Terrible Twos

Mijn hemel. Wil iemand een peuter van me overnemen?
Bijna drie jaar oud, tot nu toe altijd relatief makkelijk in de omgang geweest? Soms best lief?

Het is alweer een tijdje geleden dat ik hier iets heb gepost, maar vond het hoog tijd om jullie op de hoogte te brengen over hoe het hier gaat.
Tess is over een week of drie jarig. Dan wordt ze, hoe toepasselijk, drie jaar oud. Laten we even een momentje nemen om te reflecteren op hoe fokking snel de tijd gaat.
Ze wordt DRIE JAAR oud, mensen! Het is alweer drie jaar geleden dat ik me afvroeg of het overdreven was om een scheiding aan te vragen omdat Jasper me uitlachte toen ik met (voor mijn gevoel vrij hevige) weeën over de parkeerplaats van het (toen nog volledig functionele) Dr. J.H. Jansenziekenhuis waggelde. En ik heb al die bijna-drie-jaren geroepen dat ze zo’n makkelijk kind is. Toen de krampjes eenmaal voorbij waren huilde ze amper. Ze lustte alles wat ik haar voorzette. Het ideale kind. Terrible Twos? Daar had Tess, en ik dus, nog nooit van gehoord. Ik begon al te denken dat het een mythe was en kon altijd vol trots verkondigen dat het me tot nu toe heel erg meeviel. Maar, nu wordt ze binnen een maand drie. Ze is al tijden geen baby meer. Ze is echt een meid. Ze heeft voorkeuren. Ze heeft buien. Ze heeft een MENING. En die mening moet gehoord worden, verdikkeme!

“Mama! Ik vind de kakkiewost (knakworsten, voor de mensen onder ons die géén PeuterSpeak spreken) niet lekker!” Ze had er al vier op, maar soit.
“Mama! Ik heb geen zin meer!” Waar ze dan geen zin in heeft, dat moet ik maar raden. Niet dat ik antwoord krijg als ik verder vraag, maar goed.
“Mama! Ikke ben verdrietig!” Uh. Okee? Waarom dan? Dat weet ze dan niet, maar ze is wel héél verdrietig hoor, mama. Of ze een knuffel mag (Uiteraard mag dat, maar liever niet als ik net aan het koken ben).

Eten? Ja dahag. Mevrouw blieft alleen nog maar (rauwe) komkommer, paprika, of boterhammen met smeerkaas. Bij God’s gratie kan daar op een goede dag misschien nog een boterham met pindakaas bij. Maar niet al te vaak.
Mijn kindje dat alles eet, is opeens veranderd in Mevrouwtje Wat De Boer Niet Kent Dat Vreet ‘Ie Niet. Ik las eens op een Mama Site dat een moeder een zoontje had dat alleen maar kip lustte. Dus noemde ze alles ‘kip’. En dat werkte! Ik heb dat geprobeerd bij Tess. Ze keek me aan alsof ik gek geworden was.
“Nee mama. Dat is geen kip. Dat is aardappel!” Het was gehakt, maar dat doet er even niet toe.

Ze heeft opeens een bepaalde voorkeur in schoenen. En sokken. En welke broek ze aan wil. Al vanaf het moment dat ze geboren was hebben wij zoveel mogelijk geprobeerd om het stereotype roze kleurtje uit de klerenkast te weren. Dat lukte niet altijd, maar er zat in ieder geval iets aan variatie in de kleuren die we haar qua kleding aantrokken. Maar nu heb ik opeens ‘s ochtends een strijd met een twee-jarige diva die intens boos kan zijn omdat ze geen roze broek aan krijgt, maar een donkerblauwe legging.
“Nee!” Roept ze dan, “Niet deze! NEE, MAMA! ROZE!!” Om kwart over zeven ‘s ochtends. Op volumestandje dertien. En ik ben géén ochtendmens, dus geef ik uiteindelijk na tien minuten harrewarren maar gewoon toe.

