Autisme en slapen…Zzzz

Autisme en slapen…Zzzz

Slapen; ik houd ervan. Heerlijk in mijn warme bed. Mijzelf ingewikkeld in de dekens. Mijn hoofd op een stevig kussen en ik vertrek naar dromenland…als ik dan ook nog kan uitslapen ben ik een gelukkig mens.

Ik hoef jullie niet te vertellen over de slapeloze nachten zodra er kinderen worden geboren, of eigenlijk al tijdens de zwangerschap. Nachtvoedingen en verschoningen horen er allemaal bij en hoe bijzonder deze momentjes midden in nacht soms ook waren de nacht dat je kindje voor het eerst doorslaapt ben je blij. En je schrikt! 'Huh…hoe laat is het? Is het al ochtend' en 'doet mijn kindje het nog wel' schieten door je hoofd. Als je vervolgens ziet dat je kleintje heerlijk in zijn of haar ledikantje ligt te snurken, voelt dat als mijn bekende geluksmomentje. We functioneren ten slotte allemaal toch nét wat lekkerder bij een goede nachtrust, nietwaar?

Lees ook de vorige blog van Melanie:
Zusje vertelt

Moeilijke slaper

Zoonlief was altijd al een moeilijker slaper. Als baby zijnde erg alert en helder. Hij wilde niets missen. Menig avond hebben Luuk en ik hem in slaap gewiegd en zaten we naast zijn bedje. Rond zijn tweede verjaardag ging het in slaap komen vrij makkelijk maar het doorslapen bleef een ding. Standaard rond een uur of 23.00 werd hij wakker. Klaarwakker. Bouwde hij een feestje door te springen in zijn bed en had hij de slappe lach. De andere keer was hij paniek en stormde met een noodgang naar onze slaapkamer. Uren waren we bezig met hem weer in slaap te krijgen en heel wat nachten heeft hij tussen ons in geslapen.

Na vijf jaar met slapeloze nachten waarin we meerdere keren per nacht wakker werden, brak het ons op en gingen wij opzoek naar de oorzaak en oplossing van het niet doorslapen van zoonlief.

Ik las veel over autisme, slapen en de hersenwerking in dit proces. Onderzocht de effecten van melatonine en had veel gelezen over een verzwaringsdeken. Ook de optie van een logeerhuis voor in het weekend kwam voorzichtig aan bod, al wil(de) ik daar eigenlijk (nog) helemaal niet aan. Misschien konden we dan wel even opladen.

Halverwege mijn onderzoek (nog zonder iets ingezet te hebben) van de één op andere nacht, sliep zoonlief ineens door. Het was gelukkig geen toevalstreffer en slaapt zoonlief en daarmee wij allemaal iedere nacht door. Ik klop het gelijk even af. #bijgelovig

De oplossing

Hoe we achteraf van het slaapprobleem zijn afgekomen? Ik durf het niet met zekerheid te zeggen. Heel lang werd zoonlief oprecht gelukkig van de directe warmte en geborgenheid van papa en mama 's nachts. Hij had dat nodig. Ik denk dat in de loop der jaren het vertrouwen in zijn eigen bed en slaapkamer, de avondroutine, maar ook het ouder worden van hemzelf de ingrediënten zijn geweest van het doorslaaprecept.

Met liefde, warmte en knuffels groei je. Groei je in ontwikkeling en krijg je energie en vertrouwen. Wij laden 's nachts op voor een nieuwe dag. En die nachtknuffels? Die krijg zoonlief overdag gewoon extra!

Melanie is getrouwd met haar jeugdliefde en moeder van twee kinderen, een zoon en een dochter, een koningskoppel zoals dat wordt genoemd. Het ideale gezin zoals de buitenwereld dit ziet, maar achter het lieve blonde koppie van haar zoon schuilt een autistische stoornis en een verstandelijke beperking. Hoewel dit grote impact heeft op hun gezinsleven, staan ze positief in het leven. Het glas is altijd halfvol en genieten van de kleine dingen is bij hun écht van toepassing.

Meer blogs van <elanie kun je lezen op www.autismewelwat.nl en wil je dat Melanie iets voor je schrijft, ga dan naar www.lettersvanmel.nl.

Gerelelateerde artikelen

Zusje vertelt…
Eerste hulp bij stress!

Reageer op dit artikel

reacties (4) Stuur een bedankje


  • Berbeltje

    Wat een verademing om te lezen dat het opeens gewoon over kan zijn. Hier vierde we deze week ook vier jaar slapeloze nachten. Om moedeloos van te worden af en toe

  • Letters-van-Mel

    Houd vol! Er komt een dag...

    Liefs, Melanie

  • Yune

    Ik vroeger, kwam ik elke keer uit bed, zelfs zo erg dat m'n ouders een haakje op de deur hadden gezet. In slapen komen was op zich wel te doen, alleen in slaap blijven, dat was moeilijk, want zodra ze net beneden waren, kwam ik er al weer uit... maaaahaaam, ik kan niet slapen...

    Blijkbaar toch iets van onzekerheid, verlatingsangst o.i.d, ik had gewoon niet door dat 't veilig was in mijn kamer zonder dat papa en mama erbij waren. Daar kwam nog bij, dat mijn ramen geheel geblindeerd waren en ik geen nachtlichtje had.

    Uiteindelijk heb ik een radio in m'n kamer gekregen toen ik oud genoeg was, en daarmee ben ik vaak s'nachts in slaap gevallen. Hoe vaak ik Candle-light al niet heb gehoord...

    Ook nu nog is slaap een belangrijk onderdeel van mijn routine. Zoals nu, met een paar drukke dagen met gebroken nachten, heb ik er echt een paar extra nodig met meerdere uren (dan 8) om weer bij te komen. Het is voor mij een manier om te ontspannen en alle indrukken van de dag een plek te geven.

  • Letters-van-Mel

    Interessant om te lezen! Fijn dat je weet wat voor jou werkt!

    Liefs, Melanie

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50