Gekwetst en even klagen!!!

Ik ben nu zwanger van mijn tweede en er werd dus gebeld met mijn schoonmoeder omdat ze zo graag mjjn dochtertje wilde zien. Ze zijn nu op vakantie. Dus ik vroeg of ze mijn elektrische schommelstoel van dat land wilde meenemen (ze zijn met de auto op vakantie en ik heb kortgeleden daar een schommelstoel gekocht en achtergelaten bij een bekende) maar toen begon ze direct over haar dochter (zij is op dit moment ook zwanger maar van de eerste) dat haar oma een schommelstoel gaat kopen en die dus meegenomen gaat worden en er waarschijnlijk geen plek zal zijn voor mijn schommelstoel. Geen probleem natuurlijk, maar ik vind het gewoon zo ontzettend rot om te horen dat ze alles voor haar kopen ect maar bij mijn eerste kindje hebben ze helemaal niks gekocht, en dan ook echt niks! Ik verbleef bij hun toen ik bevallen was, dus in mijn kraamweek. En mijn baby was dus kleiner dan verwacht, waardoor haar kledingstukken haar niet paste , maar ze hebben niks gekocht. En ik was zelf ook niet in staat om iets te gaan halen want ik had teveel bloed verloren (2.8 liter) . En nu ik weer zwanger ben zeggen ze er helemaal niks over. Ik heb bij beide zwangerschappen geen felicitaties ontvangen, alleen rare opmerkingen van; 'konden jullie het niet veilig doen' (schoonvader)of 'oh ik moet even bijkomen hoor' (schoonmoeder). Maar bii mn schoonzus kon mijn schoonmoeder niet stoppen met praten over hoe leuk ze het wel niet vindt ect ect.
Na een paar maanden moeder zijn ken je je kind natuurlijk het best, maar volgens mijn schoonvader niet, hij begon tegen me te schreeuwen dat ik niet moet doen alsof ik alles beter weet omdat ik maar voor '1/2' dagen moeder ben en dat ik moet oprotten. En dat allemaal alleen omdat ik vertelde dat mijn dochtertje bang was om te zitten en dat ze op een onveilige plek gelegd werd. Ik zei het op een rustige manier zovan, kan je dat aub niet doen want dat geeft mij geen fijn gevoel.
En nu? Ze doen alsof ze heel erg veel van mn dochtertje houden en bellen alleen waar anderen bij zijn. Ik vind het echt ontzettend vervelend en ik vertrouw ze voor geen meter met mijn kind, mede dankzij mn schoonmoeder die honing aan mn dochtertje wilde geven toen ze zo'n 2/3 weken was omdat ze niet wilde stoppen met huilen en ik was boven dus ik hoorde het ook niet.
Mijn man wilt er helemaal niks van horen, volgens hem zijn zijn ouders de beste en wilt er niks aan doen of met ze in gesprek gaan... Er is helaas op hem ingepraat want hij zegt constant dezelfde woorden als hen.

Ik word er echt chagrijnig van en het gaat gewoon echt niet goed. Ik wil ze helemaal niet zien en ik wil mn dochtertje ook niet aan ze tonen vanwege hun rare gedrag, maar volgend maand komen ze bij ons op bezoek en willen een nachtje (of 2 nachten) blijven slapen, en dat zit mij zooo erg dwars, vooral vanwege mn dochtertje omdat ze niet naar mij luisteren en gewoon dingen doen en geven zonder dat ik daar iets van mag zeggen, want dan ben ik natuurlijk een slechte moeder.

Overdrijf ik nou of komt het door mn hormonen dat ik zo chagrijnig word van hun gedrag?

2502 x gelezen, 9

reacties (56)

1 2



  • Cin_01

    Jij bepaalt je eigen geluk, Alleen jij kan dit voorjezelf veranderen. Ik wens voor jou en je kids heel veel liefde en kracht toe❤️.

  • Anna-z

    Wat jij moet doen is een assertiviteitstraining, neem contact op met je huisarts en die kan je misschien helpen, ik weet dat mijn moeder toen doorverwezen werd naar de basis psycholoog die haar gratis de training kon laten bijwonen. Mijn moeder is haar hele huwelijk door mijn vader onderdrukt, vaak geslagen en door de familie van mijn vader als waardeloos behandeld. Op een gegeven moment heeft de gehele familie mijn vader afgestoten omdat ze geen geld meer kregen, is mijn moeder gaan floreren door die assertiviteitstraining en heeft ze voor zichzelf gekozen. Fkn proud of her! Doe wat je voor je kids zou wensen en investeer in jezelf! X

  • Mimi11

    Whouw!! knap je moeder!!

