In de klas van onze kinderen (6 en 7) zijn er ondertussen veel gescheiden ouders. De juffen besteden hier terecht aandacht aan. Ik merk wel dat zowel de juffen als de ouders hieraan veel positieve zaken proberen koppelen zoals: 2 leuke kamers, een toffe pluspapa, mama’s die meer tijd hebben omdat ze minder werken in de week als de kindjes er zijn, etc...ik snap wel waarom dat wordt gedaan natuurlijk, het is voor de kindjes al moeilijk genoeg...alleen , mijn kindjes gaan daar nu toch heel speciaal mee om :-) Wij zijn een gewoon gezin en dat vinden mijn kinderen maar ‘saai’. Ik kreeg voor de tweede keer de vraag waarom wij niet uit elkaar gaan. Onze dochter voelt ook wel wat voor 2 coole slaapkamers, een extra fiets, en de pluspapa van vriendinnetje x is zo enorm leuk...2 mama’s lijkt haar trouens ook wel wat! Ze weten uiteraard niet waarover ze spreken, maar toch steekt het mij een beetje als ik hen moet ‘teleurstellen’ dat wij toch van plan zijn om bij elkaar blijven ;-) hopelijk neemt niemand dit verkeerd op, das zeker niet mijn bedoeling! Ik vraag me alleen af: maken nog ouders dit mee?

Reageer op dit topic

Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A


reacties (39)    Verversen

1 2



  • Motherofchildren

    De kinderen krijgen een beeld mee zoals de samenleving kan zijn in zijn diversiteit. Een getrouwd echtpaar hoort daar ook bij.

  • raingirl

    Bij ons in de klas zijn de meeste ouders nog bij elkaar. Hij heeft ook een vriendje waarbij de ouders gescheiden zijn maar ik hoor hem er weinig over. Ook op school wordt er niet of nauwelijks aandacht aan besteed naar mijn weten. Maar wat me afgelopen maand opviel was dat bij het klokhuis het WEER over gescheiden ouders ging. Ik het de uitzendingen expres niet laten zien. Straks denkt hij bij een volgende woordenwisseling dat we nog gaan scheiden.

  • Peepah

    Ik heb meer vriendinnen die gescheiden zijn dan getrouwd. Sommigen zijn niet eens een jaar getrouwd geweest om deze reden wilde ik ook niet trouwen. Te veel slechte voorbeelden gezien.

  • Denelientjes

    Ik snap je, hier ook. Het heeft geen meerwaarde omdat er zoveel ook gscheiden. We houden en (als goed is) blijven we bij elkaar. Ik zie het trouwen niet als iets speciaals.

  • Barbamammie79

    Maar een papa en een mama die na jaren samen wonen uit elkaar gaan .. ervaren kinderen toch precies hetzelfde?
    Een kind van bijv. 4 ervaart echt geen verschil....
    Dus om om die reden niet te trouwen? Dan zou men überhaupt geen kinderen moeten krijgen... want stel dat?
    Ik bedoel het niet verkeerd... masr ik vind het een gek argument.
    Wat maakt het een kind nou uit of je getrouwd was of niet? Het is sowieso een grote ramp ....

  • Peepah

    Klopt maar eerst de rekening vooraf en daarna achteraf. Alle rompslomp op papier. Wij houden op papier bij wie wat krijgt als we wel uit elkaar gaan.

  • Barbamammie79

    Ja ik begrijp je..... voor kinderen maakt het geen verschil... voor ouders natuurlijk wel... nogal wat regelwerk.

  • Peepah

    Tegenwoordig is trouwen ook een flink gedoe. Gemeenschap van goederen bestaat niet echt meer. Het enige nadeel is pensioen opbouw. Ik ken iemand die is gaan scheiden, dat was financieel voor hun beter. Ze zijn dus gaan scheiden om de financiën ze hebben 2 kids en nog steeds een relatie.

