Hallo allemaal, ik vroeg me af hoe jullie omgaan met de teleurstelling als het (weer) niet gelukt is om zwanger te worden? Tips&tricks? Merk dat ik het best wel moeilijk vind. (vast ook omdat ik erg emotioneel ben door mijn menstruatie en er met niemand over kan praten omdat niemand weet dat we het aan proberen zijn). Ik ben blij dat ik hier mijn hart kan luchten en dat we elkaar een beetje kunnen steunen💞 In welke ronde zitten jullie nu?

Reageer op dit topic

Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in Proberen ronde 1-5


reacties (24)    Verversen

1 2 3



  • Atraya

    Heel begrijpelijk jouw bericht. Ik vind het zelf ook veel emotioneler dan ik van te voren van mezelf had verwacht. Een kennis is voor de tweede keer zwanger en ik voel dan een steek van jaloezie. Stom om dat te voelen want ik gun het iedereen. Het feit dat dit ons eerste kindje gaat worden en we dus niet weten of we überhaupt tot een zwangerschap komen maakt echt onzeker! Wij zitten in ronde 3. In welke ronde zit jij? En wat vind jij het lastigste in deze periode?

  • Herecomesthesun

    Nu ronde twee! Het lastigste vind ik denk het afwachten? En geen idee hebben of je wel vruchtbaar bent is ook moeilijk. Succes!

  • LisanW

    Hoe je er mee om gaat is voor iedereen anders en lastig om daar advies in te geven. Van de 14 rondes heb ik maar 2 even gehuild, en weer verder met de orde van de dag.
    Sinds juni dit jaar begint het te kriebelen dat er wel eens een traject aan kan zitten komen, en om een of andere reden kan ik het ongesteld worden daarmee heel goed van mij af zetten.
    Vorige ronde en deze (we hebben inmiddels wat info van het ziekenhuis en ja dat traject staat voor de deur) ga ik er niet eens van uit dat het raak kan zijn. En dat gebeurd zonder doemdenken, dat dan weer wel. Ik vind het moeilijk te omschrijven, maar nu ik nergens van uit ga valt het ook niet tegen.
    Sta nu zelfs te springen om ongesteld te worden want dan mag ik weer bellen voor een nieuwe cyclus analyse en een gesprek om de bloeduitslagen door te nemen. Noem mij gek, ik snap het zelf ook niet.

  • Herecomesthesun

    Ik snap het wel een beetje, toch meer duidelijkheid over alles dan als je zelf maar wat doet toch? Plus nu kijkt een professional er naar, lijkt me ook we ergens geruststellend ofzo. Wat bedoel je precies met traject trouwens? (Als je hier geen antwoord op wilt geven ivm privacy snap ik dat ook goed)

  • LisanW

    Natuurlijk wil ik je wel antwoord geven, al laat ik wel iets aan info weg :)
    Man heeft extreem slecht zaad volgens de eerste test, en ook uit mijn echo's en bloedtesten komt een bijzonder resultaat. Na de komende analyse en een tweede test van mijn man gaan we onze opties doornemen met het ziekenhuis. Hoe het er voor staat komt het uit op een ICSI traject, en daar heb ik mij ook al volledig op ingezet. Daarnaast zal bij mij nog wel e.e.a. gecontroleerd moeten worden maar daar ga ik liever openbaar niet op in vanwege herkenning evt.

    En ja, nu er een gynaecoloog bij komt kijken voelt het voor mij alsof we het niet meer alleen hoeven te doen, en ik voel ook geen teleurstelling dat ik straks ongesteld word. Overigens zullen die teleurstellingen en verdriet straks echt wel komen als een zwangerschap uit blijft, of als er nog meer bijzonderheden om de hoek komen kijken. Ik kan enorm doemdenken, en momenteel is dat eigenlijk heel fijn want als er geen verwachtingen geschept worden valt het ook niet tegen.

  • Herecomesthesun

    Dat laatste vind ik heel sterk, en realistisch van je. Hoop dat icsi voor jullie de oplossing is dan, en dat je goede support krijgt daar!🍀

  • LisanW

    Dank je, en jij sterkte met je emoties

  • moosjes

    Geen idee. Ik baal gewoon heel erg en voel mij heel erg in de steek gelaten en niet gehoord.
    Ik ben al gezegend met prachtige kindjes welke allemaal in ronde 1 zijn ‘gelukt’, maar nu lukte het dus niet meer of kreeg ik een mk, waarvan nu al 3 achter elkaar.
    Ze helpen je niet en mijn man deed laatste ronde (was weer ronde 1 na de MK) nu ook vervelend. Hij vindt het niet leuk dat ik soms een week of 2 weken geen zin heb, maar als ik mijn eisprong heb, ik ineens wel wil.
    Maar hoe krijg je anders die baby.
    Maar goed, dat is mijn verhaal. Ik snap je goed. Ik heb jaren een intense wens gehad en wilde zo graag, wachten was killing soms.
    Maar hoe ik er mee omga? Vooral boos. Boos als ik ongesteld word. Boos op dat stomme lijf. Boos op mijn man (wat ik dus niet kan laten merken want anders leg ik er druk op) en laat ik het ook best mijn leven bepalen wat niet zou moeten, want als je het loslaat zegt men, lukt het beter.
    Geen tips, geen advies, behalve dan dat ik je frustratie begrijp.

