Niet zo happy als ik zou willen zijn.

Bijna 10,5 week zwanger. Wij hebben er erg lang over moeten doen om zwanger te raken en uiteindelijk is het via icsi gelukt. Toen we eenmaal eindelijk voor het eerst in ons leven een positieve test in ons handen hadden konden we het gewoon niet geloven. Dat gevoel, niet te omschrijven gewoon.
Zo lang naar uitgekeken. Als alles goed mag blijven gaan krijgen wij in april onze liefdebaby🥰😍.

Als ik er over nadenk maakt me dit alles zo gelukkig, maar vind het vreselijk om te zeggen..ik voel het niet.
Ik voel niet dat geluk waar ik zo op had gehoopt, ben al weken niet mijzelf. Ziek gevoel, buikpijnen, misselijk, en moe.Alle symptomen van een zwangerschap waarvan ik toen het niet lukte altijd zei: al ben ik 9 maanden misselijk, ik heb het er allemaal voor over.

Een paar jaar terug een depressie gehad en het voelt niet zoals toen, maar heb wel weer dat gevoel van hoe kom ik de dag door, is dit het? Zou ik falen? En veel twijfels over van alles en nog wat.
Zijn dit hormonen, hoort dit erbij of moet ik hier iets mee? Zou het minder worden zodra ik me beter ga voelen?

Ik voel me erg schuldig ook..naar mijn vriend en ook naar de baby.
Zijn er meer vrouwen die hier ook last van hadden? Gaat dit over of moet ik me zorgen maken?

Nogmaals ik ben heel blij met dat kleine mensje in mijn buik.

1664 x gelezen, 5

reacties (29)


  • Trotsemama<3

    Lieve mama..

    Ik denk dat je gevoelens miss niet zo heel gek zijn.

    Zoals je al zegt hebben jullie er lang over moeten doen zwanger te mogen zijn en roep je van te voren al ik neem alles voor lief. Maar dat valt in werkelijkheid niet mee.

    Je hebt een bepaalde verwachting en verwachtingen kunnen dus ook tegen vallen. Dat houdt niet in dat je niet dol blij bent mama te worden!

    Ik vond de hele zs zwaar k.. komt omdat ik vanaf week 8 tm beval datum week 41 non stop over heb lopen geven. Opgenomen ben geweest in zkh.. nierstuwing gehad en noem maar op. Nee zwangerschappen zijn voor een ander weggelegd en niet voor mij haha. Wat absoluut niet wegneemt dat ik dol gelukkig ben met me kleine man. Maar ook na de bevalling heb ik flink met dingen gelopen zoals op een blaasverzakking. Lekker dan dacht ik toen.

    Straks als de kleine er is valt alles wel op zijn plaats.

    Probeer af en toe te genieten want voor je het weet moet je bevallen 😉

  • Royalewithcheese

    Ik ben ongeveer even lang zwanger..en herken veel. Ik ben elke dag flink misselijk sinds week 6 en kan eigenlijk niets behalve op de bank of op bed liggen. Ook heb in netelroos (door hormonale schommelingen waarschijnlijk) gehad in week 9, dat jeukt echt enorm! Ik voel me steeds moe, misselijk en vind er weinig leuks aan. Voor deze zwangerschap heb ik meerdere vroege miskramen gehad en ik nam me voor dat ik niet zou klagen over klachtjes als het ooit zover zou komen dat ik weer zwanger zijn worden. Nou, helaas ben in eigenlijk hartstikke chagrijnig en somber en klaag ik elke dag wel, hahaha.. Ik ben nog steeds diep van binnen heel blij en heel dankbaar.. maar pfoe, het is echt wel pittiger dan ik had verwacht.. en me fysiek zo beroerd voelen elke dag weer maakt me mentaal gewoon even niet een heel prettig persoon soms ;)

