Hoi dames,
Voorlopig denk ik "nog" niet aan een derde maar lijkt me over een paar jaar toch wel erg leuk!
In mijn omgeving word er erg negatief over gepraat, dat de derde alles heeft verpest (scheiding, depressie, te druk, te zwaar etc...)
Ik moet zeggen dat ik het ook zwaar vind met twee nu omdat ik ook fulltime werk en ik ook van tijd voor mezelf hou buiten werk en kids om, ( paardrijden, klimmen..)
Dus nou ja zou het wel slim zijn om er dan nog weer aan te beginnen?
Kan een derde kindje het echt verpesten?
Beetje hard uitgedrukt maar eerlijk is eerlijk, kinderen opvoeden valt ook niet altijd mee natuurlijk..
De vraag is ongetwijfeld al vaker gesteld maar was toch even nieuwsgierig naar jullie meningen en ervaringen.

Reageer op dit topic

Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A


reacties (105)    Verversen

1 2 3 4 5 6 7 8 9



  • Jeppie

    Toch even een tegengeluid... mijn beste vriendin wilde altijd dolgraag 3 kindjes. En toen de tweede zwangerschap uitliep op een doodgeboren kindje met 20 weken, was ook duidelijk dat ze nog graag een vierde wilde.
    Haar leeftijd ging tellen, dus ze hadden bedacht dat ze het tot een bepaalde maand wilden proberen. En in de laatste maand was het raak!
    Haar kindjes zijn nu 7, 3 en 1. En zij zegt nu: ik houd van allemaal zielsveel, maar als ik toen wist hoe een gezin met 3 is, had ik het niet gedaan. Ze vindt het erg zwaar, haar man werkt fulltime en is vaak in het buitenland en er komt veel op haar neer. Ze is moe en heeft vaak het gevoel tekort te schieten, als moeder, echtgenote, als werknemer en vriendin.

    Uit onderzoek is ook gebleken dat de ouders met 3 kinderen het meeste stress ervaren!
    Ik denk dat het vooral belangrijk is dat je als ouders allebei volledig achter de keuze staat en je realiseert dat het drukker is en je misschien wat meer concessies moet doen dan bij de eerste 2 op een aantal vlakken...

  • mijn~meisje

    maaar daarbij is het rare dat ouders met 4 kinderen het minste stress ervaren. Ook minder dan 1 of 2 kids.

  • elouisa

    Bij ons kwamen de derde en vierde in één keer, dus vooral het eerste half jaar was enorm druk. Maar in ons geval heeft het mij en mijn man ook dichter bij elkaar gebracht. We werden verplicht om wat meer samen te doen, omdat iets alleen doen met twee kleuters en een pasgeboren tweeling bijna niet te doen was. Ik vond het wel heel erg fijn dat de oudste twee al redelijk zelfstandig dingen konden doen, zoals lopen, jas aantrekken, eten etc. Ik denk wel dat het belangrijk is dat je gezin (en de rest van je leven) stabiel is voordat de derde komt, maar dat is natuurlijk bij elke gezinsuitbreiding belangrijk.

  • MemLB

    Het eerste anderhalf jaar vond ik erg zwaar. Toen onze jongste dochter 2 jaar was is onze middelste dochter ernstig ziek geworden en hebben we gedurende meerdere jaren vaak het ziekenhuis van binnen gezien. Qua zorg telt onze middelste dochter wel voor 3 kindjes denk ik. Maar toch, ondank dat het heel zwaar was hebben zowel mijn man als ik absoluut geen spijt dat we voor een derde zijn gegaan. We zien ook dat onze twee gezonde kinderen steun aan elkaar hadden wanneer Ilse weer eens in het ziekenhuis lag. Mijn man en ik zijn wel echt een team samen. Wel hebben we soms hulp van buitenaf nodig gehad, maar dat kwam vooral dooe de ziekte van Ilse.

