Hoi dames,

Ik vroeg mij af of ik lotgenoten kan vinden via deze manier, die graag willen praten net als ik.

Ik zal mezelf en mijn situatie ook even uitleggen.

Ik ben Maikiex, 23 jaar. Getrouwd, stiefmama van een jongetje van 7 met ASS.
Mijn man en ik zijn sinds December 2017 bezig, en ik ben 3 zwangerschappen verder nu. De eerste werd een miskraam na 6 wk, de tweede na 11,5 wk door een hematoom, en de derde was van ons zoontje Lyam.

Van Lyam ben ik bevallen na 23 weken zwangerschap exact. Ik lag toen al 16 weken plat ivm een hematoom die voor heel veel bloedverlies gezorgd heeft. Ik heb absolute bedrust gehad al die tijd. Met 22 weken belandde ik in Groningen, ik verloor een slijmprop en bleek een verkorte cervixlengte te hebben. Gezien ze hier in NL voor 23wk5d niks doen, mocht ik terug naar huis met nog steeds absolute bedrust. Op 23wk exact begonnen de weeën en ben ik bevallen van Lyam, die helaas na een uur na de bevalling niet meer leefde.

Mijn man en ik hadden hier thuis alles al klaar staan, gezien ze wel een vroeggeboorte verwachtten, maar niet dit natuurlijk. Voor ons voelt alles leeg, en die leegte willen we graag vullen. Niks vervangt onze Lyam, maar de leegte willen we wel graag vullen met nieuw leven. Want de kinderwens is groter dan ooit.

Ik ben bevallen 29 mei 2019. Nog steeds heb ik er veel moeite mee, maar we zijn heel zeker van het feit dat we zo snel mogelijk weer een kindje willen en de leegte willen vullen.

Mocht je iets soortgelijks hebben meegemaakt, of gewoon graag willen mee praten, sluit je dan vooral aan.
Mij zou het in ieder geval erg goed doen.

Kus

Reageer op dit topic

Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in Zwanger worden


reacties (16)    Verversen

1 2



  • didi26

    Ik ben 8 weken geleden bevallen na een zwangerschap van 17 weken. We hebben de zwangerschap helaas afgebroken omdat ons mannetje een ernstige chromosoom translocatie had en daardoor zowel lichamelijk als mentaal zeer gehandicapt zou zijn. Verschrikkelijke keuze die we hebben moeten maken. Maar uit liefde voor hem. Wilde hem het leed besparen.. 😢 elke dag doet het nog pijn. Hij was zo welkom. Ik herken je gevoel om de leegte zsm op te vullen. We hebben de eerste menstruatie afgewacht en we zien wel of het ons nog gegund is. We zijn niet bezig met zwanger raken maar als het nu raak zou zijn is het super welkom.

  • Maikiex

    Jeetje wat sterk dat jullie wel de keuze hebben gemaakt! Ik heb daar diep respect voor, lijkt me verschrikkelijk!

    Begrijpelijk Dat jullie er nog niet echt mee bezig zijn.

  • didi26

    Was het ook.. voor jou ook heel heftig. Ik schrik soms hoeveel ouders dit meemaken. Hoe gaat het met je?

  • Twinmommyforlife

    Op 4 okt 2018 bevallen van onze meisjes met 26.5w. Na 18 dagen hebben we de oudste los moeten laten 😪 wij konden amper rouwen omdat ons andere dochtertje nog lag te vechten voor haar leventje. Gelukkig mocht zij met kerst naar huis. Toen we wisten dat ik zwanger was van een tweeling, wist ik dat het bij die 2 zou blijven maar nadat Naleya overleed, twijfelde ik wel. Mijn vriend durft het niet nog een keer aan omdat we dit natuurlijk nooit meer mee willen maken. Maar ik blijf het moeilijk vinden dat catalina nu alleen blijft...

  • Maikiex

    Jeetje wat heftig zeg! Ik ben blij dat de andere vechter het wel goed overleefd heeft! En kan me voorstellen dat het een strijd is, dat je ergens nog een kindje er bij wilt. Maar ook de reactie van je vriend is begrijpelijk.
    Lastig!

