Moedeloze moeder..

Mijn oudste (5) en middelste (3) zijn water en vuur.
Ze willen niet met en niet zonder elkaar.
Altijd is er een competitiesfeer. Wie heeft het meest, wie doet het het best. Dan huilt de een, dan huilt de ander.
Echt waar, niet gelogen, ze houden het nog geen 5 minuten met elkaar uit.
Is de een lekker aan het spelen, dan wordt het wel weer verpest door de ander.. en andersom. Het is nooit goed genoeg, het is nooit gezellig.
Investeer je in quality time met de een, zodra de ander na een dagje weer in beeld komt is het hele gezellige eraf.
Hup, weg sfeer..
Het maakt me een beetje moedeloos. Ik heb er op deze manier geen zin meer. Vakantie? Please, laat me lekker werken. Wat is het een straf om thuis te zijn.
En ja, ik investeer genoeg in ze, zowel gezamenlijk als individueel. We doen genoeg leuke dingen, ondernemen veel, maar ook ik wil wel eens goede sferen thuis. Zonder gehuil, zonder geruzie, zonder ge-mama elke 10 seconden.

Ohja.. die jongste.. een schatje. Die is tevreden! Dat is toch een schrale troost! 🥰

1817 x gelezen, 5

reacties (32)


  • .Familyfirst

    Soms heb je gewoon niks met je broer/zus. Ik persoonlijk heb een zusje die 6 jaar jonger is en ik heb echt nikssss met haar. Vroeger al niet en nu ook niet, maar heb ik overigens ook niet met mijn moeder, en rest van de familie.

    Maar mijn kinderen kunnen soms ook water en vuur zijn hoor, zeker mijn 3 jarige en 8 jarige, ze kunnen zeer zeker niet zonder elkaar, maar soms kunnen ze ook gigantisch vervelend zijn en elkaar de gele dag door uitdagen. En dan ineens zijn ze weer samen 1.

    Ik denk dat het echt wel goed komt en dat de leeftijd ook een beetje mee speelt ik merk vooral aan mijn 3 jarige, dat ze heel graag net zo groot wil zijn als haar broer en zussen, en de dongen kan/mag doen die hun ook doen, en dat kan gewoon niet altijd.

  • Jeppie

    Oh, heel herkenbaar! Ik voelde me in die periode net een politie-agent... Dat kost echt bergen met energie.

    Ik heb best baat gehad bij het boek How2talk2kids, broers en zussen zonder rivaliteit. Staat hieronder al genoemd.

    Tegelijkertijd is het een fase. Ik denk dat het gewoon hoort bij de ontwikkeling. Sterker nog: mijn jongens zijn nu 11 en 13, de oudste een echte puber en de jongste begint nu te puberen en het is weer continue gekibbel tussen die twee.

    Blijf investeren, het gaat vanzelf beter. Tot die tijd: succes!

  • NewBaby2018

    Bedankt! Ik heb het boek besteld.. hopelijk is het boek zo goed als de recensies beloven!

  • Denelientjes

    Hier kwam dat pas goed toen ik het huis uit ging... er is dus hoop maar dat duurt even 😉

    We hebben mijn moeder idd ook tot wanhoop gebracht.

  • NewBaby2018

    Haha ooh shit 😅

  • Denelientjes

    Ja shit, achteraf als je ouder bent denk je pas wat sneu voor mijn moeder moet dat geweest zijn. Het was dan ook behoorlijk heftig ook fysiek naar elkaar toe.

  • Assepoester86

    Super vervelend zeg.

    Hier gaat het nog goed omdat de jongste 7 maanden is. Oudste is 3,7 jaar.

    Kom zelf uit een gezin met 4 kinderen. Wat ik begrijp van mijn ouders is dat het bij ons wel mee viel. En nu nog steeds een super goed band met alle 3. Gaan vaak met z'n allen (aanhang+kids+ouders) een lang weekend weg. Laatste keer is 2 jaar geleden vanwege corona. Waren toen 2 weken met z'n alle naar winterberg. Gewoon 1 grote gezelligheid.

  • NewBaby2018

    Ah leuk dat jullie zo’n goede band hebben! Hoop dat die nare ruzie dynamiek aan je kinderen voorbij gaat! Zit gelukkig wel groter leeftijdsverschil tussen, wie weet is dat het probleem.

  • Assepoester86

    Hier juist nog geen ruzie gelukkig. Ze spelen samen in de box 🤣

  • Lindaaaaaaaa

    Zo.n band heb ik altijd met mijn broertje gehad....

  • NewBaby2018

    Gezellig…

  • Lindaaaaaaaa

    Nope. Ook geen contact meer mee ;-)

  • NewBaby2018

    Nou dan moet ik m’n kinderen maar uit huis plaatsen.. niet meer te redden .. 😅

    Maar wel naar voor je..

