Zwanger worden na een miskraam

Ik ben net lid geworden omdat ik merk dat ik mijn hart moet luchten. Zoals waarschijnlijk iedereen op deze pagina :)
Eind vorig jaar kreeg ik opeens het gevoel, jaaaa ik wil een baby en vooral zwanger zijn. Vanaf januari zijn we het gaan proberen en eind februari kwam ik er achter dat ik zwanger was. De weken naar de eerste echo kropen voorbij en ik kon er niet op vertrouwen dat alles goed zou komen. Ik besloot om een afspraak te maken voor een vroege echo en kreeg deze toen ik 8 weken zwanger was. Ik kwam er achter dat het geen goede zwangerschap was, en het enige wat ik dacht was 'ik dacht het al'. Ik leerde allerlei nieuwe termen zoals missed abortion en moest maar het ziekenhuis om de miskraam op te weken.
De medicatie werkte niet voldoende en ze zagen op de echo nog wat restweefsel. Ik koos er voor om mijn menstruatie af te wachten maar ook na 3 cyclussen zagen ze nog een klein beetje restweefsel. Dit is uiteindelijk weg gehaald tijdens een hysteroscopie.

Eindelijk mocht ik weer proberen om zwanger te worden, wat nieuwe uitdagingen met zich mee brengt. Ik hield grafieken bij met mijn temperatuur en afscheiding, leefde gezond, kreeg acupunctuur. En ben inmiddels behoorlijk geobsedeerd, bijvoorbeeld na mijn ovulatie krijg ik al na een paar dagen pijnlijke borsten en dit wordt vaak wat minder op de dag dat ik ongesteld wordt. Nu zit ik telkens de voelen of ze nog wel pijn. Deze maand heb ik voor genomen om het wat los te laten en niet meer te tempen. Maar goed ik ken inmiddels mijn lichaam zo goed en ik weet dondersgoed dat ik toch volgende week woensdag moet wachten. Mijn hemel, wat kruipen de dagen voorbij en erger ik me aan mezelf. Ik had dit echt nooit van mezelf verwacht haha!

657 x gelezen, 2

reacties (14)


  • Suuz03

    Heel herkenbaar. Ik weet hoe je je voelt. Heb zelf helaas ook een missed abortion gehad. Geduld hebben is de enige optie, en veel klussen haha. Probeer te genieten van andere dingen zodat je je iets minder focust. Hoor vaak om me heen als mensen het loslaten dat het dan lukt. Even lekker weekendje weg of op vakantie. Wij zijn nu in het huis aan het klussen zodat we ons daar op richten. Maar snap heel goed dat het moeilijk is en je je verheugd op een positieve test! Succes hoop dat het jullie snel gegund is

  • Ongeduldig

    ☺, dankjewel! Ik word er steeds ietsje beter in. Ik hoop voor jullie ook dat het snel lukt

  • Yune

    Herkenbaar

  • Ongeduldig

    🤗 gelukkig zijn we niet de enige!

  • yune

    Welliswaar geen miskraam, maar wel het lange wachten op een zwangerschap (de wens voor)

  • Yvanhoo1982

    Al die mixed feelings zijn heel begrijpelijk, maar geef de moed niet op.

    Ik had dat gevoel ook in het begin na de miskraam, toen kon ik ook alleen maar denken waarom is het fout gegaan? Waarom?

    Maar helaas heb je hier gewoonweg geen regie over. Het lichaam reageert meteen als er iets niet goed is.

    Gewoon erin blijven geloven, want het komt echt wel goed. Probeer niet te zeer druk op jezelf te leggen, laat het gewoon op jullie afkomen, geniet van jullie samen en dan zul je zien dat het allemaal weer goed komt.

    Laat het wat los, het komt goed.

  • Ongeduldig

    dankjewel!! ik doe mijn best, gaat steeds wat beter

  • ReneeBabyBoy

    Vorig jaar in blijde verwachting van een tweeling... op de eerste echo bleek 1 vd 2 kleintjes achter te lopen dus moest in me achterhoofd houden dat die het wrs niet zou redden. Echo met 8 weken gehad.

    12 weken echo kwamen we en tot onze grote schrik waren alle 2 de kleintjes helaas gestopt met groeien. Daar had ik dus niet op gerekend.

    Heb me laten curreteren aangezien ik dus al 2 weekjes met 2 dode vruchtjes liep en me lichaam deze niet afstootte.

    Dit alles gebeurd in juni 2017. En eind september 2017 was ik opnieuw in verwachting.

    Nu zon 15 weken terug bevallen van een prachtige zoon!

    Ik ben tijdens mijn hele zwangerschap ook niet angstig geweest dat het mis zou gaan. Heb het allemaal op me af laten komen. Je hebt het namelijk niet in de hand.

    Enige momentje dat ik weer angstig was toen ik met 24 weken in t zkh kwam wegen kans op vroeggeboorte. Maar toen ik bij 27 wkn was en alles stabiel was was het ook goed voor me.

    Geef de hoop niet op en ik hoop echt dat wanneer je zwanger bent je geniet vd zwangerschap en niet te angstig zult zijn dat het weer fout zal gaan.

    Heeeel veel sterkte met het verlies

  • Ongeduldig

    Bedankt iedereen! het geeft toch altijd een goed gevoel wat contact met lotgenoten

  • Verassing3

    mijn eerste zwangerschap was meteen raak en mooie echo met 8 weken alles was goed later met 12 weken termijnecho bleek dat het hartje was gestopt met 9 weken ook met medicatie opgewekt alles was eruit bewust had ik gewacht 2 maanden wilde ongesteld worden cyclus weer op gang krijgen en 2 maaanden geprobeerd niet raak was ook mee bezig wilde zo graag 3de maand cb gekocht om eisprong te zien 😄 en jahoor was zwanger maand later gezonde dochter van 6 en nu zwanger voor de 3de

    wat echt een verassing is.

    Geef je lichaam de tijd het is hele moeilijk makkelijk te zeggen maar ze zeggen loslaten niet aan denken gezond eten en foliumzuur kan je alvast innemen succes ik zal voor je duimen

  • Babygeduld

    Heel erg herkenbaar. We zijn al 2 jaar bezig en nog helemaal niks. En indd als de pijn in mijn borsten afneemt dan is het raak. Vandaag net weer geworden terwijl ik een dag te laat ben. Zucht.... het zal toch ooit goed komen.ik leef met je mee🍀🍀

  • Ongeduldig

    Oh jeetje! Ik leef ook met jou mee, het is niet niks!

  • Comingsoon2019

    Ik herken je verhaal helemaal! Ik ben nu bijna 20 weken zwanger na 3 vroege miskramen rond 5 weken. Ik was enorm geobsedeerd en kon op het eind geen zwangere vrouw meer zien zonder jaloers te worden. De maand dat ik dacht 'pff zal toch wel weer niks zijn, laat het bloedverlies maar komen' had ik dan toch op mijn verjaardag een positieve test in handen. De 12 weken halen was mijn grootste mijlpaal. Geef niet op! 🍀💗

  • wish2bmom88

    Zo herkenbaar! Ik zit ook op het wachtbankje. We willen zoooo graag! Maar het is onze tijd nog steeds niet voor een tweede blijkbaar.