Zwanger - 5 Weken - Gevoelens

Hi iedereen,


 


Na veel nadenken schrijf ik maar gewoon weer een Blog, ik hoop dat er meerdere zijn die dit herkennen en mij eventueel gerust kunnen stellen. Ik ben Zwanger , morgen 5 weken, en ik ben sinds gisteren overtuigt dat ik weer een Miskraam ga krijgen. Er is eigenlijk geen reden om me zo te voelen, toch voel ik me weer zo. Ik heb na de geboorte van mijn Dochter een depressie gehad, daarvoor ben ik in Januari 2020 met ssri´s begonnen, in Juli 2021 ben ik gestopt vanwege mijn Kinderwens. De medicatie hielp goed en ik kon eindelijk weer genieten van het leven en mijn stemming had zich in het algemeen heel erg verbeterd. Toen ik stopte met de Medicatie was ik bang dat mijn Depressie weer terug zou komen, dit is gelukkig helemaal uitgebleven. Tot nu... Ik merk sinds een paar dagen dat ik weinig hoop voor de toekomst heb. Ik vind het moeilijk te geloven dat ik in mei eindelijk mijn 2e Kindje krijg. Ik merk dat de angst voor een (herhaalde) Miskraam mijn Depressie weer gevoed heeft. Ik kan helemaal niet meer genieten van de Zwangerschap en ben overtuigd dat het niet goed gaat aflopen. Mijn stemming is in het algemeen heel erg down. Ik vind het onmogelijk om positief te blijven. Ik vraag me af of dit misschien weer mijn depressie is of dat ik de miskraam ergens al voel aankomen. Er is geen bewijs dat deze Zwangershap ook weer eindigt in een miskraam, maar toch geloof ik niet dat ik weer moeder mag worden. Ik word gek van mijn gedachten. Ik kom niet meer uit dit donkere gat, maar ik wil ook niet gelijk weer naar medicatie grijpen, ook omdat ik bang ben dat mijn baby daadoor schade oploopt. Ik heb volgende week een afspraak bij de Gyn voor een echo etc. misschien kan ik het dan met haar wel bespreken. Ik weet even niet meer hoe ik me moet voelen, voel me ook sinds vndaag iets misselijk maar durf er niet te veel op te hopen dat het dit keer goed gaat. help. 

1165 x gelezen, 2

reacties (10)


  • BAMMOEDER

    Bedankt Iedereen voor de Lieve woorden! Ik voel me alweer een stuk beter. Ik ga donderdag naar mijn Gyn en bespreek mijn gevoelens gelijk met haar. Ik ga nu proberen te genieten van mijn Zwangerschap!

  • Tissie

    Het is logisch dat je na een verlies angstig bent om het nogmaals mee te maken. Het overkomt je, je kan er niets aan doen en omdat je er zelf geen grip op hebt en hebt gehad maakt het het alleen maar moeilijker. Vanaf dat je zwanger bent sluit je je kindje in je hart en het verlies, ongeacht het aantal weken, is een serieus verlies. Neem jezelf dus ook serieus. Natuurlijk ben je bang. Bang om dit kindje wat zo welkom is ook te moeten verliezen. Omdat je het nu al in je hart hebt gesloten. Wees dan ook niet bang om te huilen over dat kleintje wat je bent verloren en wees niet bang om te huilen om je angst om dit kindje ook te verliezen. Praat met dit kindje over je angst. Vertel ook dit kindje hoe welkom het is. Omarm het kindje ongeacht de uitkomst.

    Ik ben tijdens mijn eerste zwangerschap één van mijn kindjes verloren halverwege de zwangerschap. De tweede zwangerschap was ik in de eerste periode dan ook onzeker en durfde ook niet te genieten. Maar uiteindelijk heb ik mezelf voor gehouden dat het geen zin had om te piekeren of me zorgen te maken. Dit kindje was er nu, en als het mis zou gaan dan was dat zo, ik had er geen invloed op. En ik ben over één overleden kind heen gekomen, als me dat nogmaals zou overkomen was dat verschrikkelijk geweest maar toch had ik vertrouwen in dat we dit ook zouden kunnen handelen. Maar dit kindje verdiende alle liefde die ik in me had.