  • Mevrouw-mama

    Mijn kindje is de enige in de klas met gescheiden ouders. De onzekerheid hierover maken dat ze zich zo schaamt dat ze er niet over durft te praten. Wees maar blij met je “probleem” waait wel over

  • Lily85

    Bedankt voor de reacties. Onze kinderen zijn dus blijkbaar niet de enigste die zo ‘positief’ denken over gescheiden ouders. Mijn ouders zijn zelf gescheiden toen ik 9 was en dus niet zoveel ouder dan onze oudste dochter. Ik weet dat ik het toen een ramp vond en ook iedereen in de klas het vooral zielig vond voor me. Er waren toen ook amper 2 andere kindjes in de klas met gescheiden ouders. Er werd door de juffen dan ook niet zoveel aandacht aan besteed. De tijden zijn duidelijk veranderd...ik probeer onze kinderen dus duidelijk te maken dat er naast de voordelen ook veel nadelen zijn zoals inderdaad niet samen op vakantie, niet samen de verjaardagsfeestjes, mama en papa die er dikwijls niet zijn...maar goed, het blijft toch frappant dat de voordelen moet opgesomd worden van een ‘gewoon’ gezin ;-)

  • Canimelif

    Nee dat herken ik niet. Jammer de er zoveel nadruk gelegd op de 'voordelen'. Ik denk toch echt dat de meeste kinderen liever willen dat hun vader en moeder nog fijn bij elkaar zijn.
    Dat zou ik in jouw geval bespreken met mijn kinderen.

    Maar ik (als juf) verbaas me er ook over als ouders zeggen dat het 'heel goed' gaat met hun kind als ze net uit elkaar zijn.

  • Bam4

    Wij zijn uit elkaar al 5 jaar de jongsten hebben ons niet bewust bij elkaar mee gemaakt. Sinds een jaar is er een vriendin van ex in spel, kinderen voelen zich erg onbegrepen en spreken regelmatig uit dat ze zouden willen dat we bij elkaar woonden. Ze missen hun vader of mij... ook verschilt de opvoeding enorm sinds de nieuwe vriendin er is... hier hebben de kinderen ook veel moeite mee (en de toch ook vaak afwezig vader zelfs in zijn weekend).

  • MamaJL

    Ik zou toch even bij de juf aankaarten dat je kinderen deze opmerkingen maken. Gewoon een keertje informeel, waar je kind niet bij is.

    Hoewel ik denk dat het fijn is dat je juf het licht probeert te houden vind ik dat er een verschil is tussen dingen licht houden en normaliseren.

  • 2Happy2

    Mee eens! Zou ik ook proberen doen!
    Ik heb het wel al eens gehoord, dus val niet compleet uit de lucht, maar als het niet bij 1 keer blijft dat ze dat zeggen, zou ik het ook eens laten weten aan de leerkracht.

  • Denelientjes

    Mee eens ik zou het ook even bij de leerkracht melden. Voor mij hoeft het normaliseren echt niet. Dat is hetzelfde als "Ow wij gaan trouwen" maar dan gelijk zegt en zien wel hoelang het duurt voor we gaan scheiden. Dat klopt toch niet.

  • Mevrouw-mama

    Normaliseren lijkt mij een prima idee. Is het dan niet normaal voor die kinderen of moeten ze zich de uitzondering voelen? Licht houden en normaliseren daar ga ik helemaal voor maar ze hoeft het misschien niet te promoten.

  • Sante

    Ik wou dat als kind ook, mijn nichtje haar ouders waren uit elkaar... we hadden zelfs een heel ‘plan’ gemaakt, hoe we dit moesten verwezenlijken 🙈....
    Ik voelde veel voor 2 x sinterklaas, verjaren,...
    heel blij dat het nooit gelukt is!

  • B756

    Ligt het niet ook aan de leeftijd? Als ze wat ouder zijn dan zien ze echt wel de negatieve kanten. Misschien probeert de juf het voor de kleintjes nog wat luchtig te houden. Ik snap wel dat ze niet met een klas 6-7 jarigen het verdriet van een scheiding wil bespreken, voor je het weet zit de halve klas dan thuis in tranen omdat de liefde tussen papa en mama kennelijk voorbij kan gaan en raken ze in de stress als er een keer woorden zijn.

    Mijn zwager is twee jaar terug gescheiden en hun kinderen van toen 9 en 11 kregen van hun vrienden echt wel te horen: jeetje, wat kl*te voor jullie. En echt niet: oh tof, nu heb je twee slaapkamers.

