Vriendinnen??

Wij zijn vorige jaar verhuisd naar een andere stad. Ik kon het meteen heel goed vinden met mijn buurvrouw en al snel ben ik deel geworden van haar vriendinnen clubje. Ik ben dan ook heel dankbaar dat zij mij op weg heeft gehopen nieuwe vrienden te maken en de stad te leren kennen. Ik ben zuid-afrikaans en in het clubje zit dus ook een zuid-afrikaanse vrouw. Beide van ons zijn thuismoeders dus we hebben veel raakvlakken. Een aantal weken geleden organiseerde mijn buurvrouw een verjaardagfeest voor iemand anders bij haar thuis. Ik werd samen met de andere zuid-afrikaanse gevraagd mee te helpen met hapjes regelen. Uiteindelijk heb ik meegeholpen met de versiering, hapjes en een aantal andere dingetjes - met veel plezier!


De dag voor het feestje viel er veel sneeuw, ik had geen winterbanden dus ik bracht de kinderen lopend naar school want de wegen waren echt spekglad. Mijn zuid-afrikaanse vriendin is met me meegelopen omdat zij ook niet durfde te rijden, dat wist mijn buurvrouw ook. Daarna zijn we snel naar de buurtsuper geweest om de laatste dingen te halen voor het feestje en ben ik naar huis gegaan om om te kleden. Het feestje (high tea) begon om 09:30 bij mijn buurvrouw dus ik had haast, snel spulletjes pakken voor mijn 2-jarige dochter, een eetstoel pakken omdat er ook een dreumes van 1,5 jaar aanwezig zouden zijn - dat soort dingen. Om 09:25 belde ik aan bij mijn buurvrouw. Ze deed super geirriteerd de deur open - er kon niet eens een hallo er van af. Eenmaal in de woonkamer vroeg ik of er iets was - en toen kreeg ik een lading shit over me heen! 


 


Ze maakte dus meteen duidelijk dat ze NOOIT meer een feest ging organiseren. Ik was volgens haar te laat (blijkbaar had ik er om 09:00 al moeten zijn om haar te helpen wat ik dus echt niet wist) en dat zij het zat was alles in haar eentje te doen. Ook begon ze erover dat ik haar een rotgevoel gaf omdat mijn huis zo schoon en netjes was en dat van haar niet, omdat ik en onze zuid-afrikaanse vriendin altijd onze manier van poetsen met elkaar bespreken voelde zij zich minderwaardig - ik wist werkelijk niet wat ik moest zeggen. Ik zei tegen haar dat ik er oprecht spijt van had dat ik haar blijkaar zo liet voelen, maar dat ik nog nooit iets vervelends heb gezegd over haar huis of iets dergelijks. De rest van de ochtend zat ze dus met een zuur gezicht.


 


En nu zit ik er dus echt mee. Ik heb mijn excuses aangeboden voor iets wat ik niet heb gedaan. Haar man had haar kinderen met de auto naar school gebracht op de ochtend van het feestje - er werd niet aan mij gedacht - dat mijn kinderen misschien ook mee konden in de auto (het is 20 minuten lopen). Zij hoefde alleen maar de tafel te dekken en te dweilen - voor de rest heb ik en onze andere vriendin gezorgt, wij hebben hapjes klaargemaakt en drinken gekocht, wij hebben zelfs de kadotjes geregeld! Ik heb slingers en balonnen gekocht omdat zij perse alles roze, zwart en goud wilde hebben. Het was HAAR idee om dit te organiseren. Ik dacht echt dat ze een goede vriendin was. Ik probeer haar altijd waar ik kan te helpen. Haar kind ophalen van school als hij ziek is en zij moet werken, haar oudste naar de orthodontist brengen toen haar auto het niet deed, naar gitaarles brengen, haar hond uitlaten, de post en tuin verzorgen als ze met vakantie gaan - noem maar op. Ik heb zelfs een aantal feestjes dat zij zo graag wilde organiseren op haar verzoek bij mij thuis gehouden omdat ze er zelf niet de ruimte voor had en van mening was dat het ook mijn vrienden waren en dat ik dan gerust mee mocht helpen. En ik deed het allemaal met heel veel plezier!


