De eerste weken als moeder...

Wat waren we blij dat het eindelijk gelukt was en ik in verwachting mocht zijn van ons eerste kindje. Wat was de zwangerschap spannend en wat zijn we dankbaar dat onze kleine man gezond ter wereld is gekomen.

En dan ineens, die gedachte, was ik er eigenlijk wel echt klaar voor om moeder te worden...

Ons kindje is nu drie weken oud. Genieten doen we zeker, van de kleine uitdrukkingen op zijn gezicht of als die heerlijk tegen je aan in slaap valt. Maar twijfelen doe ik denk ik het meeste van de tijd.

Waarom huilt die? Waarom krijg ik hem niet stil? Waarom wil die niet in zijn eigen bed slapen? Waarom wil die alleen maar bij me? Hoe zorg ik dat die krampjes weggaan?

En dan het advies van iedereen... laat hem maar huilen, hij valt vanzelf in slaap. Leg hem gewoon in zijn eigen bed, uiteindelijk went hij er wel aan. Huilt die? Hij moet zeker een fles of schone luier. Je moet je aan vaste tijden houden, dan bouw je een ritme op!

Het is nog zo zoeken.. als die naar een paar minuten zo hard huilt dat die rood wordt en in paniek raakt, kan ik hem niet laten liggen. En ja hij heeft dan al een schone luier en fles gehad. Die vaste tijden.. geprobeerd, maar als die honger heeft, snapt die niet dat hij nog een uur moet wachten omdat ik zoek naar een ritme!!

Wie herkent dit en heeft tips? ☺️

1107 x gelezen, 3

reacties (24)


  • Grumble2.1

    Met 3 a 4 weken oud moet jij helemaal niks op 1 ding na .. proberen te luisteren naar wat je gevoel zegt .. wil je hem blijven knuffelen lekker doen .. het luisteren naar anderen vind ik vooral een no go want het maakt jou denk ik onzeker .. laten huilen met 3 weken das gewoon weg zielig .. mopperen is wat anders dat is niet erg maar een baby van amper een maand oud wil alleen maar liefde en aandacht .. ritme is vaker pas bij meerdere maanden wat meer logisch .. voor nu enjoy the little things

  • china-dad

    Geef jezelf de tijd... wij snapten er eigenlijk ook de ballen van, vervelende schoonmoeder erbij die doet alsof ze alles weet, en toch heeft dochter het nu al tot 6,5 jaar geschopt.

  • Marj0lein

    Och ja heel herkenbaar verhaal! Het voelt best zwaar om een kleintje te krijgen, vooral de eerste. Zo wennen aan alles.

    Probeer niks aan te trekken van wat anderen zeggen. Flesje luier oma krijgt de baby wel stil blabla onzin.. ene oor in andere oor uit.. jij kiest lekker zelf iemand uit waar je advies van wil horen! Of je kiest het advies uit dat goed voelt🥰

    En ritme zoeken is op t begin idd erg moeilijk. Wij deden baby 1 strak in de tijden en ze huilde best veel. Nu hebben we baby 3 en we lieten haar bepalen.. geen huilende baby en een hele fijne tijd gehad! Het ritme is nu met 16 weken er heel goed in! Zonder weinig moeite! Volg jou gevoel, klopt altijd!

  • Jjma

    Ik geniet altijd enorm begrijp me niet verkeerd maar die 1e 3 maanden vind ik wel echt pittig omdat alles nieuw is en je die tijd echt nodig hebt om je baby te leren kennen. Alles zo zijn voor en tegens. Je komt er wel! Geniet vooral en dan maar een keer niet alles schoon of wathever.. ben er maar voor je kind.

    Advies moet je zo zien, mensen geven het en je kijkt zelf wat je er mee doet😉 geloof me, zodra je moeder bent vliegt het advies je om de oren😂

  • Jjma

    Ik geniet altijd enorm begrijp me niet verkeerd maar die 1e 3 maanden vind ik wel echt pittig omdat alles nieuw is en je die tijd echt nodig hebt om je baby te leren kennen. Alles zo zijn voor en tegens. Je komt er wel! Geniet vooral en dan maar een keer niet alles schoon of wathever.. ben er maar voor je kind.

