We hadden vandaag de 2de echo. We wisten dat het echt 50/50 zou zijn. Helaas voor ons de verkeerde kant op. Het vruchtje was misschien nog een week gegroeid en toen gestopt. Er was ook geen hartactie meer te zien.
Ik wilde niet huilen, maar we wilden ook dit kindje zo enorm graag....Dus was ik toch intens verdrietig na de echo. Weer 2 kindjes verloren....5 kindjes in 3 jaar tijd....
Volgende week heb ik weer een afspraak met de gyn, misschien komt het er nog vanzelf uit, net als het vruchtje wat erbij gezeten heeft. Als dat niet gebeurd, gaan we weer bespreken wat ik wil Ik hoor over die pilletjes zoveel horror verhalen....Dus ik weet niet of ik dat deze keer wel aandurf. Aan de andere kant heb ik al 3 curretages achter de rug, waarvan er bij 2 maar een jaar tussenzit. De gyn zal wel aansturen op de pilletjes. Maar ik twijfel....
Voor nu doet alles pijn....mijn hele lijf....alles....Ik ben zo enorm verdrietig. Cire is ook enorm teleurgesteld en is heel lief voor me. Zijn kinderwens is ook groot en ik baal ervan dat ik hem zo teleurstel.... Het voelde dit keer ook echt beter dan de vorige keren. Mijn hoop dat het goed zat was toch teveel.....
Ik ben moe....op....leeg.....intens verdrietig....
reacties (53)