  • babyfluit

    Ik herken heel erg wat je schrijft! In februari een miskraam gehad met zes weken, daarna duurde het een halfjaar voordat het weer raak was. Ik had mij voorgenomen zo blij te zijn en alle kwaaltjes te nemen zoals ze zijn. Daarnaast: zolang ik geen krampen of bloedverlies heb er vanuit gaan dat alles goed is. Maar nu ben ik 9w5d zwanger en ben ik als de dood dat het mis gaat. Ik heb sinds een paar dagen geen last meer van steekjes, wat mij weer ongerust maakt. Ik voel mij op wat misselijkheid en vermoeidheid na hetzelfde als voor dat ik zwanger was (terwijl ik tussen week 5-8 kots misselijk was en niks kon eten) Maandag met 10w3d heb ik de termijnecho. Het enige wat nu steeds door mijn hoofd gaat is: zal de baby nog leven? Ik vind die gedachte verschrikkelijk. Ik heb gelezen dat als het langer duurt om zwanger te worden of als je eerder een miskraam o.i.d. mee hebt gemaakt, dat je dan veel meer kans hebt op een depressie.

    Samen komen we er wel! Ik wens je veel liefde en sterkte! ❤️💕

  • Charliecharlie

    Geloof me: je zal het nog vaker niet voelen. Ik was wel even “in de wolken” hoor, maar de zorgen en de praktische kanten komen toch snel. En toen de baby er was al helemáál. Het komt steeds meer. Nu m’n oudste 2 is voel ik het HEEL erg. Ik kan m echt wel opvreten en hij geeft me regelmatig tranen in m’n ogen van geluk. Maar ja: dus nu pas volop. Verwacht geen roze wolken, glitters en eenhoorns. Het komt, het heeft bij de meeste tijd nodig.

    (Ik snap trouwens dat dit na een “traject” nog veel erger zo is!)

  • Momoftwokids

    Heel herkenbaar, beide zwangerschappen heb ik me heel slecht gevoeld. Ook depressief (en misselijk en moe) Zodra ik bevallen was, was het over!! Bij mijn 2e heb ik homeopathische middelen gebruikt, dat hielp wel. Sterkte!!

  • Rupsie

    Ik herken wel wat je schrijft. Wij zijn ook zwanger geworden na een traject en eenmaal zwanger val je in een soort diep gat. Het zwanger worden beheerste je leven, je agenda vulde zich met afspraken van ziekenhuisbezoeken en je hield altijd en overal rekening met die ene wens. En dan opeens ben je zwanger, wordt er van de buitenwereld verwacht dat je blij bent. En natuurlijk zijn we blij, maar wat moet je ineens... geen afspraken meer die jaren je leven vulde, je voelt je, als je pech hebt ook nog eens lamlendig door de zwangerschapskwalen... Je moet echt even een nieuw ritme vinden, je houdt weer tijd over om leuke dingen te ondernemen (al is dat nu tijdens corona ook maar mondjesmaat) en je kunt afspraken weer op de langere termijn plannen zonder rekening te houden met ziekenhuisbezoeken. Ik heb mezelf lang voor de gek gehouden, uiteindelijk na de zwangerschap ook nog, maar mezelf wel tegengekomen. Bespreek dit met je verloskundige of huisarts. Ik heb dit nu pas bij de derde zwangerschap besproken met de verloskundige, en bij mij bleek het ook nog extra gestimuleerd te worden door een vitaminenprobleempje, daar slik ik nu pillen voor en ik beleef deze zwangerschap zo anders! Bespreken is de beste remedie, het is niet gek - maar juist heel herkenbaar. Goed dat je hier al je verhaal durfde te delen! gefeliciteerd met je zwangerschap en hopelijk zit je gauw weer fijner in je vel en kun je er echt van genieten.

  • Zeldawarrior

    Ik ben ook uiteindelijk zwanger geworden via ICSI en de zwangerschap was zwaar (Zie blogs voor details). Maar balen mag echt!!! Je kunt namelijk prima heel blij zijn met je zwangerschap en tegelijk moe, misselijk en bezorgd. Dat maakt je namelijk echt niet ondankbaar en het is ook geen voorspeller voor de periode na je zwangerschap. Het is gewoon erg pittig voor je lijf en voor je hoofd. Dus wees lief voor jezelf, pak je rust en probeer te genieten van kleine dingen zoals een fijne film, een mooie wandeling of iets lekkers dat je wèl kan hebben. Hopelijk kom je over een aantal weken in een wat energiekere fase van de zwangerschap, waarin het allemaal wat makkelijk wordt. Sterkte! 🤗

  • Moeshke

    Ooohja ik herken het wel...

