Hartje klopt niet meer

vorige week hadden wij ons eerste echo voor ons tweede kindje, ik was 9 weken zwanger, onze verloskundige gaf aan dat het hartje waarschijnlijk net was gestopt met kloppen. Heel verdrietig allemaal natuurlijk. Daarna moesten we door naar de gyneacoloog om het te laten bevestigen. Wij wilden graag afwachten totdat deze miskraam zelf op gang komt maar er word bij ons aangedrongen dat we een curretage moeten doen want wachten zouden veel vrouwen mentaal te zwaar vinden. Het idee van een curretage staat mij persoonlijk erg tegen. Ik ben op zoek naar ervaringen van vrouwen die ook een missed abortion hebben meegemaakt. Kwam het bij jullie vanzelf op gang en hoe ging dat, of hebben jullie toch cycotec of een curretage gehad en wat is jullie ervaring daarmee? Dankjewel als je je ervaring met mij wilt delen alvast.

2168 x gelezen, 0

reacties (28)


  • ProudMommyDaan

    Ik heb een missed abortion gehad in 2017, bij mij kwamen we met de eerste echo (9w) erachter dat de zwangerschap was gestopt rond 6,5 week. Ik heb gewacht en ongeveer een week erna kreeg ik spontaan de miskraam bij mij is gelukkig alles goed gegaan wel veel bloed verloren maar bij mij was het net een flinke menstruatie.

    Heel veel sterkte!

  • Elske15

    Ik was 10 weken zwanger doen ik een echo kreeg bleek het met 8 weken te zijn gestopt,ik heb toen nog 2 weken moeten wachten tot het uit zich zelf ging,raad het iedereen af want echt heb nog nooit zoveel pijn gehad heb echt wel 5 dagen echt Weeen gehad echt 24 uur pijn niet normaal toen de andere miskraam bleef ik maar bloeden maar verloor maar niks naar 2 weken bloeden maar geen pijn heeft gynacoloog ingegrepen en heb ik curratage gehad veel succes en sterkte

  • Jij-laat-het-hartjes-regenen

    Ik heb het afgewacht, ik wilde wel graag een curettage maar zat de afspraak in het ziekenhuis nog af te wachten, en na een paar dagen kwam het op gang. Echt een soort ongesteldheid maar dan een graad erger. Helaas nog in het ziekenhuis geweest omdat ik erg veel bloedverlies had.

    Niet om je bang te maken maar ik vond dat bloedverlies erg heftig.

    Na 2 weken een echo om te kijken of alles weg was, het bloedverlies en de buikpijn waren al afgenomen. Maar tot onze schrik zat de hele vruchtzak er nog in. Doorverwezen en gekozen voor een curettage, met een wachttijd van 4 weken. In de tussentijd heeft mijn lichaam zelf niks meer gedaan.

    De curettage viel mij enorm mee, ik heb er niks van gevoeld en achteraf ook nergens last van gehad. Weinig bloedverlies en ook maar kort.

    4 weken hierna, toen het weer mocht, zwanger geraakt. Een hele verrassing.

  • OemSaifeddin

    Ik had dat met 9 weken en 4 dagen. Ik kreeg in de ochtend bloed en daarna kwamen de weeen. Uiteindelijk moest ik zo nodig naar de wc en toen kwam mijn kindje eruit gewoon in 1 keer. Ik wist geen eens dat de kleine was overleden dus het kwam zo uit het niets!

    Maar volg je hart en doe datgene waar jij je goed bij voelt en wat voor jou fijn is. Ook om het te verwerken!

  • Miiepj-aapie

    Wat naar dat de gynaecoloog zo aandringt.

    Ik heb persoonlijk geen ervaring met een missed abortion. Maar wel op de afdeling gewerkt waar ik dagelijks vrouwen en hun partner heb begeleid voor de behandeling.

    Ook deze vrouwen hebben het zwaar. en ben van mening dat een arts daarin niet zomaar mag aandringen/opdragen. Kan mij heel goed indenken dat vrouwen het graag op een natuurlijke manier afstoten en verliezen.

    Volg je eigen gevoel ! Er zijn opties voor de missed abortion ingreep.

    Ieder lijf ieder mens ieders kracht is anders.. veel sterkte!

  • mamavananouk

    2 x curettage en goede ervaringen mee

  • Haakmutsje

    Overigens die week geplast op een emmer omdat ik het graag wilde opvangen en afscheid nemen....