    Voor zover ik me herinner hadden we thuis (zus, zusje en ik) niet dagelijks zo’n strijd.. maar nu hebben mijn zus en ik ook geen contact meer naar vele conflicten op latere leeftijd.

  • Lindaaaaaaaa

    Hier niet echt ruzie maar gewoon 100% verschillende karakters en merkte dat hij geen meerwaarde had /heeft in m'n leven. Heb jaren m.n best gedaan, maar helaas ...

  • Jojo91

    Wel herkenbaar hoor. Al gaat het hier de ene keer beter dan de ander. Maar onze kinderen kunnen ook niet met en niet zonder elkaar. Ik had het vroeger met mn zusje ook. Het hoort er een beetje bij. Maar het is wel heel vervelend en frustrerend als het niet gezellig kan zijn/blijven.

  • NewBaby2018

    Ja precies, heel frustrerend. Kan het me niet herinneren met mijn zus en zusje, hoor het ook niet echt terug van mijn ouders.. maar ik lees (gelukkig) terug dat het wel herkenbaar is!

  • Forevermom

    Troost je. Ik heb 4 broers, ben opgegroeid met 2 ervan, en wij hadden met ons 3en echt elke dag constant ruzie. Waren we een uur leuk met elkaar, dan was er wel weer een verkeerd kuchje waar ruzie van kwam.

    Nu zijn we volwassen en zijn we dikke vrienden! ( mijn 2 oudste broers woonden bij onze vader, vandaar dat we maar met ons 3en echt zijn opgegroeid).

    Mijn zoon en dochter schelen 6 jaar en hebben ook constant ruzie. Maar ondanks dat zijn ze ook dol op elkaar.

    Ik heb mezelf voorgenomen :' choose your battles'. Ik hoor altijd waar de strijd om of over gaat.. Of ik laat het ze gewoon zelf oplossen, of ze krijgen beiden even een moment van time out. Effe uit elkaar. Zelf spelen. En bij ons werkt dat echt prima

  • NewBaby2018

    Precies.. echt keuzes maken waar wel en niet op te reageren, anders blijf je idd bezig.

    Ik moet ze denk ik ook maar letterlijk wat vaker uit elkaar zetten.. nu in de vakantie zitten ze veel bij elkaar op de lip, dus meer gedoe momenten 😓

  • Forevermom

    Troost je. Ik heb 4 broers, ben opgegroeid met 2 ervan, en wij hadden met ons 3en echt elke dag constant ruzie. Waren we een uur leuk met elkaar, dan was er wel weer een verkeerd kuchje waar ruzie van kwam.

    Nu zijn we volwassen en zijn we dikke vrienden! ( mijn 2 oudste broers woonden bij onze vader, vandaar dat we maar met ons 3en echt zijn opgegroeid).

    Mijn zoon en dochter schelen 6 jaar en hebben ook constant ruzie. Maar ondanks dat zijn ze ook dol op elkaar.

    Ik heb mezelf voorgenomen :' choose your battles'. Ik hoor altijd waar de strijd om of over gaat.. Of ik laat het ze gewoon zelf oplossen, of ze krijgen beiden even een moment van time out. Effe uit elkaar. Zelf spelen. En bij ons werkt dat echt prima

  • Dazielle13

    Herkenbaar. Leeftijden hier zijn 4,5 en 3 jaar. Drama die twee. Zodra die twee elkaar zien begint het. Ze kunnen ook wel eens samen spelen hoor, maar iets te vaak naar mijn zin liggen ze overhoop.

    Maar ik verschil met mijn broer 23 maanden(bijna 2 jaar), maar was niet veel anders zoals ik het me herinner. Vaak met elkaar aan het ruziën, echt vaak en de momenten dat we het vroeger samen gezellig hadden zijn maar een paar zoals ik het mij herinner🙈 meest van de tijd was het ruziënd en vechtend door het huis🤣 denk dat het erbij hoort. De band met mijn broer werd wel steeds beter hoor en is nu gewoon goed(29 en 27). Werd door de jaren heen steeds beter.

    Hier probeer ik het te negeren en het ze zelf uit te laten zoeken, maar man, dat kost me soms wel moeite🙈😅

  • NewBaby2018

    Nou ben wel heel blij om te lezen dat het herkenbaar is en het dus best wel veel voorkomt.

    Poeh wat is negeren lastig hè?!

