Kindje laat op zich wachten.

Hey lieve dames,

We zijn inmiddels 40+5 dagen ver en het lijkt erop
Dat de baby het 'blijf in je kot' wel erg letterlijk neemt.
Afgelopen week wel vaak harde buiken...
veel indalingweeen ( jeetje mina wat pijnlijk!!)
Maar verder helemaal niks.
Door de voorweeen ben ik bang geworden voor de pijn
Waardoor het lastig is om me te ontspannen en nu
Ben ik bang dat ik onbewust de kleine ophoudt/tegenhoudt
Ik wil absoluut niet naar het ziekenhuis en weeën opwekkers
Krijgen. Ik geloof dat mijn lichaam dit helemaal zelf kan.
Toch voel ik ergens weinig vertrouwen en veel angst.
En tegelijkertijd wéét ik dat het goedkomt.

Ik heb mijn moeder al 14 dagen niet gezien... er zal geen
Kraambezoek zijn.. het is niet de ideale tijd om te bevallen.
Ik maak me druk in het nieuws en wat er verspreid wordt
Over Het virus en de eventuele gevolgen...
Dus ja.. er zijn veel dingen gaande en ik vind het lastig
Om rust te vinden.
Ik voelde wel dat ik sociale media aan de kant moet leggen
En bewust naar mijn onderlijf mag gaan ademen om te
Ontspannen en openen want ik voel dat alles vast zit.

In de ochtend word ik wakker , beetje teleurgesteld, omdat
De baby er nog niet is. Bang ook dat ik hem op een bepaald
Moment niet meer zal voelen.
Ik droomde 2 dagen geleden en toen zei hij:' ik kom, als
Het magazijn leeg is' ( wat dat ook mag betekenen 😂)

Het wachten begint nu toch wel erg lang te duren
En hoe langer ik wacht hoe meer tijd er is om over de angst
Na te denken dat het nu elk moment kan gaan beginnen.
Hormonaal zit ik mezelf dus ook wat in de weg!

Zijn er vrouwen die me advies kunnen geven?
Of me kunnen geruststellen?
Dat het erbij hoort.. de angst normaal is.. de pijn wel meevalt
Anything?

Dank alvast ! :)

666 x gelezen, 2

reacties (14)


  • MarieSophie

    Herkenbaar hoor, het er klaar mee zijn...

    Maar het zweverige 'ik geloof dat mijn lichaam dit zelf kan' mantra zou ik loslaten...

    Sommige vrouwen maken gewoon niet uit zichzelf weeën aan. Hoe vaak je ook mediteert, je opsluit in je bubbel, jankt en zeurt. Hier twee keer ingeleid (41 weken en de tweede 41+4). Prima ervaring, en pijnstilling is dichtbij in het ziekenhuis, erg fijn!

  • Boow

    Herken je verhaal heel erg! Zodra ik de 40+3 aan had getikt, zat ik er mentaal helemaal doorheen. 's ochtends enorm teleurgesteld en na de 41 weken ook angst dat er iets mis was met de placenta. Heb er dan uiteindelijk voor gekozen om met 41+3 ingeleid te worden en dit is me 100% meegevallen. De pijn was voor 90% goed te doen, en voor de overige 10% heb ik remifentanil gehad. Vond het echter af erg fijn dat ik die optie had. Ik wilde absoluut thuis bevallen, maar kijk goed terug op mn bevalling.

    Probeer afleiding te zoeken en loop af en toe een blokje. Het einde is in zich en je kan het!!

  • Marijkemama

    Dankjewel voor de de lieve reacties!

    Ook echt fijn te horen dat de indalingweeen niet hetzelfde voelen als de echte weeën. Ik was/ben echt héél bang dat het dát zou zijn... minstens zes uur lang om de zoveel minuten.. dat zou ik écht niet redden !

    Vandaag gsm weggelegd en de hele dag wat gekookt.. gelezen.. geslapen.. badje genomen.. even bij de paarden geweest en vanavond muziekje met kaarsje aan om echt te landen mijn lijf. De bubbel tip werkt wel... afsluiten van de buitenwereld en naar binnen keren.

    Tijdens de meditatie voelde ik wel hoe bijzonder de bevalling eigenlijk is. Dat ik als ik maar ontspan en focus op "openen" het wel goedkomt. Ik ga deze oefening blijven herhalen.

    Morgen de vroedvrouw. En morgenmiddag een afspraak maken in het ziekenhuis. Ik ga vragen of de kleine nog tot dinsdag zelfstandig mag komen. En ik hoop echt dat ik kan loslaten en ontspannen zodat de hij natuurlijk thuis mag komen.

    Wat hielp jullie doorheen de weeën?

  • Nog-even!