    Ik wou altijd een 2e kindje en zo graag opnieuw zwanger zijn want ik vond dit heerlijk toen bij de 1ste.

    Nu, na 2 miskramen eindelijk zwanger mogen blijven. Maar ik geniet echt niet van deze zwangerschap! Ben momenteel 31weken ver en ik tel zo hard af naar de geboorte en vooral de maanden nadien!Dat ik weer mezelf mag worden want ik voel me echt niet lekker in mijn vel nu. Kan het allemaal niet zo goed omschrijven, maar voel me gewoon niet euforisch zwanger

    Maar we hoeven ons daar zeker niet voor te schamen denk ik dan hoor. Al die hormonen hebben ons lichaam serieus overhoop gehaald....

  • Manoewne

    Om eerlijk te zijn denk ik dat dit wel normaal is. Ook als je last hebt van al die kwaaltjes kan het soms wel moeilijk zijn om er echt al van te genieten.

    Ikzelf ben 14+2 en ik heb met sommige dagen echt een minder 'goed' gevoel. Ik heb in het verleden 2 depressies gehad en een burn-out. Ik ben hier sowieso al wat gevoeliger aan. Maar het komt ook gewoon door onze geschiedenis. Dit is eigenlijk mijn derde zwangerschap al maar de eerste die goed gaat.

    Op 11w heb ik een missed abortion gehad bij de eerste zwangerschap (12nov 2019) en bij de tweede zwangerschap hebben we het medisch moeten afbreken omwille van een ernstige (onverklaarbare) afwijking, en ben ik dus bevallen op mijn 15w (26 maart 2020).

    Ik beleef deze zwangerschap wel anders. Ik heb ook niet echt kwaaltjes gehad, buiten vermoeidheid en gevoelige borsten. Ik ben rustiger dan bij onze vorige zwangerschap van onze dochter Liv* en ook gewoon kalmer in alles wat ik doe. Maar op sommige dagen voel ik het ook niet hoor. Misschien is dat omdat ik niet zoveel kwaaltjes heb of omdat het nog niet zichtbaar is, dat ik me soms ook gewoon niet zwanger voel.

    En door onze geschiedenis zit ik op sommige dagen ook gewoon te denken dat het alsnog fout kan gaan. En die gedachten heb ik kunnen vermijden tot de termijnecho van 12w.

    Dus ik zou me niet slecht voelen als je het op sommige dagen minder voelt en dat je het niet van de daken loopt te schreeuwen.

    Dat doen wij tot op heden ook nog niet. Enkel onze ouders en zussen weten het en nu 1 vriendin van mijn kant en 1 vriend van zijn kant.

    Je moet je niet schuldig voelen dat je je zo voelt. Je voelt wat je voelt en daar kan je niks aan veranderen. Het is beter om het dan te aanvaarden dan je telkens schuldig te voelen want dat heeft ook geen goed effect. Het zal nu inderdaad gepaard gaan met de hormonen en de kwaaltjes die je allemaal hebt waardoor het ook moeilijk is om er van te genieten. Wees echt niet te streng voor jezelf meid.

  • Muisje2016

    Lijkt mij vrij normaal. Had dit steeds tot n week of 16. Daarna werd alles weer leuk. Verloskundige maakte zich hier ook geen zorgen over

  • Liselott

    Hier eerste 12 weken ook meer down en somber.. erna voelde ik weer meer mezelf, meer energie, meer blij.. denk dat ook hormoondingetje kan zijn..

  • Charhm

    Het kan zijn dat je toch gevoelig bent voor depressie en ook dat het een reactie is op de hele zware tijd die je gehad hebt!

    Hoe dan ook, met je arts bespreken en niet te streng voor Jezelf zijn!