 


We zijn nu bijna 2 weken verder en ze negeert me volkomen, dit doet ze ook met onze andere vriendin. Ik ben zo gekwetst en vraag me nu serieus af of dit iemand is die ik een vriendin wil noemen. Uiteraard is het extra lastig omdat ze naast mij woont. Zij zou aanstaande donderdag (voor het eerst dat ik haar hulp nodig heb!) op mijn jongste passen zodat ik met mijn zoon naar een afspraak bij een kinderpsycholoog kan, mijn man is op zakenreis dus het kan/kon ook echt niet anders. Uiteraard gaat de jongste nu gewoon mee want ik kan haar niet meer bij mijn buurvrouw achterlaten. Het is niet in mijn aard om mensen zomaar af te schrijven maar hoe meer ik terug denk aan dingen die zijn voorgevallen hoe meer ik het gevoel krijg dat ik voor haar maar een tweederangs vriendin ben. Ik kan bijvoorbeeld nooit vertellen hoe trots ik ben dat mijn oudste goed is in karate want zij heeft een hekel aan vechtsport, dat vond ze ook helemaal niet erg om te vertellen en vervolgens de hele tijd opmerkingen over te maken. Als ze me nodig heeft weet ze me te vinden maar als (iets heel stoms) haar niet zint ben ik ineens niet meer goed genoeg. Nog nooit is ze door iemand buiten gesloten dus dat kan het ook niet zijn. Dit is ook niet hoe ik met conflict omgaan - het liefst ga ik met haar om tafel zitten en bespreken wat haar nou echt dwars zit want ik kan mij niet voorstellen dat het gaat om hoe schoon mijn huis is. Maar ze negeert mij en dus krijg ik niet de kans om dit met haar te bespreken - lekker volwassen zo.


 


Ik ben er nu ook echt bang voor dat als ik dit van haar accepteer zij dit vaker zal doen. Hoe dan ook zullen we eerst met elkaar in gesprek moeten en goed uit moeten klaren wat haar verwachtingen zijn van onze vriendschap en of ik het hiermee eens ben. Ook denk ik dat excuses van haar kant op zijn plaats is. Op dit moment voel ik me vooral verdrietig en behoorlijk in de maling genomen door haar.


 


 


 


 


 


 

2469 x gelezen, 5

reacties (0)


  • Denelientjes

    Ik denk zeker dat van haar kant excuses op zijn plaats is. Ze heeft zelf dus niet duidelijk gecommuniceerd en is ontploft. Dit is niet eerlijk. Ik zou haar even met rust laten jij hebt je excuus aangeboden (wat in mijn ogen te lief is) en nu is het haar beurt. Niet over je eigen grens gaan om een ander te pleasen.

    Ik hoop dat je contact kunt blijven houden met die andere vrouw.

  • seonsyain

    Dat noem ik geen vriendschap. Ze klinkt als een profiteur. Misschien dat ze niet lekker in haar vel zit en dat op jou heeft afgereageerd.

    Ik zou binnenkort even vragen of ze bij jou op de koffie kan komen. En het er dn over hebben. Dat jij het vervelend vind hoe het de afgelopen keer is gegaan en dat je hoopt dat het eenmalig was. Dat je nog steeds vrienden wilt zijn, maar... dat je geen sloofje bent en dat het dus van 2 kanten moet komen.

  • NoaEdenJunaGyenNevaRean

    Ach lieverd !

    Ik heb jou mee gemaakt als een super vriendelijk lief mens die alles voor iedereen over heeft.

    Hoe hard ook, deze vrouw is jou niet waard. Erg dat het je zo aantrekt, maar dat is je aard.. je bent een super lieverd.

    Ik zou zeggen neus om hoog en lekker door gaan met je gezin & lieve mensen om je heen. Ze komt er wel achter en dan is het voor haar een verlies & helaas voor jou een grote teleurstelling.

    Dikke knuffel !

  • MoedervanPinda

    Meis, ik heb er zo verdriet van - had ik zelf ook niet verwacht hoor. Ik was zo blij iemand hier te hebben dat ik gewoon alles goed vond. Ik was een beetje depri en zij heeft mij geholpen mijn voeten weer te vinden. Ik ben hier ook schuldig aan in de zin dat ik mijn grenzen niet duidelijk aangaf. Wat me ook echt heeft verbaasd is dat ze een foto van het feestje op FB had gezet waarop het lijkt alsof we een geweldige tijd hadden, dat terwijl ze de hele ochtend chagrijnig in een hoek zat te mokken..... Bedankt voor je lieve reactie.

