Dilemma

Vandaag is het 6 maanden geleden dat we ons dochtertje verloren. Ik huil mezelf nog steeds in slaap, en heb moeite om het een plekje te geven.
Gisteren vertelde m'n man dat er een hele arme familie is hier in Tunesië die zelfs niks kunnen kopen voor de start van school. Hun dochtertje is 5, dus je kan al denken wat m'n man wou voorstellen. Eerlijk, ik heb ook al veel nagedacht met wat ik zou doen met de kleren van ons Oumayma.
Maar als het dan zo dichtbij komt, komt het wel hard aan. Dus ofwel houd ik ze bij voor een volgend kindje, maar de kans om een meisje is maar 50% natuurlijk, en dan is het nog 5 jaar wachten voor ik er iets van kan gebruiken, en dan word ik continu herinnerd aan haar als ons ander dochtertje haar kleren zou aandoen.
Of ik geef de kleren weg aan iemand die het echt echt nodig heeft, maar met pijn in het hart..
Wat zouden jullie doen? Houden of weggeven? En haar knuffels, en beddengoed? Ik weet het even niet meer..

582 x gelezen, 1

reacties (10)


  • Grumble2.1

    Je bent er nog niet klaar voor en dat mag .. doe wat voor jou werkt .. miss zoals hieronder iemand schrijft verzin een ander plan zodat je wel kan helpen .. sterkte

  • La_Luz

    Zou je misschien onder vrienden een kleine inzameling kunnen houden voor het meisje? Dan help je toch het gezin en kun jij dit dilemma weer even uitstellen.

    Sterkte 🍀

  • Nx4

    Misschien is het een idee om alles uit te zoeken en de dingen die je echt zelf wilt bewaren on een mooie doos bewaren, en misschien de rest dan weg geven, misschien met de gedachte dat het voor een goed doel is, en een ander meisje kan shinen in de kleertjes van jullie dochtertje.

    Het is ook nog maar zo kort geleden dus kan me goed voorstellen dat je hier nog niet klaar voor bent maar vind het wel weer mooi van je man om er in ieder geval over na te denken.

    Veel sterkte

  • Vlindermoeder

    Ik kan absoluut niets weggooien van onze overleden zoons. Zelfs niet als ik weet dat een ander het heel hard nodig heeft. We hebben laatst 1 bedje opgeruimd en naar zolder gedaan en daar ben ik nog steeds door van slag. Alsof ik een van de jongens heb opgeruimd. Luister naar je gevoel. Ik zou het zelf niet kunnen

  • Shrimp

    Verzamel een doos, box, kistje met de kleertjes die ze het liefst droeg , haar favo knuffel(s) en het dekbed wat ze het mooist vond. Kun je die nog open doen en naar kijken en even snuiven als je wilt. Maar de rest zou ik wegdoen. Hoe moeilijk ook... wij geloven allebei in de hemel , hetzij op een andere manier . Maar ze heeft er nu niks meer van nodig. Spullen van haar zou ik niet snel doorgeven aan een evt zusje. Denk niet dat dat helpt ... waarschijnlijk zal een meisje je in elke fase genoeg herinneren aan oumayma. Als je kleren weggeeft geef je Oumayma niet weg en ook niet de herinneringen. Het blijven spullen. Uiteindelijk zijn we met niks gekomen en zullen we met niks gaan.❤️❤️ Sterkte

  • Feria

    Echt een dilemma inderdaad. Ik kan voor jou niet zeggen wat je moet doen, maar mijn gevoel zegt dat ik nog een keer door alle spullen heen zou gaan en een groot deel weg zou geven. Maar ik zou me ook zeker niet schromen om de dingen die voor jullie extra veel betekenis hebben (haar knuffels, lievelingskleertjes, haar favoriete speelgoed, boekjes, etc.) gewoon te bewaren. Doe wat goed voelt! Liefs

  • mamavananouk

    Haar knuffeltjes zou ik zeker houden.

  • Mamvantenj

    Ik zou spullen pas weg geven als jij eraan toe bent. En zeker knuffels kleding etc bewaren. Zoals haar lievelingsnuffel speelgoed etc. Doe niets overhaast. Een half jaar is super vers. Sterkte♡

  • Mybabies

    Ach wat verdrietig. Ik snap dat het erg moeilijk is om het weg te geven. Misschien, als je daar aan toe bent, kan je de spulletjes eens doorgaan om te kijken van welke dingetjes je wel afscheid zou kunnen nemen. Het is natuurlijk niet alles of niks. Misschien kan het je ook een beetje helpen. Houd de dingen die je nog niet los kan laten gewoon lekker bij je. Sterkte mama met gebroken hart, je bent moedig.

  • Elena1517

    Wat vreselijk moeilijk, ik weet niet wat ik deed. Maar als ik er over nadenk zou ik haar lievelings of mooiste kleertjes houden, of voor een zusje of om er zelf nog naar te kunnen kijken of een plaid of zoiets ervan te maken. Heel veel sterkte