  • Mama-van-mo

    Wij verloren ons dochtertje van 5,5j op 11 maart na een zware strijd in het ziekenhuis. We zijn nu ook bezig voor een 4de kindje (we hebben nog 2 zoontjes). We willen ons dochtertje zeker niet vervangen, maar zoals je zegt, de leegte wat opvullen. We wilden zowiso nog kindjes voordat ze overleed, maar door haar ziekte was dat toen zo goed als onmogelijk. Maar er is natuurlijk ook de angst dat dit kindje ziek kan worden, ookal was het niks genetisch. We zijn nu echt wel bewust bezig om zwanger te worden, de andere 3 zijn er spontaan gekomen. Nu is elke maand dat het mis is wel een kleine teleurstelling, gemengd met wat opluchting, want ik ben bang dat ik er emotioneel misschien nog niet klaar voor ben.

  • Maikiex

    Jeetje wat vreselijk! Wat moet dit ontzettend moeilijk zijn geweest en nog steeds!

    Ik hoop voor jullie dat het snel lukt, en dat dat kindje gezond is en blijft en alles goed komt!
    En het gevoel van er nog niet helemaal klaar voor zijn ken ik ook, alleen als ik dan de leegte voel en zie hoe ik naar baby’s kijk, en het lege bedje boven zie staan, dan weet ik dat dat het enige is wat die emoties er wat bij kan verminderen..

    Dikke knuffel.

  • Slear91

    Ik ken je gevoel! Ik ben in november 2018 bevallen van een stilgeboren zoontje op 24 weken zwangerschap. De eerste maanden na zijn geboorte wilde ik echt met zijn verlies bezig zijn voordat ik opnieuw zwanger wilde worden (ook al was de wens groter dan ooit). Na de eigenlijke uitgerekende datum zijn we er weer voor gegaan en bij de eerste poging opnieuw zwanger geraakt! Ik ben nu 23 weken! Het is mentaal/emotioneel een zware zwangerschap omdat ik van de ene emotie (verdriet en angst) naar de andere emotie (geluk en intense blijdschap) ga, maar ik voel me wel gezegend met het nieuwe wondertje in mijn buik.

  • Maikiex

    Wat mooi dat je nu weer 23 weken bent zeg! Kan me goed voorstellen dat deze zwangerschap emotioneel erg zwaar is gezien het erg dubbel en eng blijft na zo’n verlies.
    Ik hoop dat deze zwangerschap een goed en mooi einde voor je krijgt en dat de kleine nog lang blijft zitten!
    Dankjewel voor het delen van je verhaal.

  • Mirarepol

    28 oktober bevallen van mijn zoontje Avery op 24 weken en 2 dagen. 2 uur geleefd maar helaas overleden. Reden was cervixunsuffientie. Vervolgens nog een aantal miskramen gehad variërend van 5 weken zwanger tot 7 weken. En ook in augustus 2017 een missed abortion op 12 weken zwangerschap. Inmiddels 6e zwangerschap en ben nu morgen 38 weken en kan onze dochter zich ieder moment aandienen. Zijn hele zware jaren geweest. Maar kinderwens zoveel sterker na verlies van onze zoon en dat heeft ons op de been gehouden gedurende alle andere ellende. En nu hopelijk snel het resultaat in onze armen. Onze regenboog baby! Dus snap je gevoel heel goed.

  • Maikiex

    Wauw wat een verhaal zeg! Vreselijk hoeveel je meegemaakt hebt, maar super dat dat wel de kracht geweest is om door te gaan! En 38 weken nu, super. Fijn dat dat goed verloopt en dat je straks een mooi meisje kunt vasthouden!
    Jou verhaal geeft mij ook de kracht om door te gaan tot wij een wondertje mogen verwelkomen.

  • Rainbowafterstorm

    Hier vorig jaar februari na 18 weken.
    Niet direct willen zwanger worden. Voelde nog niet goed. In maart dit jaar ben ik in de tweede ronde zwanger geraakt. Nu 25 weken (morgen).

  • Maikiex

    Begrijpelijk, dat is voor iedereen toch anders.
    Fijn dat het toch in de tweede ronde weer raak was en dat je nu al op 25 weken zit!

  • Sterremama

    Oktober 2018 ben in bevallen, na 34 weken, van een dood zoontje. In Feb 2019 een mk aan 8 weken. En nu terug 6 weken zwanger. Ik herken je leegte. Wij willen ook heel graag nog een kind bij ons

  • Maikiex

    Was je zoontje in je buik al overleden? Dit lijkt me ook vreselijk, zeker na die termijn. Heftig hoor.
    Spannend nu, ik duim voor je dat dit een plakker is die lekker blijft zitten en gezond ter wereld komt straks.

  • Sterremama

    Wij hebben gekozen om hem te laten inslapen in de buik. Door een infectie was hij mentaal en fysiek gehandicapt geworden zonder enig besef.. 'mde dokters hadden dit ons aangeraden


1 2

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50