  • Dosas

    Het ziet er naar uit dat jij vooral over jou grenzen heen laat gaan.. waarschijnlijk is zij onzeker en daardoor wat jaloers.. misschien kun je in gesprek met haar over wat haar precies dwars zit maar ook wat jij hierin wil. Ze heeft je op weg geholpen na je verhuizing, maar dat betekend niet dat je alles en eeuwig voor haar moet doen! Jij ontplooit jouzelf verder en zij blijft desnoods op haar eigen ikje.. wil zij niet, jammer voor haar! Niet voor jou, ook al was het goed dat het een tijd helemaal prima was.. dat is dus voor haar niet meer zo. En je moet niet aanbieden haar huis 1 keer per week ofzo netjes te maken! Zij wil werken, dan kan ze ook zelf plannen om dat netjes te houden.. misschien groeit het haar wel boven het hoofd.. je zou evt wel kunnen helpen met het verzinnen van een plan hoe ze haar zaken kan regelen thuis.. maar dat is een aanbod waar ze altijd later op terug kan komen denk ik.. zo bied je wel wat toenadering aan.. maar geef je niet gelijk jezelf helemaal ( Als sloofje). Succes hoor!

  • MoedervanPinda

    Klopt, ik had beter mijn grenzen aan moeten geven. Ik hoop echt dat we beide de kans krijgen onze hart te luchten. Maar ik heb nu echt geleerd dat ik niet alles moet toelaten.

  • Nog-even!

    Ik zou geloof ik toch de moed verzamelen om een gesprek te voeren waarin ook jij kunt vertellen dat je je hierdoor gekwetst voelt. Het klinkt wel alsof zij grenzen niet zelf goed aanvoelt en respecteert. Dus het lijkt me voor jou belangrijk om zelf jouw grenzen te bewaken. En haar, wanneer dat nodig is, aan te geven dat jij een fijne buurvrouw wilt zijn. Maar niet haar voetveeg. Ze mag je gerust dingen vragen, maar dan.moet zij ook accepteren dat jij dingen op je eigen manier doet of bijvoorbeeld nee kan zeggen. Zij mag vragen, niet commanderen. Jij hebt de vrijheid om te antwoorden. Wees eerlijk en vriendelijk, maar ga niet voor haar kruipen. Daar bouw je geen vriendschappen op...

  • MoedervanPinda

    Ja dat ben ik van plan, zodra ze mij weer een waardige blik gunt. Want echt, ze kijkt me nu aan met zo een blik van "mag je 1000 doden sterven". Het loopt vast wel los en dan zal ik rustig met haar praten. Vriendelijk en beleefd ben ik sowieso altijd - ook als er conflict is. Maar zij heeft echt een scherpe tong en dat maakt dat ik een beetje huiverig ben.

  • Wittemuis86

    Wat een rot situatie, maar ik denk dat die uitbarsting ging over iets wat haar al langers dwars zit en er ineens uitkomt, hoeft natuurlijk niet te betekenen dat jij iets fout hebt gedaan. En als ik eerlijk ben klinkt het een beetje als een oneerlijke vriendschap, jij doet alles voor haar zo te horen, maar andersom denkt ze niet aan jou en het feit dat jij naar school moet lopen zo ve moet lopen.

    Maar wat ik net ook al bij iemand las: het klinkt wel een beetje op iemand met borderline, daar kun je helaas niet veel aan veranderen.

    Ik zou haar gewoon eens even negeren, en zeker niet meer zo snel zijn met dingen voor haar doen. Want het moet niet zo zijn dat ze je maar negeert en als het haar uitkomt jullie weer vrienden zijn!

    En als jij toch graag je verhaal wil doen naar haar: schrijf een brief/kaart en doe die in haar bus. Heb jij in ieder geval je hart gelucht.

    Veel sterkte ermee🍀

  • Wittemuis86

    Wat een rot situatie, maar ik denk dat die uitbarsting ging over iets wat haar al langers dwars zit en er ineens uitkomt, hoeft natuurlijk niet te betekenen dat jij iets fout hebt gedaan. En als ik eerlijk ben klinkt het een beetje als een oneerlijke vriendschap, jij doet alles voor haar zo te horen, maar andersom denkt ze niet aan jou en het feit dat jou kids ook naar school moeten en je zo ver moet lopen.

    Maar wat ik net ook al bij iemand las: het klinkt wel een beetje op iemand met borderline, daar kun je helaas niet veel aan veranderen.

    Ik zou haar gewoon eens even negeren, en zeker niet meer zo snel zijn met dingen voor haar doen. Want het moet niet zo zijn dat ze je maar negeert en als het haar uitkomt jullie weer vrienden zijn!