    Advies moet je zo zien, mensen geven het en je kijkt zelf wat je er mee doet😉 geloof me, zodra je moeder bent vliegt het advies je om de oren😂

  • O.

    Oohhh zo herkenbaar! Volg je gevoel en je kindje en neem tips aan waar je wat aan hebt, leg de rest naast je neer. Komt echt wel goed 👌👌👌👌

  • Lentespring

    Jullie moeten aan elkaar wennen en elkaar leren kennen. Je groeit erin. Vooral he eigen gevoel volgen. Hier kwam ritme vanzelf.

  • Liselott

    Oefenen oefenen.. je moet een kindje leren kennen, leren aanvoelen wat hij nodig heeft.. je ziet hem dag en nacht, uiteindelijk gaat het je steeds makkelijker af mama.

    Leren ontdekken welk geluid hij maakt als hij honger heeft of buikkrampjes, wanneer hij moe is etc..

    Maar eerlijk is eerlijk: de eerste 6 weken zijn gewoon Lood en Loodzwaar!

    Het wordt ook echt allemaal weer beter en makkelijker

  • 3moppies

    Haha ik las de eerste weken gina ford. Doe dit doe dat maak de baby wakker eet zelf wat. En alles voor de nachten. Mijn baby wilde nooit wakker blijven 😂 en slaapt toch de nachten door.

    Wat mij wel hielp was tijd dunstanbabytaal. je moet elkaar leren kennen hè

  • Baby.nr.4

    Wat hier een goede tip was van iemand:

    Accepteren!!!!

    Ik heb hele makkelijke baby gehad een super lastige baby gehad en 2 ertussenin.

    Het is een fase en je kan de baby wel willen veranderen in zijn gedrag maar dat zorgt alleen voor frustratie bij jou en lost de situatie niet op.

    Oké deze baby slaapt dus niet in zijn bed overdag.... dan maar bij je houden. De baby komt om de 2 uur voor een voeding... Ik kan wel willen dat het 3 uur is en dus steeds 1 uur van de 3 gestresst zijn door het rekken... óf ik accepteer dat het 2 is en dat scheelt een berg frustratie en stress.

    En laten huilen.... tja ik ben er echt niet van. Ik laat ze ook niet even huilen maar ga er meteen naartoe. Ik kan er ook niet naar luisteren raak dan zelf ook gestresst.

    En mijn andere 3 kinderen zijn er niet door verwend geraakt en slapen nu allemaal goed in hun eigen bed 😉

  • Shrimp

    Sja... iedereen doet het op zijn manier. Iemand vertelde me dat ze vroeger de deur vd baby kamer op slot deden ( de kraamverzorgster) zodat de moeder er Snachts niet bij kon 😞😱. Kreeg ik als advies toen ik zei dat m’n baby’s altijd snachts 2-3 x kwamen tot ze ong een jaar 14 mnd zijn. ...Dan laat ik ze vaak wel ff paar keer goed huilen en dan is het over, maar kga kijken tussendoor en ze aaien. Maar voor die tijd ach nee.. zo zielig. Misschien doe ik iets verkeerd, misschien heb ik gewoon waak baby’s geen idee , ik heb er nu 5 en ze deden / doen het allemaal zo. Tja wie zal het zeggen, maar ik trek m’n eigen plan. M’n derde was echte huilbaby, dat maakte mij wel onzeker , die huilde dag en nacht bijna non stop voor 9 mnd. Heb toen zelfs boeken gekocht ... dat zou ik nooit gedacht hebben van mijzelf 🤣self help boeken

  • Mykha

    Ik ga hier bijna van kotsen, waarom zou je dat doen? Ik zou die deur open breken hoor😅

  • Maartje07

    Echt zúlke normale gedachten/gevoelens. Zelfs na 3 kinderen snapte ik ze soms niet. Elk kind is anders.

