Ik weet het even niet meer..

Moet het even van me afschrijven..
Ik ben nu 17 weken zwanger en in het begin van mijn zwangerschap veel gedoe gehad met mijn vriend.
Zijn even uit elkaar geweest en weer bij elkaar gekomen.
Maar of het nu aan mijn hormonen ligt of dat het iets anders is, ik weet het niet.
Ik vind dat hij af en toe zo raar en afstandelijk kan doen.
Nu doet hij weer zo sinds gisteren, raakt de baby ook niet meer aan.
Ik weet niet of ik er nog wel zin in heb met hem zo op deze manier.
Want het is niet de eerste keer dat hij zo doet tegen me en het maakt mij alleen maar verdrietig.
Ik voel me niet meer gelukkig en heb het gevoel dat ik niet meer samen wil zijn met hem.
Of zijn dit echt de hormonen? Ben ook erg emotioneel

1235 x gelezen, 4

reacties (14)


  • Row89

    Bedankt voor de reacties

    Even een update:

    Hij is vanmorgen weggegaan met zijn spullen en heeft (weer) gezegd niks met het kind en mij meer te maken te willen hebben.

    Ik was zo dom om hem nog een kans te geven, ben er echt helemaal klaar mee nu.

    Hij moet hulp zoeken bij de GGZ.

    De reden dat hij weg ging was omdat mijn dochtertje van 4 heel ziek is en hij vond dat ze wel naar school kon.

    Het is mijn kind en ik weet dondersgoed wanneer ze niet in orde is.

    Dus later kreeg ik nog een sms dat hij haar school had gebeld dat ze helemaal niet ziek is etc.

    Waar bemoeit hij zich mee ??

    Ik hoop echt zo dat hij me nu echt met rust laat want de vorige keer pushte hij me om met hem te praten, het was bijna dwingen.

    Ik wil niet meer met hem verder.

    Ben totaal niet gelukkig.

    Maar ergens weet ik dat hij me weer lastig zal gaan vallen net als voorgaande keren.

    Deze man is ook best wel agressief als hij zijn zin niet krijgt, komt regelmatig ook verward over. ik wil echt van hem af.

    Soms weet ik echt niet meer wat ik moet doen

  • Marie86

    Kies voor jezelf en de kinderen, soms is het beter om dan geen vader in het leven te hebben, leven in angst wanneer hij weer zal veranderen is geen leven en geen stabiele omgeving voor de kinderen toch? Succes en sterkte!

  • LadyVee

    Als ik terug denk aan je vorige blog denk ik niet dat dit een dipje is of dat het aan je hormonen ligt. Je bent niet gelukkig met deze man in deze relatie, hij heeft je in de steek gelaten en is niet stabiel. Hij heeft zijn eigen issues waar hij aan moet werken en dit mag hij niet afreageren op jou.

    Je geeft zelf al aan dat je er geen zin meer in hebt en dat hij je alleen maar verdrietig maakt met zijn gedrag... Maak dit bespreekbaar of hak meteen de knoop door. Dit is voor niemand goed en jij moet zorgen voor je kindje, jezelf én je frummel in je buik! Dat staat op nummer 1 en niks anders.

  • Miranda035

    Hormonen maken je gek 😖 Ik heb er ook last van. Ik ben vrij nuchter waardoor ik mezelf soms even streng kan toespreken maar soms trek ik het niet meer. Dat uit zich dan in een mega huilbui en dan ben ik ook echt intens verdrietig.

    Praten met mijn vriend helpt dan wel iets om mij weer met 2 voeten op de grond te krijgen.

    Zwanger zijn is prachtig maar tegelijkertijd ook zo emotioneel en spannend, vooral bij een eerste kindje. Dit is ook mijn eerste en ik schrik er soms van hoe je lichamelijk en emotioneel veranderd.

    Ik denk dat je veel dingen te zwaar opvat, net zoals mij. Praat erover met je vriend. Verwijt hem niks maar blijf in de “ik” vorm praten. Hoe jij je voelt en hoe jij de situatie ervaart. Van verwijten maken krijg je ruzie dus blijf bij jezelf.

    Sterkte meis !

  • Ting55

    Dat is vervelend. Wij hebben een gigantische dip gehad en dan was mn vriend niet altijd even leuk. Er rustig over praten helpt het beste. Geen verwijten maar leg uit d at het je verdrietig maakt als hij afstandelijk is en dat je benieuwd bent wat er is.

    Je maakt nou eenmaal van alles mee samen, uit elkaar gaan kan altijd nog

  • Ting55

    Dat is vervelend. Wij hebben een gigantische dip gehad en dan was mn vriend niet altijd even leuk. Er rustig over praten helpt het beste. Geen verwijten maar leg uit d at het je verdrietig maakt als hij afstandelijk is en dat je benieuwd bent wat er is.

    Je maakt nou eenmaal van alles mee samen, uit elkaar gaan kan altijd nog

  • strelitzia

    Mijn man zat bijna niet aan mijn buik. Van mij hoefde dat ook niet om zijn liefde te bevestigen. Ik hoop niet dat je dit aks dealbreaker ziet in je relatie. Blijf met elkaar praten. Goede communicatie is en blijft de sleutel tot een goede relatie.

  • B756

    Ik weet niet wat hij precies doet en hoe afstandelijk het is, maar er zijn veel mannen die niets met een zwangere buik hebben. Mijn man heeft mijn buik ook weinig aangeraakt en een bewegende baby vond hij heel freaky. Zei niets over hoe blij hij met de baby was, hij vond het gewoon een raar idee dat er een wezen ín mij zat. En ik zat lekker onder de hormonen en vond het prachtig, maar nu achteraf begrijp ik hem ook wel. Allemaal hartstikke normaal en de natuur enzo, maar ergens best wel bizar ook.

    Als je problemen hebt, blijf praten. Probeer hem niet te beschuldigen van dingen, maar leg hem jouw gevoel uit. Luister naar elkaar. Jullie krijgen samen een kindje, hoe mooi is dat? Hopelijk komen jullie er uit!

  • Row89

    Hij zat juist elke dag aan me buik en tegen de baby te praten en sinds gisteren doet hij zooooo raar en afstandelijk. Zit ineens ook veel in zn telefoon valt me ook op.

    Hij zit in mijn huis, woont hier niet eens maar hij geeft me echt mega veel stress

  • B756

    Oke, dat is een opvallende verandering, maar pas sinds gisteren, dus hij heeft je buik een dag niet aangeraakt..m als je het zo ziet valt het allemaal wel mee. Heb je hem er al naar gevraagd?

    En hij zit in je huis maar woont er niet eens... is het niet juist fijn dat hij bij je wil zijn? Als hij niet bij je thuis zat, was het vast ook niet goed? Sorry, ik begrijp niet zo goed wat er mis gaat, ik snap ook wel dat je niet alles zomaar hier online gooit hoor. Maar ik denk dat jullie vooral eens goed met elkaar moeten praten

  • Florien84

    Vervelend maar ik denk dat je in je zwangerschao niet uit elkaar moet gaan tenzij er sprake is van geweld of dergelijke. Je weet nu namelijk niet of het je hormonen zijn of dat je er serieus klaar mee bent.

  • an3

    Vervelend dat je je zo voelt. Ga met hem in gesprek. Geef je gevoel aan zonder met vingers te wijzen.

    Succes hopelijk komen jullie er uit