Donkere gedachten

De aftelapp op mijn gsm laat me weten dat het nog 41 dagen duurt tot de uitgerekende datum. Ik tel echt af zie je wel. In mijn hoofd spelen allerlei scenario's af. Het liefst wil ik de baby zo snel mogelijk uit mijn buik. Maar dan wel gezond. Dus nee, natuurlijk wil ik niet dat het met 34 weken geboren wordt. Maar wel wil ik van die buik af, van de pijn, van de angst.
Ik zit zó diep dat ik aan het uitzoeken ben hoe ik het beste uit het leven stap in het geval dat het na de bevalling niet met me betert. Echt, de donkerste gedachtes spoken door mijn hoofd. En die momenten komen veeeel vaker voor vaker dan de momenten dat ik normaal kan nadenken en functioneren. Mijn vriend is de dupe van mijn depressie. Hij kan niks goed doen bij me. Met momenten voel ik haat naar hem. Omdat hij iets doet wat totaal niet gaat zoals het volgens mijn hoofd moet. Als hij me aankijkt, aanraakt of iets vraagt wordt ik nog onrustiger dan ik al was. Ik heb een lieve vriend met een gouden hart, maar mijn depressie kan niet met hem om.
Ik tel niet alleen af naar de bevalling (want ja, ik hoop gewoon dat ik me dan beer en gelukkiger ga voelen als ik dat wondertje in mijn armen mag sluiten), ik tel ook af naar de afspraak bij de gynaecoloog volgende week. Omdat het met de dag slechter gaat denk ik dat het beter is dat het kindje zo snel mogelijk kom. Dus ik wil dit met hem bespreken . Ik denk dat het at het gesprek enorm tegen zal vallen, dat ik nog geen duidelijkheid zal hebben ofzo. Maar toch hoop ik erop dat hij mij gerust kan stellen dat de baby niet te laat komt. En met niet te laat bedoel ik, dat ik nog on staat ben voor haar en voor onze zoonte zorgen. Dat ik niet in opname zit, dat ik niet de overdosis medicatie inslik die ik zou willen beginnen te verzamelen. Het is zwart in mijn hoofd. En verdomme wat doet het zeer. Ik wil blij zijn, gelukkig zijn, een toekomst voor me zien. Ik wil kunnen genieten van het leven en mijn gezin. Mijn kinderen zien opgroeien en samen oud worden met mijn vriend. Maar ik vecht nu al zoooo hard dat ik aan mijn allerlaatste kracht ben toegekomen.

Ps Ik ben onder begeleiding bij een psycholoog en psychiater. De gynaecoloog is op de hoogte van mijn depressie en ook het kraambureau heb ik ingelicht.

716 x gelezen, 5

reacties (11)


  • MamaJL

    Kun je de psychologe ook bereiken buiten de afspraken om? Misschien kan hij of zij je een paar keer bellen in de week?

  • Flookie

    Wat heftig om je verhaal te lezen.. Ik wens je kracht en lichtpuntjes om het vol te houden. Een dikke knuffel en ik bid voor jou!

  • lentespring

    Gelukkig heb ik in deze zwangerschap bijna geen donkere gedachtes, soms wel maar dit is echt te overzien. Maar vorige zwangerschap was een ramp. Ik zag het toen ook echt niet meer zitten. Ik lees dat je gelukkig onder begeleiding bent bij een psycholoog. Blijf hier ook naar toe gaan. Ook al zie je het soms niet zitten, blijf gaan, en het gaat beter worden. Het zijn je hormonen.

  • kimtwee

    Heel veel sterkte! Ik weet helaas uit ervaring hoe een zwangerschapsdepressie is. Ik was ook bang dat het nooit meer beter zou worden. Na de bevalling werd het echt beter. Niet direct, maar ik was wel minder wanhopig en minder moe gevochten. Het ging steeds een beetje beter. Dat hoop ik voor jou ook. Ik kan nu zelfs genieten van mijn baby. Dat heeft best lang geduurd, maar geef jezelf de tijd.

  • Ytjevi

    Dapper en goed, dat je het opschrijft en deelt!

    Weet dat je ook niet de enige bent. Mogelijk helpt het om op te zoeken wat anderen geholpen heeft of om er met iemand over te praten die hetzelfde heeft ervaren!

    Hopelijk ga je je beter voelen!

  • Mama1-2011

    Ten eerste wil ik aan jou kwijt dat je een ontzettend sterke en dappere vrouw bent dat je hier open en eerlijk alles wegzet!!

    En het enige wat ik kan zeggen is heel veel succes en geniet van de eventueel kleine lichtpuntjes die er wel zijn dubbel zo hard!

    En ik hoop voor jou dat ze de kleine boy gewoon wat eerder laten komen zodat jij voor jezelf aan een goede weg terug kan beginnen.

    En geef nooit op aan het einde komt altijd de zonneschijn

  • Gfnc

    Heel veel sterkte wens ik jou♡

  • NewBaby2018

    Sterkte! Goed dat je al allerlei hulp om je heen hebt. Zorg goed voor jezelf 🖤 Je bent sterk!

    Mijn tweede is ook iets eerder gehaald ivm zware depressie. ‘t is een hel waar je nu doorheen gaat.

  • rlyblue

    Heel veel sterkte. Ik hoop dat je kunt vinden waarcde depressie vandaan komt en hem zo kunt bestrijden. Dapper van je dat je hem hier zo deelt.

  • Pizzalove

    HEEL veel sterkte. Ik wil zoveel meer zeggen, maar niets waar je nu waarschijnlijk ook maar iets aan hebt of aankomt in een hoofd vol donkere en zwarte gedachten. dus bij deze, vooral heel veel sterkte.

  • Kleingeitje

    Dit. ♥️