Kinderwens of verwerking ?

Hallo mama´s ,
ik heb het steeds moeilijker .. ik ben emotioneel ,
Ik smelt als ik een baby zie.. , ik ben soms zelfs al scheinzwanger..
En ik wil een baby !
Maar ik wil een meisje ...
Ik wil al langer een meisje ..
Maar komt dat omdat ik onze Dina ben verloren ??

Voel ik me daarom altijd zo oncompleet ?
Of is het echt omdat ik nog een baby wil ??
Ik mis het zwanger zijn ,
ik mis alle dingen aan een baby krijgen.
(Behalve het slaap te kort 🤣)

Mensen rond me hebben 2 kids of 3 kinderen.
En dat wil ik ook. Toch zeker 2 levende * .
Vroeger was mijn droom een groot gezin krijgen. (7 stuks )
Tot we Jake kregen 🤣.

Maar Jake is een kind dat heel veel aandacht nodig heeft en heel veel prikkels. .
Hij is heel druk , en ik krijg nu hulp (die ik zelf gevraagd heb)
Omdat ik niet weet hoe ik Jake het beste kan aanpakken, hoe ik hem moe maak ,
Prikkel , juist met hem moet omgaan.

Ben ik daarom een slechte moeder ?
Nee , helemaal niet .
Ik ben gewoon snel onzeker & ik wil het beter doen dan al de rest.
Ik ben een goede moeder die het heel moeilijk heeft omdat ze er
Voor 95 prc alleen voor staat, ondanks dat ze getrouwd is.
Het is zwaar als je lichaamelijk de dingen niet kan die je wil.
Daardoor krijgt je zelfvertrouwen ook een dikke deuk !

Ik ben er nog niet klaar voor om hierover te praten met mijn psygoloog.
We zitten niet op 1 lijn met onze gedachten, ik ben ook aan het denken
Een andere te vragen.

Ik hoop dat er een mama is die me hier begrijpt ?

Mijn man wil nooit geen kinderen meer.
Maar ik dus wel.
Het iedee dat ik nooit meer een kind zal krijgen beangstigend me echt enorm.

Ik weet dat hij het ook moeilijk heeft : financiële tegen slag ,
Lichaamelijke tegenslag , psygiese druk , mij .. en dan Jake .
Mijn man vlucht elke dag uit de thuis situatie.
Zodat hij er niet mee moet omgaan.
Hij kan de druk niet aan.

Ik wil hem uiteraard ook geen kind verplichten ,
hij is ook nooit een papa papa geweest ..
Maar wat moet ik nu doen ?

Ik zou dit nooit kunnen accepteren .
Ik ben echt bang dat we uiteindelijk hier door uit elkaar zullen gaan.



1944 x gelezen, 3

reacties (14)


  • Bibelebonsje

    Mijn kinderwens zal nooit uitkomen omdat ik vervroegd in de overgang ben geraakt. We hebben nog wel IVF geprobeerd maar ook dat werd niks. Het rouwen om een kindje wat er nooit is geweest maar wat zo gewenst is, is een zwaar rouwproces geweest en dat zal het ook blijven, al gaat het nu beter. Ik heb gesprekken gehad met een rouwverwerkings therapeut die gespecialiseerd is in onvervulde kinderwens en miskramen/doodgeboorte. Mijn partner en ik stonden er totaal anders in en begrepen elkaar totaal niet meer en vrienden en familie deden hun best maar ik voelde me totaal onbegrepen en dat maakte dat ik me erg eenzaam voelde. De gesprekken hebben me geholpen om verder te komen, uit het dal te kruipen. De relatie is voorbij, achteraf gezien maar beter denk ik nu. Het gemis van een kind blijft altijd maar de scherpe kantjes van mijn verdriet zijn minder. Op de site van Freya kun je psychologen en therapeuten vinden die gespecialiseerd zijn op dit vlak. Ik zal je per pb een linkje sturen. Heel veel sterkte

  • Michelle-ketting-Jansen

    Ik vind het heel dapper dat je dit hier allemaal neer zet. Het is niet gek dat je onzeker bent je wilt immers het beste voor je kindje.

