Ziek kind deel 2

Hoi iedereen,
Vorige week schreef ik over ons dochtertje Oumayma,
die na een maand vechten op 11 maart op intensieve zorgen overleed.
Ondertussen zijn we bijna 5 weken verder. Het lijkt al zo veel langer, de dagen gaan traag voorbij.
Naar mijn gevoel kan ik normaal functioneren, wat ook niet anders kan, we hebben nog 2 kindjes van 7j en 3j.
Maar het is ongelooflijk eigenlijk hoe dat lukt, want in mijn hoofd blijven de beelden als een rollercoaster voorbijflitsen.
Ik blijft steeds de laatste momenten beleven, en dan het ene vreselijke zinnetje dat de dokter zei toen ze haar hand op mijn schouder legde : 'ze is weg hé mama'.
Je ziet het in films op tv, die platte lijn en de eindeloze piep.. Zo voelde het ook, het leek allemaal zo onwaar.
's avonds is erger, dan is er stilte, en geen dochtertje meer naast mij in bed en dan komen de tranen.
Overdag ook nog hoor, maar minder, dat gebeurd dan meestal als de jongste broer naar Oumayma vraagt, of ze ook buiten komt spelen of zo. Of als ik iets zie dat van haar was.
Ooh wat heb ik het moeilijk gehad om haar spulletjes en kleren in te pakken. De twijfel en keuze of ik haar plank in de kast zou leegmaken of niet.
Als ik het zou laten liggen, dan zie ik het elke dag en komen de herinneringen. Maar doe ik alles weg, dan is er de plank met iets anders op die mij herinnert aan haar.
Ik heb uiteindelijk besloten op dag 5 na haar overlijden om alles in een grote zak op te bergen en hopen dat we ooit nog een dochtertje krijgen.
Gelukkig hebben weveel steun aan familie en vrienden, maar helaas zijn er ook soms mindere of misplaatste reacties..
Zoals bv een vriendin die vroeg hoe het nu met me gaat, en ik antwoordde dat ik veel aan mijn hoofd heb en dat het moeilijk is om een kindje te verliezen.
Antwoordde ze doodleuk: 'ja dat is' 't leven hé'. Direct geblokkeerd natuurlijk!
Maar goed, los van dit alles gaat het redelijk.
Ik geloof ook dat ze op een betere plaats is nu, waar ze geen pijn meer heeft. Daar haal ik ook energie uit.
En ik voel ook dat deze blogs schrijven ook helpt, ik schrijf graag en het geeft mij een relax gevoel.
Gewoon mijn hart opluchten, wetende dat ook anderen kunnen meelezen en misschien wel met dezelfde gevoelens worstelen.


1912 x gelezen, 12

reacties (16)


  • tweety24

    Mijn hart huilt wat verschrikkelijk wat jullie is overkomen. heel veel sterkte en ik hoop dat het jullie gegund is om haar spullen weer in gebruik te gaan zien.

  • TrotseMama<3

    Het is zoo oneerlijk. Je bent zon sterke vrouw en ik hoop dat jullie nog een dochtertje mogen krijgen die wat spulletjes va haar mag gaan gebruike .

    En die vriendin... die is het niet waard om je vriendin te mogem zijn. Heel goed hoe je gehandelt hebt.

    .heeeeel veel sterkte en veel liefs

  • Pineapple

    Wat ontzettend heftig. Ik wil jullie allen heel veel sterkte wensen met het grote verlies van jullie dochter en zusje 😔

  • MNAZ

    Wat ben jij sterk!Het is niet te beschrijven wat jij meemaakt.Ik hoop dat je voor elke traan en verdriet beloond wordt met el jenna.

  • tweede83

    het gemis zal er zijn en ook altijd blijven. En dan een keuze maken om de plank wel of niet leeg te maken.. ik kan het heel goed begrijpen. Ik heb een miskraam gehad en van de tweeling 1 kindje verloren. Dat was ook heftig. Krijg je nog wel een reactie van: nou gelukkig heb je dan nog 2 gezonde kinderen, heb je toch nog wat! Ik weet de datums nog precies wanneer het was, zal ook nooit veranderen. Periodes dat ik er veel aan denk en veel mee bezig ben. Ik wil je een hele dikke knuffel geven en ontzettend veel sterkte wensen. Het doet zo zeer dat je je kindje moet laten gaan..

