Verdriet, geen kindje meer.

Ik voel me zo ontzettend verdrietig. Manlief en ik komen niet op één lijn wat betreft nog een kindje.
Ik zelf kan er zo naar uit zien, nog een keer zwanger zijn, weer leven in je mogen voelen en dragen, zo'n klein afhankelijk kindje op laten groeien en voeden tot een zelfstandig kind.
Maar manlief kijkt niet uit naar een nieuwe zwangerschap. Hij zou het dan alleen voor mij doen. Dat zou ik niet goed vinden.
Maar het maakt me zo enorm verdrietig te weten dat het zo als het er nu op lijkt nooit meer van komt. Elke keer rond de eisprong voelt het als zo'n teleurstelling na de gemeenschap dat al dat zaad maar weggegooid wordt.
Ik ben dan echt een paar dagen van slag. Zwangere vrouwen zien kan me verdrietig maken. Babyspullen zien tijdens het opruimen... Het blijft moeilijk.
Zijn er nog meer vrouwen in hetzelfde schuitje? Het voelt zo eenzaam soms!
En het is zeker niet zo dat ik niet blij ben met de kindjes die we wel mochten krijgen, maar er is gewoon nog een plekje vrij in m'n hart en ons huis.

2840 x gelezen, 1

reacties (26)


  • bekind

    Heel erg herkenbaar. Wil je veel sterkte wensen. En onthoud dat jouw wens je niet automatisch ondankbaar maakt voor datgene dat je al wel hebt. Het is juist iets heel moois, dat jij zoveel liefde wil geven

  • Oummii

    Geef het allemaal wat tijd. Geniet van de kinderen die je hebt en van het leven als partners. Met de tijd kan hij veranderen van gedachten, of kan jij net een andere mening aannemen.

    Ik wilde altijd een heel groot gezin, net zoals mijn man. Had na 2 moeilijke zwangerschappen & 2 traumatische kraamperioden ook besloten dat 2 voldoende was. Mijn man begreep me volledig, hij heeft namelijk alles van 1ste rij kunnen meevoelen. En hoewel hij nooit echt sprak over een 3de (weleens om te lachen) wist ik dat zijn kinderwens bleef. Het heeft 3,5 jaar geduurd voordat ik ietwat over het trauma heen was en plots, echt heel erg plots, een nieuwe kinderwens kreeg. En ik wilde dan ook meteen zwanger worden, was super gek. Nu 12 zwanger van baby nummer 3. Ben weer door een hel met misselijkheid & overgeven dat mijn man zelf ook aangaf van, 3 is echt goed zo. Hij kan het geloof ik ook niet meer aanzien.

    Vind het een mooi compromis, 3 kids. Maar als er iets is wat ik heb geleerd: we weten het echt nooit. We worden ouder, veranderen continu van meningen en inzichten en doelen.

    Probeer aub te genieten van hetgeen je hebt (niet dat je dat niet sowieso doet). Een huwelijk (?) draait namelijk niet enkel om wat wij voelen, maar minstens even belangrijk is hetgeen onze partners voelen. Je hebt nu een goed huwelijk, misschien brengt een 5de wel meer wrevel omdat hij zich 'gepusht' voelde? Ik weet het niet. Sterkte meid, ik voel met je mee.

  • MMM.*)

    Hier ook 5 kinderen, en ook ik kan me niet.voorstellen om nooit meer zwanger te zijn. Wij hebben tussen de jongste 2, 1 jaar en 4 dagen zitten. We hebben nu gezegd we houden de optie open, maar wel over minimaal 3 jaar (jongste is net 4 week oud). Kans is groot dat we dan zeggen het is goed zo, maar kans is er ook dat ik nog een x zwanger mag worden. Dit houdt mij nu tevreden 🙂

  • Jasmine1988

    Hoeveel kindjes zou je willen als je het zelf voor het zeggen had? Baby'tjes worden groot.

