Als jullie terugkijken naar jullie leven? Welk moment of periode in jullie leven was het zwaarst en hoe zijn jullie erbovenop gekomen?

Alvast bedankt voor de reacties!

Reageer op dit topic

Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A


reacties (135)    Verversen

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13



  • Nikita--

    Het niet erkend worden door instanties dat ik gestalkt word, bedreigd, gemanipuleerd en mishandeld.. waar ik ptss aan over gehouden heb. Sinds 2017 word het erkend zelfs in de rechtbank. Vanaf dat moment klim ik langzaam maar zeker op. Maar die weg is heel zwaar. Ben onderhand 9 rechtzaken verder en bijna 10 jaar. Vanaf dat begon.

    Zelfbeeld, zelfredzaamheid, zelfvertrouwen, vertrouwen in mensen, omgeving (lees paniek op straat). Alles was weg. Van negatief denken moet je weer ombuigen naar positief. Vrije toekomst..

    Ik heb half jaar terug huilend gezegd. Dat ik het mis... ik krijg nu mijn eigen gevoel terug ipv in de overleef stand. Vind vaak nog dood eng. Tegen hyperventilatie aan toe. Als je zo lang overleefd is gek om te leren leven.
    Lichamelijk voel ik nu zoveel stres die er nog steeds uit komt.

    Gun dit niemand

  • Massie90

    Mijn man die diagnose kanker kreeg, maar er gelukkig bijna bovenop is. En mijn depressie, maar wow wat een heftige verhalen hier. Dat zet je wel weer even met beide benen op de grond en geniet van ieder mooi moment.🍀

  • MadelieVv

    Sterkte!!!
    Ja, je hebt helemaal gelijk wat een verhalen!
    Ik merk hoe meer je je richt op jezelf en je gezin hoe groter elke probleem lijkt, maar wanneer je je opent naar anderen toe merk je dat je niet de enige bent en lijkt je probleem opeens zo veel kleiner.. of je voelt begrip en medeleven door iemand die hetzelfde heeft meegemaakt en dat maakt je weer sterker. Wij staan er gelukkig niet altijd alleen voor.

  • Pluisje1983

    Vroeggeboorte en overlijden van onze dochter met 22 weken. Heb nog nooit zoveel gehuild. Wist niet dat het mij zo zou raken. Het is een soort liefdesverdriet X 300.

  • Trotsemama<3

    ❤😔

  • Barbamammie79

  • MamaJL

    Het moment waarop je beseft dat alles in het leven vergankelijk is en dat je van heel gelukkig zijn in één klap op een andere plaats in je leven kunt staan. Dat moment waarop het onbezorgde gelukkige leventje onder je voeten weg valt, zorgde dat ik in een diepe kuil viel. Als je daar uiteindelijk uit weet te klimmen, kom je er veel sterker uit. Maar de val kan héél diep zijn.

  • MadelieVv

    Mooi uitgelegd!

  • MamaJL

    Dank je. Ik denk dat dit moment het diepste dal is voor iedereen. Alleen de oorzaak van de val is in alle gevallen anders.

  • Mybabies

    Ik moet op het moment een afschuwelijke beslissing maken als moeder. Mijn hart is gebroken. Ik heb heel wat nare dingen mee gemaakt maar dit is verreweg het ergste. Bij de dag leven. Dat is hoe ik dit probeer te overleven. One day at a time.

  • Ryder85

    ♥️

  • Debbyyy

    Sterkte

  • Mybabies

    Dank je

  • Kippie13

    Toegeven dat mijn (inmiddels ex-)man een manipulatieve, narcistische, zelfingenomen klootzak is die mijn vertrouwen in mezelf (en toekomstige partner) naar de klote had geholpen en dat ik zo stom ben geweest om de hoop te blijven houden dat t beter zou worden.
    Ik heb mezelf een hele poos verweten dat ik het zo ver heb laten komen.
    Eind oktober is dat dieptepunt 3 jaar geleden en inmiddels ben ik er heel goed uitgekomen, heb ik een superlieve, geduldige, betrouwbare en liefdevolle partner gevonden. Ik merk nog regelmatig dat die relatie flinke sporen heeft achtergelaten waardoor sommige dingen in mijn huidige relatie best confronterend zijn. Ik moet er op vertrouwen dat mijn huidige partner niet is zoals hij en ik hoop vooral dat hij het geduld en de tijd heeft om mij dit besef te geven.
    Ik ben inmiddels bijna 35 en heb een paar langere relaties gehad, maar ik ben nog nooit zo mezelf en gelukkig geweest zoals nu!

  • Kikakoala

    Moment dat mijn vriend zelfmoord gepleegd heeft voor mijn ogen door van een flat te springen.

    Hij wist niet dat ik aan het werk was in de flat er tegen over. Verder doe ik geen details.

    Boven op gekomen door veel gesprekken. Emdr therapie en vrijwillig opname voor 4 maanden omdat ik idee had wat ik nu moest doen. Groot leeg gat en schuld gevoel.

  • Ryder85

    Wat een traumatisch verhaal... :(

  • Trotsemama<3

    Jezus!!❤❤❤❤

  • Nx4

    Oh wauw wat erg moet dat geweest zijn,

  • Kikakoala

    Ja heel zwaar. Maar gelukkig veel hulp gehad om het ergens een plekje te geven.

