Ik denk veel terug aan de bevalling. Ik had gedacht na de 9 maanden er naar uit te kijken dat ik zou huilen wanneer ze er is. Maar de tranen de vreugde zelf de liefde kwam niet meteen. Misschien omdat het een chaos en een hel was de bevalling en ik verschrikkelijk veel pijn had. Ik had ook nog niet geslapen omdat het in de avond begonnen was smorgens bevallen maar ik voel me hier vaak zo schuldig over. Ik heb haar na de geboorte ook snel aan mijn partner laten geven voor haar eerste flesje omdat het zijn eerste kindje is wou hem dat gunnen. Enkele uren later was ik natuurlijk helemaal verliefd wel nog zwak. Soms kijk ik naar haar en denk ik sorry schatje.

Daarom mijn vraag je ziet iedereen altijd maar huilen op tv. Ook al hadden ze een zware bevalling. Ben ik dan zo gevoelloos 🙄

Tranen na bevalling


Ik heb niet gehuild
95
Anders
7
Ik heb wel gehuild
26

Reageer op dit topic

Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in Polls


reacties (65)    Verversen

1 2 3 4 5



  • LongDecember

    Op de zwangerschapsyoga hoorde ik dat mannen vlak na de bevalling vaak veel emotioneler zijn dan de vrouw. Die is dan blijkbaar veel nuchterder en kijkt of alles erop en eraan zit... Ik hoefde na beide bevallingen ook niet te huilen, maar ik was ook niet zo nuchter dat ik meteen ging checken of alles in orde was. Ik was ern beetje overwhelmed, denk ik 😊

  • 2de-

    Ja Denk wel dat het klopt. mijn vriend heb ik bijna npoit zien wenen en hij miet zelf tranen ik dat zo vaak om rare dingen huilde juist niks 😑 mijn ex had bij de eerste ook echt gehuild. Maar op tv de bevallingen zie je iedereen gewoon huilen erna

  • Myrtheflower

    Een van de eerste dingen die ik tegen mijn man zei was dat ik haar een lelijk kindje vond XD. De eerste werd heel mooi, fijn geboren, de tweede had in dik groot verfrommeld hoofd, haha. Mijn man was echt verontwaardigd, maar ik moest het gewoon zeggen ;). Uiteindelijk helemaal goed gekomen en de knapse van allemaal, maar ik vond haar er zo gek uit zien, echt geen liefde op het eerste gezicht, sorry. (Arm kind, laat het haar niet horen, ik voelde wel liefde voor haar als persoontje hoor, was dolblij haar moeder te zijn)

  • Vi3r-kindjes

    Hahaha! Mijn 2e heeft een kuiltje in zijn kin en toen hij geboren was zat ik (nog helemaal suf van de narcose van de spoedkeizersnee) ernaar te staren en zei tegen mijn man heel verontwaardigd: hoe komt hij daar nou weer aan??? Toen bleek dus dat mijn man een kuiltje in zijn kin heeft. Maar hij heeft een baard en dus wist ik dat niet

  • 2de-

    Haha🤣 ik herken het wel als ze pas geboren zijn is alles zo op elkaar geduwd mijn eerste had het ook veel minder dan mijn 2de 😄

  • Pindakaasappel

    Ik heb ook niet gehuild ik was kapot🤣

  • 2de-

    Dat geloof ik

  • Mamamadelief

    Zo herkenbaar.. Ik heb zelfs een filmpje waarop mijn man mijn dochter op mijn borst legt en hij huilt van geluk. Hij zegt dan: ‘kijk nou schat, onze dochter!’, en ik reageer alleen maar met ‘omg ik heb zo veel pijn..’.
    Ik heb later die week gehuild toen ze bij me lag en ik zei hoe volmaakt ze was. Ook het schuldgevoel herken ik.. Mijn bevalling was ook een hel, dus ik denk dat we niet zo hard voor onszelf moeten zijn. Ik houd zielsveel van mijn kind en zou werkelijk alles voor haar doen..

  • 2de-

    Wat fijn om er erkenning in te vinden! Ik hou ook zielsveel van haar en regelmatig krijg ik een krop in mijn keel als ik naar haar kijk. Maar denk echt enkele keren per week aan de bevalling en voel me er dan slecht over. Heb het er ook met met niemand over gehad omdat ik wat schaam erover..

  • Vlindermoeder

    Mijn man en mijn moeder waren bij de bevalling. We hebben allemaal gehuild. We zijn eerder onze zoons verloren, dus misschien was het ook wel een extra ontlading dat er nu een meisje is om voor te zorgen. Huilen is echt geen verplichting.

  • 2de-

    Ja ik weet dat geen verplichting is maar als ik iemand zag bevallen tijdens mijn zwangerschap was ik al aan huilen. En dan bij mijn eigen kindje ..

    Wat verschrikkelijk wat je hebt meegemaakt veel sterkte 😘

  • kimtwee

    Ik heb bij mijn eerste twee niet gehuild. Bij de derde wel, maar meer uit machteloosheid dan uit welke andere positieve emotie dan ook. men geloofde in het ziekenhuis niet dat ik (met 36 weken) aan het bevallen was en daardoor hebben ze me te laat naar een kraamsuite gebracht waardoor ik op de gang ben bevallen en niet De mogelijkheid kreeg om in alle rust regie te hebben over mijn bevalling en zelf mijn kindje aan te pakken. Iets wat ik heel graag wilde omdat het door mijn zwangerschapsdepressie niet lukte om tijdens de zwangerschap een band te voelen met mijn baby. Dat hebben ze me in het ziekenhuis ontnomen. Zo voelt het nog steeds.

  • 2de-

    Wat erg voor je! En het vervelende is dat je niet meer terug kunt gaan. Was ook helemaal niet tevreden hoe mijn bevalling is gelopen ze wouden mij niet geloven.

  • Mybabies

    3x niet. 2x moest de liefde echt groeien. 1x op slag verliefd bij de tweede. Bevallingen waren hetzelfde.

  • 2de-

    Bij mijn eerste herinner ik me niet helemaal als ik gehuild heb maar ik had wel echt dat verliefde gevoel van de eerste moment. Was ook een pijnloze rustige bevalling!
    Raar hoe het zo anders gaat. Voelde je u er soms schuldig over ?

  • Mybabies

    Zeker! Heel schuldig! Doet me nog steeds pijn hoor. Al is de band met alledrie nu heel goed. Maar het blijft pijnlijk om aan te denken.

  • Elien_

    Ik voelde mij ook heel onzeker omdat ik dit niet had na de bevalling. Ze legde haar op mijn buik en ik dacht als eerste 'oei, en wat nu?'.
    Die nacht kon ik echter niet anders dan heel de tijd kijken naar hoe prachtig ze is

  • 2de-

    Haha ik snap je gevoel! ik dacht gewoon hallo pak haar is van me af hing helemaal vol bloed vruchtwater en mijn dochter had meteen geplast op mij. Voelde me zo vies ook. Ja dat had ik ook wel toen ik alleen was snachts met haar vol ongeloof en trots zat ik ernaar te kijken 😍


1 2 3 4 5

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50