Bijna 1,5 jaar later

Veel te druk om te bloggen maar even een update hoe het hier gaat.

Op 11 mei 2018 mocht L. mee naar huis en wat zag ik daar tegenop. Zo'n klein hummeltje van 46 cm zonder kabeltjes, piepjes en infuzen. Ik moest leren op hem te vertrouwen. Dit heeft heeel veel tijd gekost. We hebben hem regelmatig weer moeten bij blazen als hij weer eens vergat te ademen. Dit heeft zeker tot 5 maanden geduurd. Hij was soms zo druk met andere dingen dat hij vergat te ademen.
In de winter was het drama, longontsteking en pufjes waren regelmatig aan de orde. Zijn ontwikkeling begon wat achter te lopen, maar wat was het voor de rest een heerlijk mannetje. Zelden ontevreden, altijd lachen!
Een paar dagen voor zijn eerste verjaardag schrok ik me rot. Ik zat aan de eettafel wat administratie te doen en in mijn ooghoek zag ik L. omvallen. Het duurde een seconde op 5 voor hij weer bewoog. In eerste instantie dacht ik er eigenlijk niks achter want hij kijkt altijd even om zich heen als hij viel om daarna vrolijk verder te spelen.
Dus ik ga verder met de administratie en L. komt naar me toe gekropen en valt weer om, deze keer met zijn hoofd op de stofzuiger, ik loop naar hem toe en het lijkt alsof hij dwars door je heen kijkt. Daarna schud hij zn hoofd en kruipt weer vrolijk verder.. Dit zat me al niet lekker en ik besluit om de huisarts te bellen. En terwijl ik bel gebeurd het weer, maar duurt het nu veeeel langer voor hij reageert. Gauw maar de huisarts. Deze kon niks geks vinden maar met zijn medische geschiedenis toch besloten om te overleggen met de kinderarts.
Uiteindelijk willen ze hem toch nakijken en gaan we naar het ziekenhuis. Ik loop de afdeling met klamme handen op en zodra ik de verpleegkundige zie breek ik (dit was dezelfde als die we bij de geboorte hadden. Zonder haar had ons zoontje niet meer geleefd).
Gelukkig herkende ze ons en wist ze ons verhaal nog dus dit scheelde enorm. Het ene na het andere plakkertje kwam er weer bij. Hartslag, saturatie,bloeddruk..
Ook hier konden ze niks vinden dus wat het nou is geweest? Niemand die het weet en daarna is het ook nooit meer gebeurd.
Na zijn eerste verjaardag begon hij voorzichtig stapjes te zetten en met 15 maanden liep hij los. Het praten wil nog niet lukken dus we waren aan het kijken voor een kinderopvang.
Terwijl mijn vriend en ik het kennismakingsgesprek hadden mocht L. meedraaien in de groep (ze hadden ruimte genoeg qua leidsters). Na dit gesprek lopen we naar beneden en zien hem daar trots midden aan de tafel zitten met een boterham. Hij zat daar alsof hij er al maanden kwam.
We zijn nu bezig om hem daar te plaatsen via de gemeente.
Het is zo'n heerlijk, ,vrolijk en lief mannetje. Uiteraard ook erg ondeugend maar tot nu toe moeten we daar eigenlijk alleen maar om lachen
Ik had hem een keer op de trap gezet als wijze van 'straf'. Ik loop weg en hoor voetstapjes zachtjes lopen. Dus ik loop terug de gang in en hoor hem giechelend weer richting de trap rennen om vervolgens te gaan zitten.
Ik loop weer weg en mijn moeder belt. Ondertussen ben ik eigenlijk vergeten dat L op de trap zit en na 5 minuten schrok ik en besloot maar eens naar de gang te lopen. Tot mijn verbazing zat hij niet meer op de trap. Dus ik kijk de keuken in en ja hoor. Hij had ontdekt hoe de la met snoepjes en koekjes open moest en zat heerlijk van alles te proeven..
Dus besloten om alles in de kast te leggen met kast beveiliging. Hiervan heeft hij ook al ontdekt dat zn hand er tussen kan en hij er zo net aan bij kan.

Elke dag is lachen met hem. Hij is echt ons clowntje!
Voor de volledigheid even 2 fotos bijgevoegd!

635 x gelezen, 2

In Baby

reacties (3)


  • Smurfje24

    Wauw wat een pittige tijd maar wat een mooi mannetje hebben jullie. Is het mogelijk dat hij epilepsie heeft waardoor hij toen wegviel?

  • badeendje2018

    Dat is wel besproken maar die kans is heel klein. Ze vermoeden atypische koortsstuipen, maar hij was niet ziek oid.. Hij heeft alleen maar dingen waarvan ze niet weten wat het is, net zoals na zn geboorte. Hij heeft van alle diagnoses iets, maar niet het volledige plaatje. Elke keer maar 1 of 2 symptomen

  • Smurfje24

    Okay wel fijn dat ze er naar gekeken hebben. Maar lijkt me heel frustrerend dat ze steeds dingentjes kunnen vinden maar niet kunnen plaatsen eigenlijk.