  • Noopma

    Meid... denk aan jezelf en je kinderen.. bescherm jezelf en je kinderen. Houdt genoeg van jezelf om dit niet meer te accepteren. Twijfel niet aan jezelf! Je weet donders goed wat wel en niet kan. Zou jij zo'n type partner voor je dochter willen in de toekomst? Wat zou je tegen haar zeggen als ze in zo'n situatie zou zitten? Ik weet alleen wat je hier hebt geschreven...er zullen vast veel meer dingen gebeurd zijn die echt niet door de beugel kunnen. Kies voor jezelf en je kinderen, je kunt dit wel. Je hebt al genoeg doorstaan en dat is je ook gelukt. Kies voor geluk!

  • Isadora86

    Het lijkt me echt ongelooflijk zwaar. Een man die je totaal niet steunt, tegen je tekeer gaat en schoonouders die alleen maar raar doen.

    Misschien een te directe vraag... maar waarom ga je niet bij hem weg? Als hij jou zo slecht behandelt als voetveeg zou ik allang weg gegaan zijn.

    Het is jammer dat hij steeds de kant van zijn ouders kiest en niet voor jou opkomt. Dat is toch geen doen?

    Ook dat ze totaal over je heen walsen wat betreft je dochtertje.. ik zou zo niet kunnen leven.

    Heel veel sterkte

  • Caroline27

    Dit is toch geen leven zo om bij hem blijven😔ik vind dit echt heel erg voor je ik zou echt weg gaan hoor dit echt geen leven zo meer. Dus als jij honger heb of wil wat eten mag geen eten halen moet dat gewoon doen. Hij werk wel?

    Ik zou er heel goed over na denken ik zou echt weg gaan hij is echt gestoord.

    En je hoeft echt niet alles pikken van je schoonouders als jij iets niet wilt hebben maar naar luisteren normaal hoor daar met je man over praten omdat hij niks mee doe zal niet minder worden😑

  • Mammievandrie

    Één ding : je wordt nooooiiiit eigen... Je blijft altijd 'de andere vrouw' in het leven van haar zoon. En dan ligt het er ook nog aan wie van de schoondochters dan beter is... Mijn schoonzusje is bijvoorbeeld meer dan ik.... Zij houd van haar regio en zal vast nooit verhuizen terwijl Wij niet vastzitten aan éen regio maar best verder weg kunnen wonen. Zij zijn erg afhankelijk naar mijn schoonouders toe, Wij niet. Daarvoor wordt je wel gezien als de indringster die haar zoon zijn gedrag beinvloed. Maar als ik jou was,. Zou ik het overwegen om te kijken of je het alleen beter zou krijgen met de kids. Wat dit klinkt niet gezond Wat ik allemaal heb gelezen....

  • NewBaby2018

    Wegwezen! En niet om je schoonouders, maar vanwege die enge vent van je. Ik begrijp dat er ook een andere cultuur speelt, dan liggen de rollen altijd wel anders. Maar dat maakt niet dat dit oké is dat je zo behandeld wordt. Wegwezen…

  • Linde-1

    Dit klinkt niet gezond als ik je reacties hieronder lees. Je man behandelt je echt niet goed en ik zou goed nadenken over hoe je een toekomst ziet met hem. Je schoonouders zijn nog een andere zorg, maar ik vind de situatie met je man zorgelijker.

    Sterkte ♥️

  • Florien84

    Mijn man zou nooit accepteren dat er iemand tegen mij zou schreeuwen, maar eerlijk al die dingen die je man doet vind ik nog erger dan je schoonouders.

  • Mh-

    Gelukkig bof je dan!! ))

    Mijn man zei ach joh niet overdrijven. En toen we beneden waren begon hij hard te lachen uit het niets en zei zovan;’wat een ruzie was er net!’

    Mijn man is dus inderdaad veel erger dan mijn schoonouders, als mijn man me zou respecteren zouden zijn ouders dat ook gedaan hebben…

  • Florien84

    Ja precies. Maar wat wil je zelf. Hebben jullie therapie gehad. Ik denk dat het raadzaam is om zelf met de huisarts te gaan praten maar dat er een dossier wordt opgebouwd.