    En als jij toch graag je verhaal wil doen naar haar: schrijf een brief/kaart en doe die in haar bus. Heb jij in ieder geval je hart gelucht.

    Veel sterkte ermee🍀

  • MoedervanPinda

    Bedankt voor je reactie. Stomme is dat het nooit voelde als een oneerlijke vriendschap - tot dit gebeurde en ik ging nadenken over wat ik dan fout deed. En ik kan eerlijk zeggen dat ik naar mijn weten niks heb gedaan. Maar als je de balans opmaak is onze vriendschap inderdaad niet zo eerlijk of in evenwicht. Ik geef heel veel (en daar ben ik zelf verantwoordelijk voor) maar het voelt nu alsof het niet genoeg is of erger nog - nooit genoeg zal zijn voor haar. Maar ik wil haar ook niet zwart smeren, ze heeft ook zeker leuke kanten - anders waren we nooit vriendinnen geworden. Ik wil haar ook niet veranderen maar het is wel zo fijn om elkaar de kans te geven dit normaal te bespreken. Het is voor mij echt mega frustrerend want het lijkt alsof ze mij de kans gewoonweg niet gunt. Vooralsnog laat ik het voor wat het is. Wanneer zij weer aanspreekbaar is zal ik haar uitnodigen om ergens een kopje koffie te drinken.

  • Carpediem!

    Is het heel gek als ik zeg dat dit klinkt als een borderliner? Kan jij weinig aan doen, zij zelf ook niet maar praat erover. Misschien is er een reden voor haar gedrag

  • MoedervanPinda

    Tja, ik denk dat ze te veel wilt. Een studie, een baan, een super drukke sociaal leven en kinderen waar geen nee tegen wordt gezegd. Haar frustratie en stress uitte zich in een uitbarsting om iets onbenulligs. Hoe dan ook is het niet netjes van haar en lijkt het wel alsof ze mij wilt straffen door me te negeren. Terwijl ik heel graag in gesprek wil. Misschien voelt ze zich schuldig?

  • Carpediem!

    Zou goed kunnen natuurlijk. Misschien schaamt ze zich en hoopt ze dat jij de eerste stap zet. Of het is gewoon echt een heks. Maar dan is de keuze voor jou snel gemaakt denk ik...

  • Melike7

    Ik had echt geen vriendschap meer met haar willen hebben .

    Sommige laten op een gegeven moment hun karakter zien.

    Voel je niet rot komt goed

    Ik heb hiermee veel ervaring helaas

    Door gedoe in Turkije ben ik veel vrienden kwijt geraakt

    Nu ben ik blij dat ze uit mijn leven verdwenen zijn

  • MoedervanPinda

    Ooh wat vervelend voor je. Misschien was het makkelijker als ze niet naast mij woonde - dan kon ik het wellicht loslaten.

  • Mamabear3

    Deze buurvrouw klinkt in dit verhaal niet als een vriendin.. ik vind het goed en ontzettend lief van je dat je er nog achter wilt komen wat er speelt! Je hebt van alles voor haar gedaan en zo te horen kan er geen bedankje van af? Ik kan me voorstellen dat iemand zo onredelijk reageert als er iets ergs gebeurd is, zoals een burn out, een miskraam, overlijden van iemand. Waarbij dit voorval, wat niet liep zoals zij bedacht had de druppel was.

    Als jullie gaan praten, dan zou ik ook zeker jouw kant van het verhaal vertellen. Bij een vriendschap hoort wederzijds respect. En ook gelijkwaardigheid en trots zijn op alle kinderen en hun talenten en geven en nemen.

    Voor nu zou ik je andere vriendin die ook thuismoeder is vragen om op te passen. Succes! Je klinkt als een goede, maar ondergewaardeerde vriendin

  • MoedervanPinda

    Klopt, zij klinkt niet als een vriendin. Maar ze heeft ook veel voor mij gedaan - mij opgenomen in haar vriendenkring en wegwijs gemaakt waar ik enorm dankbaar voor ben. Ik stoor mij er dus aan dat ze blijkbaar bepaalde verwachtingen heeft van mij en het mij kwalijk neemt als ik er niet aan voldoen. Ze vraagt ook nooit iets normaal - er wordt gewoon gezegd dat ze een feest regelt en dat ik de hapjes mag regelen (en dan precies specificeren wat ik moet maken/kopen). En niet of ik aub haar zoon ergens wil brengen, ze zet gewoon in onze groepsapp dat zij niet kan en dat iemand anders hem moet brengen..... Dat soort dingetjes..... Daarom vind ik dit zo lastig, voor haar uitbarsting hadden we naar mijn idee echt een fijne vriendschap, en nu dus ineens dit.