    De beste tip die ik je kan geven: luister naar je moedergevoel en niet teveel naar andermans meestal goedbedoelde, maar niet altijd nuttige/helpende adviezen.

    Straks komt hier nummer 4, ik weet nu al dat ik precies dezelfde gedachten weer ga krijgen, haha. Maar het komt vanzelf allemaal goed!

  • Baby.nr.4

    Hier is nummer 4 6 weekjes oud.

    En had mezelf zo beloofd super te genieten van de laatste keer een kleine baby. Maar ergens heb ik ook de gedachtes van was ze maar wat ouder dan wordt het allemaal weer makkelijk.

    Want ook nu weet je het soms niet. En die krampjes en het overdag niet in bed willen slapen.... het is allemaal nog (bijna) even onzeker als bij de eerste.

  • memmy

    Ik herinner mij deze periode na de geboorte van onze eerste zo goed. Die onzekerheid bah! Terwijl eigenlijk het heel simpel is (nu na drie kinderen). Je kleine mannetje heeft negen maanden in jouw buik geleefd en heeft gewoon jou nodig. Dus heel veel dragen. Huilen hoort er mijns inziens ook bij (zolang het ‘normaal’ huilen is). Je kindje moet alle prikkels verwerken en het is een van de manieren om te communiceren. Dus doe waar jij je goed bij voelt en negeer de adviezen waar jij niets mee kunt.

  • Lindaaaaaaaa

    Ik voelde me de 1ste weken ook onzeker... uiteindelijk doe jij het op jouw manier ook goed . En tuurlijk gaat er wel eens iets mis , daar leer je van.

    En elk kind is anders he, dus ga niet (zoals ik) vergelijken 😋

  • Elien_

    Die 'tips' die jij krijgt geven me kippenvel! Een baby'tje en zeker eentje zo klein als die van jou hoef je helemaal niet te laten huilen. Hij heeft 9 maanden alleen maar de warmte van zijn mama gekend en heeft daar ook nu gewoon nog behoefte aan.. Ook met een propere luier en een gevuld buikje hebben ze huidhonger. Dus weent je kleine man volg dan je gevoel en neem hem bij jou en biedt hem troost.

    Heb jij het gevoel dat er iets mis is volg dan ook dat gevoel en adviezeer een kinderarts.

    Jammer genoeg kunnen wij als mama's de pijn van krampjes niet overnemen van hun. Het kan zeker zijn dat ze op die momenten gewoon ontroostbaar zijn. Een badje net iets warmer dan normaal (37,1 of 37,2 graden), een warm kussentje op de buik of zijn buikje masseren/'fietsen' zouden wat verlichting kunnen brengen maar zijn geen garantie.

    Er is nog genoeg tijd om een ritme te vinden samen maar voorlopig kan je echt wel zijn ritme gewoon nog volgen. Honger is honger.. Ik ging uit van 3u tussen de voedingen maar als ze sneller aangaf honger te hebben kreeg ze gewoon een fles en gingen we daarna gewoon weer uit van 3u. Nu is ze 6 weken en voed ik volledig op verzoek behalve de laatste fles voor het slapen gaan. Daar maak ik ze wakker voor zodat ze de nacht kan doorgaan.

    Het feit dat je bezorgd bent of je klaar bent om mama te zijn toont aan dat je het bent! Je wil enkel het beste voor je kindje. Blijf dus vooral gewoon je moederinstinct volgen. Jullie moeten elkaar nog volop leren kennen... Helpt inbakeren? Bij de ene doet het wonderen, de andere wordt er gek van.. Alles komt zeker goed het is heel normaal dat je je onzeker voelt maar mommy knows best!

  • dennenboom

    ♡ zo nieuw en lastig allemaal, en iedereen die het beter lijkt te weten! Vertrouw gewoon op jou mama gevoel, jij kent je baby al 9 maanden, jullie kennen elkaar, het is niet zo nieuw als je nu denkt. Jou mama gevoel zegt niet laten huilen, doe dat dan gewoon niet. Hou baby dan gewoon bij je, dat heb je al 9 maanden gedaan en dat is het enige wat hij kent. Succes!

