemaakt. Proficiat met je zwangerschap!

  • BabyBoyMarch2019

    Wauw,

    Ik ben er nog stil van. Wat hebben jullie veel meegemaakt zeg, wat een heftig verhaal.

    En wat prachtig dat jullie zoontje gezond en wel geboren is.

    Wat prachtig om te lezen dat je opnieuw in verwachting bent, ik wens je een mooie gezonde zwangerschap toe en heel veel geluk samen.

    Je bent een enorm krachtige vrouw en hoe je je verhaal omschreven hebt is heel mooi, je kon zo een boek schrijven, want je schrijft heel mooi je gevoelens en ervaringen op.

    Geniet van je zwangerschap.

  • Sassenach

    Wat een lieve reactie, dank je wel! Het was inderdaad een pittige tijd, maar ook een hele leerzame periode in mijn leven. Zo heeft iedereen zijn/haar ervaringen, zo lang we maar met opgeheven hoofd naar de toekomst willen kijken komen we al een heel eind

    Enneh...aan jouw naam te zien mag ik jou ook feliciteren met jouw zwangerschap?

  • BabyBoyMarch2019

    Ja klopt, ieder huisje heeft zijn kruisje. Positief proberen te blijven is inderdaad heel belangrijk, daar weet ik ook alles van uit het verleden. Nooit bij de pakken neer gaan zitten, altijd proberen het beste uit iedere dag te halen ook al zit het nog zo tegen. Dat probeer ik ook althans.

    Ja klopt, ik ben nu bijna 22 weken!

    Dankjewel!!

  • wish2bmom88

    Ik lees je verhaal met tranen biggelend over mijn wangen. Sorry, hormonen.

    Ik ben morgen ook 6 weken zwanger. Ik hoop zo dat we ons kleintje mogen vasthouden over 8 maanden!

    Geniet van je zwangerschap!

  • Sassenach

    Ahhh die hormonen ook! Gefeliciteerd met je zwangerschap, fantastisch nieuws! Hoe voel je je?

  • wish2bmom88

    Op dit moment sta ik met de auto aan de kant van de weg, bij te komen. Zo misselijk! Dus het gaat voorspoedig.

  • yune

    uit deze blog, put men toch een beetje hoop voor te toekomst... mooi geschreven hoor

  • Sassenach

    We hebben soms allemaal een beetje hoop nodig in ons leven! xx

  • Si78

    Wauw wat een verhaal! Zo sterk en krachtig dat je bent! Ik gun je heel hard een tweede gezond kindje. Geniet van je zwangerschap x

  • Sassenach

    Hartstikke lief van je, bedankt!

  • Si78

  • linaa

    Wat vind ik jou een dappere sterke vrouw! En echt wat kan jij goed schrijven, ik heb alles gelezen en geen moment gehad dat ik dacht wat een lange blog. Jij hebt echt veel meegemaakt maar juist dat heeft jou sterk gemaakt als persoon! Gefeliciteerd met de nieuwe zwangerschap en ik hoop dat alles goed blijft gaan

  • Sassenach

    Dank je, wat een een compliment!

  • Ingingie

    Wat een ontzettend mooi verhaal, heb het in 1 keer uitgelezen! Ik wens je een mooie zwangerschap

  • Sassenach

    Dank je wel, hopen dat alles goed mag gaan!

  • Peepah

    Pfoeh, wat een verhaal, zat er helemaal in! Mooi geschreven. Bij mij was het andersom, mijn eerste kindje was een cadeau. Nummer 2 liet op zich wachten en na veel tegenslagen 1 bbz en 2 miskramen ben ik nu aan de laatste loodjes begonnen. Ik heb meer begrip gekregen voor dit soort situaties, hoewel het een heftige tijd was, ben ik er dankbaar voor er zo sterk uit te zijn gekomen

    Ps. Als je ooit een boek uit brengt, mag ik er dan 1 met handtekening?

  • Sassenach

    Jeetje meid wat heftig, en wat ben je sterk dat je je daar doorheen hebt geworsteld! Het is fijn dat er platformen als deze zijn waarin verhalen gewisseld kunnen worden zodat we weten dat we niet alleen zijn in het meedragen van verlies of in moeilijke situaties! Zet 'm op!

    Hahaha, ik zou best eens willen gaan schrijven lijkt me best leuk

  • Sassenach

    Jeetje meid wat heftig, en wat ben je sterk dat je je daar doorheen hebt geworsteld! Het is fijn dat er platformen als deze zijn waarin verhalen gewisseld kunnen worden zodat we weten dat we niet alleen zijn in het meedragen van verlies of in moeilijke situaties! Zet 'm op!

    Hahaha, ik zou best eens willen gaan schrijven lijkt me best leuk

  • Chantalli

    Wat heftig. En wat mooi geschreven.

  • Sassenach

    Hartstikke bedankt!

  • Taartje

    Wat een verhaal.. Wat een leed heb jij mee moeten maken zeg! Knap dat je dit zo op durft te schrijven en van je af durft te schrijven. Zal vast niet makkelijk geweest zijn. En wat fijn is het dan dat je een gezonde zoon op de wereld hebt mogen zetten en dat het nu zo snel lukt?! Van harte gefeliciteerd en ik duim voor je dat het dit keer in 1x helemaal goed mag gaan. Liefs!

