Lieve dames, ik wist niet zo goed waar ik dit kwijt moest. Maar een (anoniem) forum leek me een goed idee om wat tips/ideeën te krijgen over een probleem waar ik mee zit.

Mijn beste vriendin negeert me namelijk. Ik zal even bij het begin beginnen.. Mijn beste vriendin, laat ik haar Sara noemen.. ik ken haar al ruim 8 jaar. We raakten in contact via een forum en spraken een keertje af omdat ik toentertijd spulletjes inzamelde voor een dierenasiel en zij had nog wat voer over. Instant was er een klik. We zijn best verschillend, maar we kunnen goed praten. Ik en zij zijn niet de types om elke dag op bezoek bij elkaar te gaan, maar we zagen elkaar regelmatig.. en vonden dat beiden prima zo. Ook appten we meerdere keren per week. We bespraken echt alles met elkaar en zijn er voor elkaar geweest op belangrijke momenten. We stonden voor elkaar klaar als het nodig was en we hebben of hadden nooit ruzie. In 2018 maakte ik bekend in 2019 te gaan verhuizen. Naar een andere provincie, maar we besloten dat we zeker elkaar nog even vaak zouden zien. Want het was nog geen uur rijden. Rond die tijd kreeg ze veel stress op werk. Sara vertelde me daar open over en ik heb altijd veel geïnformeerd en vaak gevraagd wat ik voor haar kon doen. Vlak voor de verhuizing, halverwege 2019 hebben we nog samen een etentje gehad. Ze noemde hoe moe ze was en dat ze echt tegen een burnout aan zat...om haar te steunen ben ik zelfs met de verhuizing haar blijven appen en bellen en heb ik haar regelmatig een kleinigheidje gestuurd, zoals een bosje bloemen of fles wijn.. ik merkte dat ze minder open werd en dat ze minder vaak appte. Ik heb gestuurd dat ik me zorgen maakte en of ik iets kon doen. Ze antwoordde dat ze gewoon heel moe en erg gestresst was en niemand haar echt kon helpen en ze het alleen moest oplossen. Ik heb het gehad met haar over professionele hulp zoeken etc.. maar dat hield ze af. Ik respecteerde haar keuze en heb ook gestuurd of ze kon aangeven of ze liever had dat ik haar even met rust liet of ze juist het fijn vond als ik regelmatig even incheckte bij haar.. ze gaf aan dat ze het fijn vond als ik af en toe bleef berichten toen. Kort erna hoorde ik dat ze naar een Afrikaans land ging voor 5 weken voor safari en vrijwilligerswerk.. ik stond er volledig achter. Eenmaal daar appte Sara me na een paar dagen dat het een goede keus was, ze zich beter voelde en ik de tweede persoon was die ze appte. Ik vroeg of de eerste haar vriendje was.. ze antwoordde van niet en deelde dat eerdere twijfels over haar relatie (waar ik van wist) bevestigd werden en ze haar relatie zou beindigen in Nederland. Uiteindelijk heeft ze dat ook gedaan.. ook dat bracht stress met zich mee en ondertussen ging het op werk niet makkelijk.. binnen een aantal weken vertrok ze opnieuw naar Afrika..ik heb genoemd dat ik haar keus begreep, maar haar ook gezegd dat het ook een goed idee was om bij terugkomst te werken aan wat haar dwars zit.. steeds wegrennen voor je problemen werkt misschien tijdelijk, maar is geen oplossing. Daar gaf ze me gelijk in. Wekenlang slecht contact gehad tot ze dus weer in Afrika was..dan was ze ontspannen en kon ze me appen. Zo is het eigenlijk steeds doorgegaan.. maar in Nederland was ze dus elke keer amper bereikbaar en kon ik nooit een fysieke afspraak met haar regelen.. steeds zei ze af of moest ze verschuiven.. uiteindelijk hebben we elkaar bijna een jaar niet gezien toen! Ik heb haar een aantal keer uitgelegd dat ik snap dat ze het moeilijk heeft maar dat het mij ook veel verdriet doet dat contact zo moeizaam gaat en ik haar bijna niet zie. Dan zegt ze dat het haar spijt en dat het niet alleen bij mij zo is..en ze al veel vrienden en vriendinnen kwijt is geraakt..

Toen we fysiek afgesproken hadden was het als vanouds, we praten non stop over vanalles en nog wat.. niet alleen oppervlakkig. Ze zei dat we nooit meer zo lang elkaar niet moesten zien en dat ze me gemist had.. na die afspraak ging het appen een the goed en hadden we een nieuwe afspraak alweer ingepland.. maar ik kreeg een app de dag zelf dat het klote ging op werk en Sara doodop was.. ik heb aangegeven dat ze voor zichzelf moest zorgen en dat het okay was als ze wou verzetten.. en ik vroeg haar wat nieuwe data door te sturen..