  • boterbloemen

    Dit klinkt heel normaal en heel herkenbaar. Maak je geen zorgen, dit heeft elke moeder. Het beste dat ik ooit heb gehoord van een kraamverzorgster was: elke moeder doet maar wat. En na vier kinderen kan ik zeggen: dat klopt. Ik dacht echt: hoe weten al.die moeders hoe dit moet? Nou, dat weten ze dus niet. Je doet namelijk wat je denkt dat goed is, past het aan als het niet goed voelt of als je kind het niet goed doet. En zodra je de boel op de rit hebt, volgt er een sprongetje, tandje, krampje, wat dan ook en de hele boel ligt weer op zn gat en begin je weer iets nieuws. De een heeft mazzel, de ander een wat betere feeling. Ook zal je merken dat bijvoorbeeld ritme en doorslapen voor iedereen iets anders betekent.

    Elk kind is anders, elke moeder is anders, en dus is elke aanpak anders. Laat je niet gek maken door wat je kind allemaal zou moeten kunnen, lang niet alle babies hebben een ritme in de erste weken, slapen door met 2 maanden, rollen om met 4 maanden en wat ze allemaal wel niet op een schemaatje kunnen doen. En uiteindelijk gaan ze allemaal slapen, lachen, rollen, eten.

    Mijn tip om tot een vast schema in voeden te komen: geef om de drie uur een volledige voeding, hou een half uur speling aan als hij eerder komt of langer slaapt. Komt hij tussendoor voor een voeding, geef een beetje. Dan heeft hij geen honger, maar kun je wel de volgende voeding op tijd geven.

    Probeer te ontdekken of hij honger heeft, of troost zoekt.of zuigbehoefte heeft. Lukt het met dragen, wiegen en een speentje bijvoorbeeld niet? Dan een klein flesje. Lukt het wel, dan was het geen honger. Maar met drie weken is het echt heel normaal om nog geen ritme te hebben hoor!

  • O.

    Oohhh zo herkenbaar! Volg je gevoel en je kindje en neem tips aan waar je wat aan hebt, leg de rest naast je neer. Komt echt wel goed 👌👌👌👌

  • Mykha

    Ahh het liefst zou ik je willen bellen om je gerust te stellen! Ik wilde zo onwijs graag moeder worden.. ik was heel blij met m’n zoontje, maar de eerste 5 weken dacht ik echt: wat overkomt me nu? Ik moest m’n zoontje nog leren kennen en wist totaal niet wat ik deed en waarom ik iets deed... hij had ook last van krampjes, ik heb mee gehuild en wist niet hoe ik hem moest helpen. Ik had een boek gelezen over hoe het zou moeten, inderdaad met vast ritme, baby meteen in eigen bedje even laten huilen etc... maar ik kwam er al snel achter dat dit niet bij ons werkte. Mijn zoontje raakte volledig overstuur, dus heb toen besloten dat ik hem niet meer liet huilen. Wat een verademing! Er kwam toen veel meer rust in huis. Na 5 weken waren de krampjes voorbij en ineens sliep hij toen zelf in z’n eigen bedje. Ik bakerde hem in, legde hem in bed met een speentje en baarmoedergeluiden en hij viel zo in slaap. Die weken daarvoor ging het niet, maar dat is logisch want hij was nog zo klein en had de geborgenheid nodig die hij in de buik ook had... en krampen zijn zo pijnlijk, dan wil je toch bij mama zijn? Ik ben vanaf 5 weken gaan voeden op ritme en dat werkte wel, maar ik heb eerst mijn zoontje het ritme laten betalen. Hij kwam zelf om de 3,5 uur dus ben dat aan gaan houden elke dag.... maar jouw kindje is pas 3 weken, dan heeft ritme opbouwen echt nog geen nut. Ik zou proberen in te bakenen, lekker bij jou in slaap laten vallen en dan in bedje leggen. Gebruik je een speen? Dat was hier heel fijn!

