Wens voor 3de..

Zucht..

Ik geraak de laatste tijd heel erg gefrustreerd van mezelf. Ik heb 2 prachtige zonen van 6jaar en eentje van 10maanden. Tijdens mijn zwangerschap van de jongste riep ik altijd het hardst dat ik nooit meer zwanger wou worden, dat ons gezinnetje compleet zou zijn. Ik wou nooit meer dan 2 kids.. En sinds de dag dat mijn jongste er is, is alles verandert..ik keek naar hem ik dacht ga ik dit nu nooit meer meemaken, ik ben er zelfs wekenlang echt verdrietig om geweest. De gedachte dat ik nooit meer leven zou voelen in mij terwijl ik een ontzettend zware zwangerschap heb doorstaan. Mijn jongste is nu ondertussen bijna een jaar en het gevoel blijft maar aanhouden. Herkent iemand dit? En hebben jullie uiteindelijk gekozen voor een derde of niet? En hoeveel tijd hebben jullie bewust tussen de 2de en 3de gelaten?

643 x gelezen, 2

reacties (11)


  • Gelukx3

    Ik dacht ook altijd bij 2 klaar te zijn. Ik heb de tweede zwangerschap en bevalling ook zo beleefd. Tot er een moment kwam dat ik geen afscheid kon nemen van de baby spullen want je weet maar nooit. Dat was voor mij oa een signaal dat ik graag een derde wilde. Inmiddels hebben we 3 kinderen en zijn we inderdaad compleet de wens ligt er niet meer. 😊 de baby spullen zijn de deur uit 😉

  • Mamsievan2LM

    Heel herkenbaar. Wij hebben daarom vorig jaar besloten om voor een 3e te gaan. Dochter is 5 en zoontje bijna 4. Wij zijn nu 12 weken zwanger van 3e.

  • MNAZ

    Mijn zoontjes zijn bijna 8 en 6 jaar en sinds een jaar pas gaan we voor een 3e.

    Ik heb ook altijd gedacht 2 is genoeg maar nu de jongens ouder en zelfstandiger zijn is het weer gaan kriebelen.

  • MamaJL

    Totaal herkenbaar! Ik had dat na de tweede. En toen duurde het ook nog even voordat ik zwanger was van de derde. Heb dus alle tijd gehad aan het idee te wennen. Dat is achteraf heel goed voor me geweest.

  • B756

    Mijn oudste was nèt 3 toen de derde geboren werd. Bewuste keuze en blij mee. Het ideale aantal en leeftijdsverschil is heel persoonlijk, wat de een fijn vindt, vindt de ander niks en andersom. Ik heb na nr 3 geen wens meer, dat had ik na nr 1 en 2 wel echt nog. Dat gevoel is na de bevalling van nr 3 gewoon niet meer gekomen.

  • Newyork2009

    Dat gevoel blijft hoor.. ik heb 5 maanden terug mijn derde gehad, de oudste waren toen 8 en 6. Betrapte me er ook op dat ik zo verdrietig was dat ik nooit meer zwanger zou zijn dat ik toch ging denken aan een 4e al in de kraamweek terwijl ik dat rationeel helemaal niet wil een 4e.. i blame the hormones :) ik vind 3 nu echt perfect en ons gezin is nu echt wel compleet. Dus als dat oncomplete gevoel bij je blijft zou ik het goed met je partner bespreken! Liefs x

  • Tissie

    Mijn eerste zwangerschap was een hele pittige tweeling zwangerschap, waarbij we afscheid hebben moeten nemen van één van onze mannetjes, waardoor ik het eerste jaar heb geroepen, dit nooit meer. Dus ik ben 11 maanden thuis geweest met ons zoontje en genoot intens van hem. Maar er speelde ook altijd iets van verdriet omdat het de eerste en laatste keer zou zijn dat we alles zouden meemaken.

    Uiteindelijk komt er na ruim twee jaar nog een kleine bij. Wel met heel veel angst en heb er echt meerdere gesprekken bij de gynaecoloog en verloskundige voor nodig gehad voor ik het weer aan durfde. Maar inmiddels 16 weken en door de super begeleiding gaat het eigenlijk heel goed. Dus ik hoop dit keer op deze voet de zwangerschap door te komen❤️

  • Wifemomboss

    Ik herken het. Weet je, als we voor een derde gaan.. gaan we ook voor een vierde, vijfde, zesde.. het blijft magisch, hoe beroerd en zwaar een zwangerschap ook kan zijn. Ik heb mijn eerste zwangerschap bijna niet kunnen navertellen, zo ziek was ik.. toch voor een tweede, maar dat was loodzwaar omdat de angst er was dat k weer misschien het leven zou laten. Een derde wil ik maar het is niet verstandig in ons geval.. daarom heeft mijn man een knipje laten zetten. En k ben nog jaloers als ik zwangere vrouwen zie lopen maar k weet zeker dat het bij mij zo blijft, al heb ik 7 kids

  • D ladies

    Ik heb altijd geroepen 3 kinderen zou mijn wens zijn. De jongste is nu ruim twee. Ben zo blij met mijn drie kids, maar sinds de geboorte van de jongste dacht ik ineens aan 4. Ook verdrietig geweest, gehoopt op nog een zwangerschap maar ook iedere keer het is toch mooi zo. Nu ruim twee jaar later krijg ik steeds meer rust en acceptatie. Misschien hoort het er wel bij. Bewust zijn wat niet meer komt.

    Over drie kinderen kan ik je vertellen het is altijd druk. Ik vind het heerlijk maar je moet het wel willen.

    Succes met nadenken.

  • Mama-12

    Hier zelfde dochter van 6.5 jaar en de jongste morgen 1 jaar. Ook bewust dit is de laatste keer etc. Na de geboorte begonnen we al;ooit misschien een 3e toch wel leuk, maarja duur vakanties slaapkamers noem maar op. Nu geheel onverwacht 8 weken zwanger van de 3e

  • verrassing2019

    ik heb een dochter van 7 jaar en een zoon nu van 4 jaar toen ik vorige jaar onverwachts zwanger raakte was best in shock, ik heb wel altijd die gevoel gehad een 3de maar andere gedachten zeiden weer van nee genoeg 2 en nu kan ik hem voor geen goud missen heerlijk lief baby maar het is soms best zwaar omdat de oudste aandacht wilt en de 2de natuurlijk ook die is dan jaloers op zijn broertje. mijn oudste is meer onafhankelijk ze heeft zo haar eigen ding ze is een relaxed meisje maar mijn zoon is een pittig mannetje en echt mamas kindje geplakt aan mij en nu de 3de ook een jonge is, is hij extreem jaloers kan mij niet delen. ik doe echt mijn best maar soms is het zwaar, ik ben ook ivm medisch maar ook bewust gestopt met bv na 4 maanden het ging niet meer ik was op moe gebroken nachten en overdag wilde ik een vrolijke leuke mama zijn alle aandacht voor de kids.

    leeftijd verschil merk ik dat de oudste meer alleen kan zoals naar de wc zelf vegen haar bibs enzo maar hij nog niet helemaal goed, aankleden en uitkleden ook nog niet zo goed, ik denk met 5 jaar dat hij echt veel meer zelf kan.