Dagenlang geen reactie gehad. Toen appte ik op een gegeven moment dat ik het erg zwaar had met mijn zwangerschap. Sara was super enthousiast toen wij vertelden dat we een kindje kregen en wij zelf natuurlijk ook. Maar goed, ik had het zwaar want ik was extreem misselijk..echt de hele dag en moest enorm veel overgeven.. daar bovenop kreeg ik nog netelroos en ik moest huilen van ellende..ik was blij met de zwangerschap..maar ik voelde me gewoon enorm kut. Zoveel jeuk en ziek zijn viel me zwaar.. dus ik wilde graag mijn frustratie delen. Na de openhartige app kreeg ik geen reactie.. inmiddels is het een maand geleden(!) en nog niets.. Ik snap er echt niets van..

Moet ik haar maar vergeten en niet meer appen? Moet ik maar weer vragen hoe het met haar is (maar dan voelt het zo eenrichtingsverkeer.. zij informeert immers ook niet naar mij..)?

Iemand wijze raad?

Reageer op dit topic

Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in off topic


reacties (46)    Verversen

1 2 3 4 5



  • Palmboompje3

    Helaas ook ervaring. M’n man is echt net uit z’n burn-out. Kon en wou niks. Een telefoontje van een vriend werd m al te veel. Niet te merken aan de telefoon maar wel na tijd. Dagen kapot van een telefoontje. Heb ook gezegt doe dan tel uit. Geen visite meer. En als er visite kwam deed hij zo’n z’n best dat je eigenlijk niet echt merkte hij in burn-out zat. Maar zodra ze weg waren storte hij weer helemaal in. Het heeft twee jaar geduurd en sinds twee maanden is hij weer een beetje de oude (80%) helemaal zal t ook niet meer goed komen. M’n man heeft nu geleerd grenzen aan te geven zodat t hem niet weer overkomt.

    Voor jou als vriendin is dit super lastig. Je wil er voor haar zijn maar zij trekt waarschijnlijk geen enkel contact en dat heeft niks persoonlijk met jou als persoon te maken. Haar hersenen kunnen t nu niet aan.
    Wat mijn man wel heeft geholpen was dat er 1 vriend was die af en toe belde (1x in de maand) en vroeg hoe gaat t met jou? M’n man gaf antw en vroeg en waarvoor bel je? Hij zei alleen om te vragen hoe t met jou gaat verder niet.
    En zo was t als die vriend belde m’n man wel gewoon tel kon opnemen en geen ellende van hem aan hoefde te horen dat t echte pure Intresse was hoe t met m’n man ging.

    Mijn tip is dan ook vraag alleen aan haar hoe t met haar gaat. Hoe kut jij je ook voelt zij kan dat er niet bij hebben.
    Niet over ditjes en datjes praten maar alleen over haar gezondheid.
    Weet je? Deze vriend is de enige echte vriend die m’n man heeft overgehouden na z’n burn-out.
    Jullie gesprekken over ditjes en datjes en elkaar ellende en vreugde delen komt wel weer. Maar zij moet eerst herstellen.

    Sterkte

  • Amatullaah

    Als ze echt een burnout heeft dan begrijp ik haar wel.. alles is teveel moeite en als je met iemsnd afspreekt doet diegene zn uiterste best maar dat kost zoveel moeite en ze zullen het vast leuk hebben maar ze zijn al uitgeput.

    Ik praat uit ervaring.. mijn man spreekt nooit meer af met vrienden, reageert amper zelf op mij..

    Zou gewoon af en toe een berichtje sturen, als ze hulp gaat zoeken dan zal vast de oude haar terugkomen!

  • Denelientjes

    Nou als je niks hoort zou ik het erbij laten. Soms komen mensen in je leven en sommige gaan ook weer. Ik hou er zelf niet van om elke x achter iemand aan te lopen. Soms is dat gewoon klaar.

  • 3-musketiers

    Precies dit heb ik gehad met mijn beste vriendin, zij zat niet lekker in dr vel en was ook zwanger, me.kleine is nu 3 en heeft haar nog nooit gezien, vriendschap is op, zij heeft teveel aan dr hoofd alles is teveel maar er niet over kunnen praten dus er voor haar zijn kon ik niet, ik heb haar pas na 1.5 jaar een keer gesproken en dat was omdat mijn ex haar tegen kwam en hij haar mij liet bellen ze was me nr kwijt, daarna nog max in 1.5 jaar tijd 10 appjes verstuurd over en weer max.

