2 van mijn kinderen gaan al naar school. De beide meiden. Ze doen het beiden goed, zijn behoorlijk intelligent en staan allebei leuk bekend bij de leerkrachten. So far so good.

A is een kind wat altijd al een bubbel heeft gehad. Als ze het eng vind, zich ziek voelt of er speelt iets heeft ze soms de neiging heel stil enterug getrokken te zijn. Vroeger was dit dusdanig ernstig dat ik autisme vermoedens had. (en gegrond ook hoor) Dit om even de ernst hiervan weer te geven. WE hebben van alles gedaan om haar te helpen en met succes. Hierbij waren het plaatsen van buisjes nog wel de allergrootste hulp want het arme kind hoorde gewoon tot 30 decibel minder. MAar goed, over haar gaat het niet maar het is fijn voor de achtergrond kennis.

De andere meid, D, die is heel uitgesproken, bubbel? Dacht het niet! Ze is een clown, uitgelaten, vrolijk en ondernemend. Manipulerend als de pest, zoals kinderen dat soms heel goed kunnen. Nooit hebben we echt zorgen om haar en ik denk dat daar ook wel iets van de oorzaak in kan zitten. School vind ze spannend maar ze doet het goed. Soms kleine plas ongelukjes maar heel sociaal, leergierig. Echter zijn er deze week 2 incidenten die mijn aandacht trekken. ZOdnag heeft mijn zus een auto ongeluk gehad met de baby, ik ben zonder boe of bah vertrokken (wel wist mn man wat en hoe). Maandags heb ik de betreffende zus naar huis gebracht en ik ben daarmee de hele dag druk geweest. De dochters wisten inmiddels wat er was gebeurd en hebben de auto ook gezien. HEt leek weinig te doen en daarmee is die kous af. omdat ik maandag druk was zijn ze bij buurvrouw en goede vriendin W gaan spelen. Hier zijn ze ook iedere woensdag en dit vinden ze fantastisch. Het gaat altijd goed. W heeft een kachel, zo'n pellet ding. Die stond aan en ze weet dat het pijn doet. MAar D heeft zich gigantisch gebrand en is daarna boven gaan spelen. Ze heeft niets gezegd, niet gehuild en is gewoon naar boven gegaan. Toen W haar zoon beneden kwam omdat hij zijn hand pijn had gedaan zei ze, mijn hand doet ook zeer. Pas toen heeft ze haar hand laten zien die inmiddels een blaar had. ZE schreeuwt normaal om elk pijntje. ALs je naar kijkt kan ze al gillen omdat het zo pijn doet. Zo'n meisje is ze normaal. Dus het stil zwijgen doet me denken aan bubbel van de zus. Vandaag kwam ik haar ophalen van school, groep 1 heeft donderdags tot 12. Opeens stond ze zonder juf brullend aan het hek, ik wil naar mama. Juf van groep 2 liep wel buiten maar zag haar niet, pas toen ik het hek open deed. Juf van groep 2 heeft haar overgenomen en weer naar binnengebracht. Toen daarna groep 1 naar huis ging kwam juf van groep 1 naar me toe. Ze was naar de wc gegaan en is toen dus stiekem er vandoor gegaan. Ze was de hele dag al huilerig en niet zichzelf geweest en had echt haar dag niet. Alles goed en wel opgelost hoor. School heeft een open deuren beleid en ik weet dat ze echt goed op de kinderen letten. Maar goed. Dit is dus de 2e keer dat ze stiekem weg gaat als ze moet plassen. Beide keren ben ik dan op het plein en beide keren gaat er aan vooraf dat ze niet lekker in haar vel zit.

Aangezien het bij 2 juffen is gebeurd nu, wil ik vanmiddag het even aankaarten, dat ze dus wel vaker weg sluipt als ze niet lekker in haar vel zit. Dan kan juf daar een beetje op letten en is dat voor mij goed genoeg opgelost.

Maar nu waarom ik jullie advies vraag (dapper hoor, mijn lange verhaal doorworstelen voor dit.. haha)

Wat mij een beetje opvalt, ook als ik over langere periode terug kijk is dat onze D een meisje is wat heel hard schreeuwt als er niks aan de hand is. (zacht stoten, een duwtje, afpakken,etc.)
Maar op het moment dat het echt pijn doet, het echt niet gaat en ieder ander kind zou gaan huilen of vragen om aandacht trekt zij zich terug. Ze pakt dan hetzelfde soort bubbel als A. Het verschil is alleen dat ik deze wel ernstig vind. Een kind wat zich brand aan een kachel, jeetje.. ik heb de tranen al in mn ogen staan als ik mn vinger brand aan de pan, bij wijze van. LAat staan je halve hand. Daarnaast voelde zij zich vanmorgen al niet zichzelf, al nam ik het dus niet goed, (ze wilde niet een hele dag terwijl ze normaal pissed off is dat ze maar een halve mag) en ondanks dat ze het dan uit in huilbuien om weer de dingen die niet echt belangrijk zijn, uit ze dan niet wat er wel is.
WAt kan ik hier nu mee? Hoe kan ik haar helpen woorden te geven aan wat er in dat bolletje om gaat? Voor nu ben ik in de overtuiging dat ze grieperig is, haar hele lijf doet pijn zegt ze nu, maar dat is niet persee mijn vraag. HEt baart me zorgen dat als er echt misse boel is, ze het alleen gaat dragen, in stilte en weg bij volwassenen. IEmand die het herkent en er nuttige tips voor kan geven?

