Als communicatie niet vanzelf gaat

Als communicatie niet vanzelf gaat

Geloof mij, ik ben een kletskous. Ik praat graag en veel. Dat kleine gesprekjes met mijn bijna zesjarige niet lukken, dat hij nog nooit ‘echt’ ‘’mama’’ tegen mij gezegd heeft, doet pijn. Daar waar de eerste aanzet tot spreken van Zoonlief rond de leeftijd van veertien maanden stagneerde en verdere spraaktaal niet meer over zijn lippen rolde, belandden we bij de logopediste.

Stilzitten en opdrachtjes uitvoeren is door zijn autisme en verstandelijke beperking een moeilijk tot vaak niet of gedeelte uit te voeren opgave. Hij begrijpt niet wat er van hem verwacht wordt. De verwerking van de ‘vraag’ is te lastig.

Het is overigens niet dat hij ‘stil’ is, in tegendeel! Heel de dag worden geluiden, klanken en kreetjes geproduceerd maar de woordjes blijven uit.

Lees ook de vorige blog van Melanie:
Lach eens naar het vogeltje

Uitlokken tot het maken van contact

Waarmee kunnen wij hem uitlokken tot het maken van contact? Het begin van communicatie. Hij is dol op koekjes en de eerste oefening met de logopediste voor het uitlokken van communicatie is het aantikken, ‘vragen’, contact maken met haar en ons om vervolgens de koekbeloning te krijgen.

Pictogrammen, verwijzers en gebaren

Er zijn meerdere middelen tot communiceren en ook de pictogrammen, verwijzers en gebaren worden ingezet om de communicatie te bevorderen. Het gebruik van pictogrammen is nog te moeilijk voor Zoonlief maar de verwijzers en gebaren werken goed. Denk hierbij aan het tonen van een beker als we gaan drinken, het laten zien van de luier als hij verschoond moet worden.

Naar mijn idee begrijpt hij spreektaal redelijk tot goed maar kan hij het niet terug zeggen. Omdat hij meer ‘verwerkingstijd’ nodig heeft, maken de verwijzers en gebaren de communicatie en wat ‘wij van hem verwachten’/’wat we gaan doen’ een stuk duidelijker.

Inmiddels neemt hij ons mee naar de keuken of koelkast als hij wat te eten of te drinken wil en hij pakt zijn schoenen van de deurmat als hij naar buiten toe wil gaan.

Communicatie stimuleren

De verwachting van de specialisten is dat Zoonlief nooit zal praten. Maar ook dit is moeilijk te zeggen. Ik ben ervan overtuigd dat er genoeg vermogen in dat blonde koppie zit maar dat de ‘mist’ te dicht is. Wij kunnen hem aardig bereiken en hij ons gelukkig ook steeds meer. We blijven de verschillende manieren van communiceren inzetten en communicatie stimuleren. Een doorlopend doel. Wekelijks ziet hij de logopediste.

We zullen zien wat de toekomst brengt en welke communicatiemiddelen er nog ingezet zullen gaan worden. En, of er ooit nog een woordje over zijn lippen zal rollen. Bij ieder woord zou ik een gat in de lucht springen. Mocht het ‘’mama’’ zijn, geeft dat een gouden randje!

Melanie is getrouwd met haar jeugdliefde en moeder van twee kinderen een zoon en een dochter, een koningskoppel zoals dat wordt genoemd. Het ideale gezin zoals de buitenwereld dit ziet, maar achter het lieve blonde koppie van haar zoon schuilt een autistische stoornis en een verstandelijke beperking. Hoewel dit grote impact heeft op hun gezinsleven, staan ze positief in het leven. Het glas is altijd halfvol en genieten van de kleine dingen is bij hen écht van toepassing.

Meer blogs van Melanie kun je lezen op www.autismewelwat.nl en wil je dat Melanie iets voor jou schrijft, ga dan naar www.lettersvanmel.nl.

Reageer op dit artikel

reacties (0)




Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50