  • Herecomesthesun

    Oh 3 keer een mk blijft je wel bij denk ik ja, dat is ook een heel verwerkingsproces los van het zwanger proberen te worden elke maand, lijkt me ook zwaar! Kun je er wel over praten met je man?
    Voor hem zal het ook moeilijk zijn en voelt zich misschien een “babymaakmachine” maar je hebt toch ook niet altijd zin lijkt me 🤷🏻‍♀️ Ik ook niet hoor😂
    loslaten is makkelijker gezegd dan gedaan, je bent er toch onbewust steeds mee bezig ook? Hier ook geen advies of tips maar ik stuur je vanuit hier heel veel geluk 🍀💞

  • Ram2012

    Je zit ‘nog maar’ in ronde 2, snap dat je het jammer vind dat het niet lukt maar er staat een jaar voor gemiddeld. Wij zitten in ronde 33 nu geloof ik, of 32. De teleurstelling elke maand is gewoon ronduit K*T! Niks meer, niks minder. Bij mij is het vaak flink huilen en een paar dagen strontchagrijnig zijn er dan gewoon maar weer door. Niemand kan er wat aan veranderen en negatief doen heeft niemand wat aan. Lastig soms! Maar inderdaad sushi in het verschiet stellen is een goed idee, soort troost! Succes!!

  • Herecomesthesun

    Oh zoveel rondes al, dat lijkt me heel moeilijk mentaal! Zit misschien pas in ronde twee, maar met een grote kinderwens is die teleurstelling toch groot dan want je hoopt toch dat het gelukt is. En omdat ik “al” 36 ben is het sowieso al wat onzeker allemaal. Kan me niet voorstellen hoe dat is als je al zo lang bezig bent, heel heftig lijkt me dat. Jullie ook veel geluk🍀

  • Ram2012

    Snap je ook wel hoor, elke maand is het kl*te als het niet lukt! Wij hebben 3 jaar geleden een stilgeboren dochter gekregen, nu inmiddels ruim 2,5 jaar bezig om toch weer zwanger te raken. Lopen bij de Fertiliteitspoli, alles is dikke prima bij mij en bij mijn man en toch lukt het niet, 4x IUI gehad, geen succes en extra hormonen trek ik niet dus weer back to basic nu. Ik ben zelf 33 en mijn man 41.

    Erg lastig soms op een opgeheven hoofd te houden hoor!

  • Ristra

    Och meisje, wat een ellende! En wat ontzettend verdrietig dat jullie je dochtertje verloren zijn. Ik hoop zo ontzettend voor jullie dat het snel raak mag zijn.
    Ook voor alle anderen! Ik zit weer in ronde 1 na een bbz.
    Toi toi toi! 🍀❤️

  • Herecomesthesun

    Oh wat erg voor jullie :( verschrikkelijk.

    En wat raar dat alles is gecheckt en in orde is maar er niks gebeurt, snap dat dat aan je gaat vreten. Afwachten is echt het keyword hè? Ik ben best een controlefreak dus vind dit echt best een ding om maar af te wachten of er iets gebeurt en dat je er zelf vrij weinig invloed op hebt. Lijkt me echt heel stressvol voor je als het dan ook nog zo lang duurt..

  • Babyfluit

    Na deze cyclus (duurt nog ongeveer een week) gaan mijn vriend en ik proberen om zwanger te worden. Ik ben nu al zo zenuwachtig en ik ben bang dat het niet gaat lukken en ik zou ook niet weten hoe ik met de teleurstelling om zou moeten gaan. Op mijn 17e heb ik een paar maanden chemotabletten moeten slikken vanwege een aandoening aan mijn nieren (die nu hersteld is), de nefroloog wist toen niet wat het zou betekenen voor als ik ooit aan kinderen zou gaan beginnen. Internist zei twee maanden geleden dat het geen probleem zou moeten vormen (aangezien ik het medicijn 7 jaar geleden gehad heb en wel normaal ongesteld ben geworden). De onzekerheid blijft alleen nog wel! Heel veel succes meid en ik hoop dat je erg snel zwanger bent!!❤️👶🏼

  • Herecomesthesun

    Oh wat een spannende tijd voor jullie! Kan me voorstellen dat je je druk maakt erover door die medicatie, maar Weet dat eigenlijk niemand weet hoe haar/zijn vruchtbaarheid is en daar ook onzeker over is! En als je al die tijd een normale cyclus hebt gehad klinkt dat super goed toch :)? Hoop dat het bij jullie snel raak is!