Nu heb ik ooit eens gelezen, ook op zo’n Mama Site, dat kinderen het lastigst zijn bij de mensen waar ze zich het meest vertrouwd en geliefd bij voelen. Nou. Ik kan je vertellen, Tess vindt mij sinds een week ofzo WAANZINNIG lief.
Maandag was toch wel het toppunt. ‘s Ochtends was ze voorbeeldig. Ze ging voor het eerst ‘los’ mee de winkel in. Ik weet het, in Coronatijden niet helemaal zoals het hoort omdat je zoveel mogelijk alleen moet komen, maar ze begint toch echt te groot te worden voor het wagentje. En ze deed het zo goed! Bleef keurig bij me, heeft niets gepakt wat ze niet mocht hebben. Ik was zo trots. Ennn toen was het twaalf uur ‘s middags. En net als Assepoester die om middernacht transformeerde, sloeg ook Tess’ bui radicaal om. Niks was goed. Ze wou allerlei dingen die niet mochten (“Nee, we gaan NIET met de stiften tekenen op de hond. Of überhaupt op de hond tekenen. Nee, óók niet als het eigenlijk heel erg grappig is”) en ze stond om de haverklap te huilen. Vol verbazing zag ik de afgelopen dagen aan hoe dat lieve meisje opeens in een èchte draak veranderde.

Maar goed, ik ben relatief geduldig en met veel uitleggen waarom iets niet mag, met wisselend succes, ben ik met haar de dag doorgekomen. En uiteindelijk om half zeven ‘s avonds, na meerdere tantrums en meltdowns, besloot ik dat het mooi was geweest. Tijd om te douchen en daarna lekker naar bed te gaan. Eenmaal onder de douche (na eerst al een verwoede slapstick-waardige achtervolging door de slaapkamers omdat ze er in haar blote bips al giechelend vandoor ging, in plaats van zoals altijd naar de douche te lopen) vroeg ze héél lief aan me of ze op de grote wc mocht plassen. Natuurlijk, kind. Als een trotse moederkloek, want zindelijkheidstraining is super, tilde ik de deksel van het toilet voor haar op. Maar voordat ik haar erop kan zetten, steekt ze haar hand in het toiletwater en likt haar hand af, terwijl ze strak oogcontact met mij houdt. NEE. NIET DOEN!
Dus. Maar verder gaat het hier fantastisch…



1643 x gelezen, 5

reacties (15)


  • Impiedimpie

    Die van mij wordt ook bijna 3.. Zijn spraakontwikkeling loopt wat achter door oorontstekingen en de buien rond 2 jaar weet ik dus aan frustratie vanwege zijn taalontwikkeling. Nou met zijn buisjes heeft hij het redelijk ingehaald, maar de buien worden alleen naar erger. Het is echte peuterpuber en met een zusje van bijna 2 valt het hier niet mee 🤣.. Echte draken hier in huis. Aan de ene kant wordt het allemaal met op pad gaan. Ze lopen allebei heel goed.. Ze slapen nog maar één keer.. Maar alles wordt ook moeilijker door de buien die echt niet voorspelbaar zijn.. En ze hebben elkaar ook nog eens🤣

  • Sarita92

    Wel als het een troost mag zijn: je schrijven heeft bij deze een lach op m'n gezicht getoverd! Merci mama, merci Tess! 😄❤️

  • Biekevdv

    Mijn oudste was en is nog steeds draak. Op de dag dat hij 1 werd veranderde hij. Hij at niet meer, kreeg driftbuien om de stomste redenen: bv ik geef een groene lepel ipv een blauwe OF hij wil boterhammen met pindakaas om daarna te schreeuwen dat hij boterhammen met honing wil. Hij haalde echt alles uit de kast: schreeuwen, wenen, hoofdbonken,... noem maar op. Meestal was dat na een minuut of 2 in de hoek zitten, weer voor 5 min rust in huis. Nu is hij 8... en hij is nog even erg. Lust nog steeds bijna niks, en kan echt onderhandelen zoals een advocaat (verschrikkelijk is dat, later heeft dat hopelijk wel voordelen). En alleen slapen? Now way! Krijg hem met niks zijn bed in. Hij wil enkel met mij in slaap vallen (en nee, met opvoeding krijg ik dit niet veranderd). Heb echt alles geprobeerd.

    Nu heb ik ondertussen een tweeling van 2j... dus letterlijk "teribble 2". Met 2 staan ze sterker dan alleen, en dat weten ze. Ze spoken het een na het ander uit... ik ben nog niet klaar met het oplossen of opruimen van hetgeen ze gedaan hebben, of ze hebben al iets anders gedaan. Echt alles is x2. In de hoek x2 (want de andere wil natuurlijk ook erin als de ene erin zit), knoeien x2, schreeuwen x2, niet slapende kinderen x3 (oudste inbegrepen),...

    Peuters denken ook dat ze vermoord worden als ze hun tanden moeten poetsen, nagels laten knippen, pamper moeten verversen en groenten moeten eten. Maar dit gaat voorbij.... ooit....