    Zo heb ik mezelf continu moed in gepraat en mezelf gedwongen te genieten, spullen te kopen voor de baby en te klussen. Ik dwing mezelf te praten met dit kindje, hem te vertellen hoe welkom hij was en hoeveel we van hem hielden. Net zoals ik bij zijn broers heb gedaan. En dat doe ik nog steeds, vertellen hoeveel ik van ze houd. Zelfs tegen mijn overleden kindje, want hij is er nog. Ergens om ons heen.

    En ja, het begin was onwijs lastig maar hoe verder de zwangerschap vorderde hoe meer vertrouwen ik kreeg. Helemaal toen de echo's elke keer goed waren en ik de kleine steeds meer voelde bewegen.

    Wees niet te streng voor jezelf en zoek iemand waarmee je kan gaan praten. Dit hoef je echt niet alleen te doen. En of het een vriendin is, een familielid of iemand van de pop poli maakt niet uit. Als jij je er maar goed bij voelt en deze persoon jou het vertrouwen kan geven dat hoe het ook gaat, dat jij dit kan. En als jij denkt dat jij medicijnen nodig hebt om uit dit gat te komen, alsjeblieft, neem die dan ook. Want jij bent het allerbelangrijkste wat jouw kindje nodig heeft om überhaupt maar uit te kunnen groeien.

    En er is zoveel keuze uit medicatie e.d. dat er vast een oplossing is welke veilig is voor jullie beide.

    Heel veel sterkte, geloof in jezelf🍀❤️

  • BAMMOEDER

    Wauw, dankje voor je Verhaal! Ik heb er echt bewondering voor hoe jij met je verlies omgaat. Ik ga proberen ook meer te genieten. Ik houd nu al heel veel van dit Kindje! De vraag waarom het toen misgegaan is houd mij af en toe wel bezig. Ik heb af en toe weinig vertrouwen in mijn lichaam.

    Ik moet eerlijk zeggen dat ik weinig vertrouwen had dat ik überhaupt snel Zwanger zou worden.. toch ben ik in de tweede Ronde Zwanger geworden! Ik Probeer me aan de gedachte vast te houden dat ik het wel vaker mis had en mijn Angsten geen waarheid geworden zijn. Dankje voor je lieve woorden

  • merelksv

    Hm, je moet dit inderdaad bespreekbaar maken, in ieder geval met je verloskundige. Voor mij is het heel herkenbaar eigenlijk, alleen heb dan geen miskraam gehad maar een kind verloren. Wilde na dit verlies zo graag weer zwanger worden. En heb helaas de hele zwangerschap in angst beleefd, ook met dezelfde gedachten.. Toch is het helemaal goed gekomen, en kan je straks lekker genieten als je beebje er eenmaal is. Maar maak het wel bespreekbaar, helemaal met de mensen die je vertrouwd en verloskundige! Liefs en komt goed.

  • Flamingootje

    Bel de huisarts of de verloskundige ❤️

  • Yune

    Je arts en of verloskundige/gyn bellen, en eventueel doorverwijzing vragen naar de POP-poli. :)

  • Florien84

    Ik weet niet of dit gelijk een depressie is. Je kan het altijd bespreken met je gynaecoloog. Ik ben zelf ook zwanger en dit kindje is meer dan gewenst en toch vliegt het mij soms aan. Ik weet dat dit bij mij hoort en dat het wel goed komt, maar als jij er wel echt last van heb, dan zou ik het bespreekbaar maken.

  • Baby.wens

    Dit klinkt toch behoorlijk als een depressie. Bel je arts. Er is antidepressiva wat je tijdens de zwangerschap gewoon mag gebruiken.

  • Vlindermoeder

    Allereerst gefeliciteerd met je zwangerschap.

    Direct aankloppen bij de POP-poli of de psycholoog! Ik heb tijdens al mijn zwangerschappen gewoon antidepressiva geslikt. Dat kleine beetje medicatie is minder schadelijk voor mijn kinderen dan een depressie of iets anders

  • Nog-even!

    Dit klinkt echt weer als depressie... Bel je arts.