Slapeloos door zorgen 2e baby

Mij 2e zwangerschap was een bewuste keuze en ik ben dolgelukkig. Nu in het 3e trimester beginnen de zorgen zo erg te worden dat ik in de nachten gewoon wakker lig.

Wat als de oudste telkens wakker wordt van de 2e baby in de nacht? Wat doe ik met mijn oudste van dan net 2.5 als ik de baby in slaap moet wiegen die 1e maanden? Wat als ze allebei huilen? Wat als de baby een blowout heeft en ik moet naar boven voor verse kleertjes, oudste kan niet alleen beneden blijven.

Hoe ga ik dat eerste levensjaar overleven? Ga ik ooit nog kunnen slapen? Mijn oudste was een enorme huilbaby en slechte slaper, nog steeds slaapt ze slecht.

Door de hormonen zie ik plots alleen maar beren op de weg, ik lig er zo vaak wakker van
En dàn nog te zwijgen over schuldgevoel naar oudste toe. Die is nog nooit 12u zonder me gemoeten en dan moet ik haar paar dagen (ziekenhuisbevalling) achter laten. Ik wil niet dat ze denkt dat mama haar achterlaat voor een nieuwe baby

Huilen huilen huilen, blijven deze gevoelens tot de bevalling of zelfs erna?

1227 x gelezen, 5

reacties (17)


  • Sylvestertje

    Jammer dat je je zoveel zorgen maakt. Mijn ervaring is dat het zichzelf regelt.

    De oudste en de jongste kunnen allebei even wachten. Ik liet de oudste heus wel even beneden. Bij ons zit er er 2 jaar en 2 maanden tussen. Maar de oudste begreep al veel.

    Aandacht verdelen is iets wat er bij hoort, je doet daarmee je kinderen niet tekort.

    Qua volgorde. Ik deed altijd eerst wat het belangrijkste was. De grootste kun je wel betrekken als je bevoorbeeld een voeding geeft. Helpen met luiertje of doekjes aangeven kan ook. Als je je zorgen maakt over een blow out. Hou dan beneden altijd een reserveromper achter de hand. Dan kun je de baby direct verschonen en als je kleertjes ophaalt even in de box leggen en evt. de oudste meenemen.

  • Chudo

    Wat als.. Alles wel los gaat lopen? Dat voor alles een oplossing is en dat het soms in de soep gaat lopen maar puntje bij paaltje is iedereen verzorgd en gevoed. Joh alles komt wel goed!! Zo niet dan toch wel haha

  • mamavananouk

    Meeste kinderen slapen overal doorheen . Die worden niet van baby of ander kind wakker .

    Kind van 2,5 kan best even alleen beneden blijven desnoods voor de tv ofzo (uitzonderingen daargelaten) en anders loopt ze toch even gezellig mee naar boven.

    En ja soms huilen ze allebei . En ja soms moet de een wachten op de ander .

    Ik las vaak boekjes met de oudste of deed spelletjes terwijl de jongste weer eens aan de Tiet hing . Of we gingen in de badkamer zitten . Oudste in bad , jongste weer drinkend of liggend op een aankleed kussen op de grond . Vaak ging eerst de oudste naar bed . Jongste in wipper erbij of op aankleed kussen op bed . En daarna de jongste een keer naar bed .

  • Tweede83

    Ik begrijp je wel hoor maar je moet ophouden met al dat doemdenken. Wat als dit en wat als dat is op zaken vooruit lopen die helemaal niet aan de orde zijn of niet zullen komen. Waarom jezelf zo kwellen met al die stress? Het levert alleen maar spanning op en heel veel negatieve gevoelens.