    Hebben het begraven

  • Haakmutsje

    Ik heb een mk gehad rond de 8/9 weken. Daar kwam ik.achter met 12 weken omdat ik vlak er voor nog een echo had gehad die oké was.

    Uiteindelijk een week gewacht en kwam het los.

    Week na het verdrietige nieuws.

    Dus al Met al heeft het 3 a 4 weken zo gezeten. Kindje was nog heel mooi om te zien.

    Volg je hart als het medisch toelaatbaar is.

  • Tonnetjerond

    Wij hebben twee keer een missed abortion gehad. Op 9 wkn gestopt met groeien, we kwamen erachter bij 12 weken-echo.

    Bij de eerste hebben we afgewacht. Dat vond ik inderdaad mentaal zwaar. Na een week te hebben gewerkt, heb ik mij ziek gemeld op het werk. In die week kwam ik tot rust en kwam de boel vanzelf op gang (geen prettige ervaring, omdat het vruchtje niet wilde loslaten en ik veel bloed verloor met een spoedcurretage tot gevolg) Dit gebeurt niet vaak hoor. Gaat meestal gewoon goed.

    Bij de tweede miskraam niet afgewacht en direct gekozen om de miskraam op gang te wekken met medicatie. Dit verliep prima.

  • Vraagtekens

    Sterkte!

    Bij ons kwamen we er na 8 weken achter dat er geen hartactiviteit meer was. 3 weken gewacht en uiteindelijk bij 11 weken opgewekt met medicatie. Ik vond die 3 weken wachten niet per se zwaar en misschien zelfs wel fijn. We konden deze tijd ook goed gebruiken om het alvast wat te verwerken.

  • Anna-76

    4 miskramen, waarvan 2 missed abortions. Bij de eerste heb ik gekozen om eerst de natuur af te wachten. Had al wel een recept voor Cytotec, maar ik had voor mezelf wel een ultimatum. Ik kneep hem toch wel wat. Wilde niet dat het tijdens mij werk begon of ergens anders. Heb het een week aangekeken en ben toen gestart met Cytotec. Ik wilde dat het thuis zou gebeuren en dat ik het met (een vergiet) op kon vangen. Zo geschiedde... mijn 2e missed abortion was mijn 3e miskraam. (daartussen zat een spontane mk). Ik kon het mentaal even niet aan. Voelde me zwanger en bedrogen door mijn lichaam. Curretage stond een week later gepland. Hoopte nog dat het spontaan zou komen, maar bleef zitten tot curretage . Achteraf vond ik de curretage juist mentaal zwaarder. Kreeg een roesje en het was weg, alsof het er nooit was geweest. Mijn 4e mk was een vroege spontane. Het is iets wat je zelf moet kiezen en niet moet laten aanpraten. De 2 spontane heb ik als minst belastend ervaren. Geen spanning vooraf, want het overkwam me. Denk erover wat bij jou past! Sterkte ❤

  • umpire

    Met de 11 weken echo kwamen we erachter dat het hartje ongeveer met 9 weken was gestopt. Ik heb gewacht tot het zelf op gang kwam. Ik kan me alleen niet meer herinneren hoe lang dit duurde. Rond 1,5 week denk ik.

    Ik werd s nachts wakker van een plop (vliezen braken) en 2 keer naar het toilet geweest, waar ik meerdere stolsels verloor en krampen kreeg. Het was een nare ervaring en voelde niet prettig, maar ik was er snel van opgeknapt (lichamelijk)

    Sterkte met alles🌹

  • Ooit17

    De eerste keer geprobeerd met cycotec, dit deed niks. Het werd nog een curretage. Hierna nog 3 keer een curretage gehad. Ik vond dit heel erg meevallen. Narcose zit een tijdje in je lichaam maar voor de rest nergens last van. Succes

  • A-sh

    Hè wat naar! Heel veel sterkte!

    3 weken gewacht of het zelf los zou komen. Uiteindelijk met cycotec de "bevalling" opgewekt. Vond de pillen heel heftig.

    Echter curettage kan je baarmoeder in het slechtste geval beschadigen en gezien onze kinderwens wilde ik dit risico niet nemen. Ik moest wel naar een ander ziekenhuis, omdat het ziekenhuis waar ik was geen pillen voorschrijft.