  • Nx4

    mijn 3de was echt heel moeilijk , hele erge huilbaby , de eerste 3 jaar constant ziek en meer in het ziekenhuis gezeten dan thuis , dusja het was zwaar maar spijt?? Nee nooit gehad, inmiddels is de 4de ook al een jaar haha dusja. druk is het zeker wel , maar spijt heb ik nooit gehad van mijn kinderen

  • Berbeltje

    Ik snap de twijfel. Overdag en in m'n dromen verlang ik echt naar een derde kindje en m'n hart maakt een vreugde sprongetje als de oudste vraagt wanneer ze nog een broertje of zusje krijgt.
    Maar die nachten.....ik ben bang dat die ons er van weerhouden. Al vier jaar elke nacht raak, ik overleed op hazetukjes waar ik maar kan. Zou niet weten hoe dat te doen met nog een spook erbij en weer een paar jaar extra op snachts. Als ik wist dat ze na een maand of 6/7/8 stabiel gingen slapen zou ik het wel weten

  • DEEM16

    Ik heb 3 meiden: 7 jaar, 5 jaar en 2 maanden. Nog geen seconde spijt gehad van onze jongste spruit. Ja het is drukker en meer werk maar ze blijven niet klein....

  • Elsievita19

    Wij kregen onverwacht maar zeer gewenst een derde kindje maar het heeft mijn leven op z’n kop gezet. Vooral omdat ons kindje niet gezond ter wereld kwam maar ook omdat ik met twee nog wel een pittige baan ernaast kon hebben maar nu heb ik ervoor gekozen volledig thuis te zijn, deels ivm de zorg maar ook omdat de opvangkosten niet te betalen zijn voor 3 kids als je partner een goede baan heeft. Nu ik eenmaal zo onverwacht van m’n carrièrepad ben geslagen kan er ook nog wel een vierde bij. Het is een keuze maar zo’n derde doe je er niet even bij zoals sommigen zeggen. Het is waar dat je een veel relaxtere moeder bent, dat is ervaring, maar het is wel een heel kind erbij en je valt toch plots in de categorie groot gezin (nieuw auto, kamer erbij etc.). Ik zou het niet anders willen inmiddels maar heftig is het!

  • Siemmie

    Je gezin gaat veel tijd in zitten wat ook heel belangrijk is.. Bij ons komt binnenkort de 5e druk druk maar ik heb gelukkig niet zo de behoefte aan tijd voor mezelf en als je een kindje kwijt geraakt ben dan zijn alleen de kinderen nog maar belangrijk.
    Dus idd goed nadenken wat voor jou het belangrijkste is, veel tijd voor jezelf of wat hobby 's opgeven voor de liefde aan een 3e kindje

  • MBL84

    Hoi! Ik ben van mening dat of je nu 1 kindje hebt of meer, het is je gegeven en als het gevoel voor jou nu zegt dat jullie gezin compleet is dan zou ik niet voor een derde gaan. Bij twijfel niet doen hihi. Zelf heb ik een zoon van 7 en een dochter van net 4 en sinds 2 maandjes nog een dochtertje en ik kan je wel zeggen dat het ons gezin verrijkt heeft. Ze was meer dan welkom en of je er nu 2 hebt of 3 het is cliché maar je wordt steeds makkelijker erin. Ik zou niet weten hoe een derde kindje het zou moeten verpesten... tuurlijk bestaat er altijd een kans dat het kindje niet gezond is, huilbaby ed maar niets in het leven is te sturen.
    Geniet van je gezin en ik zou zeggen kijk het gewoon nog even aan😊

  • Linda-Veronique

    Ik denk dat je goed als gezin moet nadenken over een derde kindje. Serieuze afwegingen, waarom wel, waarom niet. Als mensen een derde kindje "de schuld" geven van een scheiding, etc.. Misschien was hun huwelijk dan toch niet zo goed en dachten ze dat dit misschien nog te lijmen was met een derde? Helaas komt dit wel vaak voor. Wij hebben bij elk van onze drie kinderen duidelijke afspraken gemaakt tijdens de zwangerschap. De afspraak die voor ons gold, boven alles: Wat we 's nachts tegen elkaar zeggen (wanneer we doodop en stront-chagrijnig zijn) mogen we elkaar niet kwalijk nemen de volgende dag. En..in de eerste 1,5/2 jaar gaan we niet scheiden. We weten hoe zwaar die eerste jaren zijn en daar komen we wel doorheen! Wanneer de vrouwelijke hormonen weer op orde zijn en de nachten weer wat beter, dan praten we wel weer verder! Gaat tot nu toe goed!

  • Yfje4

    Waarom wil je voor jezelf nu al een antwoord😊 kijk t lekker aan en zie wat de toekomst brengt....bij mij waren ze 11 en 10 toen de 3de kwam echt heeeel bijzonder!succes


1 2 3 4 5 6 7 8 9

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50