    En tuurlijk houd je er rekening mee met je oudste, maar vaak slapen andere kinderen wel door. En mocht het niet zo zijn dan kun je op dat moment zoeken naar een oplossing toch? Je kunt van te voren het zo mooi bedenken maar de praktijk wijst zo vaak anders uit. Echt waar, stop hiermee. En nogmaals, het kan geen kwaad om er even over na te denken, zoals hoe je je tijd zal verdelen met 2 kindjes. Dat zijn heus geen rare dingen. En als je er zoveel wakker van ligt maakt het bespreekbaar met je vk. Het is heus niet erg dat je aan over bepaalde praktische dingen nadenkt maar het moet niet met je aan de haal gaan zoals nu gebeurt

  • Iboi

    Heel herkenbaar. Nu ben ik 3,5 jaar verder. En ja, het was vaak heftig, maar ik had gewild 70% van de tijd meer ontspannen te kunnen zijn geweest. Als je zelf ontspannen kan zijn, heeft dat invloed op het gedrag van je kinderen. Probeer hulp van anderen te accepteren. Iemand (regelmatig) laten koken of de was laten doen etc, zodat je je kan richten op de verzorging en rust voor allemaal. Achteraf gezien had ik gewild dat ik ze meer had laten wennen aan elkaars gehuil. Dan inderdaad maar wakker, maar hopelijk sneller gewend.

    Probeer zoveel mogelijk zelf ook te slapen en laat de boel, de boel.

  • Beukenblaadje

    Wat vervelend zeg, al die zorgen en dat gepieker! Ik kan het me wel goed voorstellen, zeker als je een eerste huilbaby hebt gehad. En met een tweede gooi je niet alleen je eigen leven overhoop maar ook dat van je oudste, dat gaf mij ook weer heel nieuwe emoties erbij. Wat dingen die misschien helpen:

    - Je hoeft niet een heel plan voor een heel jaar te hebben. Eerst bekijk je het dagdeel voor dagdeel, dan dag per dag, dan misschien een week vooruit. Zeker die eerste maanden veranderen die kleintjes zo enorm, en dus ook hun ritme. Je hoeft het niet in 1 keer allemaal goed te hebben. Jij wordt steeds fitter, de oudste gaat steeds meer wennen, je gaat je nieuwe baby steeds leren kennen, dus het wordt echt beter.

    - Routines kan je niet vooruit plannen, die gaan zich vormen. Je gaat vanzelf ontdekken wat werkt. Ik had mijn tweede veel meer in een draagzak dan de eerste.

    - Onderschat je oudste niet. Tuurlijk heeft het impact en is het fijn je kind daarin te begeleiden. Zorg dat er misschien van opa's en oma's of anderen wat extra 1 op 1 tijd heeft, haal boekjes uit de bieb over de komst van een baby, geef je kind straks de ruimte om te wennen, hij hoeft de baby nie tleuk te vinden en mag bokkig zijn. Maar kinderen zijn ook heel flexibel en kunnen het ook nemen zoals het komt. Ken ook een mama die echt een plak-peuter had maar zodra de baby er was, leerde hij opeens heel snel dingen zelfstandig kunnen, gewoon omdat het wel moest.

    - Benut het nieuwe deels betaalde partner-verlof volledig en zorg dat je man (even aangenomen dat je die hebt trouwnes) de eerste 7 weken thuis is. Dat scheelt zoveel!

    -

    - Houd in de gaten of je niet een pre-partum depressie/angststoornis aan het ontwikkelen bent. Niet om je bang te maken, en stress en piekergedachten kunnen er gewoon bij horen, maar het kan doorslaan en dit soort depressies komen echt veel voor. Die kunnen overgaan na de bevalling maar ook blijven hangen. Dus misschien voor de zekerheid eens checken watvoor soort hulp zou passen (psycholoog gespecialiseerd in zwangerschap en kraamtijd, post partum doula, POH GGZ), voor als t nodig is.

    - Wat als ze allebei moeten huilen? Dat voelde in het begin voor mij als een crisismoment en het liefst ging ik er zelf ook nog bij huilen :P Maar weet je, ook een crisismoment is maar een moment, en gaat weer over. Je pakt gewoon eerst de een, dan de ander, en een half uur later kan iedereen alweer blij en tevreden zijn. Dat hoort ook bij het leven.

    Veel succes, praat vooral ook met familie en partner en vrienden. Het luchtte mij al op als ik van andere ouders hoorde hoe zij de eerste tijd met twee of meer kinderen hebben ervaren en ook om te lachen om al het moois en de chaos en de o help-momenten die erbij horen. Je bent niet alleen! En je vindt je eigen weg wel.