  • Mama-van-mo

    Dankje! Ja erg hé die reactie van 'oh je hebt nog kindjes' precies of dat het verlies minder erg is dan of zo..

  • Lillybell

    Lieve meid, met tranen in je ogen heb ik je blog gelezen. Wat ben jij ontzettend sterk. Het leven is zo oneerlijk! Ik ben ook mama van een zorgenkindje dus ik kan me wel wat in jou verplaatsen..

    Mensen zullen altijd zulke rare opmerkingen blijven geven. Ik hou mezelf voor uit onwetendheid.

    Het schrijven doet ook erg goed, alles even van je af schrijven en sommige dingen zelfs in een ander daglicht zien.

    Voel je alsjeblieft niet schuldig naar Oumayma als er nog andere kindjes bij jullie gezin komen. Vertel de andere kindjes wat een fantastische grote zus ze hebben, die over ze waakt waar ze nu ook is..

  • MNAZ

    Wat ben jij sterk!Het is niet te beschrijven wat jij meemaakt.Ik hoop dat je voor elke traan en verdriet beloond wordt met el jenna.

  • MamaJL

    Dat is verschrikkelijk. Alles voelt ineens zo vergankelijk. Het zou zo niet moeten mogen zijn. Heel veel sterkte.

  • Peepah

    Geen enkele ouder die zoiets mee mag maken. Heel veel sterkte. Het zal allemaal nooit meer hetzelfde zijn.

  • Si78

    Het is ondenkbaar, een kind verliezen. Ze is nu zeker op een plek waar ze geen pijn meer heeft en geloof me, ze komt vaak bij jullie langs. Het is nu nog wat vroeg maar ze zal op een gegeven moment gaan laten merken dat ze er is. Let maar op...

  • LadyVee

    Wat vreselijk, ik kan me niet voorstellen waar jij doorheen moet gaan nu.

    Gelukkig heb je heel steun en wat bizar hoe sommige mensen reageren zeg ik sta er toch steeds weer van te kijken.

    Denk ook een beetje aan jezelf, probeer niet letterlijk voor de pijn weg te rennen want je krijgt Het 10x zo hard terug. Je mag verdriet hebben en dit ook zeer zeker laten zien!

    Misschien kan iemand die dichtbij je staat,.een vriendin ofzo eens een avond bij je langs komen en eventueel blijven slapen? Dat maakt een avond misschien wat draaglijker.

    Enorm veel sterkte toegewenst ❤

  • Deniesjeee

    Ik heb deze blog en je vorige blog met tranen gelezen. Op je vorige blog heb ik niet gereageerd omdat ik niet wist hoe en met welke woorden. Dat weet ik nu eigenlijk nog steeds niet, maar ik wil vooral kwijt dat je een ontzettend sterke vrouw bent! Wat lijkt me dat heftig en hartverscheurend om mee te moeten maken😞

    Ik vind het wel ontzettend knap dat je het zo mooi kunt verwoorden, misschien geeft het andere ouders ook de kracht om door te gaan, om erover te schrijven of juist te praten, of er überhaupt mee in de openbaarheid te treden.

    Ik hoop dat je hier troost kunt vinden als je dat nodig hebt, maar dat je ook troost vindt bij je gezin, familie, geloof en alle andere plekken waar je troost kunt vinden.

  • AshleyJessy

    Heb even terug gelezen na het lezen van deze blog. Wat ontzettend verdrietig, ben sprakeloos en wat raakt dit me.

    Heel veel sterkte gewenst, voor jou en je familie. Je lieve kindjes die er ook niks van snappen. Pff. Tranen in mn ogen!

  • Oemmm

    moge Allaah je veel sabr schenken en troost geven.💗💗💗💗