    Persoonlijk zou ik eerst even je lichaam de tijd gunnen om het zelf op te lossen. Bij mij andere miskramen kwam het vanzelf los

  • Assiral

    Heel veel sterkte, wat ontzettend naar!

    Ik heb zelf gekozen voor afwachten en toen het me te lang duurde de cytotec pillen.

    Als een curettage jou tegen staat, absoluut niet doen! Ik had ook dat gevoel, en de pillen sloegen bij mij goed aan en vond het heel fijn om thuis te zijn lekker in eigen omgeving.

  • Cinnastix

    Vreselijk is dat he. Ik zelf heb toen gekozen te wachten.. uiteindelijk pillen gehad om in te brengen. Toen is er nog weefsel achter gebleven en was begonnen met ontsteken. En toen alsnog met heel veel pijn opgenomen voor curretage. Dus achteraf had ik liever meteen voor curretage gekozen, dan ben je er gewoon meteen vanaf. Sterkte!

  • Lissa

    Wat verdrietig... sterkte. 3 keer een missed abortion. Tot 3 keer toe uitgelopen op curettage. Pillen geprobeerd. Kwam niks los. Bij de laatste miskraam meteen gekozen voor curettage. Daarna nog een keer spoedcurretage gehad. Verloor zoveel bloed. Ging altijd moeizaam. Was altijd poos verder. Vond het alle 3 de keren heel heftig. Curettage opzich stelt weinig voor. Je hoort verschillende verhalen

    . Sommige kunnen het prima alleen met de pillen af. Misschien fijn om te weten dat ik ondanks mn vele curretages vrij vlot zwanger ben geraakt van mn dochter. Vlekkeloze zwangerschap gehad. Nu weer zwanger en ook geen complicaties meer tot nu toe. Sterkte met je beslissing. Er is geen goed of fout.

  • MNAZ

    Ik zou naar jouw gevoel luisteren...niks doen wat jou tegenstaat.Bij mijn miskraam kwam alles zelf op gang maar ik heb 3 weken met bloedingen gelopen(achteraf gezien was dat het begin)maar ik heb dit niet zwaar ervaren en juist fijn dat mijn lichaam het zelf opgelost had.

    Ik was gelukkig 5 weken erna weer zwanger!

    Veel sterkte

  • Aroc90

    Wat een vervelend zeg maar gerust k*t nieuws! Sterkte!!

  • ALK93

    Ik heb zelf gekozen voor de curettage, omdat ik heel erg wilde dat 'het zo snel mogelijk voorbij was'. De curettage zelf ging vrij vlot, moest nog een dagje extra in het ziekenhuis blijven omdat ze een klein scheurtje hadden gemaakt. Ik had geen pijn na de curettage, vloeien was ook snel voorbij. Als het puur om de fysieke pijn gaat, vond ik het zetten van het infuus het ergst (heb een grote naaldenangst en ze moesten 4x prikken).

    Als ik onverhoopt nogmaals deze keuze zou moeten maken, denk ik wel dat ik het nog een keer zou doen. De wachtperiode staat me tegen.. Maar kan me ook voorstellen dat je een curettage juist echt niet ziet zitten. Het is ook niet zomaar iets wat je eventjes doet. Sterkte met kiezen en met jullie verlies 💙

  • Momoftwokids

    Doe wat voor jou goed voelt. Ik heb het ook nog even afgewacht, maar toen het hartje al 4 weken gestopt was met kloppen heb ik voor cycotec gekozen. Voor mij voelde nog langer wachten toen niet meer goed (waar het eerst niet goed voelde om gelijk in te grijpen). Volg dus je eigen gevoel!

    Ik heb hele positieve ervaringen met cycotec. Weinig pijn (2 uren vervelende buikkrampen, beetje weeen, verder niet), eenmalig heel veel bloedverlies (wees voorbereid), daarna nog slechts een beetje en direct helemaal schoon.

    Veel sterkte!!

  • A-sh

    Wat een verschil dan hè, bij mij was cycotec echt een hel. Ontzettend pijn gehad (ik beval liever dan dit, serieus!) , kreeg erge buikpijn met gruwelijke diarree en ik heb het als zeer heftig ervaren.

  • Lama94

    Wat ontzettend verdrietig, sterkte!

    Bij mij duurde het ruim 2,5 week voor het daadwerkelijke verlies.