  • Dazielle13

    Denk dat het erbij hoort en ook zo zijn functie heeft. Je broer of zus zie je tenslotte na een ruzie altijd weer, hoe je het ook wendt of keert. Ze leven onder 1 dak en zitten min of meer met elkaar opgescheept. Als je een vriendje uitscheld is er een kans dat je die nooit weer ziet, dat heb je met je broer of zus niet. Je kan stellen dat het thuis daardoor 'veilig' is om ruzie te maken. Ze kunnen ermee leren om hun eigen ik te ontdekken, grenzen aan te geven(wat 9 van de 10 keer niet op een goede manier gebeurd, laten we eerlijk zijn🙈, maar daar leren ze van en kun je ze in begeleiden), maar ook leren om het goed te maken zonder dat het meteen blijvende gevolgen heeft zoals je dat zou hebben als je ruzie hebt met een vriend.

    Hier nu net begonnen in het boek how to talk to kids broers en zussen. Is best interessant om te lezen(en geeft tips🙈)

  • boterbloemen

    Rond de 2,5 - 3 jaar hebben ze hier tot nu toe allemaal een lastige fase gehad. Te klein om echt mee te kunnen doen met de oudste(n), groot genoeg om te weten hoe je aandacht kan trekken (afpakken, kapot maken, napraten). Soms blij mee willen doen maar de helft van het spel missen en dus steeds het verkeerde zeggen of doen en dan een snauw krijgen van de oudste. Dat soort.

    En een kind van 5 heeft daar nog geen geduld voor. En die weet ook dondersgoed hoe de peuter aan het gillen gebracht kan worden.

    Ik waarschuw ze en laat ze het vaak eerst zelf oplossen. Lukt dat niet, dan er bij gaan zitten om te praten en een oplossing zoeken. Lukt dat niet, dan speelt niemand meer met dat speelgoed en leg ik het weg. Wordt het echt ruzie, sowieso uit elkaar en de een op de bank of boven en de ander aan de eettafel ofzo.

    Onze derde is nu ruim 3,5 en daarboven nog eentje van 5 en een van 6. Het gaat nu eigenlijk alleen nog mis als ze allemaal moe zijn of ik erg gejaagd bent omdat we haast hebben oid. Maar er komt er nog een aan die is bijna 2, dus dan gaat het nog een keer beginnen🙃

    Wat hier wel werkt

    - als ik ze eerst op gang help met hun spel, dan geef ik de kaders en kunnen zij het samen invullen.

    - als het mis dreigt te gaan of al een paar keer gebotst heeft, er eentje uithalen om mij te helpen met koken bijvoorbeeld.

    - veel naar buiten

    - minder speelgoed neerleggen, dan gaan ze beter spelen

    - gezamenlijk dingen doen (jij met hun), samen kleien aan de keukentafel bijvoorbeeld, of elke een kartonnen doos omtoveren tot een garage of kijkdoos, samen buiten dingen verzamelen (steentjes, schelpen, veren) voor een 'schatkist' in de tuin. Dan ben je samen bezig, zonder dat ze elkaar in de weg zittten

  • NewBaby2018

    Bedankt voor je tips!

    En ja, herkenbaar hoor, dat van die 2,5 - 3 jarige. Hij doet echt zijn best maar hij is wel een beetje de verpester van het spel.

    Beide alleen kunnen echt goed spelen. Maar samen snappen ze elkaar echt niet.

  • soccer-mom

    Is volgens mij een fase, die twee van mij hebben dat rond die leeftijd ook enorm gehad. Eerst liet ik ze ruziën. Was ik er klaar mee of liep het compleet uit de hand, dan stuurde ik beiden naar hun eigen kamer. Ga daar maar afkoelen. Nu ze wat ouder zijn gaat het beter.

  • NewBaby2018

    Gelukkig lijkt het beter te gaan naarmate ze ouder worden! Dat geeft hoop 😉

    Ik probeer pas in te grijpen als ze echt fysiek worden.. is vaak al snel haha.

  • Bosco

    Hehe, heel herkenbaar. Zelf ook 2 jongens van 5 en bijna 3. Ik laat het ze zelf uitzoeken. Ze verkennen hun grenzen en als het ze te ingewikkeld wordt is het mama. Niet gelijk helpen, geef ze inzicht in het probleem en laat ze zelf een oplossing bedenken. Als ze dit eenmaal doorhebben wordt het vanzelf een gewoonte. Ik zag ook altijd op tegen vakanties, maar deze methode heeft het mij geholpen.

  • NewBaby2018

    Fijn dat het herkenbaar is! Weet je, soms krijg ik echt het idee dat ik wat fout doe in de opvoeding enzo. Wat een hel al dat geruzie, je doet zo je best hè..

  • Myrtheflower

    Gaat het buiten beter dan binnen?

  • NewBaby2018

    Ja! Op neutraal terrein zijn ze best leuk 😆

  • Myrtheflower

    Dan vooral die momenten opzoeken

  • NewBaby2018

    Ja proberen we zoveel mogelijk, maar kan niet de hele dag met ze de hort op. Een stap over de drempel naar binnen en het is weer ellende.