    En nu gelukkig getrouwd met 2e kindje op komst. Onze zoon wordt ook vernoemd naar hem in zijn derde naam.

  • Knuffeltje88

    We zitten momenteel in een moeilijke periode met onze oudste zoon. Om erachter te komen wat hij precies heeft.
    Maar eigenlijk hebben we best wel veel zware periodes gehad, helaas.
    Twee miskramen, heb zelf huidkanker, twee vroeggeboortes, medische molen om zwanger te worden, medische fouten, zieke ouders. Kan zo nog wel ff doorgaan.
    Maar gewoon schouders eronder en door gaan. Vooruit blijven kijken. En vooral. relativeren. En veel samen praten, lachen en huilen.

  • MadelieVv

    Ja vooral dat laatste. Mooi gezegd... veel samen praten, lachen en huilen.. :)

    Sterkte!!

  • florien84

    Gevoelsmatig zitten wij nu in een hele zware periode. Mijn oudste dochter is afgelopen donderdag met spoed geopereerd. We wachten nu op de uitslagen. Ik hoop zo ontzettend dat het mee valt. Ik moet nu niet te ver vooruit kijken, en hopen dat we vrijdag goed nieuws krijgen.

  • Trotsemama<3

    Heeeel veel sterkte en hopelijk komt alles goed ❤❤❤❤

  • Chudo

    Jeejtje. Wat was er aan de hand? Gaat het nu goed met haar?

  • florien84

    Ze doet het zelf gelukkig prima. Ik kan/wil zelf niet zeggen waar ze aan geopereerd is. Dit vanwege haar privacy. Maar ik hoop dat het met de operatie klaar is.

  • Chudo

    Oke dat kan ik begrijpen. Ik hoop dat het niet iets levensbedreigend is en dat de uitslagen goed zijn!

  • Florien84

    Dank je wel.

  • MamaJL

  • Mijnmeisje2016

    Poeh, mooie maar zware vraag.. ik praat er niet vaak over maar hier mijn verhaal na een jeugd vol narigheid heb ik op mijn 16de voor mezelf gekozen.
    Ik ben s ochtend naar school gegaan en ben niet meer naar huis gegaan. Ik heb de politie ingelicht en kon wachten tor er een plek vrij kwam in een opvangcentrum.
    Hiermee heb ik mezelf een heel moeilijk leven gegeven waar ik tegen van alles ben aangelopen maar heb er zo wel voor gezorgd dat mijn 2 broertjes en zusje wel de mooie jeugd krijgen die ze verdienen.
    Ik heb op straat geleefd, ik heb honger geleden, ik heb er zelfs heel even aan gedacht dat er geen plekje was voor mij op de wereld, ik heb moeten werken tot ik er letterlijk bij neer viel om rond te kunnen komen, jaren therapie gevolgd om alles een plekje te kunnen geven, maar ik heb altijd mijn rug recht gehouden. Vaak heb ik geld aangeboden gekregen als ik weer contact op nam met mijn ouders, maar heb alles zelf gedaan zonder van iemand ook maar een cent aan te nemen. als ik terug denk aan die tijd voelt het soms wat gek en soms ook verdrietig zeker rond de feestdagen en verjaardagen, maar dan denk ik me wat ik voor mijn broertjes en zusje heb gedaan en dat was het allemaal waard. Nog steeds heb ik emotionele schade door wat er vroeger allemaal is gebeurd. Ik heb echt geleerd dat het leven doorgaat en ben nu gelukkig met mijn man en dochter.
    Iedereen heeft altijd mij de schuld gegeven en ik snap ook heel goed dat ik veel stres en ellende heb veroorzaakt en mensen dachten dat het alleen lang leven de lol was nu ik niet meer thuis woonde maar dat verhaal zit dus heel anders in elkaar.

  • Twinmommyforlife

    Nadat ik op 4 okt 2018 met 26.5 weken ben bevallen van onze meisjes, na 18 dagen afscheid moeten nemen van de oudste😪 geen ruimte en tijd om te rouwen omdat ons andere meisje nog in het ziekenhuis lag te vechten voor haar leventje.
    En in 2007 mijn vader een partiële dwarslaesie opgelopen, in 2008 mijn beste vriend overleden. Hij kwam uit Afrika en was als vluchteling hier. Mijn beste vriendin leren kennen en relatie mee gekregen..toen hij het land werd uitgezet is zij daar naartoe gegaan om met hem te trouwen. Daarna jaren hier in NL vechten om hem naar hier te halen. Toen dit eindelijk mocht had zij tegen niemand iets gezegd en wou ze ons verrassen door ineens met hem op de stoep te staan. Alleen hebben ze onderweg van het vliegveld naar huis een zwaar auto ongeluk gehad en daar is mijn beste vriend bij Om het leven gekomen. Na jaren vechten mochten ze eindelijk samen gelukkig worden en dan gebeurt er zo iets 😪
    Het jaar daarop kreeg mijn moeder te horen dat ze een kwaadaardige hersentumor heeft. Gelukkig is ze er nu nog steeds ❤
    Al met al in ruim 10 jaar genoeg ellende gehad maar we blijven doorgaan ❤💪


1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50