    Wat ik al schreef: na de eerste schrik van de wee, mezelf vertellen mijn spieren te ontspannen.... Dat werkte super! Mijn eerste bevalling duurde 5 uur

  • MarieSophie

    Nogmaals: verwacht er niet te veel van, dat kan alleen maar teleurstelling opleveren. Leuk hoor dat hypno birthing geneuzel dat als je je focus je vagina zich vanzelf opent. Geloof mij, ook dat mantra werkt bij velen niet en dan voelt een knip/tang/vacuumpomp of sectio aan als falen... doe dat jezelf NIET aan!!

  • Zeldawarrior

    Gelukkig wordt tegenwoordig ingegrepen vóór de 42e week, dus het einde van de wachttijd is in zicht. Heel veel sterkte met de laatste wachtdagen. ❤

  • Mamavan5schatjes

    Echt klinkt heel normaal! Ik herken t, behalve dat t nu nóg lastiger is ivm Corona. Ik dacht ook elke keer als ik ging slapen; O O misschien vannacht? Ik stelde me uiteindelijk in op 42 weken. Pak zoveel mogelijk rust, je lijf heeft er straks baat bij! Nu nog Max iets langer dan een week... 💪🏼💪🏼

  • Hulkje

    Hoi,

    Ik ben zelf vandaag 40+4 en deel jou gedachten

    Vanochtend een flinke jank bui want ben er ZO klaar mee. Ze geeft ook nog geen seintje dat ze er uit wilt komen helaas. Dus hier geen geruststellende woorden maar wel een berichtje zodat je weet dat je niet alleen bent! X

    P.s echt weeen bouwen op en daar groei je in mee. Die indalingsweeen zijn gewoon naadje

  • Marijkemama

    Oh wat herkenbaar. Dankjewel voor het berichtje! Ik hoop voor je dat ze snel van zich laat horen. ♡

  • babyeend

    Indalingsweeen en pijnscheuten down onder zij heel anders dan de echte weeën, ik voelde soms net alsof iemand mij met een mes stak daar onder, dat heb ik bij de bevalling niet gehad hoor, neemt niet weg dat een bevalling op het einde ook wel pittig is, maar dat last je dan gewoon over je heenkomen.. Als tip wil ik je meegeven, sluit jezelf af, kruip lekker in je cocoon, en dan hoor je over een paar weken wel weer wat er verder nog allemaal gebeurd is in de wereld.. Ga lekker douchen of in bad elke dag, of ga in kleermakerszit (als dit nog wil) midden op je bed zitten, sluit je ogen en adem diep naar je buik, maak contact met de baby en laat de buitenwereld los.. Droom lekker weg van alles wat straks wel kan, de kleine voeden, welke kleertjes je hem aan gaat doen, hoe jullie lekker samen douchen of de kleine in het badje gaat.. FaceTime of raam visite, bedenk iets leuks en dan wordt ook jouw kraamweek bijzonder.. En die baby komt er echt wel uit hoor!

  • Marijkemama

    Ja.. een messteek! En dan echt eentje waarmee gedraaid wordt. Zoo pittig dat ik echt moest ademen om niet flauw te gaan.

    Ik dacht .... ohow. De bevalling overleef ik niet. Doe mij maar in slaap!

    Gelukkig is het dus tijdens de bevalling een andere ervaring!

    Dankje voor je tips! Ik ga ze toepassen ♡♡

  • ElisaV

    Een oud collega van me zei ooit (tegen een andere collega die zwanger was en bang was) .. "Een vrouw is (fysiek) gemaakt om kinderen op de wereld te zetten. Al miljarden vrouwen zijn je voor gegaan, dus als zij dat kunnen, kan jij dat ook"

    Toen was ik totaal nog niet bezig met kinderen, maar het bleef me altijd bij en nu ik 10 weken zwanger ben denk ik er regelmatig aan :-)

    Heel veel succes, je kan het!

  • Nog-even!

    Probeer voor nu afleiding te zoeken, dat kan je helpen ontspannen. En echt, als je ontspant en je niet tegen de pijn verzet, komt het goed! Heb je wel eens vreselijke darmkrampen gehad? Zo voelden weeën bij mij. Niet fijn, maar het gaat weer over... Niets om bang voor te zijn. Je hebt wel vaker in je leven pijn gevoeld en ook toen kwam het goed. Door jezelf toe te spreken en heel bewust te ontspannen, nadat een wee begonnen is, kom je er echt doorheen. Zeg tegen jezelf: laat die spieren los. Als je dat kunt, zakt het alweer af en kun je wachten op de volgende wee. Echt, het komt goed!!! Dit kan jouw lijf. 9 maanden een baby dragen heeft het ook gered. Dat laatste stukje komt ook in orde! Succes!!

    O ja, er komt een moment waarop je denkt: ik kan dit niet meer.... dat is het teken dat je persweeen bijna beginnen. Dan is het bijna klaar. Zet 'em op!!

  • Marijkemama

    Dankjewel ♡

    Ik heb veel aan je reactie!