  • Sassenach

    Dank je voor je reactie en fijn dat je het hebt willen lezen. Eigenlijk wilde ik een stukje schrijven over de stress die je kunt ervaren wanneer je werkt en zwanger bent. Maar ik merkte dat ik eerder de behoefte had om dit te vertellen, het lucht wel op om zoiets even van je af te schrijven. Onze zoon is nu twee jaar en we hadden nooit verwacht dat het zo snel zou lukken, fingers crossed dat het goed mag gaan! xx

  • 4mommy

    Wat een heftig verhaal. Een hoop meegemaakt tot aan je eerstgeborene😍 ik wens je heel veel succes met deze zwangerschap en dat het een plakkertje blijft ❤️

  • Sassenach

    Dank je wel en bedankt voor het lezen!

  • 4mommy

    Graag gedaan. Het leven is nu eenmaal niet altijd rozengeur en maneschijn.

    Maar toch geweldig hoe positief je blijft en er ook naar handelt.

  • Lindaaaaaaaa

    Mooi verhaal

    Hier ook mk 12 weken en bbz gehad

    Helaas nog niet zwanger....

  • Sassenach

    Hi Linda, jeetje met 12 weken een mk? Dat is heel heftig zeg, wat een verdriet. Ik hoop ontzettend voor je dat het binnenkort raak is. Vergeet niet dat het al eerder gelukt is om zwanger te raken, heb geduld en probeer zo veel mogelijk te ontspannen. Ik hoop binnenkort het goede nieuws van je te mogen lezen xx

  • Lindaaaaaaaa

    Tsjah geduld en hoop raakt op

    Ondertussen bijna 3 jaar gestopt met dr pil

    Binnen 3 maand en 6 maand zwanger en nu al 1.5 niks ... gisteren echt ff dip en verdrietig

    Lang leve de hormonen

  • Happylife87

    Wat een verhaal. Wat een ervaringen

    Hopen dat het nu goed blijft gaan

    Geniet van alles !

  • Sassenach

    Dank je wel, dat hopen wij ook!

  • Coffee-Cup

    Wauw wat een verhaal.... Ik herken veel van het verdriet om niet lichamelijk gezond te zijn( en dat je je daar in best eenzaam kan voelen!), maar hoe je jou verhaal schrijft doet me weer beseffen dat we allemaal dingen meemaken in t leven waardoor de tijd soms even stil staat en je geen grip meer lijkt te hebben.... Maar uiteindelijk kom je er altijd sterker uit en waardeer je kleine dingen zo veel meer!

    Een hele fijne en vooral gezonde zwangerschap toegewenst!!🤗

  • Sassenach

    Ach dank je, en wat vervelend om te horen dat je dat verdriet herkent van lichamelijke ongezondheid. Weet altijd dat je niet alleen staat daarin en dat er veel mensen zijn die ook een strijd voeren. De een schrijft er een blog over en de ander sluit zich af. Iedereen herkent het wel denk ik, dat je rondloopt maar dat de wereld in slow motion aan je voorbij lijkt te gaan. Meestal het gevolg van traumatisch nieuws of een bijzondere belevenis. Soms hebben we inderdaad even de grip verloren en ik geloof dat het aan onszelf is om te bepalen hoe sterk je je weer herpakt.

    We hopen ook dat het een gezonde zwangerschap blijft, fingers crossed! xx

  • Noudje89

    Wauw wat een verhaal en wat super geschreven. Wat hebben jullie al veel meegemaakt. Heel veel plezier met de nieuwe zwangerschap! Geniet van het kleine wondertje en hopelijk loopt nu alles zoals je wenst!🍀💕💙

  • Sassenach

    Hartstikke lief van je, dank je wel! xx

  • An3

    Wow wat een verhaal en wat hebben jullie samen een hoop te verduren gehad. Ontzettend gefeliciteerd! ❤

  • Sassenach

    What doesn't kill you makes you stronger, klinkt toch zo cliche. Maar het is wel waar! Dank je voor je reactie An x

  • Channiej88

    Jeetje wat een verhaal. Wat knap dat jullie er op deze manier mee omgaan. Ik wens jullie al het geluk van de wereld.

  • Sassenach

    Wat lief van je, andersom natuurlijk ook! Bedankt voor het lezen! x

  • Elena1517

    Wat een heftig verhaal! Maar wat ben jij een dappere lieve mama. Ook ik las je verhaal in 1 adem uit en normaal gesproken ben ik ook een afhaker;) Van harte gefeliciteerd met je zwangerschap! Hoop van harte op nog zo'n prachtig wonder voor je!

  • Sassenach

    Fijn dat je mijn verhaal hebt willen lezen! Dank je wel voor je lieve reactie!

  • Blessed2019

    Prachtig geschreven. Ik zag het hele verhaal letterlijk voor me. Gefeliciteerd met jullie 2e zwangerschap. Het is jullie gegund! Bedankt voor het delen.

  • Sassenach

    Thanks, ik hoop dat je de persweeen niet te letterlijk hebt mee beleefd want daar hoort ook nog een soort fijngeknepen biggetje - geluid bij...Ik ben die avond mijn schaamte verloren

  • Sassenach

    Thanks, ik hoop dat je de persweeen niet te letterlijk hebt mee beleefd want daar hoort ook nog een soort fijngeknepen biggetje - geluid bij...Ik ben die avond mijn schaamte verloren

  • Blessed2019

    Haha

  • DeVriesjes

    Aller eerst van harte gefeliciteerd met dit prille geluk. Wat een pittig verhaal maar wat kan je heerlijk schrijven. Normaal haak ik af bij lange stukken maar je hebt me echt vast gehouden. Ik hoop dat dit klein de babeje zich maar stevig vast mag houden en we veel mooie verhalen van je mogen verwachten.

  • Sassenach

    Hartstikke bedankt, wat lief van je! Soms vloeien de woorden gewoon uit je hoofd zo langs je toetsenbord, ben blij dat je het hebt willen lezen. Dank je wel en keep you posted! xx


1 2