  • kaartje704

    Ik vind dat gecommandeer echt niet normaal. Je had daaf niet direct op in hoeven gaan. Ze mag het zowiezo om te beginnen respectvol vragen. Jij hebt ook een leven. Daardoor gaan verhoudingen ook scheeflopen misschien. Ik zou de relatie vanaf nu heel afstandelijk laten, vriendelijk gedag zeggen en hoe gaat het maar meer niet. Ik snap dat je liever vriendschap wil maar ik vraag me af of ze daartoe in staat is

  • Soccer-Mom

    Ik ben altijd voor een goed gesprek dus als je dat nog lukt, zou dat heel fijn zijn. Ik zou daar zonder verwachtingen instappen, dan kan het alleen maar meevallen. Als ze niet mee wil werken hieraan, dan is dat jammer maar dan heb jij in ieder geval je best gedaan. Wellicht speelt er inderdaad veel meer, dat kan.

  • MoedervanPinda

    Precies dit. Ze is net begonnen aan een masters, heeft 2 zonen en een man die vrij weinig helpen in en om het huis. Ze wilt heel veel maar ik denk dat ze te veel hooi op haar vork heeft genomen en de controle kwijt raakt - en ze is echt een control freak. Nu heeft ze haar frustratie afgereageerd op haar vriendinnen. Erg jammer. Ik hoop dat we nog in gesprek kunnen met elkaar maar ik ben niet haar voetveeg. En iemand negeren is zoooo kinderachtig.

  • Sharon

    Wat komt dat mens over als een verwent nest heh bah!

  • MoedervanPinda

    Weet je, ik denk dat ze het zelf niet door heeft. Woorden als wil je aub of bedankt wordt niet vaak door haar gebruikt. Haar jongste zoon is precies zo.Hij komt vaak hier spelen (nu niet meer) en ik heb hem nog nooit op een normale manier iets horen vragen. Ik wil het niet goed praten maar ik denk niet dat ze dat express doet. En als ik nu terug kijk realiseer ik me dat ik haar altijd moet helpen en andersom niet. Niet dat dat ooit een probleem was, het valt nu gewoon op. Ik heb wel begrepen dat dit een bekende streek is van haar, alleen is het dit keer een beetje extreem.....

  • Sharon

    Die mensen gebruiken je gewoon..ik zou het laten voor wat het is.

    Je verdient echte vrienden.

  • 4mommy

    Ik begrijp je volkomen. Het is goed van haar dat ze heeft gezegd wat haar dwars zit. Maar dan moet het ook wel klaar zijn..

    Vind het heel knap van je dat je toch nog in gesprek wilt gaan. En van daaruit kun je een beslissing nemen.

    Heel veel succes met je gesprek. 😘

  • MoedervanPinda

    Ik ben ook blij dat ze iets gezegd heeft - maar de manier waarop! En wat ze zei is gewoon niet waar. Ze was boos omdat ik met iemand anders bespreek hoe ik mijn huis schoon maak - dat geeft haar een rot gevoel? En bespreken was het ook niet eens, we waren gewoon toevallig (in haar bijzijn) daarover aan het praten. Ik vraag me dan ook oprecht af wat ik dan wel mag zeggen zonder dat zij er aanstoot aan heeft..... De andere vriendin was trouwens ook niet op de hoogte dat we eerder aanwezig moesten zijn.....En dan over de zeik gaan en vervolgens iedereen negeren verdient geen schoonheidsprijs. Ik ben gewoon erg teleurgesteld want ik had dit niet achter haar gezocht. Ik denk echt dat er meer speelt maar wat is mij een raadsel.

  • 4mommy

    Is nooit leuk om er zo achter te komen hoe een persoon in elkaar steekt.

    Je hebt inderdaad niets verkeerds gedaan. Zal vast gewoon jaloers zijn geweest... Of nog steeds.

    Tja de ene vrouw is een echte schoonmaakmiep en de andere is een sloddervos. Ik weet van mezelf dat ik er tussenin zit.

    Geef haar deze kans om alles recht te zetten lukt dit niet dan jammer voor haar vriendschap over.

    Ik weet niet of ik dat zelf nog zou kunnen. Dus ik kan dit waarderen dat jij toch probeert het goede in de mens te zien.