  • Lindaaaaaaaa

    Dit. Wegwezen dusn

  • Vlindermoeder

    Ik heb als schoondochter 2 dingen geleerd:

    1) je wordt gezien als indringer of iemand die 'het jochie' van moeders afneemt. Niet alle schoonmoeders zijn zo hoor, maar die van mij wel

    2) je kunt, en mag, je kind/kinderen niet bij opa en oma weghouden (tenzij er sprake is van mishandeling ofzo). Ik heb lang geen contact gehad met mijn schoonouders, maar ze hebben onze kinderen altijd gewoon gezien. Ik moet eerlijk zeggen dat ze ook een lieve opa en oma zijn voor onze kinderen

  • Lindaaaaaaaa

    En je man?

  • Lindaaaaaaaa

    En je man?

  • LiefsTess

    Wat een super vervelende situatie, eigenlijk voel je je een beetje met je rug tegen een muur staan als ik het goed begrijp omdat je geen enkele support krijgt van je man?

    Ik met eerlijk zeggen dat mijn moeder ook veel meer partij trekt voor mijn zusje dan voor mijn schoonzus, ik zeg dan vaak tegen mijn moeder dat ze dat een beetje op moet letten en dat neemt ze gelukkig van mij aan maar mijn schoonzus zal het ongetwijfeld voelen.

    Ik hoop dat je meer support van je man kan krijgen want jij wordt hier doodongelukkig en gefrustreerd door en dat vreet ook.

  • Lindaaaaaaaa

    Maar schoon dochter en dochter is toch wel iets verschil?

  • Janneke92

    Denk dat je niet aan jezelf hoeft te twijfelen hoor. Dit is gewoon gek gedrag van je schoonouders. Wat het wel super lastig maakt is dat je man zo weinig ermee wil doen. Vind dat hij zijn ouders daar wel op moet aanspreken, maar las al dat hij dat dus niet wil..

    Uit je reacties lees ik ook niet een hele gelijkwaardige relatie, als hij dingen van jou verwacht omdat jij "de moeder" bent en zelf amper wat doet.. Zou proberen daar ook gesprekken over te voeren, want dit wordt alleen maar erger anders.

    En met dat huis: ik zou juridisch advies inwinnen. Klinkt misschien heftig maar stel je gaat (ooit) uit elkaar, dan wil jij wel je geld terug. Belachelijk dat hij dat aan zijn moeder wil schenken terwijl jouw geld daar inzit, dan mag jij gewoon nee zeggen..

    Sterkte ermee 😘. Lijkt me een hele lastige situatie.

  • Mh-

    Gesprekken voeren helpt helaas niet, ik heb van alles geprobeerd, lief zijn en het gesprek starten, boos worden, gek doen. Nee hoor… niks verandert zijn gedag noch gedachten..

    Dankjewel 😘

  • Lyn2021

    Ik heb jaren lang geprobeerd het anders te doen met m’n schoonouders maar vanaf de dag van bevalling heb ik ze nooit meer gesproken, m’n jongste hebben ze 5x gezien in 6 maanden en de andere alleen als hun vader ze meeneemt. Ze zitten nu al met de nieuwe vriendin van m’n ex-man , die die heeft sinds m’n zoontje 8 weken was dus 17 jaar lang voor niks gestreden. Denk dat het echt verloren energie is hoe frustrerend ook.

  • Lindaaaaaaaa

    Met 8 weken al een ander ?

  • Lyn2021

    Ja! Ergens tussen de 8-10 weken terwijl die hier wegging met ik ben depressief, kan het niet aan met de kinderen. Ik maar foto’s van de jongste blijven sturen omdat ik hoopte dat die band zou komen maar nee meneer is druk met z’n nieuwe vriendin en haar 3 kinderen. 10 dagen na de bevalling ging die hier weg

  • Lindaaaaaaaa

    Ppff jeetje. Wat zul jii boos geweest zijn!