  • Inlovewithmybb

    4 is niet niks... Ze worden ook groot.

    Ik herken het gevoel maar dat gevoel is er altijd Als je iets nooit meer kan namelijk...

    Het wordt minder. Geloof me ;)

    Geniet gewoon van het nu.. en van wat je hebt

  • Sito

    Ik vind 4 al veel!

    Dus ik snap je man heel goed.

    Probeer je op andere dingen te focussen.

  • La_Luz

    Heel herkenbaar helaas. Voor mijn man zijn we compleet nu, het kost mij heel veel moeite om dat te accepteren. Maar inderdaad, ik zou ook alleen willen als hij er volledig achter zou staan.

  • Amanda2020

    Als ik jouw verhaal lees komt er één vraag in mij op en dat is dat ik me afvraag of een nieuwe zwangerschap jouw eenzaamheid kan doen laten verdwijnen. 🤔

  • Acire24

    Eenzaamheid?

  • Amanda2020

    "het voelt zo eenzaam soms", dit haal ik uit jouw verhaal.

  • Acire24

    In die zin is het eenzaam omdat ik dit niet deel met andere mensen in m'n naaste omgeving, en me dan eenzaam in mijn gemis van een vijfde kindje voel. Dan is het fijn om eventueel andere moeders te spreken die hetzelfde ervaren. Ik voel me in het dagelijks leven niet eenzaam.

  • bekind

    Heel herkenbaar hoor! Het màg ook vaak niet van de omgeving. In de zin van: je hebt al zoveel, dan moet je niet meer willen. Maar andere mensen oordelen vaak vanuit hun verstand over andermans situatie en jouw gevoel is een hele andere kant van de medaille. Daarom blijft het lastig om begrip te vinden in je omgeving en ook op fora, is mijn ervaring. Maar welke reacties je ook krijgt, heb liefde en begrip voor jezelf. Het is een wens geboren uit liefde.

  • Twinny01

    Zeg nooit nooit! Ik had al van jongst af aan de wens voor 3 kinderen mijn mam wilde er echter 2. Dus na 2 icsi kindjes heb ik bijna alles opgeruimd. Hij wilde echt geen 3de. Toen een tijdje later we een nieuwjaarsborrel hadden van de familie en ik daar een baby vast had. Kwam mn man naar me toe die avond. Een baby staat je wel erg mooi. We hebben er nog 2 in de vriezer. Zullen we die 2 nog proberen? Een nieuw traject zouden we niet meer doen. Onze dochter is nu 2 jaar. Ze is ons 3de kindje.. dus wie weet....

  • Mykha

    ♥️

  • Nog-even!

    Denk je dat je na nog een zwangerschap nog steeds het verlangen zou hebben naar een nieuwe baby? Ik ken mensen die na de 8e en 12e nog steeds verlangden naar een zwangerschap.... Hoe zou dat bij jou zijn?

  • Hux

    Precies dat dacht ik...

    Ik zit zelf namelijk in een soort van datzelfde schuitje.

    We hebben 4 kinderen, niet makkelijk gekregen..

    Mijn verlangen blijft. Mijn man zou het zo doen.. Maar gelukkig wint mijn verstand van mijn gevoel.

    Het is goed zo! ... Denk ik....

    We hebben 4 kids

  • Chudo

    Ik zie dat jullie 4 kindjes hebben klopt dat?

    Ik kan mij ook voorstellen dat hij het goed vind zo, en tijd voor een nieuwe fase.

    Maar ik begrijp jouw verlangen ook zo goed!! Moeilijk.. Ik denk dat je het even moet laten rusten en later nog eens een lijntje uitgooien?

  • Babywish2020

    Ik denk dat jullie nog maar eens goed moeten praten hierover. Ik merk uit je verhaal dat jouw wens nog zó sterk is.. Ik denk dat als jij niet nog een kindje krijgt, jij ontzettend spijt gaat krijgen. En jij je hele leven "iets" mist.