  • 4ewurm

    Ik denk dat de koek op is ... kort maar krachtig, herken je verhaal grotendeels wel ... maak dit de laatste tijd zelf ook iets teveel mee, maar je verandert er niks aan, soms groei je gewoon uit elkaar

  • china-dad

    Blijkbaar is het iemand die regelmatig slecht in haar vel zit en in die periodes het niet kan opbrengen.om sociale contacten te onderhouden. Ze is daardoor veel contacten kwijt geraakt maar heeft zichzelf niet kunnen verbeteren.

    Ik zou gewoon af en toe een bericht sturen, zonder verwachting. Als ze weer ok in.haar vel zit, antwoordt ze wel en dan spreken jullie wat af.

    En op DIE afspraak zou ik dan 1x heel duidelijk maken dat ook JIJ soms steun nodig hebt van je vriendin en dat je de vriendschap te eenzijdig vindt. Hopelijk leert ze het dan: alle relaties zijn soms werken,ook lange vriendschappen.

    Het is zinloos om dit aan te geven in een mail of app, zolang ze zich zo depri en moe voelt. Dan laat ze je glippen, kun je donder op zeggen. Iemand die moe en neerslachtig is, gaat daar echt niet naar luisteren en energie vinden om te investeren.... alleen.de gedachte is dan al te veel.

    Sterkte!

  • Royalewithcheese

    Ik denk dat je gelijk hebt.. ze zit nu weer in Afrika heb ik vernomen.. ze heeft dus nu wel terug geappt.. ze vroeg hoe het met me ging, dus ben wel gelijk open en eerlijk geweest. Heb genoemd dat ik me zorgen maak en het me verdriet doet dat de vriendschap zo verwaterd en ik veel moeite heb met dat als ik steun of iets nodig heb ik geen enkele reactie krijg.. ben benieuwd..

  • china-dad

    Ja ik dat je dat goed gedaan hebt. Je hebt denk ik op een geschikt moment laten weten dat de koek bijna op is. Het zal bij haar vast wel even binnenkomen, maar ze kan.uit Afrika wellicht de kracht vinden om tegen zichzelf te zeggen: ik laat dit niet gebeuren. Hoe dan ook, de bal ligt nu bij haar. Hopelijk snapt ze het nu 👍

  • 4ewurm

    Dat iemand soms niet fijn in haar vel zit herken ik helemaal, heb zelf soms ook periodes dat ik denk : ga allemaal op t hoge dak zitten haha maar ik zeg altijd, antwoorden is gewoon beleefd , negeren is gewoon niet netjes als je het mij vraagt ... ik denk dat het advies wat de verteller heeft gegeven aan Sara, niet echt in goeie aarde gevallen is

  • Royalewithcheese

    Ja, misschien dat mijn advies te confronterend was.. maar goed, ik vind ook dat in een vriendschap ik eerlijk moet kunnen zeggen wat ik denk dat het beste voor haar is.. al is dat misschien niet wat ze graag wil horen.. Wat ze nu doet werkt gewoon niet.. we zijn ruim een jaar verder en er is niets veranderd.. ze zoekt geen hulp en blijft maar vluchten.. dat vind ik verdrietig..en moeilijk te bevatten..

  • china-dad

    Misschien is de koek oo. Misschien ook niet. In het ergste geval stuur je nog een paar keer een simpel berichtje.... nu ja.

  • Anonymous93

    Ik heb zelf 2jr lang achter iemand 'aan gelopen' op deze manier. Na bijna 2jr brak er bij mij iets waardoor ik gestopt ben met contact zoeken. Sindsdien hebben we geen contact meer en eerlijk? Ik heb er echt wel verdriet van gehad maar ik voel mij nu zoveel beter!

    Tegenwoordig ben ik makkelijker; ik stuur 2x een appje, als op beide geen reactie komt; laat dan maar. Als er wat aan de hand is kan diegene dat tegen mij zeggen ipv mij te negeren.

  • Royalewithcheese

    Ja, kan me voorstellen dat je er veel verdriet van hebt gehad.. ik ben op een of andere manier nog niet zover dat ik het al los kan laten.. we hebben nu weer een beetje contact.. maar ik ben al wel wat meer duidelijk nu in dat het voor mij zo niet werkt..dat ik ook steun nodig heb soms..en dat het van twee kanten moet komen.. ik ben benieuwd hoe ze gaat reageren..