  • 12345678

    Hier hielp het om leuke dingen in het vooruitzicht te stellen voor als het niet zou lukken; sushi eten, naar de argentijn (carpaccio! Biefstuk!!) avondje wijntjes met vriendinnen, dagje sauna, dat soort dingen (die dus niet mogen als je zwanger bent ;) ) hier heeft het 9 rondes geduurd dus weet hoe je je voelt. 🍀🍀

  • Babyfluit

    Dankjewel!!❤️❤️

  • Herecomesthesun

    Haha dat lust ik allemaal niet maar heb vanmiddag wel even een groot glas cola gedronken ;)! Vind het vooral moeilijk omdat je geen idee hebt hoe vruchtbaar jij en je partner eigenlijk zijn etc, het is echt letterlijk afwachten. Ben ik niet zo goed in 😂 werd het voor jou dan makkelijker om af te wachten gedurende die 9 rondes of juist lastiger? Ik denk dat het nu vooral moeilijk is omdat het de eerste keer is, maar vraag me af of dat het niet gewoon elke keer aanvoelt als “falen” als de menstruatie er toch weer is?

  • 12345678

    Onze eerste was in de eerste ronde raak, dus dat was wel even slikken toen het na 3, 4, 5 rondes nog niet gelukt was, zeker met mijn lange cyclussen (9 in 1 jaar ipv 12). Na ronde 3 moest ik ook wel huilen, keer erna flink balen, de keer erna ging ik er al vanuit dat het langer kan duren en wist er beter mee om te gaan. Relativeren helpt dan wel, zo van; als het binnen 2-3 jaar een keer lukt zou dat ook prima zijn. En tussendoor dus losgaan op al het ‘verboden’ lekkers en vooral genieten van wat ik had. Na 7 lange rondes ben ik begonnen met tempkaarten bijhouden. Op deze manier kon ik precies mijn eisprong traceren en hoefden we niet meer om de dag te proberen (wat we dus eerst wel deden vanaf einde menstruatie tot begin menstruatie en dat deed de romantiek niet echt ten goede). Vanaf toen was het dus heel gericht om de eisprong proberen. Ronde 8 lukte helaas niet, maar het voordeel was dat ik zeker wist dat we hem niet hadden gemist (mn ei), de ronde daarna, in ronde 9, de allerlaatste ronde voor we naar de huisarts zouden gaan voor onderzoek, bleef mijn temperatuur hoog en bleek ik zwanger. Wat een ontlading na een jaar van hoop en teleurstelling!! Ik hoop dat het voor jullie ook snel raak mag zijn, want als je eenmaal graag een kleine wilt, dan duurt elke dag/maand er een te lang. 🍀

  • ellyyuki

    Wel, mijn man voelt het inderdaad aan als falen en hij heeft het er moeilijker mee dan ik als men menstruaties doorkomen. Ik hou idd sushi en wijn of bier gereed voor als het even niet gelukt is, alhoewel ik ook enorm baal. Ik wil zo graag onze kleine kunnen verwelkomen!

  • hope07

    Nu in ronde 4 voor derde kindje... Bij de 1e in ronde 1 zwanger, bij de 2e in ronde 2.
    Ik baal ook als ik weer ongesteld ben geworden. Echter staat er toch een jaar voor om zwanger te worden. Plus ik hou mezelf voor dat veel stellen mega lang bezig zijn (lees meer dan een jaar, zelfs jaren) dus dan moet ik me snel over die teleurstelling heen zetten van mezelf. Wat is dan ronde 4 nog maar?

  • Herecomesthesun

    Je kunt het goed relativeren dus! Knap van je, bij mij lukt het (nu) nog niet echt.
    Wat was je snel zwanger de vorige keren, zijn deze rondes dan extra zwaar voor je of maakt dat geen verschil met toen qua spanning?

  • MamaJL

    Het wordt spannend als je over je max aantal rondes ooit heen gaat. Dan wordt relativeren moeilijker. Uiteindelijk is een wens voor een vierde kindje gelijk aan die voor een eerste. Je wilt iets heel graag en vind het spannend of het gaat lukken. Hoop dat 't iedereen snel gegund gaat zijn!


1 2 3

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50