    En echt: je baby zo jong laten huilen is echt heel zielig. Ze beseffen nog niet dat ze in een veilig bedje liggen in een warm huis. Hun instinct denkt nog dat ze in het wild leven met roofdieren om hen heen. Mensen baby’s zijn zó hulpeloos, ze kunnen zelf niet eten of drinken, niet vluchten of wegrennen, zichzelf niet warm houden... als papa/mama er niet is betekent dat voor hun twee dingen: als ze me niet vinden dan sterf ik van de honger, of: als ze me niet meer vinden dan wordt ik straks opgegeten door een ander beest. Het voelt onveilig en daarom huilen ze, zodat jij hem weer vindt en die veiligheid kan bieden. Vind je ze niet, dan zijn ze stil omdat dit de meeste overlevingskansen geeft... ze verspillen minder energie waardoor ze langer zonder voeding kunnen, en ze zijn niet meer te horen door roofdieren. Maar onderzoek heeft aangetoond dat er heel veel stress hormonen in een babylijfje zitten, juist als ze stil zijn.

    Ik heb mijn kindje vanaf 3 weken nooit laten huilen en hij sliep met 8 weken door van 20u tot 6u en viel altijd zelf in slaap in bed. Ik zeg niet dat jouw kindje dit ook gaat doen, dat verschilt echt per baby, maar ik probeer duidelijk te maken dat het écht kan zonder een kind te laten huilen! Succes! Over een paar weken voel je jezelf helemaal ervaren (: Hier duurde het 5 weken ;)

  • Myrtheflower

    Zooo herkenbaar, niet dat ik onzeker was, maar wel mezelf regelmatig af vroeg wat mijn mind had en hoe ik kon helpen. Ik heb wel geleerd dat je vaak niet kunt helpen. Je kan inderdaad je lijstje afwerken, maar als dat de oplossing niet is heb ik me er bij neergelegd dat baby's nu eenmaal hebben. En als je verdrietig bent wil he geborgenheid en liefde dus dat biedt ik aan.

    Ik weet qua ritme nog dat mijn eerste kind met 6 mnden echt geen ritme had,, en ik vond het prima. Kindjes komen vanzelf op hun eigen tijd in hun eigen ritme. Uiteindelijk komt altijd alles goed.

  • Pindakaasappel

    Een ding. Je kan nooit klaar zijn voor een kind of het moederschap. Gewoon lekker mee in de flow. Als hij rood aanloopt van het huilen, hoef je hem ook echt niet te laten liggen. Jij moet doen waar jij je goed bij voelt en niet wat anderen willen of zeggen. Het wijst zich vanzelf!

  • Mijndraakjes

    Oh meid! Het lijkt altijd alsof iedere moeder hun eigen kind direct kent. Dat is misschien ook je verwachting geweest. Maar guess what.. Het is gewoon een compleet nieuw mensje dat je moet leren kennen. Je weet na drie weken nog niet wat je kindje bedoelt. Dat is heel normaal. Maar het komt goed! Ik weet nog dat ik dacht dat ik een slechte moeder was, omdat ik als enige op de wereld niet het verschil in huiltjes hoorde. Serieus pas na een maand of 2/3 had ik het door. Je moet in deze fase vertrouwen op jezelf, op je moedergevoel. En dat zit niet altijd even goed en misschien werkt niet alles wat je doet. Maar je doet het met liefde en je probeert alles omdat je het beste voor hebt met je kind. En uiteindelijk ga je erachter komen wat wel en niet werkt bij jouw kindje, maar dat heeft tijd nodig.

    Als ik je één tip mag geven: ga niet per sé kijken naar vaste tijden als dat niet werkt. Een ritme is ook 'voeden-spelen-slapen', maakt niet uit in welke volgorde. Als je maar steeds dezelfde volgorde aanhoudt, dat geeft rust en structuur voor je kindje. En er komen dagen dat je kindje ontroostbaar is, of veel vaker wil drinken dan anders. En dan denk je weer dat je het helemaal fout hebt gedaan, maar je zult zien dat dat na een paar daagjes weer voorbij is :). Geniet van je kleine man, je doet het goed!