  • Lyn2021

    Nog steeds! Ziet die kinderen veel vaker dan de onze en is tegen mij ontzettend respectloos. Terwijl ik voor z’n kinderen zorg elke dag

  • Lavenderr

    Sorry maar de schuld ligt bij je man. Als hij nu al zo is, hoe zal hij straks zijn met zijn kinderen tov zijn ouders? En dat huis schenken??? Mega red flag!! Rennen, rennen nu het nog kan!! Ik heb verhalen zoals deze zoveel gezien en gehoord.. het is echt een cultuur dingetje ook, moeders kindje die maar al te graag voor zijn moeder leeft. Jij als vrouw zijnde wordt totaal weggecijferd. Hij manipuleert je 2 dagen om je zoet te houden, om vervolgens weer te doen waar hij zelf zin in heeft. Er zijn zoveel leukere mannen in de wereld, gooi jou geluk en dat van je kinderen niet weg!

  • Mh-

    Je hebt indd gelijk… hij manipuleert mij al 2 jaar maar de afgelopen periode was echt extreem. Ik herken mezelf al niet meer!!!

    Hij houdt me ‘gevangen’ thuis en zegt dat hij boodschappen gaat doen, maar de laatste dagen koopt hij alleen wat hij wilt en zegt; je gaat gewoon eten wat de pot schaft. En dat terwijl hij niet eens fatsoenlijk eten gekocht heeft!!! Hij is zelf een moeilijke eter, dus hij koopt alleen de raarste en verschrikkelijkste eten

  • Lavenderr

    Omg lieverd.. heb je genoeg steun om hieruit te komen? Je beseft zelf dat dit niet zo door kan gaan..

  • Mh-

    Gelukkig krijg ik veel steun van mijn ouders en broer, dat redt mij echt heel erg. Vooral met een baby… ik heb meer tijd in mijn huwelijk doorgebracht bij mijn ouders dan samen met mijn man omdat het steeds mis gaat. Steeds maar weer huilend naar mijn ouders.

    Hij bracht me een x naar mn ouders waarbij hij me in de auto de hele weg liet huilen, hij leefde zich uit en vervolgens bij aankomst deed ik alsof ik aan het slapen was om te kijken hoe hij me wakker zou maken… raad eens?! Hij begon als een gek keihard te schreeuwen dat we waren aangekomen. Dit gebeurde tijdens mijn eerste zwangerschap…

  • Nicolette87

    Lastig te volgen door hoe je typt… wonen ze ver weg, als in minstens 200 km? Dan snap ik dat ze willen blijven slapen, maar misschien is één nacht een compromis, omdat het anders wat te veel wordt blabla. Als ze dichterbij wonen, zou ik aangeven dat slapen sowieso wat te veel wordt.

    Verder zou ik zelf bij je kindje blijven, dan kan er niets fout gaan in jouw ogen. En gewoon je eigen gang gaan, het is jouw kind en jij bent de baas, laat je niet op je kop zitten, korte metten mee maken.

    Je kunt ze niet echt verbieden je kind te zien natuurlijk, althans ik lees niets wat dat zou rechtvaardigen…

  • Mh-

    Ze wonen niet zo ver , het is eventjes rijden maar je bent zo weer thuis, dus ik zie het nut er niet van in dat ze blijven slapen, we hebben geen groot huis. In ieder geval niet voor 5 mensen…

    Je hebt indd gelijk, ik kan ze (helaas) niet verbieden om mijn kind te zien, al zou ik dat doen dan zou mn man haar meenemen naar hun toe zonder mijn wil dus het zou ook gewoon geen mogelijkheid zijn…

  • Charliecharlie

    Ik kan me voorstellen dat het vervelend is, maar ik kan me óók voorstellen dat het tóch anders is als je eigen dochter zwanger is dan je schoondochter. Om dat nou zo overduidelijk te laten merken is jammer, maar ook daar zit wsl wel een deel wat jaloezie/interpretatie van jouw kant in. Mis je zoiets bij je eigen ouders? Ik ken je situatie verder niet.

    Dat verwijt dat je maar 1/2 dagen moeder bent is sowieso wel heel apart. Die honing is ook dom, maar een beetje een generatiekloofje denk ik.

  • Mh-

    Nee gelukkig mis ik dat totaal niet bij mijn eigen ouders. Het is meer dat zij veel dingen van mij willen en vragen, maar als het erop aankomt dat ik wat respect verwacht en gewoon een normale omgang wil is het einde verhaal.