  • Vespertine

    Hier net zo'n leeftijdverschil. Wij hebben het opgelost door mijn partner extra ouderschapsverlof te laten opnemen tot de baby 5m oud is. Op de dagen dat beide kinderen thuis zijn, zijn wij ook beiden thuis. Zo kon de baby tot 10w oud alle dutjes op ons doen. Daarna was hij klaar voor dutjes in de kinderwagen buiten (zo heeft hij geen last van de enthousiast schreeuwende peuter binnen). Ik ben echt heel blij dat we deze keuze hebben gemaakt want het bespaart enorm veel stress in die toch al pittige eerste maanden. Vanaf maart hebben we beiden 1 papa/mamadag alleen met 2 kinderen en ben benieuwd hoe ons dat zal afgaan.

  • Nog-even!

    Waarom kan de oudste niet even alleen beneden blijven? Als ik jouw verhaal lees, ligt niet het probleem bij een nieuwe baby, maar bij hoe jij tot nu toe met je oudste omgaat. Probeer te bedenken dat het juist heel gezond is voor een kind om wat zelfstandiger te mogen worden... Als jij haar doet geloven dat ze geen minuut zonder jou kan, dan is dat blijkbaar iets wat jij graag wilt. De gemiddelde 2,5-jarige, kan best even beneden blijven. Desnoods met een filmpje. Of je zet de oudste lekker even op haar kamer te spelen. Komt echt goed hoor. Bedenk dat je straks niet twee baby's hebt, maar een peuter en een baby. Die hebben niet hetzelfde nodig

  • Bosco

    Voor de problemen die je dan hebt is de kraamhulp om ze de eerste dagen op te lossen. Bekijk het per dag. Wordt je oudste wakker. Zet een stoel op zijn kamer en voed de baby daar. Als jij aan je kind uitlegt waarom je weg moet en je laat zien dat je terug komt, hooguit is hij even verdrietig,aar ooit moet hij naar school 5 dagen in de week 6 uur. Goed begin. Mijn kind vond het heel leuk dat hij even bij oma moest zijn. Mijn bevalling duurde 7 uur nadat hij was opgehaald nog 3 uur.ik heb dezelfde zorgen gehad en alle problemen hebben zichzelf opgelost.

  • Julia1989

    Mijne was 2jaar4maanden met geboorte nr2. Maar train het alvast! Ik liet haar soms alleen beneden om de was vlug aan te zetten oid. En zet een kleine commodeunit beneden, of alleen een verschoonkussen desnoods, met setje reserve kleren. Meestal slaapt de oudste zo door het huilen van de jongste heen. Zelfs met dunne muren, zelfs met 2 op 1 kamer (onze situatie na 1e jaar). Al is dit leeftijdsverschil verre van ideaal vond ik ;) maar je komt er wel uit, ookal zal het soms intens (vermoeiend) zijn

  • Nien33

    Herkenbaar, ik kon me bij de zwangerschap van de tweede ook heel erg druk maken over hoe het het zou gaan met de oudste. Zag allemaal doemscenario’s, maar in de praktijk loste zich het vaak vanzelf op. Al komen er vast momenten dat je met je handen in het haar zit, omdat je jezelf niet op kan splitsen. Maar ook daar kom je wel uit.

    Wij hebben spullen om te verschonen beneden staan. En je oudste van 2,5 even alleen laten, is niet erg. Onze jongste is nu net 2 en die is regelmatig alleen boven aan het spelen of juist beneden als ik boven ben. Als ze me nodig heeft, komt ze naar me toe. Als je dat niet aandurft, kan ze natuurlijk ook mee naar boven. En de keren dat onze oudste ‘s nachts wakker is geworden van de jongste zijn op een hand te tellen. Al met al had ik met niet voor niets zo druk gemaakt.

  • Jvb

    Herkenbare gedachtes tijdens de zwangerschap, is echt gedreven door hormonen. Een soort oergevoel naar je kind toe, dat je die tegen van alles wil beschermen. Ik had er ook nog schuldgevoel naar de baby bij, want die zou nooit zoveel aandacht krijgen als de oudste had gehad. Komt helemaal goed als de kleine er straks is. In het begin zul je best eens zoekende zijn, maar je vindt je weg wel.