  • Mamavanmeisjee

    Ik heb er ook erggg lang over gedaan. Bijna 7 jaar. Uiteindelijk spontaan zwanger geworden, dus heel onverwacht. Ik kon niet super blij zijn met de positieve test. Pas na de eerste echo mocht ik een beetje blij zijn. Maar ik had ook veel klachten. Iedere dag migraine zodat ik de dag niet kon starten voor 2 uur smiddags. Toen kwam ook nog corona en mocht je niets. Eindelijk zwanger en geen fatsoenlijke controle en vriendlief moest uberhaupt thuis blijven. Ik kan je vertellen ik kon niet genieten. Ik begon pas te genieten na dat ik haar duidelijk kon voelen en na de 20 weken echo. Dat sloeg al snel om omdat zo zo beweeglijk en sterk was dat het echt pijn deed. Nu aan t einde van de zwangerschap ben ik er echt klaar mee. Kan niet normaal lopen of fietsen, zoveel pijn. Dus de dagen duren lang. Ze mag er echt wel uitkomen nu...

    Dus lang verhaal kort. Ik wilde dolgraag zwanger worden. Duurde giga lang. En de zwangerschap was ook geen roze wolk. Maar het maakt het kindje niet minder geliefd. Wat mij helpt is denken aan straks na haar geboorte ipv aan de zwangerschap. De leuke dingen die we gaan doen etc.

  • Lindaaaaaaaa

    Jup, geestelijk herken ik het. Lichamelijk had ik geen klachten. Hier 3 jaar over gedaan en heb bijna hele zwangerschap niet genoten, bang dat het alsnog fout kon gaan !

  • Charhm

    Het kan zijn dat je toch gevoelig bent voor depressie en ook dat het een reactie is op de hele zware tijd die je gehad hebt!

    Hoe dan ook, met je arts bespreken en niet te streng voor Jezelf zijn!

  • Ckp

    Ik wilde heel graag een kindje en wij mochten snel op de natuurlijke manier zwanger worden. Maar ik vond zwanger zijn vreselijk. Hier geen roze wolk. Al die kwaaltjes en onzekerheden vooral t laatste brak mij op. Twee x zwanger geweest en twee keer een mentale strijd. Maar als de kleine er is dan voel je een en al liefde. Het komt goed.

    Zwanger zijn is gewoon niet mijn ding.

    Nu waren mijn zwangerschappen ook niet zorgeloos maar dat ter zijde!

  • Pindakaasappel

    Klinkt logisch als je hele tijd zo voelt, dat je dan denkt kut. Herkenbaar ook. Met een week of 15 ging het hier beter de vorige keer

  • yune

    Herkenbaar hoor! Voor een groot deel aan je hormonen te wijten o.a HCG en progesteron. Mocht je je toch zorgen maken bespreek dat dan met de gyn of verloskundige, die kunnen je mss doorverwijzen naar de POP poli

  • Snuitje88

    Och meid, dat komt wrs echt wel! Bij mijn eerste zwangerschap niet die gevoelens gehad. Nu wel tot vorige week, huilen, angstig soms eenzaam gevoel. Stomme hormonen!! Nu ik (18.4w) de baby elke dag voel is het gevoel echt omgekeerd maar vast nog wel een down momentje tussen zitten. Als het blijft bespreek het met je VK. Ik voelde mij wel gesteund en kon ook bij andere aangeven dat mentaal niet altijd pretje was. Het heeft mij wel geholpen.

  • P_ck

    Alsof ik het zelf heb geschreven! Zelf ook zwanger via Icsi en natuurlijk echt blij dat het gelukt is en kan niet wachten totdat die kleine er is, maar ik heb helemaal niet op een roze wolk gezeten (nu 33 weken). Vanaf 11 weken ging het bij mij wel beter qua misselijkheid dus dat scheelde een hele hoop, maar helaas heb ik vanaf dag 2 na tp tot en met vandaag wel iets van kwalen gehad.

    Ik durfde het eerst niet uit te spreken dat ik me zo voelde want veel mensen begrijpen het niet, maar het schijnt echt niet zo raar te zijn.

    Kort gezegd het zijn echt de hormonen die zo naar zijn.

    Hopelijk kun je toch echt wel zoveel mogelijk van je zwangerschap genieten!