  • linda-veronique

    Ik herken je verhaal. Mijn "vriendin" had ook altijd wel iets. Jaren loop je er achteraan en als je zelf een moeilijke periode hebt, dan kan het er amper af. Uiteindelijk heb ik hier ook iets over gezegd. Heb het verhaal bij mezelf gehouden en aangegeven dat ik het niet meer aankon en dat ik het contact wilde verbreken. Haar reactie was niet mals. Ze vond me ontzettend egoïstisch en hoe kon ik iemand zo laten vallen in een moeilijke tijd. Het ging zelfs zo ver dat ze vond dat ik maar hulp moest zoeken als ik zo met mensen om ging. Het was werkelijk de wereld op z'n kop. Helaas is dat een hele erge situatie, maar uiteindelijk beter voor iedereen. Hopelijk vat jouw vriendin het beter op. Success!

  • Anonymous93

    Kan ik me ook voorstellen! Het heeft bij mij ook niet voor niets 2jaar geduurd ;)

    Ik hoop dat het goed uitpakt bij jou! Succes!

  • MadelieVv

    Vergeet je verwachtingen, teleurstelling en alles. Zet alles opzij. Wat zegt je hart? Wil je dat jullie vriendschap voortduurt of beëindigt?

    Ik denk zelf dat de beste optie voor jou is: Stuur een bericht dat je haar begrijpt en wanneer zei weer contact kan houden dat jij altijd klaar zal staan met open armen.
    En laat het dan los totdat zij contact opneemt. Zo zal je meer rust hebben.

  • Royalewithcheese

    Ik wil haar vriendschap niet kwijt.. aan de andere kant ben ik moe van het proberen..van er energie in stoppen en er niets/weinig uit krijgen.. erg lastig dus.

  • MadelieVv

    Vergeet je verwachtingen, teleurstelling en alles. Zet alles opzij. Wat zegt je hart? Wil je dat jullie vriendschap voortduurt of beëindigt?

    Ik denk zelf dat de beste optie voor jou is: Stuur een bericht dat je haar begrijpt en wanneer zei weer contact kan houden dat jij altijd klaar zal staan met open armen.
    En laat het dan los totdat zij contact opneemt. Zo zal je meer rust hebben.

  • Muiz

    Wat vervelend voor je! Ik snap heel goed dat je de vriendschap terug wilt die je ooit had. En misschien komt dat ook ooit weer, maar soms kan je uit elkaar groeien zonder een reden. Je kan heel veel conclusies trekken en bedenken waar het is mis gegaan maar daar schiet je niks mee op.

    Ik heb dit ook meegemaakt met mijn beste vriendin en sprak haar destijds elke dag en waar ik was, was zij en andersom. Uiteindelijk groeide we uit elkaar doordat we verschillende wegen opgingen en een andere focus kregen. Ik heb hier ook enorm veel verdriet van gehad en ik was tegelijkertijd boos dat zij mijn verwachtingen niet na kwam omdat ik bijvoorbeeld wel moeite deed en zij niet. Maar het rotte is; je kan niet iets van iemand terug verlangen omdat jij het wel doet. Diegene moet het uit zichzelf doen, en als dat niet gebeurd doet het heel veel pijn...

    Als ik jou was zou ik proberen te focussen op je zwangerschap en voorruit kijken. Misschien krijg je vanzelf ooit antwoorden. Of niet, maar dat is dan ook prima. Focus nu op hetgeen wat het meest belangrijk is. Het loopt allemaal wel los.

    Heel veel sterkte meis. Het doet gewoon heel veel zeer, I know. ❤️

  • Royalewithcheese

    Dankjewel ❤️

  • Royalewithcheese

    Update; ik heb net even geprobeerd te bellen; ik krijg gelijk een Engelstalig voicebericht met :the person you are trying to reach is currently not present blablabla.. dus ze zit vast weer in Afrika.. Toen maar bellen via Whatsapp geprobeerd. Geen reactie. Dus maar geappt dat ik haar probeer te bellen en of ze me terug wil bellen of me een seintje wil geven wanneer ik haar kan bereiken. Krijg ik geen reactie dan zal ik een eerlijke mail of app sturen en het daarna laten rusten..

  • china-dad

    Dat zou ik niet doen. Zolang ze niet reageert is ze nog depri, en depri mensen gaan echt niet de energie vinden om iets aan dit te doen. Je kunt elkaar ook niet eens aankijken met een mail of app.

    Zie mijn reactie hierboven ergens, ik denk dat er een veel betere manier is.


1 2 3 4 5

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50