Kleintjes worden groot

We noemen je ook wel pretletter, je oneindige glimlach. Als je bij mij wilt zitten steek jij je armpjes naar mij uit, meestal een glimlach, soms een pruillip.
Nee, niet huilen, huilen kun je niet. Soms zie ik aan je blik dat je boos wordt, maar huilen doe je niet.
Je maakt je eerste grapjes al, als jij moet drinken ga je heel hard blazen tot de scheet geluiden uit je mond komen. Jij krijgt iedereen aan het lachen.
Op de peuterspeelzaal kijken alle mama's even naar je en jij lagt terug, sommigen mogen je buikje kriebelen, maar je grote broer waakt over jou.
Hij heeft niet om zijn rol gevraagd, maar hij doet het oh zo goed! Jullie krijgen elkaar altijd aan het lachen.
Inmiddels rol je al naar je zij, ja dat doe je ook al knap. Als het je lukt hoor ik hard gelach, je vingertje gaat naar je mond. Jou grote broer had dat ook bij plezier.
Nee jullie duimen niet, je hebt het welgeteld één hele dag gedaan, maar toen was daar ook geen kunst meer aan.

Ik ben blij jullie mama te mogen zijn.

417 x gelezen, 2

In Baby

reacties (2)