    In je tekst geef je aan niet op 1 lijn te zitten met je psycholoog het is daarom echt belangrijk dat je voor je zelf en je professionele hulp kiest door iemand anders te nemen waar je wel op 1 lijn mee zit. Het is zo belangrijk om iemand te hebben waar je alles bij kan zeggen en tuurlijk het ene onderwerp zou moeilijker zijn dan de andere maar ik zou er wel over na denken als ik jou was

  • Michelle-ketting-Jansen

    Ik vind het heel dapper dat je dit hier allemaal neer zet. Het is niet gek dat je onzeker bent je wilt immers het beste voor je kindje.

    In je tekst geef je aan niet op 1 lijn te zitten met je psycholoog het is daarom echt belangrijk dat je voor je zelf en je professionele hulp kiest door iemand anders te nemen waar je wel op 1 lijn mee zit. Het is zo belangrijk om iemand te hebben waar je alles bij kan zeggen en tuurlijk het ene onderwerp zou moeilijker zijn dan de andere maar ik zou er wel over na denken als ik jou was

    En ik zou me afvragen of je wel gelukkig bent in je relatie. En wil je een kind omdat je echt een kind wilt en samen aan kan? Een kind neem je niet alleen. Als je man nu al uit huis vlucht hoe sterk sta je dan in je relatie?

    En als je financieel er niet goed voor staat zou ik ook geen tweede kindje nemen. Je maakt het je dan alleen maar nog moeilijker

  • MarieSophie

    Oh meid. Jouw verhaal leest als één grote rode vlag.

    - lichamelijk en psychisch ongezond

    - financieel afhankelijk van je man

    - man wil niet

    - man is nu al geen 'papa papa' voor jullie zoon

    DONT DO IT! Een kind heeft niets aan een ongezonde moeder, opgroeien in armoede en zijn/haar vader niet meer zin. Sterker nog, het is bewezen schadelijk voor een kind. Dus als je het beter wil doen als andere zoals je schrijft begin je (nu) niet aan een kind, ga je in relatie therapie en word je als de sodemieter financieel onafhankelijk van je man zodat scheiden een serieuze optie wordt.

  • Amatullaah

    Hoezo is financieel afhankelijk zijn van je man een rode vlag? Oh wacht dat ben jij weer xD laat mensen toch in hun waarde joh.. van dat punt afgezien is het idd een rode vlag.

  • Salamandertje

    Ik denk dat het slim is om eerst de basis stabiel te krijgen. Een kind krijgen doe je samen en niet als moeder alleen (de bam daargelaten)...

  • Koalabeer

    Wat verdrietig allemaal... Maar misschien ga ik nu iets typen wat je liever niet leest. Als ik jouw verhaal lees (psychische problemen, financiële tegenslag, een relatie die niet heel fijn is en het lichamelijk niet redden) dan zou ik adviseren er nu niet voor te gaan. Dat is geen gezonde omgeving voor een kleintje. Zorg er eerst voor dat alles stabiel is en dat jullie relatie een leuk toekomstbeeld geeft.

  • Vlindermoeder

    Ik heb een aantal vragen:

    - wil je met deze man nog een kind als hij nu al vlucht?

    - wat als je een jongen krijgt?

    - wat vind je beangstigend aan het idee dat je nooit meer zwanger zult zijn?

    Na het verlies van onze zoons wilden we graag nog een kindje. Het geslacht maakte voor ons niets uit. We wilden gewoon ouders zijn van een levend kind. Ik denk dat dat de juiste insteek is. Dat jij graag een meisje wil, lijkt me geen goed startpunt. Daarnaast klinkt je man ook niet als een stabiele factor en heel eerlijk gezegd jij ook nog niet. Sorry! Zoek een andere psycholoog en praat met je man. Jij en je man zullen dit samen moeten doen.