  • Vlindermoeder

    Er zijn weinig vrouwen die het zeggen, maar echt lang niet iedereen zit op die wolk. Het begint pas leuk te worden als je duidelijk getrappel voelt :) En dan nog... later in de zwangerschap komen er weer andere klachten. 9 maanden vlogen voorbij, maar ik beval 10x liever. Komt echt goed! 😘

  • MissMo

    Ik ben nu 10w1d zwanger. En herken het gevoel. Echter heb ik op vermoeidheid na amper klachten. Wat het voor mij niet erg doet beseffen. De dagen lijken eeuwen te duren en leef echt na de 12weken echo over 2 weken toe. Hopelijk komt dan het besef. Het gevoel van zou ik gaan falen. Onzekerheid... Gaat het nu wel lukken... Aangezien ik in juli nog een miskraam heb gehad. En ga zo maar door. Ik heb me schuldig gevoeld tegenover mijn vriend maar het hem ook verteld. Hij is blij dat ik het hem heb gezegd. Want ook hij zag mijn gedrag en alles veranderen. Gelukkig heeft hij alle respect en zegt hij precies de juiste dingen... Nog 2 weken tot de echo...

  • Elirach

    Lieverd toch 😘 ik ben de eerste 3 maanden ook altijd depri, erg chagrijnig en totaal niet mezelf! Na die 3 maanden slaat het ineens om en leef ik op mijn wolkjes 🥰 hou het gevoel van daarvoor vast, zo denk je er echt nog over hoor alleen die hormonen gooien even roet in het eten.

  • baby32021

    Hey! Dit is mijn derde zwangerschap en ik herken deze gevoelens elk eerste trimester. Hormonen zijn no Joke! Bij mij stabiliseert dit steeds zo rond de 12-16 weken en vanaf dan kon ik genieten en voelde ik me heel anders.

  • MamaItalia

    Hier precies zo!

  • MelMoeder

    Ik besef mij nu pas hoeveel geluk ik heb gehad met de eerste zwangerschap, omdat een 2e kindje uitblijft.

    Maar ik was totaal niet gelukkig tijdens de zwangerschap. Ik vond er niets aan, alleen maar moe en misselijk zeker tot week 25. En daarna begon de maagzuur maar je hoeft niet blij en gelukkig te zijn nu, straks als je prachtige kindje er is ben je het wel, dan word je overladen met moederliefde

  • MelMoeder

    Ik besef mij nu pas hoeveel geluk ik heb gehad met de eerste zwangerschap, omdat een 2e kindje uitblijft.

    Maar ik was totaal niet gelukkig tijdens de zwangerschap. Ik vond er niets aan, alleen maar moe en misselijk zeker tot week 25. En daarna begon de maagzuur maar je hoeft niet blij en gelukkig te zijn nu, straks als je prachtige kindje er is ben je het wel, dan word je overladen met moederliefde

  • Nog-even!

    Joh, de hormonen zijn niet niks... de eerste weken voelde ik me alsof ik morgen ongesteld zou worden: een donkere wolk boven mijn hoofd, labiel.... En vooral bij de eerste... Het wordt echt beter. Alleen kan ik me ook voorstellen, dat jij extra hoge verwachtingen van de zwangerschal hebt door het lange wachten. Dan kun je het gaan idealiseren en valt het "tegen" wanneer het dan ook echt zo is. Probeer je ideeën over zwanger zijn los te laten en neem elke dag zoals 'ie komt... Voor velen van ons is zwanger zijn vooral hard werken en geen feestje. Natuurlijk heel blij dat er een kindje komt. Masr de zwangerschappen an sich, vond ik echt pittig. Wanneer je je kindje gaat voelen, komt er wel een extra dimensie bij- wordt het nog echter... Maar verwacht geen roze wolk

  • Oummii

    Blij zijn met de baby wil niet zeggen blij zijn met zwanger zijn. En dan bedoelen we niet het wonderbaarlijke proces van bloedklomp tot volgroeide baby, neen. Dat is écht indrukwekkend. Maar zwanger zijn is ook enorm moeilijk voor sommigen! Ik heb HG en heb vanaf het begin afgezien. Nu komen mijn bekken erbij & vocht. Ben al 3x ziek geweest op enkele weken tijd. Ik ben mentaal & fysiek op, en wou dat het al voorbij was! Ik zeg het eerlijk: deze zwangerschap vind ik niks! En dat mag, en dat is oké. Je bent niet alleen! Maar als je mentaal voelt dat het te zwaar wordt, zou ik met iemand praten. Sterkte meid. 💓