    Het is aan jullie zelf om de normen en waarden door te geven die je belangrijk vindt. En als er op school iets anders gezegd wordt, dan kun je het daar met ze over hebben. Uitleggen hoe jullie het zien, en wat de negatieve kanten zijn. Ze groeien toch op in een wereld waarin scheiding veel voorkomen, en ze zullen wel vaker de 'luchtige versie' horen

  • MamaJL

    Het is sowieso altijd goed zelf met je kinderen te bespreken hoe je er zelf in staat.

  • Nx4

    In het dorp waar wij wonen zijn 95% van de ouders nog bij elkaar , dus mijn kinderen krijgen er op die manier niet veel van mee, ik heb hun er ook nooit over gehoord dat ze zoiets zouden willen..
    Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 12 was en ik sprong een gat in de lucht toen ik dat hoorde, was die ruzies meer dan beu elke keer, dus ik heb hun scheiding niet als erg ervaren, ben ook bij mijn vader blijven wonen toen.

  • Mybabies

    Jeetje, als kind van gescheiden ouders zit me dit best dwars. Als ik heel eerlijk ben denk ik dat ik dit erg ouderwets vind. En betuttelend. Het is echt niet zo dat deze kinderen minder verdrietig zullen zijn als de juf benadrukt dat je wél lekker 2 keer je verjaardag mag vieren. Als kind had ik er een gruwelhekel aan als mensen dat soort dingen zeiden. Alsof ik er niet voor zou kiezen om nooit meer mn verjaardag te vieren als mn ouders dan weer bij elkaar waren.. Het is heel erg naar. En het is fijn als de gevoelens van kinderen daaromtrent worden erkent. Alsof t dat kind wat kan schelen dat ze 2 keer verjaardag viert. Of 2 keer op vakantie mag. 4 of 5 weken per jaar ging ik genieten op vakantie en miste ik mijn vader óf moeder vreselijk. Dan is de lol er gauw af. Geen tijd ook meer om tijdens de zomer op kamp te gaan. Of met een vriendin mee. Nee, dom vind ik dit. En beledigend om te denken dat je kinderen wel blij kan maken met 2 verjaardagen of vakanties terwijl ze hun veilige basis zijn verloren. Alsof je een kind met een knuppel een hersenbeschadiging mept en dan zegt “maar je krijgt in het ziekenhuis wél lekker een ijsje! Bof jij even!” Ik zou de juf verzoeken om de kinderen eerlijk te laten zijn over de scheiding van hun ouders. Heel zielig vind ik dit. Nare dingen horen bij het leven. En het is veel fijner om daarover te kunnen praten en troost te krijgen dan een blije kip die je zegt dat het allemaal eigenlijk best leuk is dus je moet vooral je masker opzetten en je gevoelens onderdrukken.

    Als oma dood gaat en het kind zit te huilen op school ga je ook niet zeggen “maar je krijgt eindelijk lekker oma’s postzegelverzameling! Dat is toch hartstikke leuk!”. Echt heel dom. Anders kan ik dit niet noemen.

  • Blumpke

    Sluit me hier 1000% bij aan. Kan het niet beter verwoorden.
    Zou het dan ook zeer zeker aankaarten op school.

  • Wonderful-life

    Ik sluit me hier helemaal bij aan. Ook denk ik dat dit juist schadelijk kam zijn voor de kinderen van gescheiden ouders, omdat het er voor zou kunnen zorgen dat hun verdriet, boosheid en angst aan de kant geschoven wordt, want immers: “er staaf zoveel leuks tegenover”...

  • china-dad

  • Barbamammie79

    Zo eens... zo eens met jou mybabies!
    En ook met Nog even.

  • Nog-even!

    Eens! Ik vind ook dat een kind geen recht wordt gedaan door de zogenaamde pluspunten te benadrukken.... Die pluspunten kun je ook heel anders zien: twee huizen, dus telkens wisselen... Niet prettig kunnen hechten, want morgen moet je weer naar het andere huis... Daar is weinig leuks aan...

  • mybabies

    Zo is het. Pluspunten van een scheiding zijn een piepkleine pleister op hele grote wonden.

  • Jurkje

    Ja dat zei ik zelf als kind al tegen mijn ouders (zo begreep ik van mijn moeder) die zijn trouwens wel ook nog altijd bij elkaar gelukkig.
    De kinderen die het mee maken op school kennen alle hele nare punten van zoon scheiding en kunnen daar soms heel veel last van hebben dat gaat de juf natuurlijk niet over praten.
    Beter zo

  • Lispeltuut

    Ik vind het geen goede ontwikkeling wanneer een scheiding als iets leuks wordt neergezet. Zo groeien kinderen op met het idee dat het helemaal oké is als je later gaat scheiden.