    Volg je gevoel hierin, een ander kan niet voor jou bepalen of het wachten mentaal te zwaar wordt.

    Ik vond het heel erg zwaar, de onzekerheid maar ook wel weer mooi. Ik kon op deze manier nog rustig afscheid nemen. En het gaf mij toch vertrouwen in mijn lijf, dat die dit zelf kon.

    Wanneer het afwachten toch te zwaar voor je wordt, kun je toch alsnog voor medicatie oid gaan?

    Succes met de keuze en het verdriet.

  • Ntsjah

    Vorig jaar meegemaakt. (Net als 3kids1dog tijdens eerste lockdown!). Eerst cytotec geprobeerd maar dat deed helemaal niks!! Dus uiteindelijk voor curettage gekozen. Lichamelijk viel mij dit heel erg mee, geen pijn gehad en nauwelijks bloedverlies. Na 5,5 week was ik weer ongesteld en daarna meteen weer zwanger!

    Mentaal was het wel heel zwaar! Maar dit werd denk ik ook versterkt omdat mijn man niks meekreeg, hij mocht nergens bij zijn en hij moest mij letterlijk afzetten (en ophalen) bij de deur van het ziekenhuis voor de curettage.. was echt bizar!

    Waarom ik toch niet wilde wachten: zo kon ik het lichamelijk afsluiten en kon het mentale herstel beginnen alhoewel ik er nog regelmatig aan terug denk hoor! Ook al hebben we inmiddels een gezonde dochter van 5 maanden.

    Heel veel sterkte!!

  • Myrtheflower

    Niet mee gemaakt, maar hoe verdrietig ook, en hoe lang het wachten ook zou duren zou ik zelf mijn lichaam de kans willen geven om afscheid te nemen van het vruchtje als de tijd daar is. Het proces van de natuur volgen ipv de medische route. Wordt op deze website ook mooi beschreven: https://www.24baby.nl/zwanger/miskraam/wat-als-de-miskraam-op-zich-laat-wachten/

  • 3kids1dog

    Allereerst heel veel sterkte met het verlies.. Vorig jaar zelf een ma gehad ontdekt met 12w echo (was vanwege de lockdown eerste echo en zonder partner 😢) het hartje was gestopt met 9w. Ik heb toen bijna 9w gewacht tot de natuur het zou los laten maar dit gebeurde niet helaas. Ondertussen groeide de vruchtzak incl buik verder dat vond ik wel confronterend.. Op aanraden van de vk een datum geprikt als ultimatum en dat heeft me geholpen om uiteindelijk Cytotec te gebruiken na 8,5 week. Ik wilde de risicos van een curretage niet als eerste optie nemen. En heb die gelukkig ook niet nodig gehad. Wilde niet dat ons “kindje” langer zonder hartslag in mijn buik had gezeten dan met..

    Mijn tip aan jou is stel een ultimatum qua datum dat zou je rust kunnen geven in het proces.

    Nogmaals veel sterkte!

  • Slear91

    In mijn vorige zwangerschap zou ik bijna 10 weken zwanger zijn en bleek bij de echo het hartje gestopt te zijn bij 8 weken. Omdat mijn lichaam dacht dat ik nog op en top zwanger was, heb ik bij 10,5 week uiteindelijk een curretage gehad. Ik heb hiervan geen fysieke pijn gehad en was blij dat ik hiervoor had gekozen (met pillen bestaat nog steeds de kans dat je een curretage nodig hebt, en ik wilde absoluut geen pillen en bijhorende miserie om daarna alsnog een curretage te moeten krijgen).

    In ieder geval heel veel sterkte! En luister vooral naar je gevoel en wat jij denkt aan te kunnen ❤️

  • LeliePelie

    Wat verdrietig voor jullie.

    Ik denk dat mentale gesteldheid iets is wat je zelf moet inschatten. Ik heb vriendinnen die bijvoorbeeld twee weken wilden wachten en toen kwam het zelf, of zich juist toen zo slecht begonnen te voelen en voor een ingreep kozen.

    Je zou de arts kunnen vragen waarom ze zo pushen op een ingreep. Zeker curettage zitten ook nadelen aan (littekenweefsel), dus dat verbaast me. In mijn verleden heb ik meermaals het advies gehad juist geen curettage te doen.

    Je mag zelf kiezen!