Reageer op dit topic

Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A


reacties (5)    Verversen


  • Mama-van-3-kindjes

    Ik ben ook zo 🙈
    Mijn man zegt ook dat ik over alles piep. Bij wijze al als mijn sok dubbel zit maar tijdens bevallingen geef ik geen kik 🙈
    Ik durfde het als kind ook niet aan te geven als er echt iets was. Mss kun je iets van bikkel training zoeken bij jullie in de buurt? Waar ze kan leren om voor zichzelf op te komen en zich beter gaat uiten.

  • Nog-even!

    Moeilijk zeg... Voor nu zou ik zeggen: hou haar lekker een paar dagen thuis en kijk of je in de rust met haar kunt praten over pijn en angst, zonder het te groot te willen maken.... Ze is nog heel jong en op zich is het logisch dat ze nog niet volleerd is in het uiten van gevoel. Misschien kun je haar daar een beetje mee helpen door samen een kleuterboekje over emoties te kijken? Soms helpt het in een gesprekje om zelf geen antwoorden te geven, maar de laatste zin van je kind te herhalen als een soort vraag: o, dus dat vond je niet leuk? Dat kan uitnodigen om zelf verder te praten....
    Hou het voorlopig in de gaten... Over het pijn doen: durfde ze het misschien niet te zeggen, bij een "vreemde"? Dat past op zich wel bij de leeftijd...

  • mijn~meisje

    mijn dochter is ook een binnen vreter. Ik blijft gewoon keer op keer op keer op keer herhalen dat ik graag wil weten wat ze denkt. Dat ik als ik weet wat ze denkt haar hoop te kunnen helpen. Dat ze er nooit alleen voor staat. Dat wij er altijd voor haar zijn. Maar als we er echt voor haar willen zijn moet ze wel praten Ze moet het wel vertellen. Heel langzaam word het hier beter.

  • MemLB

    Ik heb geen tips voor je. Wel deels herkenning, bij mezelf. Ik trok me als kind ook terug wanneer er echt iets aan de hand was. Ook bij pijn idd. Ik heb als peuter een keer mijn sleutelbeen gebroken. Hij was volledig door en stond ook niet goed meer. De artsen gaven aan dat dit echt pijn moest doen, maar ik heb geen kik gegeven. Ik had als kleuter een keer een splinter onder mijn nagel wat ontstoken is geraakt. Mijn ouders kwamen er pas achter toen mijn nagel er al half af lag.
    Ik ben er zelf een paar maanden geleden achter gekomen dat ik autisme heb en dat dit ook de reden is waarom ik me als kind terug trok. Ik kan en kon heel moeilijk met gevoelens/emoties omgaan.
    Nu wil ik absoluut niet zeggen dat dat bij jouw dochter ook het geval is, maar ik wilde wel even mijn verhaal delen omdat ik het een en ander herken.

  • Jjm

    Mijn dochter is ook zo. Bij haar hielp het op school om een jaar te blijven zitten. Emotioneel is dit voor haar heel goed geweest. Qua intelligentie had ze makkelijk over kunnen gaan. Ze is trouwens ook klein van stuk 😉 en nu ze letterlijk tussen de rest past gaat het goed op school. Ze vind het niet leuk, maar ze heeft fijne vriendinnen, krijgt extra taakjes die bij haar passen en een fijne leraar. Thuis let ik heel erg op haar. Ik zie aan haar snoetje meteen wanneer het niet goed gaat. Onder vier ogen durft ze dan ook wel tegen mij te zeggen wat er is. Tegen andere niet. Dan speelt ze alleen mooi weer. Ik probeer haar voldoende zelfvertrouwen te geven dat het niet erg is om om hulp te vragen en dat iedereen wel eens hulp nodig heeft. Ik probeer hier ook vanuit mijzelf te vertellen en problemen die ik zelf moeilijk vind en toch om hulp vraag. Zo ziet ze ook dat mama niet alles alleen kan en wel eens een foutje maakt. Maar dit is natuurlijk niet in een maand opgelost.

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50

6 leden zijn nu online
Aanmelden