  • jij-laat-het-hartjes-regenen

    Wat schrijf je dit geweldig, de tranen lopen bijna over mijn wangen van het lachen.

    Hopelijk blijft het achter bij de 2 jaar ;)

  • kiwibaby4

    hahaha geweldig, EN herkenbaar! Hier werkt vooral afleiden.. Is mevrouw dwars? "Hee, kijk eens wat een mooie blauwe plek (op haar scheenbeen) hoe kom je daar nu weer aan?" Offe, "Hmm wat zullen we vanavond eens eten" (kun je prima midden op de dag bespreken, toch?) Of wat dacht je van: "Ik ben benieuwd of peuterjuf Linelle er weer is vandaag" Tadaa! afgeleid en ineens wil ze wel de zwarte broek aan, of mag ik haar haren doen, of drinkt ze haar melk op ;-) Je moet wat, he... adem in, adem uit hahaha

  • Raintje

    Wat leuk geschreven! Heb er stiekem om moeten lachen.

    Ik heb nu nog zo een voorbeeldige zoon van 2.5. Eet goed, slaapt goed, is sociaal en altijd vrolijk. Ik bereid me maar vast voor op de tijd dat ik een klein draakje ga hebben 😉

  • Ashleyjessy

    😂😂. Zo herkenbaar!

    Hier is alles BOK. (Worst dus!)

  • M15en18

    Fantastisch geschreven, geweldig!!!! Bulderend van het lachen hier en erg herkenbaar ook.

    Hang in there en blijf consequent, het wordt ooit weer beter/makkelijker....maar wanneer 🤷🏼‍♀️

  • Vlindermoeder

    Sorry, maar ik moet hier enorm om lachen! Die van ons is 14 maanden en precies zo. Oké, ze kan nog niet echt praten, maar ze kan ons alles duidelijk maken. Als ze iets niet wil, dan gebeurt het ook echt niet. Als ze iets wel wil, maar niet mag (lees: stekkers in je mond stoppen), dan vliegt alles door de kamer. Verder een heel lief kind hoor 😊

  • Lse-vh

    Hahaha. Sorry maar lees dit echt met tranen in mijn ogen (van het lachen). Klinkt zo bekend!!

    Onze dochter was easy!! Nadruk op WAS!! Maar inderdaad vanaf 2.5-3 jaar veranderde onze draak. Inmiddels is ze 6 en kan nie zeggen dat het er heel veel beter op wordt helaas (dit heeft ook zeker met ons gezinsleven te maken hoor, weinig consequent en continu wisselingen in omgeving!)

    Maar we houden van ze en relatief gezien valt het allemaal nog best mee🤪

  • LiefsTess

    neeee ik lees de vrouwelijke versie van mijn neefje

    Mijn zusje is soms ook helemaal kapot eind van de dag vanwege de strijd die ze de hele dag heeft gehad met het 3 jarige monster. Maar wat zijn ze lief als ze slapen he ;)

    Heel veel sterkte met de peuter puberteit

  • Julia1989

    O hellup, mijn kind van 2.5 wil tegenwoordig 'zelluf naar de wc', met deur dicht. Ik laat haar meestal maar proberen, maar ik weet niet of ik dit nu nog aandurf.. supermooi verhaal! Tsja, wij zitten er af en toe ook middenin en is om gek van te worden. Maar gaat allemaal ooit beter worden, schijnt het

  • Linde-1

    Mijn zoontje was ook heel erg aan het peuterpuberen toen hij net 3 was. Echt verschrikkelijk soms. Maar het duurde niet lang gelukkig, het is een fase, gelukkig maar.

    Nu wordt hij bijna 4 en merk ik weer dat hij soms sneller driftig is. Maar nu gebeurt er natuurlijk ook veel, afscheid opvang, nieuw school enz.

  • MiniMelii



    Sorry

  • Mykha

    Gefeliciteerd! Ook jouw kind is normaal!🥰 Nee gekkigheid, best pittig lijkt me het soms. Ik vind wel echt dat je onwijs leuk schrijft! Je kreeg mij aan het lachen in ieder geval... en volgensmij ga je er heel goed mee om. Ik ken geen kind die niet zo’n lastige fase heeft gehad, is gezond! En van meerderen hoor ik dat 3 lastiger dan 2. Ik moet het allemaal nog meemaken. Mijn zoontje van 16 maanden doet ook zodra hij de kans krijgt zn hand in de wc. Ik deed eerst gewoon de deur dicht, naar die krijgt hij sinds kort open... het is dan een balans zoeken in grenzen stellen en heel hard lachen😅