Even een nieuwe account.. ik ken sommige mensen in het echt :)

Mijn man liegt om rare dingen. Voorbeeld van vandaag: ik vond een bonnetje van een subway drive through maaltijd toen ik zijn vest ging wassen. Ik zei tegen hem "eh lekker subway gedaan in je pauze?" - zijn antwoord: "nee, dat is niet van mij". Zo liegt hij ook als hij dingen koopt (denk aan een rol koekjes, of iets voor zijn games), als hij een film heeft gekeken zonder mij (gewoon thuis), of dat hij een glas had laten stukvallen. Zijn maar enkele voorbeelden - bij de meeste dingen is het gewoon 100% zeker dat hij het wel heeft gedaan. Ik kan hem bij wijze 'betrappen' op iets, en hij zal nog proberen te zeggen dat iets niet zo is.

De enkele keren dat hij echt niet verder kwam en uiteindelijk zei dat hij het wel had gedaan, heb ik hem wel eens gevraagd waarom hij nou liegt over iets stoms. Zijn antwoord is altijd 'Dat weet ik eigenlijk niet".

Dat hij dingen eet, kijkt, koopt, weet ik veel wat - boeit me allemaal niet. Ben ik nog nooit boos over geworden, heb nooit een nare opmerking gemaakt. Maar ik word knettergestoord van dat gelieg. Dat weet hij - we zijn een tijdje uit elkaar geweest hierom. Inmiddels alweer 10 jaar samen waarin het heel goed ging, en sinds een jaar ongeveer is het liegen weer terug (dat ik weet dan). Maar toch blijft hij het doen en het begint me echt pijn te doen, omdat ik zo boos kan worden.. dan zitten we in een gesprek, ik weet 100% zeker dat hij liegt, hij weet het natuurlijk ook, en toch glashard doorgaan. Dat ik dan zo boos en verdrietig wordt, lijkt hem op dat moment niet te boeien. Ik heb helemaal geen zin in een ruzie over of hij wel of niet een rol koekjes heeft gekocht, kan mij het schelen. Maar dat ik hem betrap op een suffe leugen (terwijl ik hem heb gevraagd ermee te stoppen) zorgt dat ik de discussie wel aanga en er ruzie komt.

Wat moet ik hier nou mee? Ik heb hem al gezegd dat ik dit niet wil in een relatie, maar om nou weg te gaan.. We hebben een kindje samen, ik hou van hem en onze relatie is verder goed. Het is ook niet dagelijks ofzo, maar laten we zeggen.. 1-2x per maand? dat er een discussie ontstaat, in ieder geval.

ps. hij gaat niet vreemd - dat weet ik echt zeker (voor ik vragen krijg over of hij op dat gebied liegt). Het gaat altijd om onnozele dingen.

Reageer op dit topic

Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in off topic


reacties (50)    Verversen

1 2 3 4



  • Sippysippy

    Ik herken dit van mijn eigen relatie. Vaak heeft het te maken met iets vanuit de jeugd en bang zijn voor conflict/confrontatie.
    Jullie zouden samen hulp kunnen zoeken voor hem. Therapie kan hierin echt helpen (schematherapie bijv.). Sterkte.

  • Evelyn84

    Misschien vanuit opvoeding? Misschien moesten vroeger veel dingen stiekem? Is dit misschien aangeleerd gedrag? Misschien kunnen jullie hulp hierbij zoeken. En je zou hem kunnen vragen of hij hier iets voor voelt omdat hij er Misschien zelf ook wel mee zit maar gewoonweg niet kan stoppen ermee?. Lijkt me frustrerend voor je! Maar wie weet ligt er een boel onder. Succes ermee

  • Narnar

    Ik heb ook ooit zo'n relatie gehad. Hij loog echt om de raarste dingen, achteraf zei hij dat hij bang was dat ik boos zou worden. Iets wat ik nooit geweest ben. Het kwam bij hem echt door zijn opvoeding, hij probeerde koste wat het kost conflict te vermelden.

    Ik zou het niet persoonlijk nemen, het heeft niets met jou te maken. En je kan het niet beter doen.

  • Mamabear3

    Ikzelf probeer zo eerlijk mogelijk te zijn, dus ik zou hier niet mee kunnen leven. Ik zou geen vertrouwen hebben dat de belangrijke dingen dan wel waar zijn, als de onbelangrijke dingen dat al niet zijn. Ik zou het wel eerst bespreken en ook open staan voor relatietherapie, maar mocht dat niet baten, dan is het voor mij een dealbreaker

  • SammyElmo

    Kan het zijn dat hij zich schuldig voelt?
    Denk aan een klein kind, dat een glas laat vallen, bang is dat mama boos wordt en er daarom om liegt...
    Of dat de ouders van een tiener boos worden omdat hij z'n zakgeld uitgeeft bij de Mac.
    Vaak deinen dingen die we als kind meemaken nog onbewust na als we volwassen zijn, en wordt ons gedrag erdoor bepaald.
    Is het nergens voor nodig om erover te liegen, en weet je misschien zelf ook niet waarom je het doet, maar dan is dat de onderliggende reden. En soms kan, alleen al je daarvan bewust worden ("dit is een oude kinderangst, is nu niet meer nodig") al heel wat helpen om van dat liegen af te komen.
    Heeft bij mij tenminste geholpen. Misschien kan je het op een onschuldig moment eens ter sprake brengen? Hem dat idee aandragen om over na te denken?