    Maar is mis het wel van mijn man, hij heeft helemaal geen rol in mijn zwangerschappen en nu is zijn vaderschap ook ver te zoeken, hij vertelt mij dat ik zelf volledige zorg moet hebben voor mijn dochter en dat hij niet even op haar wilt letten of dergelijke.. alleen omdat ik moeder ben. En ik heb een lastige baby dus ik heb 0 tijd voor mezelf, ze moet overal mee naartoe ect ect…

  • Charliecharlie

    Wat vreselijk jaren 50 is dat! Je gaat ook niet werken dan neem ik aan? Alleen die houding lijkt me al een stevig gesprek waard.

  • Vlindermoeder

    Dan zou ik eerst eens een goed gesprek met je partner gaan hebben... Dit is niet normaal

  • Mh-

    Helaas valt er geen gesprek met hem te voeren. Hij zegt dat hij alleen gelijk heeft en dat ik fout zit. Plus hij laat me niet eens uitpraten.

    Ik heb geprobeerd om rustig en lief het gesprek aan te gaan, om boos te worden, om gek te doen (slaan schelden ect) maar niks maar dan ook niks helpt!!! En daarna zegt hij ook nog dat ik ziek in mijn hoofd ben en dat ik sorry moet zeggen en dat alles mijn fout is…

    Ik herken mezelf niet en hij zegt ook dat ik ontzettend erg ben veranderd en dat ik heel anders was in het begin… nou vind je het gek?! Pfff

  • BAMMOEDER

    Je man is geen man, maar een jongentje. Die vinden papa en mama ook altijd het beste wat er is. Ken dit zelf van mijn ex schoonmoeder. Dat was echt een halve gare die elke keer van ons afhankelijk was en ons (toen 18 jaar oud met pasgeboren baby en niet veel geld) gewoon even om 500 euro vroeg omdat ze zelf niet met geld om kon gaan. Mijn ex vond dat we zn moeder moesten helpen. Helemaal gestoord gewoon

  • Mh-

    Je hebt eigenlijk gelijk… wij hebben het zelf nu niet heel breed en mijn man heeft een koophuis in Turkije (met moeite gekocht een lange tijd geleden, plus hij had geld van mij geleend die hij nog niet terugbetaald heeft) die wilden we dus verkopen, maar zijn moeder is al een poos aan het zeuren dat ze dat huis o zo mooi vindt en die zelf zou willen. En raad eens? Een paar dagen geleden kwam mijn man met het idee om het huis cadeau te doen aan mijn schoonmoeder.

    En de opmerkingen die ik van mijn man krijg de afgelopen periode zijn ook niet uit te spreken, zo erg gewoon. Je zou het nooit over je gedachten halen om zoiets uit te spreken… dus ja je raad het misschien wel, dat mijn schoonmoeder wellicht binnenkort ook ‘ex-schoonmoeder’ is

  • BAMMOEDER

    Hij wil zn moeder een koophuis schenken?? Wow dat is wel heel erg hoor. Wat zegt hij dan tegen je?? Ik werd ook voor alles uitgemaakt door mijn ex. Ben blij dat ik nu BAM ben

  • Chudo

    Zijn moeder een huis geven wat jíj betaald heb😵

  • Lindaaaaaaaa

    Kan hij het kado geven zonder jouw toestemming?

    Narcistisch? Weg ermee!!

  • Mh-

    Hij zegt dat hij nooit een groot cadeau heeft gegeven aan zijn moeder en dit het de ideale timing is… niet dus!!

    Hoe kwam jij uiteindelijk tot de conclusie dat je er echt klaar mee was? Hij heeft van die narcistische trekjes waardoor hij 1/2 dagen goed tegenover mij is en dan weer begint met zijn zieke uitspraken…

  • BAMMOEDER

    Herkenbaar. Mijn ex trapte me uit bed toen de baby huilde en ik werd elke dag voor k€Nker hoer uitgemaakt als het niet zo ging zoals hij wou. Toen ik mn theorie voor nn rijbewijs haalde en hij gezakt was (we gingen samen tegelijkertijd ons theorie doen) gooide hij de huissleutel in het gras zodat ik die kon zoeken. Hij kon het niet hebben dat ik geslaagd was en hij niet. Mijn ouders hebben de kosten voor ons theorieexamen en de cursus die eraan vooraf ging betaald, beetje respectloos dus tegenover mij en mijn ouders. De druppel viel toen hij had beloofd te stoppen met drugs en ik hem er op betrapte. We zouden samen naar Duitsland verhuizen, uiteindelijk ben ik alleen gegaan. Hij heeft wel toestemming gegeven voordat we verhuisd zijn. Ik heb ook alles alleen gedaan met mijn oudste. In de kraamweek peerde meneer hem omdat hij wat met zn vrienden wou doen. Ben nog nooit zo ongelukkig geweest als ik toen was. Ben nu BAM moeder en dit keer kan ik echt genieten.