  • Bytez14

    Na het verlies van onze zoon wilden we meteen weer zwanger worden. Maar niet geprobeerd, omdat het beter was om een jaar te wachten . Uiteindelijk bleek dat we wel 6 jaar nodig hadden, voor we het weer durfden te proberen. Je zit dan in zo'n emotionele rollercoaster. En iedereen gaat er weer anders mee om. Ik denk dat niemand je vraag kan beantwoorden, behalve jezelf. Jij moet voelen of je er weer klaar voor bent of niet. Voor mij was de volgende zwangerschap een geweldig gevoel, maar het verlies kwam ook weer sterk naar boven drijven. Het is het ergste wat je hebt kunnen meemaken, je kind verliezen.

  • Chudo

    Wat zou jij diep in je hart willen?

    Zou je man ooit de man zijn die een echte papa papa is? Of zit het er gewoon niet in?

    Hou je oprecht nog van hem?

    Ik zou hem deze blog laten lezen en hem laten weten hoe hij je voelt.

  • Ckp

    Zelf ben ik een kindje verloren een dochter (romy) 6 dagen na de bevalling. Wij hadden toen nog geen andere kinderen. Ik herken jou gevoelens die had ik ook. Het zwanger zijn missen, het oncompleet voelen en de kinderwens.

    Omdat wij geen andere kinderen hadden zijn wij er toen voor gegaan maar het rouwproces van mijn dochter heb ik erna dubbel zo hard voor mijn kiezen gekregen maar ik heb er geen spijt van.

    We hebben nu twee mannen (tweeling) en het verlangen naar een dochter was heel groot ik mis Romy en wil dan nog een kindje of wil ik Romy “vervangen” ik heb mezelf afgevraagd ben ik ook blij als het weer een jongetje is??? En dat was ik niet helemaal dus ons gezin is compleet. Hier heb ik een jaar overgedaan om t te accepteren.

    Ik sta er ook meeste van de tijd alleen voor, mijn man is alleen in het weekend thuis ivm werk.

    Geef elkaar de ruimte en praat met elkaar en spreek je angsten uit. Dat heeft ons erg geholpen en dichter bij elkaar gebracht.

    Heel veel sterkte en succes

  • MommyOfDina

    Om eerlijk te zijn , na Dina toen we naa 3 jaar en 5 maand Jake eindelijk kregen .. was ik echt in schok toen hij geboren was.

    Ik wou het geslacht niet weten wat we kregen.. omdat ik blij was dat we een levend kind van ons kregen.

    Maar ik had het hier ECHT heel moeilijk mee .

    In mijn hoofd heb ik al die tijd gedacht dat we een dochter kregen.. dus toen ik zijn piemeltje zag wist ik echt niet wat ik zag.

    Ik heb een lange weg afgegaan om het begin van zijn geboorte door te komen.

    Als ik terug zwanger zou zijn , wou ik dat ik echt kon kiezen.

    Ik zou het echt willen weten .. want die klap toen heeft me echt omver geblazen.

    Ik had dit zelf nooit verwacht.

    Moest ik zwanger zijn van een jongen , nee dan zou ik niet blij zijn.

    En ik weet dat je dat niet kan kiezen..

    En ik had in me leven nooit gedacht dat ik dit ooit zou zeggen :0

  • Ckp

    Dat laatste; dat je dat niet van jezelf zou zeggen dat herken ik. Voordat ik Romy kreeg maakt mij het geslacht niet uit als het maar gezond is... en dat is ook het allerbelangrijkste maar toch weet ik diep in me hart dat ik graag een dochter zou willen.

    En dat vind ik heel naar van mezelf!

  • Hopefull2020

    Wij hadden altijd nog een kinderwens, en sinds het overlijden van ons dochtertje was die nog sterker geworden. Wij hopen zo dat het nu ook een dochtertje wordt. Dus daar kan ik je in begrijpen, je wil nog een baby omdat je het mist, omdat er nog iets ontbreekt in je leven. Een nieuw kindje zal dit uiteraard niet vervangen maar misschien de pijn wat verzachten.. Helaas kun je je partner niet verplichten te delen in die wens. Lijkt mij heel moeilijk te doen.