  • Blondie-mama

  • Mammievandrie

    Het lijkt op conflictvermijding.... Het lijkt wel alsof je hem controleert en daardoor gaat hij liegen. Als jij het onnozele dingen vind waarom vraag je hem dan? Laat hem lekker eten, kijken of wat dan ook ....

  • droomvaneenmama

    Hier net ook een topic gepost over mijn man en liegen... Dus ik weet precies hoe je je voelt :( ik heb dus helaas geen tips... Je gaat door een hel dat weet ik wel, ook al zijn 't kleine leugens bij jou, dan nog, 't blijft liegen, en het is heel frustrerend want in een relatie moet je gewoon zekerheid hebben dat de ander eerlijk is.

  • mamaDDD

    Ik was vroeger samen met een pathologische leugenaar..
    Hij loog over de kleinste dingen.. Ik ben er van weggegaan. Op den duur trok ik echt alles in twijfel. Was echt vermoeiend.

  • Bibelebonsje

    Als het echt om onnozele dingen gaat zou ik het maar laten zitten. Ik kan me goed voorstellen dat het je irriteert maar een ruzie is het niet waard. Als het je onzeker maakt omdat je denkt dat hij over belangrijke dingen liegt, zou ik zeer zeker wel de discussie aangaan

  • Mama3prinsesjes

    Tsja.. hier andersom, m’n man let werkelijk overal op. Maar hij word ook om alles boos of vervelende opmerkingen..

  • Nog-even!

    Dat klinkt niet fijn

  • Mama3prinsesjes

    Dat is t idd niet😔

  • Sylvestertje

    Voelt als conflictvermijding. Als ik het toegeef komt er vast gezeur over, te duur, waarom, kan handiger, etc.

    Dus daarom kan ik het beter ontkennen en/of verzwijgen.

    Hier gebeurt voornamelijk het verzwijgen. Het lastige is dat ik juist er over wil praten (dus conflict) als ik het gevoel heb dat hij iets verhult.

    Ik denk dan: Ben er gewoon open over, je hoeft het niet altijd te vertellen (niet nieuwswaardig), maar probeer het niet te verbloemen.

    Het ene (gesprek aangaan, incl irritatie ivm verzwijgen/liegen) versterkt het ander: meer achterhouden, leugentjes om bestwil, vragen ontwijken (geen eerlijk antwoord geven/er omheen draaien, mondjesmaat info geven).

    Dus creëer ruimte, slik kritiek in. Probeer niet over alles het gesprek aan te gaan. Probeer na te gaan waar je ergernis zit en vertel dat ook. Dus: ik heb het gevoel dat je dingen niet vertelt, of actief verzwijgt. Ik vind het niet erg dat je die dingen doet ofzo. Maar wel dat je het gevoel hebt dat ik het beter niet kan/mag weten.

    Waarom is die angst er. Ik denk dat als hij diep nadenkt hij dit wel kan bedenken.

    Mijn man vraagt zich soms ook wel af waarom hij het ontwijkt. Want dan is er juist sprake van een conflict. Dus ipv dat hij met z'n gedrag het conflict vermijdt creëert hij een conflict.

    Voor mij als extravert, en niet bang voor een conflict lastig te begrijpen. Voor hem is conflictvermijding echt onderdeel van zijn dna. Dus het is ook lastig te veranderen, dat kan alleen door hem te laten merken dat er helemaal een conflict is. (Dus daarvoor moet ik zelf hard aan de bak) hoe minder heftig ik reageer hoe opener hij is.

    Succes!

  • mijn~meisje

    Hij heeft hulp nodig. Ook al lijkt het iets kleins. Ik denk zelf echt dat dit je op gaat breken. Tenminste het zou mij gaan opbreken...

  • Ilsje85

    De eerste gedachte die bij mij opkomt: Waarom zoek je steeds de confrontatie met hem op als het enkel en alleen om onschuldige dingen gaat?

    Is het wantrouwen? Jaloezie, omdat je geen deelgenoot bent in zijn plannen én in de uitvoering? Is het een belerende tik op zijn vingers? "Zie je wel, hier is het bewijs dat jij..."
    Liegen keur ik af, begrijp me niet verkeerd. Maar om nou verantwoording af te leggen voor elke scheet en zucht gaat wat ver.
    Op mij komt het wantrouwend, bemoeizuchtig en controlerend over. Iets waar in een goede relatie geen sprake van zou moeten zijn. Evenals het afleggen van (valse) bekentenissen of leugens. Wat zegt je man er zelf over?

  • 3Blessings

    Het voorbeeld wat ze gaf lijkt op een onschuldige opmerking die ik ook makkelijk naar mijn man zou kunnen maken zonder enige bijbedoeling. Ze geeft ook niet aan dat ze hem controleert, maar dat ze het liegen opmerkt tijdens een gesprek. Als je een glas mist in de kast, dan vraag je toch aan je partner waar het is en of het misschien kapot is? Daarbij komt: liegen is liegen. Als een persoon continu liegt over de kleine dingen dan liegt die persoon waarschijnlijk ook over de grote dingen. Het is een principe- en vertrouwenskwestie vind ik.


1 2 3 4

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50

1 leden zijn nu online
Aanmelden