  • Mh-

    Verschrikkelijk dat je zoiets hebt meegemaakt! Ik ben blij dat het beter met je gaat. Zulke gasten sporen niet!!!

    Mijn man trapte me voor de gein tegen mijn zwangere buik van 20 weken aan!!! Hij zei nog, oh sorry was niet de bedoeling hoor je buik is gewoon te groot!!! Wat moest ik huilen zeg.

    Plus als ik iets wil gaan koken en we hebben nu gewoon niks in huis, gaat meneertje halen wat hij wilt en niks wat ik wil. Het is nu al zo laat in de avond en ik zit hier met een knorrende maag. Plus ik kan niet naar buiten omdat mijn baby onrustig is en hij me wat kan aandoen.

    Het gaat niet goed met me niet en dat gewoon al 2 jaar lang, maar omdat hij mij manipuleert en narcistische trekken heeft heb ik nooit eerder ingezien wat hij me aandoet… 2/3 dagen is hij goed tegenover mij en na enkele dagen begint hij zulke gedrag te vertonen dat ik er helemaal gek van word. Vervolgens durft hij nog te zeggen dat ik ondankbaar ben en een slechte vrouw. Dat anderen hem op de schouders zouden dragen… en dat herhaalt zich zooooo vaak…

  • Lyn2021

    Ik herken veel in wat je zegt, ook zie ik het nu pas. Het enige wat je kan doen is jezelf uit de situatie halen echter is het met narcisten wel bekend dat je moet zorgen voor je eigen veiligheid.

  • BAMMOEDER

    Je man gaat je wat aandoen als je even wat eren ophaalt? Please ga heel snel bij hem weg hoor!! Laat je niet ompraten! Als het thuis uit de hand loopt bel de politie! Dit kan echt niet hoor. Een normale man trapt je niet in je buik als je zwanger bent

  • BAMMOEDER

    Je man gaat je wat aandoen als je even wat eren ophaalt? Please ga heel snel bij hem weg hoor!! Laat je niet ompraten! Als het thuis uit de hand loopt bel de politie! Dit kan echt niet hoor. Een normale man trapt je niet in je buik als je zwanger bent

  • bloempies

    Ik denk dat je het beste met je man erover kan praten, wat/hoe alles op jouw overkomt zonder verwijten te maken. Er is een stukje geven/nemen, maar ook duidelijk je eigen grenzen aan geven. Zit je man erbij als zijn vader/moeder zulke opmerkingen naar je maken? Of doen ze dit achterbaks?

  • Mh-

    Mijn man zit erbij en kijkt er naar.

    Ik heb hem laatst aangegeven dat ik het niet leuk vind hoe zijn moeder tegenover mij is, maar zijn antwoord was, ach joh mijn moeder heeft helemaal niks tegen jou, laat het los. Maar als dat het geval zou zijn dan zou ze zich toch anders tegenover mij opstellen? Of ben ik nou gek

  • Lady-Whistledown

    Ik mis volledig de rol van je man hierin. Wat vindt hij hiervan?

  • bloempies

    Haar man wilt er niets over horen en vindt zijn ouders de beste ouders die er zijn.

  • BAMMOEDER

    De rol van haar man staat in de text. Hij gelooft zijn vrouw niet en vind zelf dat zijn ouders de beste zijn

  • Lady-Whistledown

    Sorry, overheen gelezen.

  • Mh-

    Ik zeg weleens tegen hem zovan, is er weer op je ingepraat waardoor je dit zo zegt? Waarop hij antwoordt dat dat inderdaad het geval is…

    Alhoewel hij zelf zei dat ze mij volledig zijn vergeten mbt schommelstoel en dergelijke

  • Lady-Whistledown

    Misschien een idee om je verwachtingen van je schoonouders op nul te zetten. Kunnen ze je ook niet meer teleurstellen. Ik proef wel wat cultuurverschil.

  • MNAZ

    Dit is gewoon een egoïst en een onvolwassen persoon die nog volwassen moet worden.

    Cultuurverschil of niet ...dit is geen gezonde relatie .


1 2