    Mijn kinderen zijn nooit van elkaar wakker geworden. Als ze allebei huilen dan ga je met ze samen op de bank zitten en doe je alleen maar aaien en wiegen. Je legt beneden een aankleedkussen en wat verschoningsspul neer, of je laat je oudste de trap op klimmen en neemt ze gewoon allebei mee naar de babykamer. Dat soort dingen. Komt echt goed!

  • trotsemoeder123

    Heb vertrouwen dat je voor alles wel een oplossing vindt. Is je bij de eerste toch ook allemaal gelukt? En het lukt al die moeders. Waarom jou dan niet?

    Je zal zien dat je 2.5 jarige opeens veel groter wordt. Zet dat in: mama helpen. Groot genoeg om 2 minuutjes alleen beneden te blijven? Ja echt? .. kan je prima wat pakken boven. En ach soms gebeurt er wat .. ook dat hoort erbij ..

  • Anna-76

    Het eerste herken ik wel...bang dat de oudste wakker zou worden door het gehuil... Echter, dat is nog nooit gebeurd. Als er eentje aan het spoken was, sliep de ander gewoon door. En het is vrij gehorig bij ons boven, dus dat zegt wel wat... Dat geldt nog steeds. Af een roe heeft de oudste nog wel eens een ongelukje. Is de jongste benauwd ( astma). Heeft iemand een nare droom etc.

    Wat betreft verschonen ed. Wij hebben er voor gekozen om een commode ( ikea) in de huiskamer te zetten en op babykamer had ik een ladekast met een aankleedkussen. Die commode beneden vond ik ideaal. Ik had 2 mandjes met verschillende maten luiers, omdat de oudste ( 20 maanden verschil) ook nog niet zindelijk was. Ik hoefde daardoor alleen naar boven om ze naar bed te brengen. De jongste hield ik overdag in de wieg tot ca 4 maanden. Daarna ging hij voor de slaapjes naar boven.

    Het fijnst is, als ze s middags rond dezelfde tijd een slaapje hebben, zodat je ook even bij kunt tanken. Doe dat dan ook en laat de boel af en toe de boel.

    Maaltijden, voedingen daar komt wel ritme in. Dat komt echt goed. Geen zorgen. Hopelijk nu geen huilbaby voor jou. Dat lijkt me erg pittig. Kan me voorstellen dat je flashbacks hebt als je gehuil hoort. En....plan ook eens een moment voor jezelf om even op te laden.

  • Pandabeertjes

    Oh joh. Niet teveel zorgen. Toen mijn derde (onverwachte zwangerschap) geboren werd had ik er 1 van 2,5 en 1 van 3 jaar. Je vind voor alles een oplossing, niet alles loopt zoals je wilt maar je gaat roeien met de riemen die je hebt en je gaat er achter komen dat je veel en veel meer kan dan je dacht en dat je ook oneindig veel meer liefde in je hebt dan je dacht. Komt goed. Echt.

    En bij mij veranderden de hormonen altijd heel snel na de bevalling, heel gek maar de zorgen waren dan opeens weg en dan leef je gewoon je leven. Het is vooral enorm mooi om een broertje/zusje verhouding te zien bij je kind.

  • Bibapoes

    Ik snap je zorgen wel, maar het gaat toch wel lopen!

    Wakker worden in nacht? White noise in gaan zetten.

    Draagzak als je baby veel gewiegd wil worden om in slaap te vallen. Dan heb jij je handen vrij voor je peuter.

    Waarom niet alleen beneden blijven? Dat kan mijn peuter echt wel. En anders naar boven laten klimmen en even boven spelen.

  • Mela2020

    Extra kleertjes beneden leggen.

    Ik ga hier in de woonkamer zo een bak met extra luiertjes, en rompertjes. Zetten en extra kleertjes.

    Zodat ik die gewoon bij d hand heb.

    Misschien een optie dan hoef je haar inprencipe niet alleen te laten toch?

    Mijn stoefzoontjenis 8, weet ook niet of hij wakker wordt van het baby gehuil straks. Maak me er ook geen zorgen om