  • Jeppie

    Eens! En ik vind het ook een bagatellisering van de nare kanten van scheiden.

  • Myrtheflower

    Agree, alsof scheiden normaal is en dus ook voordelen heeft.. Sta ik niet achter, ik zou je kind thuis dan ook maar eens de waarheid vertellen over de impact.. Over vechtscheidingen, je nergens thuis voelen, je schuldig voelen over dat je ouders uit elkaar zijn etc

  • Jeppie

    Herkenbaar. Wij moesten volgens de kinderen ook maar scheiden: 2 slaapkamers, 2 tv's, 2 keer verjaardag en sinterklaas vieren!!!

    Toen ik vertelde dat er dan ook geen papa&mama-bed meer is (op zondagochtend kruipen ze altijd nog even bij ons in bed), hoefde het toch ineens niet meer
    En we hebben natuurlijk verteld dat wij graag bij elkaar blijven.

    Inmiddels zijn ze 9 en 11 en zien ze ook wel het verdriet van hun klasgenootjes als hun ouders uit elkaar gaan.

  • Sandujour

    Mijn man en ik zijn ruim 10 jaar getrouwd, we werden jong en onverwacht ouders van onze lieve meid, zij is inmiddels ook 10. Een tijd waren we tevreden zo tot het 2 jr geleden begon te kriebelen. Inmiddels is onze zoon 3 maanden oud. Het verschil tussen onze kinderen is dus 10 jaar.

    Heb inmiddels al regelmatig de vraag gehad of mijn kinderen wel dezelfde vader hebben 🤨

  • Nikita--

    Mijn dochter heeft een bio en een vader.
    Veel kinderen zien haar vader als haar vader omdat ze dit zo zelf ervaart. Staan verrast te kijken als ze horen dat ze eigenlijk een andere (biologische) vader blijkt te hebben. Kinderen reageren al snel heel luchtig valt mij op. Gaan er soepel mee om.
    Bij ons op school is het eerder uitzondering als je uit elkaar gaat. School en ouders beschouwen mijn man als haar vader.

    Mijn zoon zegt wel eens ik wil ook heen. Maar dochter wil niet meer heen. Mijn zoon vraagt ook vaak of wij niet uit elkaar willen. Ma tegelijkertijd duwt ie ons ten samen om te vertellen dat wij nog steeds verliefd zijn op elkaar en altijd moet blijven. Want wil ons beide niet missen.

    Hier trouwens ook christelijke school maar niet ieder hanteerd die overtuiging. Wij zelf niet in iedergeval

  • Sharon

    Mijn oudste is voortgekomen uit een eerdere relatie, hierdoor zien zoon en dochter wel dat het niet echt zo leuk en positief altijd is. (Jongste dochter uiteraard merkt er nog weinig van).
    Vorig jaar is het wel besproken in zoon zijn klas, viel opzich op dat er uit een klas van 28 kinderen maar 3 kinderen de ouders niet meer samen hadden. In huidige klas weet ik het niet. En ik zie het hier ook niet als normaal.

  • Yetka

    Hier gelukkig nog niet zo. In de klas denk ik 3 hoogstens 4 kinderen met gescheiden ouders. Groep 4 met 28 kinderen. Maar ik vind dat je ook best een paar negatieve aspecten mag aangeven bij je kinderen. Het is natuurlijk niet alleen maar leuk.

  • Wisterias

    Bij ons in de omgeving komt het minder voor, is wel een christelijke school waar je dat wel minder ziet. Is lastig ja deze tijd....het lijkt normaal te zijn geworden ook voor kinderen. Is soms zelfs uniek als het niet het geval is. Toch moeten we onze kinderen leren dat het niet de standaard is, ze moeten het niet "normaal" gaan vinden.

  • Inlovewithmybb

    Ik schrik ook wel van het aantal dat uit elkaar gaan op dit moment. Met als reden niet meer verliefd. Meer broer zus.. Dan denk ik investeer dan in elkaar. Maar goed.. jammer


1 2

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50