    Niet gemeen bedoelt, maar dit kan wel relaties kapot maken: man/vrouw wil geen kind en de wederhelft wel. (heb het van dichtbij gezien).

    Jouw wens is ontzettend groot. Een wens die zó groot is, kan je niet naast je neer leggen is mijn ervaring.. Heb nog eens een goed gesprek met je man!! Misschien wil hij het over 1, 2 of 3 jaar wel. U never know. Communicatie is the key 😊

    Jullie zijn dit jaar een kindje verloren.. Is hij daarna van gedachte veranderd of?

  • Acire24

    Nee, die zwangerschap was voor hem ook meer voor mij dan dat hij het zelf graag wilde. Dat maakt dat het mooie samen beleven van een zwangerschap er ook niet is. Hij is hartstikke goed en lief voor me hoor, echt m'n rots in de branding. Onze relatie is ook heel goed, we zijn heel gek met elkaar, alleen dit ligt niet op één lijn. Misschien dat het ooit nog veranderd. Hij wacht eigenlijk op het gevoel van verlangen naar een kindje, maar dat heeft hij bij de andere kinderen ook niet gehad. Hij is nu super blij met ze, maar heeft dat gevoel nooit gehad. Ben zelf super bang dat het dan nu ook niet gaat komen. Mannen zijn daarin ook echt heel anders dan vrouwen. Maar als je dan soms verhalen of filmpjes voorbij ziet komen dat een man helemaal blij en in tranen is om een zwangerschap, nee, dat ken ik hier niet.

  • mijn~meisje

    mannen helemaal blij en in tranen van een positieve test of zwangerschap ken ik ook niet. mijn buik aanraken tijdens de zwangerschap etc alleen na mijn vraag. Dat terwijl mijn ex wel heel graag kids wilde. Soms werkt het gewoon niet zo, ook niet als er wel een verlangen is. Misschien geeft dat je een beetje positiviteit dat dat ook echt niet nodig is.

  • NewBaby2018

    Maar moet de gene die geen kind wil dan altijd maar consessies doen? Volgens mij is er in dit soort gevallen geen tussenweg, want je kan niet een half kind krijgen, of nog eventjes wachten.. het is nog al wat, een kind. En vooral als er al 4 kinderen zijn.. stopt het gevoel dan na de 5e? Of blijft dit altijd een gevoel van gemis als de jongste opgroeit?

  • Acire24

    Daarom schreef ik op iemand anders haar reactie ook dat ik er in berusten moet dat het hierbij blijft. En we weten zeker dat het nogal wat is, een kind. Geen idee of het gevoel na een 5e stoppen zal. Dat zal de tijd dan eventueel leren. En een groot gezin is toch niet erg als je het beide aan kan/wil? De kids lijkt het helemaal mooi, nog een broertje of zusje erbij, er wordt regelmatig naar gevraagd, of er nog eentje bij komt. Maar de andere kids zijn er echt niet gekomen ondanks dat hij ze niet wilde, hij verlangde er niet naar! Dat is heel wat anders. Dus consessies doen valt wel mee.

  • Vlindermoeder

    Ik zie dat jullie dit jaar een kindje zijn verloren. Was dat kindje dan niet helemaal gepland of is je man na die tijd van gedachten veranderd?

  • Acire24

    Dit kindje was ook meer omdat hij mij niet te kort wilde doen in mijn gevoel dan dat hij zelf graag wilde. Hij is heel blij en gek met de kindjes die we hebben, maar heeft nooit het verlangen/uitzien gehad naar een kindje. Qua gevoel zittten we daarin echt niet op één lijn, ik weet ook dat mannen heel anders zijn dan vrouwen, maar soms is dat wel een gemis vind ik.

  • Vlindermoeder

    Dat is inderdaad niet de juiste basis voor nog een kindje. Lastig hoor als je niet op 1 lijn zit